Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TÍMINN
aö minsía kosti 80
blöð á ári, koslar 5
krónur     árgangurinn.
AFGREWSLA
i Revkfavik Laagaveg
17, simi 286, út um
land i Laufási, simi 91.
III. ár.
Reykjavík, 16. október 1919.
76. blað.
Sláturjélaglð
og JKEorgnnblaBið.
Það er einn liöurinn í ofsóknar-
ferð Morgunblaðsins á hendur
bændum, að það ræðst á Slátur-
félag Suðurlands. Kallar félagið
okurhring — og kennir Tímanum
um það, a. m. k. með fram.
Bændur eru skammaðir fyrir það,
að þeir selji innmatinn með ó-
heyrilega háu verði. En jafnframt
og nálega enn meira skammaðir
fyrir það, að þeir flytji þennan
mát heim með sér og vilji sem
ekkert af honum selja.
Munu fiestir aðrir en Morgun-
blaðsmennirnir sjá, hvílík hörmu-
lega vitlaus röksemdaleiðsla Hggur
hér á bak við.
Innmaturinn er bersýnilega ekki
seldur dyrt, eftir því sem verð er
nú á öðrum mat, úr því bændur
vilja fremur flytja hann heim með
sér, en kaupa annan mat. Væri
komið óeðlilega hátt verð á inn-
mat myndu bændur selja meir af
honum og fiytja annan mat heim
til sín.
Þar sem Morgunblaðið ræðst á
bændur fyrir þetta tvent, kemur
það upp um sig, að tilgangur þess
er einungis sá að skainma, án þess
að taka tillit til hvort það fer með
rétt mál — einungis að skamma
bændurna fyrir alt.
Megin-ásökunin er sú, að kjöt-
verðið sé of hátt hér í bænum,
miðað við verðið á útlenda mark-
aðinum. Veður Morgunblaðið reyk
um það, því að það veit ekki, og
enginn veit enn með vissu, hvað
útlenda verðið verður. Sláturfélagið
hefir vitanlega ákveðið verðið með
tilliti til þess, sem það hefir gert
sér vonir um í því efni.
Vegna þess að sjaldnast eða
aldrei er búið að selja kjötið
þegar slátrun hefst, vegna þess er
aldrei hægt að ákveða verðið ná-
kvæmlega með tilliti til útlenda
verðsins. Hvorttveggja hefír komið
fyrir, að " Sláturfélagið hefir selt
kjöt í bæinn sér til hags og sér
til tjóns. Það er sjálfsagt, að fram-
kvæ'mdastjórn félagsins á að sjá
um, að félagsmenn tapi ekki á
því kjöti, sem selt er innanlauds,
og enginn sannsýnn maður ætlast
til þess, en Sláturfélagsstjórnin hefir
og enga tilhneigingu til þess, og
bændur ætlast alls ekki til þess,
að Reykvíkingar verði að borga
meira fyrir kjötið en fæst fyrir það
á erlenda markaðinrm.
Morgunbiaðinu dettur ekki í hug,
að taka tillit til þessarar aðstöðu,
sem félagsstjórnin hefir, því dettur
ekki annað í hug en að ætla bæði
félagsstjórninni og félagsmönnun-
um eigingjarnar hvatir — og svo
skammar það og skammar — og
flytur um leið vandlætingasamar
greinar um það hvað Tíminn sé
skömmóttur og ósanngjarnt.
Það hefir aðstöðuna til þess,
blaðið það, að vanda um við aðra.
Þessi framkoma blaðsins er ekk-
ert annað en sama níðið, sömu
blygðunarlausu ósannindin um
bændastéttina íslensku og sam-
vinnufélagsskapinn, sjálfsbjargar-
viðleitni bændanna — sama níðið
og kemur fram á öðrum sviðum
í því blaði í bændanna garð og
samvinnuhreyfingarinnar — og
kemur því engum kynlega fyrir,
sem veit hvaða mannfólk það er,
sem að því blaði stendur.
Pingmenn EyfirQinga.
Morgunblaðið flytur á sunnu-
daginn var grein um framboðin í
Eyjafjarðarsýslu. Ræður að líkind-
um, að það ræðst á þá báða Einar
Áinason og Stefán Stefánsson, enda
heyra þeir báðir til »vanfærustu
stéttinnkc
Það mun aldrei koma fyrir, að
þeir E. Á. og St. St. skipi sér í
flokk með Morgunblaðinu. Þeir
munu aldrei greiða því atkvæði,
að veita víninu aftur inn í landið.
Þeir munu aldrei ljá Morgunblað-
inu lið um að drepa sjálfbjargar-
viðleitni landa sinna, samvinnu-
félagsskapinn, því að þeir eru báðir
einlægir og áhugasamir samvinnu-
menn. Þeir munu aldrei styðja þá
landstjórn, sem styddist við Morg-
unblaðsklíkuna. Þeir munu aldrei
taka þátt í hinni blygðunarlausu
ofsókn blaðsins á móti farsælustu
atvinnurekendum landsins. Þeir
munu vinna þvert á móti blaðinu.
Þess vegna ræðst Morgunblaðið
nú á þá og býður fram aðra í
staðinn.
Timinn þekkir ekki til neinnar
hlítar þá tvo menn sem Morgun-
blaðið vill láta Eyfirðinga kjósa,
þá Pál Bergssoií og Björn Líndal
og skal því ekkert um þá sagt
persónulega, né þingmannshæfileika
þeirra. En úr því Morgunblaðið
mælir svo sterklega með þeim, þá
hlýtur því að vera kunnugt um,
að skoðanir þeirra á landsmálum
séu mjög skyldar skoðunum Morg-
unblaðsins. Og meira þarf ekki.
Þá( þarf ekki að sökum að spyrja.
Hver einasti eyfirskur kjósandi
veit það, að Morguublaðið er svar-
inn óvinur þeirra, dulbúinn óvinur
þeirra, sem beitir fyrir sig þessum
tveim frambjóðendum. Þess vegna
er það skylda allra eyfirska kjós-
enda við sjálfa sig, að hafna þeim
mönnum, sem Morgunblaðið býður
fram — blaðið sem níðir þá —
blaðið, sem níðir fulltrúa þeirra,
fyrir það eitt, að þeir eru bændur
og samvinnumenn, og hafa heil-
brigðar skoðanir.
Það væri og harla einkennilegt,
ef Eyfirðingar færu að skifta um
þingmenn, úr því gömlu þing-
mennirnir gefa kost á sér aftur.
Því að það eru fá kjördæmi, sem
hafa eins mikla ástæðu til að vera
ánægð með báða þingmenn sína
og þingmenn Eyfirðinga, E. Á. og
St. St., eru eitthvert hið ljósasta
dæmi um hve það er farsælt fyrir
kjördæmi, að hafa tvo samhenta
þingmenn. Liggur það dæmi næst
hendi, að þeir félagar komu gegn
um þingið siðasta mjög þýðingar-
miklu máli fyrir Siglufjörð, og voru
þó allsherjarnefndir beggja deilda
á móti því. Mun það nálega eins
dæmi í þingsögunni, að einstökum
þingmönnum hafi tekist slíkt.
Einar Árnason var einhver hinn
iiprasti, samviskusamasti, tillögu-
besti og farsælasti þingmaðurinn,
sem satKá síðasta þingi, sómi stéttar
sinnar og, kjördæmis. Hann er
enginn styrjaldarmaður, en getur
þó orðið þungur í skauti, þá er
mikið liggur við, eins og hann
sýndi í bankamálinu. Hann er ein-
hver vinsælasti maður á þingi.
Pað væri stórt skarð fyrir skildi,
ef hans misti við úr hóp þing-
manna.
Stefán Stefánsson er orðinn þing-
vanur vel og hefir reynst kjördæmi
sínu með afbrigðum vel. Hann er
samviskusamur maður og drengur
góður, glöggur á menn og málefni,
svo fylginn sér um að koma á-
hugamálum sínum fram að orð
er á gert, og í alla staði hins besta
trausts maklegur.
Báðir yrðu þeir öruggir og ein-
dregnir um, að styðja þá lands-
sijórn, sem stjórna. myndu land-
inu á heilbrigðum grundvelli, gagn-
stæðum tillögum Morgunblaðsins,
gagnstæðum tildri legátamanna og
gagnstæðum tillögum fjársóunar-
manna.
Það væri búhygni eða hitt þó
heldur, að hafna slíkum þing-
mönnum, sem reyndir eru að öllu
hinu besta, og kjósa menn í stað-
inn, sem Morgunblaðið mælir með,
óreynda menn, sem vafalaust
myndu lenda í hinum mislita hóp
langsaranna, Morgunblaðsútibúsins.
Og það er ekki rétt að treysta
á það,  vera of bjartsýnn um það,
að góður málstaður beri sigur úr
býtum. Þótt enginn vafi sé á því,
að gömlu eyfirsku þingmennirnir
hafi mikinn meiri hluta kjósenda
með sér, þá er það skylda hvers
einasta karls og konu að sækja
kjörfund til þess að eiga ekkerl á
hættu. Það væri mikið slys, ef
það kæmi fyrir, að annarhvor
Morgunblaðsmannanna kæmíst að
vegna þess, að margir tugir af
kjósendum Einars og Stefáns hefðu
setið heima.
Það á einmitt að sýna það með
yfirgnæfandi meiri hluta atkvæða,
að kjördæmið kann að meta það,
að hafa góða þingmenn. Það er
skylda hvers einasta kjósanda, þá
er þingmaðurinn hefir farið vel
og samviskulega með umboð sitl,
að láta ekkert hamla sér frá að
sækja kjörfund til þess að votta
honum traust sitt með atkvæðum.
Avarp.
Fyrir áeggjan nokkurra manna
í Strandasýslu — og víðar um
landið — hefi eg nú afráðið að
verða þar í kjöri við næstu kosn-
ingar til' alþingis. Vil eg því nota
góðfúslega veitt rúm í blaði þessu,
til að nefna ástæður fyrir þvf, að
eg gef kost á þessu nú fremur en
áður. Og þá jafnframt, hversu
markmiði er háttað í höfuð drátt-
um. Kjósendur í Strandasýslu eiga
heimting á því. Kjósendur þeir, er
eg hefi áður neitað um slíkt erindi
(í 4 kjörd.) kunna að óska þess,
og verið getur, að fleiri vilji vita
það.
Ekki er hægara eða ódýrara að
ferðast langa leið, en í næsta um-
hverfi, og ekki er sigur líklegri
meðal allra ókunnugra, en þar sem
margir kunningjar eru vissir stuðn-
ingsmenn.
Hvað veldur þá? Einhliða fram-
boð á þessum stað, andstœlt flestum
merkustu mönnum kfördœmisins, og
mjðg alvarlegir timar fgrir íslensku
þjóðina.
Þjóðin er orðin rfki, en hún á
eftir að sýna, hvort ríkið getur
staðist og hversu hagur þgss verður.
Grundvöllinn undir orku ng veldi
ríkisins, leggur þjóðin við þessar
kosningar.
Þjóðin ræður því, hvort ríkið
verður óháð og þrótt-mikið, eða
hangir á horrim skulda og auðnu-
leysis.
Ábyrgð alþingiskjósenda er mikil.
Þeir ráða því, hvort lögin semja
og   ríkinu   stjórna   menn,   sem  til
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 325
Blašsķša 325
Blašsķša 326
Blašsķša 326
Blašsķša 327
Blašsķša 327
Blašsķša 328
Blašsķša 328