Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķminn

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķminn

						TlMINN
178
kom hann með svo merk og ítar-
leg ný rök gegn vinnudómshug-
mynd þeirri, sem fyrir lá á síð-
asta þingi, að sjálfsagt er, að þau
komi á sínum tíma fram í sér-
stakri blaðagrein, og því skulu
þau eigi rakin hér.
Árni Jónsson ritstjóri tókst
þann vanda á hendur að halda
uppi fyrir fundarmönnum sem
glæsilegastri mynd af einlægni
Ihaldsmanna í landbúnaðarmálun-
um. Hlaut J. Þorl. í sinn hlut lof
fyrir vasklega framgöngu í því að
hafa bætt úr lánsfj'árþörf land-
búnaðarins með frumvavpi sínu
um Ræktunarsjóð, en Magnús
Guðmundsson fyrir að hafa verið
lögfræðilegur aðstoðarmaður við
samning Jarðræktarlaganna, og
ennfremur fyrir að hafa flutt frv.
um kæliskip. — Eemur alt þetta
heim við skilning Hákonar í
Haga, sem vildi ekki að Ihalds-
flokkurinn yrði sóttur til ábyrgð-
ar fyrir neitt, nema það sem hann
hefði gjört formlega samþykt um
á flokksfundi. En þótt hug-
kvæmdaleysi,         þumbaraháttur,
andúð og jafnvel beiim fjandskap-
ur hafi bæði af þingmönnum og
blöðum flokksins verið hafður í
frammi um • ýms viðreisnarmál
landbúnaðarins, þá er ætlast til
að bændur umberi þetta alt og
i'yrirgefi þegar komið er til þeirra
og falast eftir kjörfylgi, enda þá
. ekki sparað að reyna að týna ut-
an á sig lánsfjaðrirnar. Þá má
ekki muna viðureign Tr. Þ. og J.
Þorl. um lánsfjárstofnun fyrir
landbúnaðinn, ekki íhaldshluta-
nefndarálitið í kæliskipsmálinu,
þar sem komist var að þeirri nið-
urstöðu að það væri ótímabært að
landið eignaðist kæliskip. Hefði
eigi þar notið óbilandi áhuga Tr.
Þ. og Jóns Árnasonar væri ekkert
kæliskip í eigu landsins enn þann
dag í dag og hvernig væri kjöt-
verðið þá? Þá mætti muna fjand-
skap Ihaldsins gegn frv. J. J. um
Byggingar- og landnámssjóð, og
loks baráttu Ihaldsmanna gegn
áburðarfrumvarpi Tr. Þ. Vill svo
til að í andstöðu við það mál hef-
ir Árni Jónsson ritstjóri Varðar
unnið sér mest til frægðar, þegar
hann í heilagri einfeldni og vitan-
lega samkvæmt bestu vitund, en
auðvitað af skilningsskorti gjörði
sér ferð austur í Rangárvalla-
sýslu þegar mikið lá við fyrir I-
haldsmönnum um að halda kjör-
fylgi sínu og hafði það eitt að
erindi að ófrægja og sýna fram á
gagnsleysi þess að bændur ættu
völ „tilbúins áburðar" með við-
ráðanlegu verði.
? Það skal játað að Ihaldsmenn
hafa veitt ýmsum landbúnaðar-
málum formlegan stuðning, at-
kvæði sitt á þingi, lögfræðisaðstoð
og meðflutning, en síðustu tíu
tólf árin hafa öll nytjamál land-
búnaðarins sprottið upp af þeim
áhuga sem aðalforingjar Fram-
sóknarflokksins hafa alið í brjósti
um viðreisn sveitanna og skiln-
ingi þeirra á því hversu báglega
færi um framtíð þjóðarinnar ef
þær legðust í auðn. Og hefir þeim
í minnihluta-aðstóðu tekist svo
vel sem raun er á að koma mál-
unum fram, fyrir þann beig sem
andstæðingum þeirra stafar af
kjördæmaskipuninni eins og hún
er.
Bjarni Ásgeirsson rakti sögu
iandbúnaðarmálanna á þingi og
veittist létt að draga það reipið
ur höndum Árná Jónssonar. Þá
sýndi hann fram á hversu úrelt-
ar væru hagfræðikenningar þær
er J. Þorl. flutti í erindi sínu, og
loks vék hann að nafnbreyting-
unni á Ihaldsflokknum og tókst
fimlega að gera hana hlægilega.
Þegar hér var komið náði J.
Þorl. samkomulagi um það að eft-
ir þetta töluðu einn maður af
hverjum flokki í 10 mínútur en
áskildi sjálfum sér síðan að mega
segja nokkur „hlutlaus" orð í
lokin.
Stóð þá til að undirritaður tal-
aði af hálfu Framsóknarflokksins,
Inntökiipróf
í   Kennaraskólann,   fyrsta   bekk   og   annan,   verður  haldið
28.—30. sept. í haust.
Magnús Helgason
en það leyfði Jón ekki. Vildi ekki
„fá^ nýjan ræðumann svona seint
á fundi". .Virðist stjórnmálakarl-
menska Jóns ekki hafa aukist í
•seinni tíð.
Gerðist úr þessu fátt sem í fráP
sögur er færandi, nema hvað J.
Þorl. tókst að Ikomast í mótsögn
við sjálfan sig.
Skifting ræðutíma vildi Jón í
fundarbyrjun byggja á því að
Framsókn og Jafnaðarmenn væru
í rauninni einn og sami flokkur,
en í fundarlok lýsti Jón því yfir
að á Framsókn og „Sjálfstæðis-
mönnum" væri enginn munur og
falaðist eftir því að þessir flokk-
ar sameinuðust gegn Jafnaðar- :
mönnum.
Virðist J. Þorl. ekki allskostar
hamingjusamur í sínu nýstofnaða
pólitíska hjónabandi við Frjáls- j
lynda flokkinn úr því honum næg- |
ir ekki hryggbrotið sem hann i
fákk hjá Framsókn um áramótin i
síðustu.
Guðbrandur Magnússon.
Er Jóh. Jóhannesson
sendiherra   Ihaldsins,   sakamaður
eða  strokumaður?
Svo sem kunnugt er hefir Lár-
us Jóhannesson látið þau ummæli
falla í Jupitermálinu, að ef Hæsti-
réttur sakfeldi skipstjórann á
Jupiter, sem hann síðar gerði, þá
væri ekkert réttlæti lengur til í
landinu.
Sá sem þetta ritar vill engan-
veginn gera hinn harða dóm Lár-
usar um Hæstarétt að sínum orð-
v m. En þeim sem ikynnu að hafa
fest einhvern trúnað á orð Larus-
ar myndi hafa þótt skiljanleg sú
nýbreytni, er rétturinn vék frá
dómi nú í vor vaxtatökumáli Jóh.
Jóh. af því að lögreglustjórinn
hefði ekki vikið sæti. Hér var um
fullkomna tylliástæðu að ræða í
augum almennings. Og hún var
því nær að vera í anda Lárusar
Jóhannessonar, þar sem Jóh. Jóh.
hafði áður alla sína embættistíð
þrásinnis og fjölmörgum sinnum
vikið sæti, alveg nákvæmlega 4
sama hátt'og Herm. Jónasson, og
hæstiréttur aldrei fundið að þyí
fyr en nú. Ef menn hefðu viljað
tvúa Lárusi, þá hlaut réttlætið í
landinu eitthvað að hafa minkað
til muna við það, að hæstiréttur
sakfeldi Jupiter.
Þar sem frávísun hæstaréttar
var svo tyllisakarleg í eðli sínu,
mun landsstjórninni hafa þótt
sjálfsagt, að fela hinum sama
dómara að halda málinu áfram.
En sökum embættisanna gat
Bergur sýslumaður Jónsson ekki
komið aftur suður fyr en hann
hafði lokið þingaferðum og öðrum
nauðsynlegustu embættisstörfum
heima fyrir. Jóh. Jóh. mun hafa
leikið grunur á, að málið yrði tek-
ið fyrir aftur og haft njósn um
hvenær Bergur sýslumaður gæti
komið suður. Hverfur hann þá
skyndilega, sem flóttamaður úr
bænum, austur á land, og lét Mbl.
eins lítið bera á burtför hans,
eins og það var áður vant að láta
mikið ef slíkur hefðarmaður
hreyfði sig.
Þegar Bergur sýslúmaður kom
suður, fól stjórnin honum með
konunglegri umboðsskrá að hefja
sakamálsrannsókriina að nýju út
af vaxtatöku Jóh. Jóh. Frétt hafði
komið um það, að Jóh. Jóh. mundi
aðallega láta fyrirberast á Seyð-
isfirði. Sendi rannsóknardómarinn
þá skeyti til Ara bæjarfógeta og
bað hann að tilkynna Jóh. Jóh.,
að málið væri hafið að nýju, og
að þess væri vænst að hann kæmi
tafarlaust suður, enda félli bein
ferð þá þegar. Svo stóð á að Óð-
inn var þá tilbúinn að koma suð-
ur til ketilhreinsunar og hefði þá
tekið sakborning með.
Svo varð ekki. I stað þess kom
skeyti frá bæjarfógetaskrifstof-
unni á Seyðisfirði að Jóh. Jóh.
hefði verið sýnt skeytið. Hann
virðist hafa þagað við. Bergur
sýslumaður mun hafa skilið þögn
Jóh. Jóh. sem neitun um að koma
góðfúslega. Og með því að Berg-
t<r sýslumaður hefir komið jafn
drengilega fram við sakborning,
eins og Jóh. Jóh., sonur hans og
samherjar .hafa komið ódrengi-
lega fram gagnvart honum, þá
tók sýslumaður ekki að þessu
sinni fastari tökum á sakbomingi
heldur en að reyna á sómatilfinn-
ingu hans. En glögt sást á þessu
að sakborningur hafði sagt ósatt
í vor, er hann þóttist vilja fá
efnisdóin í máli sínu, og kendi M.
G. um hina heimskulegu og til~
gangslausu frávísunarkröfu.
Af skrifum aðstandenda Jóh.
Jóh. í Mbl. og framkomnum rök-
um, sést að sakborningur hefir
óttast að málið yrði tekið upp,
hefir haft njósnir af því hvenær
Bergur Jónsson sýslumaður hefði
lokið þingaferðum og vorönnum
og laumast til Austfjarða, er hann
vissi að málið hlaut að verða tek-
ið fyrir. Þegar honum er gefin
kurteisleg bending uni að koma
og standa fyrir máli sínu, og
þurfti lítt að bíða ferðar, þá kem-
ur fram þrjóska þess er veit sig
sekan, og hann neitar að svara,
og neitar með þögninni að koma
fram sem góður drengur og
standa fyrir máli sínu undan-
bragðalaust. Af Mbl. sést að Jóh.
ætlar að flýja eða strjúka til út
landa frá Austfjörðum, til að
forðast áframhaldandi rannsókn
út af erfingjarentunni.
Mbl. segir þá ótrúlegu frétt, að
Jóh. Jóh. ætli erlendis að ikoma
fram sem einskonar sendiherra
Islands gagnvart erlendri þjóð.
En sú saga hlýtur að vera ósönn,
og mun enginn trúa fyr en fram
kemur.
Að lokum segir Mbl. að Jóh.
Jóh. sé hinn mesti bjargvættur
þjóðarinnar gegn ásælni erlendrar
yfirgangsstefnu. Meira er ekki
hægt að spotta þennan fyrverandi
skiftaráðanda höfuðstaðarins, því
að meiri og flatari undirlægju
fyrir erlendu valdi hefir ekki ver-
ið unt að finna en Jóh. Jóh., jafnt
er 'hann brást sjálfstæðisstefn-
unni 1907—08, eins og þegar
hann lýsti yfir, að hann tæki á
móti með gleði frá Dönum því
sem samnefndarmenn hans yildu
ekki sjá, eða þegar hann yfir-
heyrði enska skipshöfn á dönsku
1921, af því hann ímyndaði sér,
en víst ranglega, að slíkt þýlyndi
gleddi yfirmanninn á danska
varðskipinu.                             X.
Timinn er peningar,
segir máltækið. Sérhver óþarfa dráttur er tíma-eyðsla og þarafleiðandi
peninga-eyðsla.
Dra^ið því ekki að skrifs mér- og fá upplýsingar um Philips
útvarpstæki og þeim tilheyrandi. Verðskrá og aðrar upplýsingar sendar
hverjum sem er ókeypis.
Allir eru sammála um það að Philips tæki eru mjög vönduð
í alla staði, og þarf ekki annað en spyrja þá sem reynt hafa, sem
allir eru meðmælendur Philips.   .
Umboðsmaður fyrir
Philíps   Radío   A.S.
Snorri P.  B.
Reykjavík.
Arnar,
KAUPMENN OG KAUPFÉLÖG!
Crosse <fe Blackwell Ltd
er  stærsta  og   besta  verksmiðjufirma í heiml,  sem býr til alls-
konar:
NIÐURSUÐUVÖRUR,
KRYDDVÖRUR,
SÚKKULAÐI og
SÆLGÆTISVÖRUR.
Sem dæmi um einstakar ágætistegundir frá þessu firma má
nefna: Lea & Perrins, Warcester sósu, C. & B. Tomato Catsup og
Keillers Connty Caramels.
Það   besta   er   ávalt   ódýrast!
Gerið pantanir yðar til
Tóbaksverslun Islands h f.
Einkaumboðsmanna firmans á Islandi.
Leiðrétting. I grein miruii í síðasta
tölubl. „Tímans", um vígsluhatíðirnar
í Landakoti voru taldir meðal kirkju-
gesta — og haft eftir mönnum, sem
þóttust séð háfa — „herra Jón biskup
ilelgason og prestai' dómkirkjunnar".
pótti mér þetta bera vott um víðsýni
hinna íslensku kirkjuhöfðingja. petta
er þó ekki rétt, nema hvað séra
Bjarna Jónsson snertir, því hinn,
dómkirkjupresturinn séra Friðrik
Hallgrímsson hefir beðið mig að geta
þess, að hvorki hann né Herra J$n
biskup hafi verið þar viðstaddir.
Leiðréttist þetta hérmfið.            R..Á.
Þjóðhetjur Mbl.
Svo sem frægt er orðið, keypti
einn af aðaleigendum Mbl., Óiaf-
ur   kaupmaður   Johnson, 12 þús.
kr.   bíl   í   fyrravor.   Sonur kaup-
mannsins   mun   iðka   hófsemi að
sið   annara   Mbl.eigenda, tók bíl-
inn, þótt hann væri mjög drukk-
inn, og bótt hann væri próflaus,
keyrði síðan sem óður væri  inn
fyrir   bæ,   lokaði   veginum raun-
verulega   fyrir   hverri annari lif-
andi   veru,   kastaðist   síðan   meö
bílinn   langar   leiðir út í holt og
braut hann í spón í urðinni. —
Svona keyra eigendur Mbl. Þannig
fara þjóðhetjur þeirra á  vegun-
um.    Næsta    þjóðhetja   Mbl.   er
Sigurbergur     nokkur     sandbíls-
stjóri.   Hann  hefir   oft   komist í
kast við lögregluna, verið sektað-
ur   fyrir   margskonar  vöntun   á
góðum siðum. Sigurbergur ætlaði
að Mbl. sið að loka þjóðveginum
þegar    dómsmálaráðherra   opnaði
þá   leið   fyrir   almennri   umferð,
eins og hann hefir opnað sumar
aðrar  leiðir  í  þjóðfélaginu, t. d.
leið   erfingjanna   að   vöxtum   af
erfðafé  þeirra,  þar sem  annars-
konar Ihalds-Sigurbergar hafa áð-
ur legið þvert yfir götu. Nú hefir
Mbl.    birt   mynd   af  Sigurbergi,
eins og sannarlegri þjóðhetju og
ætti eiginlega að birta samskonar
mynd af Jóhannesi fyrrum bæjar-
fógeta   með  allar  sparisjóðsbæk-
urnar- undir   hendinni,   á   leið   í
bankann til að tæma þær, og loka
fyrir vaxtastrauminn í vasa erf-
ingjanna sjálfra.
En ef Mbl. veigrar sér við að
birta mynd af Jóhannesi við hlið-
ina á Sigurbergi, þá er su bót í
máli, að mynd bæjarfógetans ein-
mitt í þessari aðstöðu stendur
þjóðinni nokkuð ljóst fyrir hug-
skotssjónum.                     A.+B.
Tvö börn frá Kollafirði voru 8. júlí,
send eftir hesti. Vildu þau stytta sér
leið yfir ós. Var dýpi meira en þau
hugðu og sökk hesturinn og börnin.
Börnunum skaut upp aftur o'g þau
syntu til lands, en hesturimi drukkn-
aði. Börnin höfðu lœrt að synda lítið
eitt, í fyrra vor. Sýnir þetta atvik
hve  sundkunnátta .er nauðsynleg.
[fí elílisileii
---------               Nl.
Hv. þm. var mjög óánægður
yfir því, að skipshöfnin á öðni
skyldi fá 1—2 daga frí. Eg er
alveg hissa á hv. þm., að vera
að telja eftir, þó að þessir menn,
sem vinna á sunnudögum jafnt og
aðra daga, fái örlítið frí á þeim
tíma, sem langminst er að gera.
Enda telur hv. þm. þetta í raun
og veru ekki eftir þeim. Hann
lætur svona, bara af því að það
var eg, sem gaf þeim fríið. Hefðu '
það verið hans vinir, þá hefðu
skipsmennirnir mátt eiga frí í
heila viku.
Eg ætla að svara því, sem til
mín   var  beint  um  lögjafnaðar-
nefndina,   þegar   annar   hv.   þm.
hefir  talað  um sama efni.  Hitt
er misminni hjá hv.  þm. Borgf.
(P. 0.) að upptökin að lækkun á
kaupi     lögjafnaðarnefndar    hafi
verið   hjá   Ihaldsmönnum.   Upp-
ástungan í þá átt kom fyrst fram
í greinum í Tímanum.
Það kennir dálítillar gleymsku
i hjá hv. þm., þegar hann segir, að
vesalings Ihaldsstjórnin hafi ekk-
| ert getað gert fyrir peningaleysi.
j Eg get ekki verið hv. þm. sam-
| mála um það. Eg trúi því ekki,
i að ekkert hafi verið hægt að gera
| eftir 1924. Og síðustu tvö árin var
i framkvæmd skattaniðurfelling til
j flokksbræðra þingsmannsins aðal-
I lega, en það var sama og að kasta
frá   landssjóði   peningum,   enda
varð tekjuhalli á eftir.
Þó tekur út yfir alt, þegar hv.
þm. segir, að lausaskuldirnar 1924
hafi verið Tímanum að kenna, Eg
held að hv. þm. sé búmn að
gleyma því, þegar hann var Á
þingi 1917 og 18 og studdi stjórn
Jóns Magnússonar 1920, 21 og 22,
þegar hallinn var 2—2% miljón
á hverju ári og hv. þm. hreyfði
hvorki legg né lið. Það var fyrst
eftir að andstæðingar hv. þm.
bentu á, hvernig ástatt var um
fjáraukalögin miklu, að farið var
að laga þetta!
Þá kom hv. þm. að afengis-
málunum. Mér hefði fundist, að
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174