Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nż dagsbrśn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nż dagsbrśn

						l/

NÝ

PH

MÁLGAGN SÓSÍALISTAFÉLAGS REYKJAVÍKUR

1. tbL

Sunnudagur 30. marz 1969.

1. árg.

Aftur mun þar verða

ii

haldio af stað ....

Hvers vegna heldur Sósíalistafélag

Reykjavíkur áfram starfsemi sinni?

Þegar þetta málgagn Sósíalistafélags Reykjavíkur hefur göngu

sína, er eðlilegt og skylt að gerð sé nokkur grein fyrir því hversvegna

Sósíalistafélagið hefur tekið þá ákvörðun að halda starfsemi sinni

áfram — þótt Sósíalistaflokkurinn hafi verið látinn hætta störfum.

Til þess að svara þeirri spurningu er nauðsynlegt að rifja upp

nokkur atriði í þróun hinnar sósíalistisku hreyfingar hérlendis.

Vaknar þá fyrst í huga mínum: Hversvegna var Kommúnistaflokk-

ur Islands stofnaður á sínum tíma? Hversvegna gátu forgöngumenn

að stofnun hans ekki unað sér í Alþýðuflokknum áfram og helgað

honum starfskrafta sína og baráttuþrek?

Það Var af þeirri einföldu ástæðu, að Alþýðuflokkurinn var ekki

— og er ekki — marxistiskur flokkur. Þótt hann í orði kveðnu, í

stefnuskrá sinni, telji sig sósíalistiskan miðar hann athafnir sínar

ekki við það að bylta um því þjóðfélagskerfi, sem við búum við,

heldur aðeins að gera á því ýmiskonar „endurbætur" til hagræðis

fyrir launastéttirnar.

Marxisminn færir hinsvegar sönnur á það, að til þess að uppræta

undirrót óréttlætisins í sambúðarháttum mannanna þ. e. a. s. arSrán

manns á manni — dugi ekkert minna en að uppræta arðránsskipu-

lagið sjálft.

//

Það var á grundvelli þeirr-

ar sannfæringar, sem Komm

únistaflokkurinn hóf starf-

semi sína. Á grundvelli þeirr

ar kenningar bauð hann öll-

um erfiðleikum byrginn og

tókst með fórnfúsu starfi og

einhug fólksins, sem í honum

var, að efla stöðu sína og auka

áhrif, sín í samtökum hins

vinnandi fólks. í krafti þess-

arar kenningar, og vaxandi

trausti fólksins á réttmæti

hennar, var Sameiningar-

ílokkur alþýðu — Sósíalista-

flokkurinn síðan byggður upp

— af fólkinu, sem var í

Kommúnistaflokknum, á-

samt ágætum liðsauka úr

vinstri armi Alþýðuflokksins.

Á grundvelli þessarar

stefnu og starfshátta vegn-

aði Sósialistaflokknum mjög

vel. Hann jók fylgi sitt með-

al fólksins næstum ótrúlega

hröðum skrefum. Og í krafti

þess trausts rækti hann for-

ystuhlutverk sitt i hagsmuna

baráttu hins vinnandi fólks,

svo að bylting varð í lífskjör-

um þess á skömmum tíma.

Það er aftur á móti vert

umhugsunar, að þegar Sósíal

istaflokkurinn er orðinn það

mikill áhrifavaldur í þjóðfé-

laginu, að honum gefst kost-

ur á því að taka sæti í valda

stöðum þess — og þiggur það

— þá staðnar strax fylgi

hans meðal fólksins.

Ég vil ekki fullyrða neitt

um, að það hafi verið rangt

af Sósialistaflokknum að taka

þátt í „nýsköpunarstjórn-

inni' árið 1944 — ehda átti

ég, sem þingmaður flokksins

á þeim tima, minn hlut að

því að svo var gert.

Það er ekkert efamál, að

frumkvæði Sósíalistaflokks-

ins að þeirri uppbyggingu at-

vinnuveganna, sem „nýsköp-

unarstjórnin" framkvæmdi,

olli byltingu til bóta á lífskjör

um fólksins.

Hitt er aftur á móti stað-

reynd, að flokkurinn naut

þess á engan hátt í vaxandi

tiltrú eða auknu kjörfylgi.

Einmitt að loknu þessu afreki

flokksins í atvinnusögu hins

kapltalíska þjóðfélags okkar,

staðnar   fylgi   hans   meðal

fólksins — og við hverjar al-

(:'::'.'",  **	m>		J1

	tí+		

			

.-.%..			

		:'¦"	

Steingrímur Aðalsteinsson,

form. Sósíalistafél. Reykjavikur.

mennar kosningar siðan hef-

ur hann i hæsta lagi unnið

„varnarsigra'.

Sósíalistaflokkurinn gerðist

öðru sinni þátttakandi í rík-

isstjórn árið 1956, „vinstri

stjórninni" svokölluðu. Stjórn

arsamstarf var þó byggt á svo

veikum grunni, að það riðlað

ist svo að segja við fyrsta and-

blástur — og það ekki vegna

átaka um þjóðfélagsuppbygg

inguna, heldur aðeins um

Framhald á bls. 2.J

Til lesenda

Blaðið „Ný dagsbrún", sem

hér hefnr göngu sína, viil í

fáum orðnm gera grein fyrir,

hvert það er að fara.

Stjórnmálabarátta íslenzkr

ar alþýðu hefur beðið mikinn

hnekki á síðustu árum og

mánuðum og það er öllum

sósíalistum Ijóst. Óheillaöfl-

um hefur tekizt að riðla fylk

ingum þeirra og vinna sam-

tökunum grand.

Um 40 ára skeið hafa

flokkar íslenzkra marxista

átt sér málgögn. Þau hafa

vísað alþýðunni leið í barátt-

unni fyrir bættum kjörum,

fylkt lio'i í þjóðfrelsisbarátt-

unni og örfað skilning á fram

tíðarmarkmiðunum: sósial-

istískum þjóðfélagsháttum.

Nú er svo komið að marxist-

isk samtök á fslandi eiga sér

ekkert slíkt málgagn. Eins og

málum var háttað hafði Sós-

íalistafélag Beykjavíkur ekki

frjálsan aðgang að neinu mál

gagni og vilcli ekki til lengd-

ar þurfa að sæta því að frá

starfsemi félagsins og viðhorf

um til mála yrði ekki skýrt,

eða þá með hálfum sannleik

og rangfærzlum.

Þörfin fyrir einarðan og.

hreinskilinn málflutning um

vandamál vinnandi fólks hef

ur sjaldan verið meiri en nú.

í áratug hafa íslenzkar vinnu

stéttir háð varnarfoaráttu

þar sem vopn þeirra gegn

eignastéttinni hafa sífellt ver

ið að digna. — Og nú gefur

sú barátta sem háð er æ

minna í aðra hönd. Vonleysi

hefur gripið um sig meðal

fólksins í verkalýðshreyfing-

unni og efnahagslegri afkomu

þess er sífellt þrengri stakkur

skorinn.

Samkvæmt lögum Sósía-

listafélags Reykjavíkur hlýt-

ur það að verða meginverk-

efni þessa blaðs að sameina

íslenzka sósíalista hvar sem

þeir eru á landinu til virkrar

félagslegrar samstöðu, sam-

eina íslenzkar vinnustéttir til

vægðarlausrar baráttu við of

ríki eignastéttarinnar og sí-

vaxandi ágang á réttindi og

Framhald á bls. 2.

070

Jíu <L

Enga verzlun meö vísitölukröfuna!

Krafan um verðtryggingu launa er það eina,

sem sameinar launþegastéttirnar í dag

sem það   lætur  1

í sjónvarpi, útvarpi og blöðum hafa að undanförnu þeir,

sem gjarna eru nefndir verkalýðsforustan, gefið yfirlýsing-

ar um að verið sé að ræða við atvinnurekendur og ríkis-

stjórn um ýmsar leiðir í kjaradeilunni, sem komið geti

í stað kröfunnar um vísitölu á kaup. Nú síðast, í blaði for-

setanna í Alþýðusambandinu, talar aðalforsetinn um að til

umræðu hafi verið, sem hugsanleg samkomulagsleið, lífeyr-

issjóðir fyrir þau félög, sem ekki hafa þegar samið um þá.

Einnig hafi verið til athugunar makaskipti á eftirvinnu og

dagvinnu, þannig að eftirvinnuprósentan verði enn færð

niður og bætt við dagvinnukaupið. Það þarf auðvitað eng-

an að undra, þótt atvinnurekendur láti sér ýmsar fjar-

stæður til hugar koma, eftir það sem á undan er gengið í

samningum síðustu ára. Hitt er furðulegra hversu líklega

er tekið fáránlegum hugdettum þeirra, eftir þá reynslu, sem

fengin er.x

Lítum á gamla bakkelsið frá I

júnísamkomulaginu 1964, um|

tilfærslu á eftirvinnukaupi yf

ir á dagvinnukaup, svo ein-

kennilega

eyrum.

Um þetta segir forsetl ASÍ:

„Þá höfum við verið spurð

ir,    hverjum    augum    við

mundum líta á tilfærslu af

eftir-  og  næturvinnutöxt-

um til hækkunar dagkaups

ins. Það er mín skoðun, að

því yrði almennt vel tekið."

Hvað   hefur   nú forsetinn

fyrir sér í þvi, að þessu yrði

vel tekið? Hann veit, að síðast

þegar  höggvið  var  1  þenna

knérunn, mætti   það   mikilli

andspyrnu.

Frá upphafi kröfunnar um

hærri   laun   fyrir eftirvinnu

hef ur verið á hana litið þann-

Framhald & Ws. 7

LANOSBOKASAFN

280074

ÍSLARDS-

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8