Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Smįrit Hvķtabandsins

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Smįrit Hvķtabandsins

						SMÁRIT HVÍTABANDSINS I.
Kristllegt uinburðarlyndi.
Kvöld eitt sátu tveir rnenn inni á veitingahúsi
við bjór og brennivínsdrykkju. Það er því miður
siður alltof margra manna, i stað þess að fara hver
heim til sín.
Deir sátu fram á nótt og drukku mikið.
„Tú íærð víst, fyrir ferðina, Jóhann, þegar þú
kemur 1161111,“ sagði annar.
,Tví þá það?“' sagði Jóhann.
,Eg hold nefnilega að konan þín taki í lurginn
á þér af því þú ert dálitið kendur núna.“
„Eg er nú ekkert hræddur um það,“ sagði
Jóhann, „konan mín segir ekki eitt orð.“
„Jæja,* sagði Vilhelm, „eg þori að veðja
krónu um að hún gjörir það nú samt,.*
„Já, við skulum voðja,“ sagði Jóhann.
Teir römbuðu heimleiðis, báðir voru mjög
drukknir. Vilhelm vildi gjarnau sjá viðtökurnar,
sem Jóhann fengi.
Tegar þoir komu lieim til hans, varð Vilhehn
forviða, er hann sá, að þar var allt i góðri röð og
reglu og konan var búin að kveikja upp undir katl-
inum.
Hvorugur mælti orð. Jóhann nifaði að ofnin-
um, þar stóðu ilskórnir hans, hlýir og notalegir,
reiðubúnir handa honum að fara í þá; og ekki varð
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8