Tímarit.is
Search | Titles | Articles | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Aftanskiniğ

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Vertical fit


Your browser does not support PDF files
Click here to view the page as JPG
Aftanskiniğ

						AFTANSKINID.
I. árg.
ÍSAFJÖKÐUR, JANUA.R 1906.
I. bL
l^etta nýja blað, sem hér birtist al-
menningi, mun auðvitað eins og önnur blðð,
segja bezt til sín með tímanum, þegar menn
kynnast því. En það vill þó ekki ganga al-
veg fram hjá, að segja hTernig á því stendur
og hvaða erindi það vill eiga í þenna heim.
AFTANSKINIÐ. er gefið út af nokkrum
ungum mOnnum hér í bæ, sem allir sameig-
inlega annast um efni í það og ritstjórn þess,
en einn þessara manna hefur verið valinn á-
byrgðarmaður blaðsins. Útgefendumir vilja
allir sýna beztu viðleitni í því, að gjöra blaðið
sem bezt vír garði, hafa efnið sem skemti-
legast og fjölbreyttast; en vænta þó að lesend-
urnir virði til vorkunnar vansmíði þau, er á
ritinu kunna að finnast.
AFTANSKINIÐ mun ekki birta annað en
frumsamið mál, og vill eftir mætti hlynna að
íslenzkum skáldskap í bundnu og óbundnu
máli, einkum á þann hátt, að veita fúslega
móttöku frumsömdum kvæðum og sögum,
eftir yngri, sem eldri, höfunda, og gefa þannig
ungum mönnum færi á, að leggja ritsmíðar
sínar undtr dóm almennings,ef því þykir þær
nokkurs verðar, án þess nafn höf. sé nokkuð
við málið blandað.
Útgefendurnir hafa komið sór saman um,
að skrifa sjálflr undir dularnöfnum, það sem
þeir rita í blaðið, fyrst um sinn, en ávalt
mun hver höf. hafa sama nafn undir því, er
birtist frá honum.
Blaðið mun leggja áherzlu á, að vera
skemtiblað alþýðu, vera mönnum til gamans
og gleði í tómstundunum. En þó er ekki
ómögulegt, að það geti einnig orðið til
gagns.
Blaðið vonar, að lesendur virði þá viðleitni
að velja fremur frumsamdar, íslenzkar sðgur,
þótt eitt eða annað megi að þeim finna, en
þýðingar af útlendu rusli, sem hór er þó al
gengast, til tkemtunar í blððum.
Útgefendttrnir.
Haustdægur
Það fellar frá himninum haglskúra él
og hrímið það gjörþekur vóllu og mel.
Það hriktir í húskofum veikum.
Og stormurinn œðir og stritar og ber
um stráin og laufið, sem fallið er
með svipinum fölum og bleikum.
Hann hlœr við í hverja hurð og gátt
og hvtvetna langar að reyna sinn mátt.
Hann leikur í blindni að brotum.
1 himninum léttist og Igftir und ský
og ládeyðan ríkir þar aftur á ný
og því mun hann bráðum á þrotum.
Hallfreður vandræðaskáld.
Sokkabandið.
(Eftir   Q-est   Vesttirðing.)
Jón Jónsson hafði baft vistaskifti eins og
hann var vanur. Lenffur en ár hafði hann
ekki verið í sama stað, frá því hann var 14
ára og fór fyrst í vist, en nú var hann tvf-
tugar.
Bann hafði komið að Gili á krossmessu-
dagskvöld, eins ogf lög ífjöra ráð fyrir. Staðinn
þekti hann lítið aður og sama rnátti seg-ja um
fóikið. Nú var Jón búinn að dvelja þarna
rétta viku. Húsbóndinn var ekki heima. Hann
hafði bragðið sér inn i   kaupstað.    Það   var
					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2
Page 3
Page 3
Page 4
Page 4
Page 5
Page 5
Page 6
Page 6
Page 7
Page 7
Page 8
Page 8