Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Žjóšhvellur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Žjóšhvellur

						X

ÞJOÐHVELLUR
BLAÐ TIL SKEMTUNAR, FRÓÐLEIKS OG ALVARLEGRA ATHUGANA
Nr. 1
RETKJATÍK, 8. 8EPTEMBEK 1906
Jóhann Árinann Jónasson, úrsmiöur,
Laugaveg 12.____________________Telcfón 112,
PJÓÐHYELLUR
ætlar ekki að hefja göngn sína með
löngiim formála, |»ví siðnr með ræðu,
bæn eða söng, því hvorki er hami f'ræ-
korn eða kirkjnblað, er ala ætlar les-
endiir sína á næriiigarlausiim tniarinoliim
lioriinna alda. — Þó getnr vel verið að
liann ræði trúmiíl frá sínn sjónarmiði,
jafnhliða afarmó'rgn iiðrn, því fátt mark-
vert ætlar liann að láta fara fyrir ofan
garð sinn og neðan. — Vnnais markar
liann sér engan l'astan stefnuhás, því
nieiiiing Iians er, að liaga efni sínu þnniiig,
að aliir hafi gagn og nokkurii fróðleik
af. Hann vill að fólkið haii skemtun
af sér, geti hlegið og spjallað iini sig.
ÞjÓBHVELHJR vill standa útaf
fvrir sig. segja fólkimi allskonar frétta-
<lót úr hæiium, segja sögur, segia til
synda og haga innihnldi sínu eftir at-
i ikiim og geðþekni fjiildans.
Þ.IÓHHVELLLR býst ekki við, að
hin blöðin þurii að gnísta tó'nnum við
útkomu sína, því haiin ætlar hvorki að
hrifsa til sin þá fréttamola, er þau eta
hvort npp eftir öðru blað eftir blað, eða
að veita þeim ágang á aiinan hátt. Ann-
•ars inu n hann ekki fella tár, þótt þau
skjóti á haiin og Iivellir lie.vrist; fremur
iiiuii liaiin þá fyllnst gleði og hvetja
vopn sín, brýna þau |iví betnr, því harð-
ari sem svörður verður.
Þ.IÓDHVELLUR býður hverjum
lítilmagna, sein öðriim, fulltingi sitt,
ef hann á í vök að verjast og þarf að
bera hönd fyrir höfnð sér.
Að liann verði frjálslyndasta blaðið á
[»essu   landi,   er  óliætt  að   reiða  sig á.
C. & L. Lárusson, Laugaveg, 1,
Reykjnvík.          Pósthólí' A. 31.          Telefón 10.
Hann tekur í lurginn á liverjum þeim,
sem á það skilið, en ekki mun iiann
beita ójöfnuði að fyrra bragði víssvit-
andi.
IMÓDHVELLUR heflr ætlað sér að
verða liálfsmánaðarblað: kemnr ef til
vill ót vikulega, ef hann fær greiðan
gang í Reykjavík. Vonar fastlega að
haiin þyki fríður sveinn og fó'iigulegur.
Vill hafa hylli stúlkiiana engu síður en
piltanna — því hanii mnn geta þeirra
tiiiuvert oftast na>r. — Hjarta hans fyll-
ist gleði í hvert skifti, er haiin sér
mjúka mey með »fínt« slifsi oíí fallega
svuntn.
Þ.IÓDHVELLITR óskar svo landi og
lýð árs og friðar, þótt ekki sé haiin
borinn að áramótiiin. Hyst við að til-
vera sín styðjist mest við sjávarafla ()«•
jarðargróða; yiir böfuð: góða líðan
landsmanna. Eiiikum vill Iianii hafa
beykistöð sína í Reykjavík til að byrjn
með. Væntir fulltingis kaiipinaiina og
iðnaðarniainia með augl. á eina síðu ;
uieira af þeim ftytur liaiin ekki í einu
Og sama blaði.
Virðingarf.
Itgefendurnir^
p'
Nýr hellir fundinn.
Fjórir piltar, ungir
Helgi Jónasson, Matthías Olafsson,
og Sigurbjörn Þorkelsson (allir þrír
starfsmenn Edinborgarverslunar hér
í bænum) og Skafti Davíðsson Iré-
smiður, höfðu mj'ndað með sér fé-
L'rsmíoaviniiuslora  Carls Bartels,
Laugaveg 5'                                Telefón 137.
lag í vor, er heitir »Hvatur«, í því
augnamiði, að lemja sér göngulag
og styrkja með því líkamann. Hafa
þeir því á sunnudögum gengið uji|)
í landið til að njóta í'ríska loftsins
og fegurðar náttúrunnar. I einum
slíkumleiðangrifyrirskömmu.fundu
þeir hellir einn uppi í Hafnarfjarðar-
hrauni, stóran og fallegan — miklu
stærri en helli þann í Þingvalla-
hrauni, er kendur er við enska
manninn, Hall (]aine, af |>ví hann
fann hann ekki.   —
Þennan nj'fundna hellir hal'a ]>ill-
arnir skírt »Hvatshellir«, eltir fé-
lagi sínu, og var vel til fundið. —
Lengd hellis þessa, frá enda til enda,
kvað vera 300 lel; afhellar eru
margir út úr aðalhellinum, hver
inn af öðrum, og kvað insti hellir-
inn vera þeirra lang-fallegaslur;
hvelfing hans t. d. snildarvel lög-
uð. Merki þess þykjast menn sjá,
að menn hafi komið í hellir þenn-
an áður fyrir löngu.
Arangur al' þessari ferð piltanna
hel'ur orðið merkilegur mjög,og hlýt-
ur að verða þeim og öðrum til gleði,
— eiga þeir þökk skilið fyrir fund-
inn. — Að minsta kosti hefði slík-
ur i'undur sem þessi ])ólt matur
hér í Víkinni, hefði finnandinn verið
einhver nafnkendur útlendingur,
»Lorð« eða eitthvað því um líkl og
verið innundir hjá   ritstjórunum.
Priggja tíma gangur kvað veia
héðan úr   bænum   til   hellisins.  —
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4