Elding

						Blaðið   kemur  út   á

: hverjum sunnud. Kost- ;

: ar innanl. 8 kr. (75 au :

; ársfjói ð.), erlend. 4 kr., i

i 1 Au.erlku l'A doll.

ELDING

:    Töntun & blaðinu er

I inranlands bundin við

; minst einn ársfj., er-

lendis við árg. Borgun

fyrirfram utan Rvlk.

1901.

RBYKJAVÍK, ÞRIÐJUDAGINN 1. JANUAR.

1. tbl.

„ELDING'

>AÐ er ekki laust við að menn séu farnir að hrista höfuðið

yfir blaðamergðinni á íslandi. Þeim íinst það að bera í

bakkafullan lækinn að fara að stofna nýtt blað. Vér ráðumst

þó óhræddir í það, því sannleikurinn er sá, að hvergi í heiminum er

lestrarfýsnin jafn mikil og hér á Islandi. Þar á ofan eru blöðin hér

svo ódýr, að það dregur menn litlu, þó þeir bæti við sig einu

smáblaði. Það er ekki miklu til spilt, þó þeir reyni. Enginn veit

að hverju barni gagn verður. — Vér viljum hér í stuttu máli skýra

frá tilgangi þessa blaðs.

J§§^>—^- Það mun kosta kapps um að verða fræðandi og skemtandi.

Stjórnmálaþref er útilokað frá dálkum þess. Það ætlar stærri blöð-

unum að vera eiuum um hituna hvað það snertir. Aðaláherzlan verð-

ur lögð á það, að flytja létt og læsilega skrifaðar greinar um almenn

efni, en einhum og sér í lagi um bœjarmálefni. Fréttir mun það

flytja frá yztu endimörkum þessarar'veraldar, en mestar og beztar úr

höfuðstað vorum. Ofan á alt þetta flytur það öðru hvoru til smekk-

bætis þýðingar á stuttum útlendum greinum og smásögum. Svo er til

ætlast að blaðið komi út reglulega á livcrjum sunnudcgi, svo menn

geti notið þess í helgidagsrónni eftir hita og þunga virku daganna.

H§^—^- Verð blaðsins er 3 kr. árgangurinn, sem í Reykjavík borgist

með 75 aurum á ársfjörðungi. Út um land geta menn pantað blaðið

hjá afgreiðslumanni þess, mót því að senda borgun fyrir fram, eða

hjá póstafgreiðslumönnum. Pöntunin á að vera bundin við minst

einn ársfjórðung. Frlendis kostar blaðið 4 kr. árg., í Ameríku l1^ doll.,

og er pöntunin bundin við árganginn og borgun fyrir fram.

ffH> ^ Viðvíhjandi afgreiðslu blaðsins og auglysingum eru menn

beðnir að sníia sér til hr. cand. phil. JEinars Gunnarssonar, Lauf-

ásvegi nr. 6.

fff^—^- Ritstj. blaðsins geta menn fyrst um sinn hitt að máli í Jiúsi

Haldórs Þbrðarsonar, Laugavegi nr. 2, á miðvikud. og laugard.

lcl. 5—7 síðdegis.

Aldamótaljóð,

[Þessi þrjú eftirfylgjandi erindi eru

upphaf að hinum fögru Aldamótaljóðum

Einars Benediktssonar, er Stúdentafé-

lagið i Reykjavik sæmdi 100 kr. verð-

launum].

Lag: Þið þekkið fold með bllðri brá.

Við aldahvarf nú heyrum vér

sem hljóm af fornum sögum,

og eins og svip vor andi sér

af öllum landsins högum;

af sókn þess fram með sverð og kross

með siðmenning og lögum.

Og hátt skín bjarminn yfir oss

frá Islands frægðar dögum.

Það ljós skín yfir aldahaf

að yztum tímans degi,

í gegnum bölsins blakka kaf,

sem blys á niðjans vegi.

Það verndi oss, það víki' ei brott;

í virðing heims það standi,

að fornöld ber þess fagran vott,

hvað felst í þessu landi.

Það veki hjá oss kraft, sem knýr

til kapps, til alls þess stærra,

til starfs, sem telur tiroi nýr,

til takmarks æðra' og hærra.

Hver þekkir rétt, hvert þjóðin kemst,

þó þúsund ár hún misti ?

Oft seinastur varð settur fremst

og síðastur hinn fyrsti.

II i i i II ¦¦! II ¦¦ ) ¦¦ ¦

i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i    i

Aldamót.

I dag rennur 11. öldin upp yfir

þessa fámennu einstæðingsþjóð. I

rúm 1000 ár hefur hún unað kjör-

am sínum á þessu fjarlæga og fá-

tæka landi. I 1000 ár hefur hún orð-

ið að sæta hér bæði blíðu og stríðu,

sorg og gleði. Hér hefur hún fram-

leitt líf svo fjörugt, viðburðarikt og

tilkomumikið, að furðu gegnir, og hér

hefur hún aftur setið þögul og syrgj-

andi yfir brostnum vouum. Hér hef-

ur sólin varpað   geislum   sinum yfir

hana, þar sem hún stóð í fegursta

æskublóma, búin flestum þeim kost-

um, sem þjóð mega prýða. Hér hef-

ur sólin einnig hulið ásjónu sína í

skýjum fyrir henni, þegar hún varð

að sæta vansæmandi ánauðaroki og

var að þrotum komin; og hór hefur

hún brosað við henni á ný, þegarhana

aftur tók að dreyma fagra drauma

um frelsi og sjálfstæði. Þessi 1000

ár eru ekki nema lítill kafli í sögu

mannkynsins, en fyrir oss eru þau

alt, því þau fela í sér sögu vora

eins og hún er.    Og þegar vórrenn-

um    huganum    yfir    þau,    finst oss

margs að minnast.

Á fyrstu öld þjóðar vorrar, eða

10. öldinni, var lagður hinn i'yrsti

fasti gruudvöllur undir þetta þjóð-

félag með stofhun innlendrar stjórn-

ar. Og þessi grundvöllur var sann-

arlega aðdáanlegur. Hann var bæði

traustur og gjörður af svo mikilli

fyrirhyggju, að 4 honum mátti reisa

liina fegurstu byggingu, hefði hon-

uii) ekki verið raskað. Hyrnin^ar-

steinarnir, sem hið unga þjóðfélag

bygði   á,    voru   lögbundiÖ frelsi og