Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sovétvinurinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sovétvinurinn

						TVINURINN

ÚTGEFANDI:   SO V ÉTV I N A FÉ L AG   ÍSLANDS

l. tbl.

Marz

1933

ið og isl   alþýða.

„AUt má heimskum segja", hljóðar

gamalt spakmæli. Óþrjótandi dæmi

mætti færa því til sönnunar. Á 17. öld

gat hver prestbjálfi talið söfnuði sín-

um trú um, að eldgos og sultur kæmi

af siðspillingu fólksins og syndum

þess við guð. Og ekk> hefir íslending-

um farið fram síðan, því að þá létu þeir

ekki ritstjóra dagblaðanna hérna spúa

í sig fjarstæðustu skýringum á atburð-

um, sem gerast rétt fyrir nefinu á

þeim, hvað þá um erlenda atburöi. —

Um Sovétrikin hafa a. m. k. Morgun-

bíaðið og Vísir látið sér sæma hvers-

konar illkvitni, og þó víst aldrei neina,

er heimska fjölda lesenda hafi ekki

gleypt við græðgislega. En óafsakan-

Íegast og sárgrætilegast er það um

verkamennina, hve mikill hluti þeirra

er sljór og sinnulaus um ríki verka-

lýðsins á Rússlandi. Alþýðán hefir um

allan aldur látið ihnprenta sér, að hún

gæti ekkert af sjálfsdáðum, og hefir

mænt til yfirboðara sinna með bænar-

augum eftir hverri hagsbót. Henni er

orðið inngróið vantraust á sjálfa sig.

Og þó að komið sé á daginh og henni

ætti að vera heyrum kunnugt, að rúss-

neski verkalýðurinn hefir stofnað sér

ríki sjálíur með þeim árangri, að þar

er alt í vexti og uppgangi, samtímis

því sem allt atvinnulíf og öll menning

kulnar út annars staðar, þó að kom-

ið sé á daginn, að engu riki í veröld-

inni sé betur stjórnað en þar sem verka-

mennirnir sjálfir ráða, þá vill hún,

hvorki trúa, að ríkinu sé vel stjórnað

né verkamennimir ráði, og heldur sig

ár eftir ár í trú og tryggð við frásagn-

ir Morgunblaðsins. Á hverju getur öll

sú heimska þrifist, sem kemur mönn-

um þannig til að fjandskapast gegn

sjálfum sér?

,,Heimskt er heimaalið barn", segir

annar  málsháttur.  Ef  íslenzk  alþýða

væri ekki jafn einangruð og utan við

heiminn, ef hún hefði fylgzt með at-

burðarásinni erlendis á'undanförnum

áratugum, ef hún vissi um alla þá bar-

áttu og allar þær fórnir, sem verka-

lýðurinn varð að leggja fram til að

ná fyrsta áfanganum á sigurleið sinni,

myndi hún hafa tekið fregíiinni um

stofnun Sovétríkjanna með meiri fögn-

uði, meiri skilningi og samúð en hún

hefir gert. Mikill hluti hinnar íslenzku

alþýðu h'efir enn ekki gert sér grein

fyrir, að öld verkalýðsins er loksins

risin, að nú ér komið að hans hlutverki

í sögu mannkynsins. Meðvitundin um

það hlutverk og ábyrgð þess gefur rúss-

nesku alþýðunni margfaldan mátt í

viðreisnarstarfinu. Skilningurinn á

þessu hlutverki kveikir sjálfstraust og

starfslöngun í hugum verkamanna um

allan heim, Þráttfyrir yfirstandandi

eymd er verkalýðurinn kominn í sókn,

yfirstéttin býst alls staðar til varnar

og beitir þrælatökum af hræðslu og

örvinglun. Þróun verklýðshreyfingar-

innar er svo langt komin, að hún verð-

ur með engum brögðum hindruð til

lengdar. Auðvaldið gæti eins tekið sér

fyrir hendur að veita fljótunum upp á

móti brekkunni. Fullnaðarsigur verka-

lýðsins um allan heim færist óðum nær.

Baráttan milli yfirstéttar og verkalýðs,

milli saddra og svangra, verður með

hverjum deginum ákveðnari og harð-

vítugri. Utan við hana getur enginn

staðið lengur, vilji hann lifa og starfa,

en ekki vera dauð, hangandi drusla.

Til þess að skilja þessa hluti, verða

menn reyndar að víkka sjóndeildar-

hring sinn út yfir Morgunblaðið og

Vísi, en þó eru það hlutir, sem liggja

í augum uppi fyrir hvern, sem kynnir

sér atburðarás sögunnar og lögmál

þau, er hún lýtur. Heimskreppan og

önnur gjaldþrot kapitallsmans á síð-

ustu árum hafa opnað augun á mörg-

Til Sovétfaranna hverjir sem það verða.

Eftir Halldóp Kiljan Laxness.

Þegar þið komið til Sovétríkjanna,

þá ætla 'eg að taka ykkur vara fyrir

nokkrum smáatriðum, sem annars

gætu leitt ykkur til að draga falskar

ályktanir í höfuðatriðum, en sú hefir

orðið raun á um ýmsa.

Gluggatjöldin.

Ykkur mun furða á því, þegar þið

komið til Moskva, en þó sérgtaklega,

þegar þið komið í hinar nýju og fagur-

lega skipulögðu stóriðnaðarborgir, sem

reistar háfa verið í fyrstu fimm ái-a

áætluninni, að það eru mjög óvíða

gluggatjöld fyrir gluggum í húsum

í'ólks, heldur oft aðeim pappír í þeirra

stað, eða einhverjar dulur. Nú er ekk-

ert líklegra, en þið segið sem svo: Ó-

sköp er þetta fátæklegt hér í alsælunni

(eins og Morgunblaðið segir, að

kommúnistar lýsi Rússlandi), hver.s

vegna hefir fólkið ekki gluggatjöld?

Þannig munuð þið sjá fagrar, spá-

nýjar stórborgir eina eftir aðra, höll

eftir höll, sem verkamennirnir hafa

reist sér, en óvíða gluggatjöld. Var þá

byltingin ekki unnin fyrir gýg, úr því

í'ólk hefir ekki ráð á að hafa glugga-

tjöld? munuð þið spyrja.

En ef þið heíðuð komið til Rúss-

iands fyrir byltinguna, þá hefðuð þið

spwrt annari spurningu. Fyrir bylting-

una hýrðist mikill hluti rússneska

verkalýðsins, að minneta kosti fimm

hundruð sinnum fleiri menn, en allir

íslendingar,   (og það  í  hinum evróp-

WríOouöiíASAFN]

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8