Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Austanfari

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Austanfari

						# /ffc c

1   OT 0'rf&t"

«.

AUSTANFARl

RITSTJÓRI OG EIGANDI:  GUflM. G. HAGALÍN

1. tbl.

Seyöisfiröi, 24. júní 1922

1. árg.

Opið bréf

til fslendinga.

íslenzkir lesendur!

Þá er nú skal úr hlaði fylgt

nýju blaði hér austanlands, þykir

vel til fallið, svo sem venja er,

að fylgja því með nokkrum

orðum. Fyrir ýmsra hluta sak-

ir, sem ei skal hirt hér um upp

að telja, hætti blaðið „Austurland"

að koma út, en sem menn nú

sjá, hefur hér „Austanfari" göngu

sína. Um stefnu hans skal ekki

margt sagt, en þó þykir þörf á

að taka fram nokkur atriði. Skal

þá á því byrjað, sem ritstjóra og

eiganda blaðsins þykir ekki minstu

máli skifta, sem er, að „Austan-

fari" mun ekki óeinarðari en

„Austurland" og mun lítt hlífast

við, þá er því er að skifta og

þörf þykir. Ennfremur skulu menn

ekki láta koma á sig hyk, þó að

nokkuð verði hann einþykkur og

hjrði eigi um á götu þjóðmálanna

að kveðja vinarkossi hvern þann,

er hann mætir.

Annars ska! það fram tekið, að

hann mun þeim að málum fylgja,

sem heimta athafnafrelsi einstak-

lingsins í verzlunar- og atvinnu-

málum, en vera þeim með öllu

andstæður, er vilja teygja slík mál

inn í stjórnmáladeilurnar og hefta

með því eðlilegan þroska og

framþróun einstaklinga og heildar

á því sviði. Hann mun og krefj-

ast alls þess athafnafrelsis ein-

staklingnum til handa, sem sam-

ræmt er því siðferðisstigi er þjóð-

irnar nú standa á í hinum ment-

aða heimi. Sé þar aftur á móti

eitthvað það, er honum þyki að

betur megi fara, þá mun hann að

því vinna að breyta skoðun manna

á þeim efnum og vekja fyrir þeim

áhuga, og fyrst að því loknu mæla

með lögbanni á hverju einstöku

sviði. Mun „Austanfari" þar velja

sér kjörorðin, sem aldrei verður

of oft á minst: Með lögum skal

land byggja, en með óiögum eyða.

Halda mun hann fast við það

í fari íslenzku þjóðarinnar, sem

hann sér að styður að viðhalds-

dygðum hennar og einkennir hana

sem vaxandi menningarþjóð, en

reyna að víkja öllu því úr sæti,

sem fúið er og rotið, þótt ein-

hverir kunni þeir að vera, er vilji

því eigi þoka um set. Erlendum

straumum mun hann taka tveim

höndum, séu þeir eigi til að koma

losi   á   þjóðfélag vort og eigi of-

vaxnir vexti þess og viðgangi.

Tildur alt og prjál, sem ekkert

hefur mann- eða þjóðgildi, mun

blaðið verða óhlífið við, hvort

sem það læðist „eykjum með

flæða" um haf utan, eða er ís-

lenzkt illgresi. Aftur á móti mun

„Austanfari" standa á verði um

virðingu þjóðarinnar og eigi meta

hana að fiski eða smjöri, þá er

mikið reynist í húfi að vera.

Gagnvart sambandsþjóð vorri,

Dönum, mun blaðið gæta alls vel-

sæmis og allrar virðingar, en

standa þó jafnan við rétt vorn

og krefjast þess, að vér komum

fram sem fyllilega frjáls og sjálf-

stæð þjóð, sem að eins verði að

sníða sér stakk eftir vexti, en

hvorki þurfi að saekja athafna-

frelsi sitt út eöa inn á við til

Dana né nokkurrar annarar þjóð-

ar.

Loks vill „Austanfari" á það

minnast, að hann lítur svo á, að

hann sé eigi einungis blað Aust-

firðinga, heldur lands alls og

þjóðar. Þó mun hann láta sig

öðru framar skifta austfirzk mál

og vera jafnan fús til að flytja

það, er Austfirðingum er nauðsyn

á fram að koma.

Undantekningarlaust mun blað-

ið gera það að reglu að taka

aldrei nafnlausar greinar, og því

að eins greinar með dulnefnum,

að ritstjórinn þykist bæði geta

borið á þeim siðferðilega og laga-

lega ábyrgð.

Að síðustu skal vikið nokkrum

orðum að því, er skiftir hag blaðs-

ins. Vill ritstjóri og eigandi biðja

þess alla þá, er blaðið kaupa, að

reynast skilvísir og reglusamir

kaupendur — og lofar því í staðinn,

að gera alt er í hans valdi stend-

ur til að hver og einn fái blaðið

með fljótum og góðum skilum.

Er hvorttveggja þetta nauðsynlegt

knupendum og útgefanda — og

komi fram einhver vanskil, biður

hann þá, er fyrir þeim verða, að láta

sig vita, svo fljótt sem unt er.

Að lokum skal öllum óskað

árs og friðar — góðs gengis til

lands og sjávar.

Guðm. G. Hagalín.

Landskjörið.

„Austanfari" hefur svo síðla

göngu sína, að varla muit hann

kominn verða fyrir kjördag í sveit-

ir upp. En eigi þykir honum hlýða

að fara eigi nokkrum orðum um

lista þá, er fram hafa verið bornir.

Fyrst skal þá fáum orðum

farið um það, hversu því er far-

ið, að eigi eru allir þingmenn

þjóðarinnar kosnir fyrir sérstök

kjördæmi hingað og þangað um

landið. Sá mun tilgangurinn með

landskjörinu, að í þinginu sé

flokkur manna, sem valinn sé af

allri þjóðinni og sýni hina sönnu

skoðun hennar á málunum, án

þess að þar komi til greina hreppa-

pólitík og önnur smámunasemi

og þröngsýni, er oft ræður miklu

um kjördæmakosningar. Efrideild-

arþingmennirnir landskjörnu eiga

því að vera einskonar spegill þjóð-

arviljans og um leið fastur stofn

vits og víðsýnis í þinginu, þar eð

búist er við, að valdir muni mik-

ilhæfari menn til þingsetu við

landskjör en við kjördæmakosn-

ingar.

Að þessu athuguðu skal nú

nokkuð minst á listana og flokka

þá, sem að þeim standa.

II.

A-listann skipa jafnaðarmenn,

svokallaðir. Hefur ritstjóri „Aust-

anfara" oftlega í.Austurlandi' látiðí

ljós skoðun sína á þeim flokk. Vita

það allir, að enn sem komið er,

hefur meðal þeirra mestu ráðið

maður, sem bezt hafa virzt láta

æsingar og úlfaþytur, maður, sem

hefur aldrei um daga sína unnið

það er kallast megi manns-

verk og aldrei mun geta unað

neinu starfi. Hann hefur að vísu

haft á hendi ritstjórn blaða þeirra,

er flokkurinn hefur gefið út, en

minst af þeim skrifað sjálfur og

verið mjög flöktandi. Á vetri síð-

asta vita allir afrek hans, og mun

í sérstakri grein því máli hald-

ið vakandi, því svo 'virðist

sem jafnaðarmönnum íslenzkum

þyki sómi að skömmunum og

hyggist nú nota sér til fylgisauka

hneykslisframkomu Ólafs Friðriks-

sonar frá í vetur. Þá héldu menn

þó um hríð, að flokkurinn mundi

ætla að losna við Ólaf, sem gert

hafði og gerir enn blað hans að

Bolsivikkamálgagni, svo að sem

fjarlægast geti það orðið heil-

brigðri skynsemi. Hvaða erindi á

yfirleitt jafnaðarstefnan til vor ís-

lendinga, hvað þá Bolsivismi?

Slíku mun ekkifljótsvarað af mönn-

um flokksins. Hér er erfitt áfram að

komast, oftog tíðum, atvinnurekst-

urinn stopull og vandfariö með

stór fyrirtæki. Á einu ári mundi

sameiginlegur  rekstur   þjóðarbús-

Tannlækningar.

Frá 18. júlí til 18. ágúst stunda

eg undirritaður tannlækningar á

Seyðisfirði og ættu menn að nota

sem bezt tækifærið til að bæta

tennur sínar eða fá sér nýjar. —

Virðingarfylst

Hallur Hallsson.

ins,   undir   misjafnri  stjórn,   getá

hleypt   þjóðinni   í  það skuldafen,

er gerði hana með öllu gjaldþrota

og    þý    erlendra     okurkarla    og

stjórnmálaglæframanna.    Einstakl-

ingsatorkan    hefur    jafnan   orðið

oss drýgst og einstaklingsbúskap-

urinn mun reynast oss happasæl-

astur.     Hver   maður   sníður   sér

starf að sínu viti og sínum hæfi-

leikum.   Hann   hefur á því   fullan

skilning — og fulla útsýn yfir verka-

hringirn.    Hann   veit   hve   mikið

hvílir á honum, finnur ábyrgðina

og  sníður  sér  stakk eftir vexti í

lífsþörfum sínum. Árangurinnverð-

ur  sá,   að   hann  lfrlr af með sig

og sína vondu árin, þó að nokk-

uð þrengi að, fær svo á ný góða

daga,   þá er úr rætist, og ber þá

tilfinningu fyrir brjósti, er bjargar

sjálfsvirðingu   hans og starfshvöt-

um, að hann sjálfur hafi yfirstigið

með   heiðri   og  sóma  alla erfið-

leika,   er   að   steðjuðu.    Sé sami

maður  aftur  á  móti verkamaður

þjóðfélagsins   eða   leiguliði   þess,

krefst   hann   þess, að   hann  fái í

tíma   og   ótíma   nægilega   mikið

til að geta „búið í rúmgóðri íbúð",

haft  gnægð  fata  og  fæðis og s.

frv.   Afleiðingin af vondu árunum

veröur   því  sú,   sem   áður  hefur

verið á drepið, að erlendir okur-

karlar   og   þjóðmálalegir   glæfra-

menn hneppa á endanum  land og

þjóð í hnappheldu skulda og fjár-

glæfra.   Og hvað er það, sem ís-

lenzkir   jafnaðarmenn    klifa   á   i

tíma    og    ótíma?    Hærra    kaup,

hærra kaup,  hvernig sem þjóðar-

búskapurinn    gengur   og   hversu

sem   þrengir  að  þeim, er alla á-

byrgöina bera á herðum sér.   Og

hvað   hafa   þeir  gert?   Komið af

stað nokkrum verkföllum, er kost-

að   hafa  þjóðarbúskapinn nokkur

hundruð   þús.  Vakið óánægju og

sundrung — og þvíaffremsta megni

spilt fyrir eðlilegu nauðsynjastarfi

heilbrigðra stjórnmálaflokka. Jafn-

aöarmannaflokkurinn hefur þannig

verið teymdur af nokkrum ábyrgð-

arlausum lýöskrumurum, er skortir

víðsýni   og   samvizkusemi  til   að

þeim megi verða trúað fyrir þjóð-

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4