Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Austanfari

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Austanfari

						# /ffc c
1   OT 0'rf&t"
«.
AUSTANFARl
RITSTJÓRI OG EIGANDI:  GUflM. G. HAGALÍN
1. tbl.
Seyöisfiröi, 24. júní 1922
1. árg.
Opið bréf
til fslendinga.
íslenzkir lesendur!
Þá er nú skal úr hlaði fylgt
nýju blaði hér austanlands, þykir
vel til fallið, svo sem venja er,
að fylgja því með nokkrum
orðum. Fyrir ýmsra hluta sak-
ir, sem ei skal hirt hér um upp
að telja, hætti blaðið „Austurland"
að koma út, en sem menn nú
sjá, hefur hér „Austanfari" göngu
sína. Um stefnu hans skal ekki
margt sagt, en þó þykir þörf á
að taka fram nokkur atriði. Skal
þá á því byrjað, sem ritstjóra og
eiganda blaðsins þykir ekki minstu
máli skifta, sem er, að „Austan-
fari" mun ekki óeinarðari en
„Austurland" og mun lítt hlífast
við, þá er því er að skifta og
þörf þykir. Ennfremur skulu menn
ekki láta koma á sig hyk, þó að
nokkuð verði hann einþykkur og
hjrði eigi um á götu þjóðmálanna
að kveðja vinarkossi hvern þann,
er hann mætir.
Annars ska! það fram tekið, að
hann mun þeim að málum fylgja,
sem heimta athafnafrelsi einstak-
lingsins í verzlunar- og atvinnu-
málum, en vera þeim með öllu
andstæður, er vilja teygja slík mál
inn í stjórnmáladeilurnar og hefta
með því eðlilegan þroska og
framþróun einstaklinga og heildar
á því sviði. Hann mun og krefj-
ast alls þess athafnafrelsis ein-
staklingnum til handa, sem sam-
ræmt er því siðferðisstigi er þjóð-
irnar nú standa á í hinum ment-
aða heimi. Sé þar aftur á móti
eitthvað það, er honum þyki að
betur megi fara, þá mun hann að
því vinna að breyta skoðun manna
á þeim efnum og vekja fyrir þeim
áhuga, og fyrst að því loknu mæla
með lögbanni á hverju einstöku
sviði. Mun „Austanfari" þar velja
sér kjörorðin, sem aldrei verður
of oft á minst: Með lögum skal
land byggja, en með óiögum eyða.
Halda mun hann fast við það
í fari íslenzku þjóðarinnar, sem
hann sér að styður að viðhalds-
dygðum hennar og einkennir hana
sem vaxandi menningarþjóð, en
reyna að víkja öllu því úr sæti,
sem fúið er og rotið, þótt ein-
hverir kunni þeir að vera, er vilji
því eigi þoka um set. Erlendum
straumum mun hann taka tveim
höndum, séu þeir eigi til að koma
losi   á   þjóðfélag vort og eigi of-
vaxnir vexti þess og viðgangi.
Tildur alt og prjál, sem ekkert
hefur mann- eða þjóðgildi, mun
blaðið verða óhlífið við, hvort
sem það læðist „eykjum með
flæða" um haf utan, eða er ís-
lenzkt illgresi. Aftur á móti mun
„Austanfari" standa á verði um
virðingu þjóðarinnar og eigi meta
hana að fiski eða smjöri, þá er
mikið reynist í húfi að vera.
Gagnvart sambandsþjóð vorri,
Dönum, mun blaðið gæta alls vel-
sæmis og allrar virðingar, en
standa þó jafnan við rétt vorn
og krefjast þess, að vér komum
fram sem fyllilega frjáls og sjálf-
stæð þjóð, sem að eins verði að
sníða sér stakk eftir vexti, en
hvorki þurfi að saekja athafna-
frelsi sitt út eöa inn á við til
Dana né nokkurrar annarar þjóð-
ar.
Loks vill „Austanfari" á það
minnast, að hann lítur svo á, að
hann sé eigi einungis blað Aust-
firðinga, heldur lands alls og
þjóðar. Þó mun hann láta sig
öðru framar skifta austfirzk mál
og vera jafnan fús til að flytja
það, er Austfirðingum er nauðsyn
á fram að koma.
Undantekningarlaust mun blað-
ið gera það að reglu að taka
aldrei nafnlausar greinar, og því
að eins greinar með dulnefnum,
að ritstjórinn þykist bæði geta
borið á þeim siðferðilega og laga-
lega ábyrgð.
Að síðustu skal vikið nokkrum
orðum að því, er skiftir hag blaðs-
ins. Vill ritstjóri og eigandi biðja
þess alla þá, er blaðið kaupa, að
reynast skilvísir og reglusamir
kaupendur — og lofar því í staðinn,
að gera alt er í hans valdi stend-
ur til að hver og einn fái blaðið
með fljótum og góðum skilum.
Er hvorttveggja þetta nauðsynlegt
knupendum og útgefanda — og
komi fram einhver vanskil, biður
hann þá, er fyrir þeim verða, að láta
sig vita, svo fljótt sem unt er.
Að lokum skal öllum óskað
árs og friðar — góðs gengis til
lands og sjávar.
Guðm. G. Hagalín.
Landskjörið.
„Austanfari" hefur svo síðla
göngu sína, að varla muit hann
kominn verða fyrir kjördag í sveit-
ir upp. En eigi þykir honum hlýða
að fara eigi nokkrum orðum um
lista þá, er fram hafa verið bornir.
Fyrst skal þá fáum orðum
farið um það, hversu því er far-
ið, að eigi eru allir þingmenn
þjóðarinnar kosnir fyrir sérstök
kjördæmi hingað og þangað um
landið. Sá mun tilgangurinn með
landskjörinu, að í þinginu sé
flokkur manna, sem valinn sé af
allri þjóðinni og sýni hina sönnu
skoðun hennar á málunum, án
þess að þar komi til greina hreppa-
pólitík og önnur smámunasemi
og þröngsýni, er oft ræður miklu
um kjördæmakosningar. Efrideild-
arþingmennirnir landskjörnu eiga
því að vera einskonar spegill þjóð-
arviljans og um leið fastur stofn
vits og víðsýnis í þinginu, þar eð
búist er við, að valdir muni mik-
ilhæfari menn til þingsetu við
landskjör en við kjördæmakosn-
ingar.
Að þessu athuguðu skal nú
nokkuð minst á listana og flokka
þá, sem að þeim standa.
II.
A-listann skipa jafnaðarmenn,
svokallaðir. Hefur ritstjóri „Aust-
anfara" oftlega í.Austurlandi' látiðí
ljós skoðun sína á þeim flokk. Vita
það allir, að enn sem komið er,
hefur meðal þeirra mestu ráðið
maður, sem bezt hafa virzt láta
æsingar og úlfaþytur, maður, sem
hefur aldrei um daga sína unnið
það er kallast megi manns-
verk og aldrei mun geta unað
neinu starfi. Hann hefur að vísu
haft á hendi ritstjórn blaða þeirra,
er flokkurinn hefur gefið út, en
minst af þeim skrifað sjálfur og
verið mjög flöktandi. Á vetri síð-
asta vita allir afrek hans, og mun
í sérstakri grein því máli hald-
ið vakandi, því svo 'virðist
sem jafnaðarmönnum íslenzkum
þyki sómi að skömmunum og
hyggist nú nota sér til fylgisauka
hneykslisframkomu Ólafs Friðriks-
sonar frá í vetur. Þá héldu menn
þó um hríð, að flokkurinn mundi
ætla að losna við Ólaf, sem gert
hafði og gerir enn blað hans að
Bolsivikkamálgagni, svo að sem
fjarlægast geti það orðið heil-
brigðri skynsemi. Hvaða erindi á
yfirleitt jafnaðarstefnan til vor ís-
lendinga, hvað þá Bolsivismi?
Slíku mun ekkifljótsvarað af mönn-
um flokksins. Hér er erfitt áfram að
komast, oftog tíðum, atvinnurekst-
urinn stopull og vandfariö með
stór fyrirtæki. Á einu ári mundi
sameiginlegur  rekstur   þjóðarbús-
Tannlækningar.
Frá 18. júlí til 18. ágúst stunda
eg undirritaður tannlækningar á
Seyðisfirði og ættu menn að nota
sem bezt tækifærið til að bæta
tennur sínar eða fá sér nýjar. —
Virðingarfylst
Hallur Hallsson.
ins,   undir   misjafnri  stjórn,   getá
hleypt   þjóðinni   í  það skuldafen,
er gerði hana með öllu gjaldþrota
og    þý    erlendra     okurkarla    og
stjórnmálaglæframanna.    Einstakl-
ingsatorkan    hefur    jafnan   orðið
oss drýgst og einstaklingsbúskap-
urinn mun reynast oss happasæl-
astur.     Hver   maður   sníður   sér
starf að sínu viti og sínum hæfi-
leikum.   Hann   hefur á því   fullan
skilning — og fulla útsýn yfir verka-
hringirn.    Hann   veit   hve   mikið
hvílir á honum, finnur ábyrgðina
og  sníður  sér  stakk eftir vexti í
lífsþörfum sínum. Árangurinnverð-
ur  sá,   að   hann  lfrlr af með sig
og sína vondu árin, þó að nokk-
uð þrengi að, fær svo á ný góða
daga,   þá er úr rætist, og ber þá
tilfinningu fyrir brjósti, er bjargar
sjálfsvirðingu   hans og starfshvöt-
um, að hann sjálfur hafi yfirstigið
með   heiðri   og  sóma  alla erfið-
leika,   er   að   steðjuðu.    Sé sami
maður  aftur  á  móti verkamaður
þjóðfélagsins   eða   leiguliði   þess,
krefst   hann   þess, að   hann  fái í
tíma   og   ótíma   nægilega   mikið
til að geta „búið í rúmgóðri íbúð",
haft  gnægð  fata  og  fæðis og s.
frv.   Afleiðingin af vondu árunum
veröur   því  sú,   sem   áður  hefur
verið á drepið, að erlendir okur-
karlar   og   þjóðmálalegir   glæfra-
menn hneppa á endanum  land og
þjóð í hnappheldu skulda og fjár-
glæfra.   Og hvað er það, sem ís-
lenzkir   jafnaðarmenn    klifa   á   i
tíma    og    ótíma?    Hærra    kaup,
hærra kaup,  hvernig sem þjóðar-
búskapurinn    gengur   og   hversu
sem   þrengir  að  þeim, er alla á-
byrgöina bera á herðum sér.   Og
hvað   hafa   þeir  gert?   Komið af
stað nokkrum verkföllum, er kost-
að   hafa  þjóðarbúskapinn nokkur
hundruð   þús.  Vakið óánægju og
sundrung — og þvíaffremsta megni
spilt fyrir eðlilegu nauðsynjastarfi
heilbrigðra stjórnmálaflokka. Jafn-
aöarmannaflokkurinn hefur þannig
verið teymdur af nokkrum ábyrgð-
arlausum lýöskrumurum, er skortir
víðsýni   og   samvizkusemi  til   að
þeim megi verða trúað fyrir þjóð-

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4