Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Freyja

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Freyja

						gfhegj^.

I.AR.

SELKIRK, FEBBJJAB, 1898.

NR.

ÍHj

p

—TIL—

ÓLAFÍU JÓHANN8DÓTTUE.

Flutt a samkomo Ísl. Safx. Kvf. í Selkírk

11. Des. 18.17.

A allt það, scm er íslenzkt oss miiinir þessi mær;

í muna vorum verður bver endunrrinning kær.

Vér hverja inuuum Lofn, ervér höfumftður kysst

og hvert það bliðu tillit. sem oss er löngu misst.

Vér munum fagra Island, það óðs og ástarland,

þau unaðs-fVigru kvöldtn er báran lék við sand,

það tiguarlega úrbros, er síl úrsœvi rami,

það s Slargeisla-Iog er á hverjum tindi braim.

Vor fjsturlandsinis .'star-þrá vaknar við þimi fund,

033 virðist svo sem Isafold rétti' oss sína mund,

svo uppyirgd fríð og málanj'IU með gleðibros ú brá;

með Itr.j H'ið fiill' af kærleik og trö og sannleiks þrá.

Með brjSstfð full   aftrö á að bíðl betri tíð,

—)% bara að vér vinnum því sigur heimtar stríð—

með brj istið fullt af von um að sánrileik sigri' ei neitt,

að sannleikurinn réttlæti' og fögnuð geti veitt.

Vév blessum komu þiia með þýðuin vinar ö*ð

og þi'' ver hengjum nafri við vor bindindis ljóð.

Svo strene'jum vér þau héitin að stunda vel þitt starf

að <triða nijti Raekusi, ennþá mikið þarf.

Ó !>i'.' þá vora kveðju á kæra fóstur storð,

og kemi þeim þar að skilja vort dukla saknaðs orð,

frá hjarta  voru' í söng og í sögn og í brag,

Bið sjálfa Rán að kveða' oss sitt forna hamra lag.

181

ÓLAFÍA JÓHANNSDOTTIR.

Oss þykir tilhlíðilegt, að láta Freyju

fœra lesöndum sínum ið fyrsta kvæði

sem Vestr-Islendingar fluttu inum

kærkomna gesti sínm, ungfrú Olafíu

Jóhannsdóttur, á samkomu, er henni

var haldin af safn. kv. félaginu í

Selk. Kvæðið er prýðisfallegt enda

ætlum vér að það lýsi undr vel til-

nimingum- eigi einungis skáldsins

sjálfs, luidr og fjölmargra annara,

sem notið hafa þeirrar ánægju að

heyra hana og sjá. Margr víkingr

heflr siglt frá inum sægirtu ströndum

fröns, en vér ætlum að ungfrú 0. J.

se in fyrsta kona, sem hetir lagt það-

an leið sína til ins nýja hcims, í þeim

tilgangi að herja á inn mikla óvin

mannkynsins, 'Backus;' og það er

gleðilegt, eigi einungis fyrir osa her,

sem liöfum hlustað á ræðr hcnnar>

heldr og frónbúa hetma að heyra

hversu almennt lu'm hetir hritið með

ser luig og hjörtu tilheyrenda sinna

livervetna. Selk. búar minnast henn-

ar með hlýjum Img og í naf'ni þeirra

og annara, er vér hðfura talað við af

þeim, er heyi'ðu hana og sáu, færir

Freyja henni kæra kveðju og óskir

um heillaríka og langa framtíð.

Ritst-

Hím sanua auðlegð mannsins, er inni-

lab í dyiíðnra.hans; pn daoði hans fær-

i • ólíkt yleði efni fyrir þá er eítir lifa.

Anðmantia'inn spyr um dánar-eigur

hans, liræsnarinn um hverju hann hafi

t r ú a ð en hinn vitri um hngsjón hans

oo; i óðverk.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10