Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Rauši fįninn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Rauši fįninn

						Öreigar í öllum löndum

sameinist!

Baudi

Útgeíandi:    „Samband  Ungra  Kommunista"

(Deild úr „Iníernationale Ungra Kommunista")

I. árg.

Reykjavík, maí  1924

1. tw.

Til ungra alþýðumanna.

19. og 20. öldin eru merkilegt tímabil i sögunni, timabil stóriðnað-

arins. Eftir því sem framleiðslutækin urðu stærri og auðvænni, safnað-

ist vinnukraftur og auðmagn i færri og færri hendur. Samskonar þró-

un átti sér auðvitað stað i verslunarmálunum. Árangurinn varð sá, að

þjóðfélagið skiftist í tvær stéttir, stétt þeirra manna sem áttu fram-

leiðslutækin — borgarastéttina og stétt hinnar vinnandi alþýðu. Atvinnu-

málin komust að vísu i hendur fárra manna, en borgarastéttin var öll

b'undin hagsmúnaböndum, og varð að mestu leyti viljalaust verkfæri i

hendi þeirra.

Atvinnurekendur réðu með öllu kjörum verkalýðsins, þeir urðu að

þiggja i auðmýkt sinn ákveðinn skamt, hæfilegan til að vinnukraftur

þeirra gæti verið boðleg vara.

pað sem hinn visindalegi socialismi — Kommunisminn hafði sagt

fyrir rættist. Auðvaldið kollsilgdi sjálft sig og gat ekki lengur unnið

hlutverk sitt af hendi, þ. e. veitt öllum almenningi nægilegt lifsviður-

væri til að geta haldið lífi og heilsu. En samvinnan við borgarana hafði

bundið embættismenn verkalýðsins ýmsmn hagsmunaböndum hinni rikj-

andi stétt. Verkalýðurinn hafði sofið. peir sem skildu rás viðburðanna,

kommunistarnir, voru eins og hrópandi rödd í eyðimörkinni. Einungis

í Rusálandi varð verkalýðnum þess auðið, að leysa það hlutverk af hendi,

sem sagan hefir ætlað honum.

Úli í heimi nálgast nú byltingin óðfluga. Öll líkindi eru til þess,

að nýtt fjárhagslegt hrun sé á leiðinni í Mið-Evrópu. Verkalýðurinn

hefir nú þunga reynslu að baki sér í þessum löndum. Sigur verkalýðs-

ins í pýskalandi, er sigur verkalýðsins í Evrópu.

Áður en varir, geta þeir tímar nálgast, að hinar vinnandi stéttir

þessa lands, vei'kamenn og bændur, verði neyddar til að taka völdin i

sinar hendur. Ef vér fljótum sofandi að feigðarósi, ber rás viðburðanna

oss að ofurliði, vér verðum undir í baráttunni og vöknum við vond-

an draum.

Vér verðum að vera vakandi þegar sagan kallar oss að skapa komm-

unistiskt þjóðfélag. Til þess að vera hlutverkinu vaxnir, þurfum vér

trausta forustu, öflug samtök, glöggan skilning á því sem er að gerast

og starf án afláts.

Hlutverk æskulýðsins meðal alþýðunnar er að eggja til framsókn-

ar og að sjá um, að flokkar alþýðunnar hafi ekki svefnró eitt augnablik.

„Rauði fáninn" á að vera málgagn ungra alþýðumanna.

Miðstjórn „Samb. Ungra Kommúnista".

1. maí.

Fyrsti maí er dagur verkamanna

um allan hinn mentaða heim. Á

þessum degi fyrir 35 árum, sama ár

og hið svonefnda 2. Internationale

var stofnað, gengu verkamenn fyrsta

sinni kröfugöngu fyrir löggilding

átta stunda vinnutíma. Síðan hafa

þeir haldið uppteknum hætti og 1.

maí er nú löngu orðinn sjálfsagður

og ákveðinn f rídagur hinna vinnandi

þræla auðvaldsins. í flestum löndum

hafa verkamenn fengið þessari kröfu

sinni framgengt, en þó ekki alstaðar.

par sem kröfunni hefir verið full-

nægt, halda verkamenn daginn há-

tíðlegan i minningu þess, og krefjast

þess jafnframt, að þessi sigur þeiiTa

verði ekki aftur af þeim tekinn. Og

reynslan hefir sýnt, að þessi siðasta

krafa var heldur ekki ástæðulaus.

Fyrri hluta siðastliðins vetrar kom

auðvaldið þýska fram með laga-

frumvarp i ríkisþinginu, sem mælti

svo fyrir, að átta stunda vinnutími

skyldi numinn úr lögum þar i landi.

pá, sem svo oft áður, sýndu social-

demokratar (jafnaðarmenn) að þeir

hafa svikið stefnuskrá sína hina

fornu og verkalýðinn i heild sinni,

að þeir eru orðnir leiguþý auðvalds-

ins og hægri hönd þess í baráttunni

gegn verkalýðnum. Til þess að

blekkja verkalýðinn mótmæltu þeir

i fyrstu frumvarpi þessu, en ekki leið

á löngu áður en móðurinn rann af

þeim og þeir komu með breytingar-

tillögu, sem sá svo um, að átta stunda

vinnutíminn skyldi haldast sem meg-

inregla, en þó væri auðvaldinu heim-

ilt að Iáta vinna Iengur ef þurfa þætti.

Kommúnistarnir voru þeir einu er

mótmæltu þessu grimuklædda af-

námi átta stunda vinnutimans og

sýndu með því, sem endranær, að

þeir   eru   eini   flokkurinn  sem   ber

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4