Tímarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nıtt land

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Nıtt land

						¦
SAMEINING ALÞYÐUNNAR
*
LYBRÆDI
*
SÖSIALISMI
I. árg.
Reykjavík, 25. febrúar 1938.
1. tbl.
Ávarp til íslenzkrar alþýðu
fpa   stjópnendum  irepkalýðsffélaffa,
jafnaðarmannafélaga    ogr   samein-
ingarmönnnm   Alþýduflokksins   i
Reykjairílc   og   Hafnapflpði.
Héöiim Yaldimarsson:
Við undirritaðir skorum á alla íslenzka alþýðu að vinna
•einhuga, með ráði og dáð, að því að sameina verklýðsflokk-
ana, Alþýðuflokkinn og Kommúnistaflokkinn, í einn, öflug-
an, sósíalistiskan lýðræðisflokk, er vinni markvisst að bættum
kjörum alþýðunnar og framkvæmd sósíalismans, og fordæm-
um allar klofningstilraunir frá þessari stefnu.
Við skorum á alla íslenzka alþýðu að vinna að því marki,
að sameina öll vinstri öfl þjóðfélagsins til samstilltrar baráttu
gegn íhaldi og fasisma, en fyrir bættum hag, menningu og
lýðræði.«
Við erum sammála um það, að þessu marki verði ekki
náð nema með því að sameina Alþýðuflokkinn og Kommún-
istaflokkinn i einum sósíalistiskum lýðræðisflokki, er sé hin
öfluga undirstaða vinstri stefnunnar i landinu, og auk þess sé
æskilegt og nauðsynlegt að hafa samvinnu við Framsóknar-
flokkinn. Sameining verklýðsflokkanna er ekki aðeins mögu-
leg, heldur er að komast á i reyndinni, og flokksþingin gela
hvenær sem er, gengið formlega frá sameiningunni..Við erum
líka fullvissir þess, að innan Framsóknarflokksins sé vinstri-
öflin, þeirl menn, sem af einlægni berjast fyrir hag hinna vinn-
andi stétta, til sjávar og sveita, það sterkir, að samvinna milli
vinstri flokkanna með gagnkvæmum skilningi, sé fær og greið,
svo framarlcga sem verklýðsflokkarnir sameinast i órjúf-
andi heild.
Við stöndum fast á grundvelli síðasta Alþýðusambands-
þings, sem var: sameining til vinstri og vinstri samvinna við
Framsóknarflokkinn, er miði að bættum hag alls ahnennings
og verndun lýðræðis og þingræðis, og erum ráðnir i að fram-
fylgja þessari stefnu.
Þvi miður hafa nokkrir af leiðtogum Alþýðuflokksins, und-
ir forustn Jóns Baldvinssonar, þar á meðal meiri hluti sam-
bandsstjórnar og þeir menn, sem lengst eru til hægri í flokkn-
um, ekki borið gæfu til þess að lúta einlægum vilja síðasta Al-
þýðusambandsþings, heldur hafa að loknu þingi haldið áfram
að berjast undir því klofnings og sundrunarmerki, sem hafið
var á loft af 13. þingi Alþýðusambandsins, að ráði F. R. Valdi-
marssonar, ritstjóra Alþýðublaðsins, og gangnast nú fyrir stór-
felldri tilraun að kljúfa öll alþýðusamtökin til hægri handar,
undir þvi yfirskyni, að slegin skuli skjaldbog um stefnu þeirra
og meiri hluta sambandsstjórnar, þvert ofan i sameiningar-
vilja síðasta sambandsþings.
Við viljum minna á þessi atriði úr sögu þessara manna
i sameiningarmálinu:
1. Nefnd sú, sem Alþýðusambandsstjórn skipaði til þess
að semja við Kommúnistaflokkinn um sameiningu verklýðs-
flokkanna á grundvelli Dagsbrúnarsamþykktarinnar, vann slæ-
lega, hélt aðeins 5 fundi, og sýndi ekki fullan vilja á raun-
verulegri sameiningu, enda vann starf sitt ekki til hlítar, eins
og siðar sýndi sig.
2- Á sambandsþingi síðastl. haust, sýndu þessir menn hvað
eftir annað beinan fjandskap sinn við sameiningu verklýðs-
flokkanna, og er sýnt var, að sameiningarmenn voru i meiri
hluta á þinginu, skuldbundu flestir þeirra sig skriflega inn-
byrðis til að kljúfa Alþýðuflokkinn, frekar heldur en áð lúta
meiri hluta flokksþingsins, og staðfesti Jón Baldvinsson það
í þingræðu fyrir þeirra hönd.
3. Þegar Fulltrúaráð verklýðsfélaganna hafði fyrir hönd
Alþýðuflokksins í Reykjavík gert löglega samninga við Kom-
Frh. á 2. síðu.
Starfsmannafélagið Þór:
Björn Pálsson, formaður.     ,
Jón Geir Pétursson, varaform.
Albert Jóhannsson, féhirðir.
Jón Kr. Jóhannsson, ritari.
Fulltrúi  á  Alþýðusambands-
'þing   var   endurkosinn   Björn
Pálsson.
I
i
Bókbindaraféiag   Reykjavíkur:
Jens Guðbjörnsson, formaður.
Sveinbj. Arinbjarnarson, ritari.
Guðgeir Jónsson, féhirðir.
Fulltrúar Alþýðusambands-
þirigs voru kosnir Guðgeir Jóns-
son og Jens Guðbjörnsson.
Verkamannafélag     Húsavíkur.
I stjórn og varastjórn voru
kosnir:
Árni Jónsson.
Kristján Júlíusson.
Guðmundur Jónsson.
Páll Kristjánsson.
Jón Guðmundsson.
Stefán Pétursson.
Fulltrúi á Alþýðusambands-
þing: Árni Björnsson og til vara
Jón Guðmundsson.
Verkam.fél.   Hlíf,   Hafnarfirði.
Þórður Þórðarson, formaður.
Þorv. Guðmundsson, varaform.
Níels Þórarinsson, ritari.
Halldór   Halldórsson,   féhirðir.
Guðm. Eggertsson, fjármálarit.
Fulltrúar á Alþýðusambands-
þing voru kosnir:
Helgi Sigurðsson.
Ólafur Jónsson.
Guðjón Gíslason.
Albert Kristinsson.
Guðmundur Gissurarson.
Gísli Kristinsson.
Alþýðan
eða „skjaldborgin".
I 3 vikur samfleytt hefir Al-
þýðublaðið, undir stjórn pela-
barna Jónasar Jónssonar, hald-
ið áfram blekkingavef sinum
og árásum á sameiningarmenii
Alþýðuflokksins og mig pér-
sónulega, og það svo, að öll
önnur landsmál hafa orðið
að sitja á hakanum hjá þeim,
fyrir ákafanum að vega að
kjarna Alþýðuflokksins og á-
hugaliði. Þeir keppast um það,
þingmenn og bæjarfulltrúar,
að reyna að sannfæra alþýðu
manna um, að sameining verk-
lýðsflokkanna i einn sterkan
sósíalistískan lýðræðisflokk, ó-
óháðan Framsóknarflokknum
og öllum, nema alþýðunni
sjálfri, sé hættuleg hugsun, ó-
framkvæmanleg og refsiverð,
því að þa muni einhverir
„forystumannanna" skerast úr
leik, af því að Framsókn setji
þeim skilyrði um að hafa ckk-
ert „makk" við kommúnista,
en án Framsóknar sé pólitíska
lífið litils virði. En hvað al-
þýðan eigi að fá i aðra hönd
fyrir áframhaldandi stjórnar-
samvinnu, er ekki Iátið uppi,
nema hún eigi að vera á'sama
grundvelli og Vcríð hefir og
„trúnaðarmennirnir" hver á
sínum stað.
Mér varð það ljóst s.l. sum-
ar snemma, er ég átti langt lal
við Harald Guðmundsson um
stefnu mína í sameiningarmál-
inu, áður en það varð dagsins
mál, að djúpt i brjósti hans og
nokkurra manna annará fram-
arlega í flokknum, lá grafin
skelfing yfir þeirri hugsun, að
gerð yrði stórfeld tilraun til að
hyggja upp óháðan, sterkan
sósialistískan flokk, er rúm-
aði sósialdemókrata og komm-
únista, flokks, sem stæði að
skipulagi .og stefnu næst
norska verkamannaflokknum
og tæki sér fordæmi hans um
sameiningu alþýðunnar, en
byggðist fyrst og fremst á ein-
huga og sameinuðum verka-
lýð. Haraldur, og þeir aðrir,
óttuðust sjáanlega, að hið nána
samband við Framsókn mundi
raskast, kröfur hins samein-
aða flokks verða ákveðnari og
raunverulegri fyrir verkalýð-
inn og „aðstaða" sú, sem ýms-
ir      trúnaðarmenn      Alþýðu-
flokksins hefðu, mundi tapast
og jafnvel þátttakan sjálf í
ríkisstjórninni. Eg vissi að visu
áður, hve nátengdir ýmsir af
flokksmönnum minum voru
orðnir stjórnendum Fram-
sóknarflokksins, en að þeir og
sérstaklega ráðherra flokksins
væru -farnir að setja æfilanga
og óbreytilega sambúð við
Framsókn og kröfur þess
flokks ofar framtíð Alþýðu-
flokksins og sósíalistísks starfs
í landinu, var ný reynsla fyr-
ir mig. Eg vissi þá, að sköp-
un óháðs sameinaðs alþýðu-
flokks mundi ekki nást án bar-
áttu innan flokksins. Vegna
þess, hve sannfærður eg var
um styrkleik málstaðarins og
nauðsynina á þessu, til þess
aS tryggja heilbrigða flokka-
ski-ptingu og vinstri stefnu
stjórnmálanna; vonaði ég þó,
að sú barátta mundi ekki verða
báð. Hinir deigustu „forystu-
mannanna" myndu á sínum
tíma fylgjast með kröfum
fólksins, enda mundi samstarf
geta tekizt með Framsóknar-
flokknum á gagnkvæmari
grundvelli, ef vinstri menn
hans yrðu ráðandi.
Það hefir nú sýnt sig, að
seinfærustu og deigustu menn-
irnir í fararbroddinum hafa
dregio marga forystumennina
með sér út i beina uppreisn
gegn fólkinu í Alþýðuflokkn-
um. En hvað bjóða þeir þá
upp á í staðinn, hver er stefna
meiri hluta sambandsstjórnar,
sem nú ræður um framtíð og
skipulag Alþýðuflokksins og
um þingstarfsemi hans? Hún
er engin, nema að halda á-
fram á sömu hrautvnni, án
sambands við alþijðuna í land-
inu, reyna að henda í hana
„fimmeyringum", þegar kröf-
ur hennar verða of háværar,
en annars hreiðra sig í ró í
skjóli stjórnar Framsúknar-
flokksins, ári þess að hafa
veruleg né varanleg áhrif á
stefnu ríkisstjórnarinnar og
láta Framsókn segja fyrir
hvernig Alþýðuflokkurinn sé
skipulagður, hvernig hann
starfi og hvert hann stefni.
Alþýðublaðið    og    „skjald-
borgin" hafa algerlega horfið
Frh. á 2. síðu.

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4