Tímarit.is
Search | Titles | Articles | About | FAQ |
login | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

1. maí - Vestmannaeyjum

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Open in new window:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Vertical fit


Your browser does not support PDF files
Click here to view the page as JPG
1. maí - Vestmannaeyjum

						•
206
1
M A
VESTMANNAEYJUM 1. MAl 1938
Dagur  einingarinnar
1. maí er dagur einingarinnar.
— Þennan dag fyrir ári síðan
gengu verkamenn, sjómenn og
verkakonur Eyjanna í hundraða-
tali fylktu liði um götur bæjarins
undir fánum sínum og kröfu-
spjöldum. Voldugasti og hljóm-
sterkasti tónn þessa dags var
krafa alþýðunnar um faglega ein-
ingu, um sameiningu hinna sundr-
uðu og ósamstæðu verklýðsfélaga
innan vébanda Alþýðusambands
íslands. Það er engum vafa bund-
ið, að þessar meginkröfur alþýð
unnar 1. maí í fyrra voru born-
ar fram af slíkum krafti fjöldans,
að einmitt þessi dagur mun frek-
ar en nokkur annar dagur, hafa
átt sinn þátt í þvi, að í dag getum
við glaðst yfir því, að þessu glæsi-
lega marki faglegrar einingar er
þegar náð.
í dag getur því alþýðan og vel-
unnarar hennar fagnað því, að
hin sundruðu verklýðsfélög, sem
áður voru, eru nú sameinuð und-
ir eitt húsþak og orðinn einn
styrkur þáttur á landssamtökum
íslenskrar alþýðu, Alþjýðusam-
bandi Islands.
Út frá hinum volduga hátiðis-
og kröfudegi alþýðunnar hér, fyr-
ir ári siðan, getum við rakið svo
gíæsilega atburði sem samvinnu
verklýðsfélaganna innan bæjar-
stjórnarinnar og kosningabanda-
lag þeirra við siðustu bæjarstjórn-
arkosningar. Og út frá þeim degi,
ekki sízt, hefir hin almenna ósk
og krafa alþýðunnar hcr í bæ, um
fullkonma sameiningu Alþýðu-
ilokksins og Kommúnistaflokks-
ins í einn sósíalistikan lýðræðis-
flokk, breiðzt út og orðið að ó-
mótstæðilegu afli.
Um leið og alþýða Eyjanna
minnist með gleði sigra sinna á
vegi einingarinnar og treystir rað-
ir sínar í hinni faglegu baráttu
íyrir kaupgjaldi sínu — fyrir
vinnu og brauði — verður henni
litið yfir ógenginn veg, að næsta
áfanga, en það er hin pólitíska og
flokkslega eining, sameining verk-
lýðsflokkanna.
Alþýða Eyjanna, sem fylgst hef-
ir af athygli með hinni örlagariku
Ijaráttu út um heiminn milli lýð-
ræðis og fasisma, hefir öðlast ör-
ugga vissu um það, að hin faglega
eining verkalýðsins og samstarf
verklýðsfolkkanna er það afl, sem
megnar að hrinda sókn fasismans
— en lærdómar heimsviðburða
þessara bera jafnframt ótvirætt
vitni þess, að svo bezt eru alþýð-
unni tryggð skilyrði til gagnsókn-
ar, til brautargengis meðal milli-
stétta, að geta tekið ákvarðanir og
framkvæmt þær tafarlaust í hin-
um margvíslegu viðhorfum bar-
áttunnar og unnið fullnaðarsigur,
— að hún hafi á að skipa sam-
stilltum, pólitískum forustukröft-
um.
í dag verður því ein kröftug-
asta og almennasta krafa alþýð-
unnar og takmark fyrir 1. maí
1939:
Sameining verklýðsflokkanna í
einn sósíalistiskan lýðræðisflokk!
Jón Rafnsson.
Rússneskur ættjarðarsöngur
Viðlag:    Um þig leika vorsins þýðu vindar, —
vinnur lífið gildi sérhvern dag.
Ekkert land svo trútt, í víðri veröld.
vakir yfir barna sinna hag.
Vítt um þínar viltu hrjósturlendur,
vegir lagðir, brotin jarðargöng.
Lífið auðga ótal vinnuhendur —
ymur steppan glöðum Volgusöng.
Allt frá Kiew til Kyrrahafsins stranda,
kallar moldin bljúg og undrafrjó.
Syðst frá Krím að svæðum pólarlanda,
svarar gjörvöll þjóðin, hönd á plóg.
Um þig leika vorsins o. s. frv.
Hvergi fyr svo voldug vinakynni,
vinnugleði og traust, á jörðu sást, —
heitar elskað hvergi í veröldinni,
hvergi meira af sannri bróðurást.
Þannig æ, við önnur lönd og þjóðir,
óskum við að lifa í friði og sátt.
Sérhver góður gestur er vor bróðir,
gildir einu um trú og litarhátt.
Um þig leika vorsins o. s. frv.
Hlær við æsku árdagssól þess nýja,
auðug framtíð, dáðrík bræðralag, —
sem við elli, aftanskinið hlýja,
eftir langan heiðurs-vinnudag.
Hvergi fyrr svo tengdust orka og andi,
akurmoldin, fólksins hjarlablóð, —
engin þjóð svo öruggt, sínu landi,
— ekkert land svo náið, sinni þjóð.
Um þig leika vorsins o. s. frv.
Móðurjörð, sem fórnir feðra minna,
frelsi galzt, — og bjóst mér trygga höfn.
Engin sér um víddir akra þinna, —
engin telur borga þinna nöfn.
Kæra móðir, kallir þú í vanda,
kem ég eins og nýtum syni ber.
Sonarást mín, orka minna handa, —
allt mitt líf, — og dauðinn, helgað þér.
Um þig leika vorsins þýðu vindar, —
vinnur lífið gildi sérhvern dag.
Ekkert land svo trútt, í víðri veröld,
vakir yfir barna sinna hag.
(Lauslega þýtt).
Alþýðan
krefst vinnu og brauís í
stað vinnuleysis og sultar
Eins og kunnugt er, varði hin
fráfarandi ílialds-bæjarstjórn ár-
lega 130—140 þús. króna til fá-
tækraframfæris. Út af fyrir sig er
ekki svo mikið við þessar tölur að
athuga, þegar þess er gætt, að hér
er um að ræða f jölmennan bæ, eft-
ir íslenskum mælikvarða og að
tímarnir hafa verið mjög erfiðir
hvað atvinnu snertir, enda vitan-
legt, að hjálparþurfar bæjarstjón-
aríhaldsins hér hafa ekki baðað í
rósum. En þessar tölur verða ekki
alveg þýðingarlausar, ef það er
jafnframt upplýst, að á sama tima
hefir þetta sama íhald varið ein-
um 30—40 þúsundum króna árlega
til verklegra framkvæmda og at-
vinnubóta — eða laklega það. —
Það er og vitanlegt, að á siðasta
ári eyddi ihaldsbæjarstjórnin milli
20—30 þúsundum króna til full-
friskra manna, til þess að verja þá
fyrir bordauða, en neitaði þeim
um að vinna fyrir brauði sinu i
þágu bæjarins. Þessa frámunalegu
„ihaldshagsýni" hefir engin lifandi
manneskja getað útskýrt, nema frá
sjónarmiði Ólafs Auðunnssonar,
Gunnars gamla, Helga Ben. og ann-
ara, sem mest hafa hagnast á vöru-
skii'taversluninni við bæinn. Þessi
pólitik íhaldsins hefir verið höfuð-
orsök þess, að enginn bær á land-
inu hefir verið eins afskiftur at-
vinnubótafé frá ríkinu, jafnvel þó
ríkið hafi iðulega lagt fram til
þessa bæjar langt fram yfir það,
sem því bar lagaleg skylda tiL í
hlutfalli við atvinnubótaframlag
bæjarins. Á þennan hátt hefir bæj-
arstjórnaríbaldið haft af bæjarfé-
laginu fleiri tugi þúsunda fná rík-
inu, á sama tíma sem það hefir
hrundið vinnuf ærum bæjarþegnum
i tugatali á hungurskamt fram-
færsluvaldsins.
Með takmarkalausum blekking-
um, þ. á. m. ákveðnum loforðum
um að gerbreyta þessu búskapar-
lagi, að sjá öllum vinnufærum og
starfsfúsum mönnum fyrir at-
vinnu, í stað hungurskamtsins, um
verklegar framkvæmdir, i stað at-
vinnuleysisins o.s.frv. — komst í-
haldið aftur til valda við siðustu
bæjarstjórnarkosningar, með nýja
menn á oddinum.

»
					
Hide thumbnails
Page 1
Page 1
Page 2
Page 2