Tímarit.is   | Tímarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrá inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Brúin

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoğa í nıjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ağlaga hæğ


Vafrinn şinn styğur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til ağ skoğa blağsíğuna sem JPG
Brúin

						..?,:• LÖJ

¦'¦ \~~\r.c

1. árg.

Laugardaginn 1. desember 1928

1. tbl.

Talsvert hefir verið um þáð

rætt manna á niilli, undanfarin ár,

að gefa út blað hér i Hafnarfirði.

Skoðanir hafa verið skiftar. Marg-

ir, sennilega meiri hlutinn, hafa

talið æskilegt að blað væri gefið

út. Bærinn væri í hröðum vexti.

Mörg af málefnum hans biðu nú

þegar úrlausnar og fleiri bættust

við með hverju ári. Umræður um

nauðsynjamál væru gagnlegar og

hvettu jafnan til framkvæmda.

Hér væri ennfremur hugsað og

talað um landsmál og hverskonar

andleg og verkleg viðfangsefni

þjóðarinnar, engu síður en ann-

arstaðar á landinu. En aðstöðu-

munurinn væri mikill. I öllum

stærri bæjunum, og jafvel sum-

um hinna minni, hefðu íbúarnir

aðgang að blöðum, til þess að

ræða i áhugamál sín. Hafnarf jörð-

ur einn væri þar undantekning.

Borgarar hans ættu aðeins um

tvo kosti að velja í þessum efnum.

Væri annar sá, að leiða hjá sér

allar opinberar umræður, en hinn

að leita með skrif sin út úr hér-

aðinu, til birtingar. Sýndi það lít-

inn metnað fyrir hönd bæjarins,

að þola slíkt ástand, enda því lak-

ara við að una, sem bærinn yxi

meira að mannfjölda og bol-

magni til framkvæmda.

]?á voru aðrir, er að vísu kváð-

ust samþykkir því er nú hefir ver-

ið sagt um þörf á blaði, en álitu

hinsvegar litlar líkur til þess, að

bæjarbúar kæmu sér saman um

eitt blað, vegna ágreinings í stjórn-

málum. Blöðin mundu fljótt

verða tvö. Væri þá fyrirsjáanlegt,

að bæði yrðu fjárhagslegt ofur-

efli, þeirra er að þeim stæðu, og

friðarspillar í daglegu samlífi

manna.

En voru nokkrir, er töldu cnga

þörf neinnar nýbreytni i þessum

efnum, þó möguleg kynni að

vera.

pannig horfði þá málið við alt

til þessa.

Nú hefi eg undirritaður byrjað

útgáfu vikublaðs, með styrk 14

manna úr málfundafélaginu

„M a g n i". Til þess að fyrirbyggja

strax allan misskilning og grun

um nokkra launung á tilorðningu

blaðsins, vil eg skýra frá því er

nú greinir. ]?að hefir hittst svo á,

að meirihluti stuðningsmanna

minna mun teljast til íhaldsflokks-

ins, hinir til Framsóknarmanna,

Jafnaðarmanna eða vera utan-

flokka. Nú he'fir lítillega orðið

vart þeirrar skoðunar, að þessi

ihaldsmeirihluti hljóti að lita af-

stöðu blaðsins í lands- og bæjar-

málum. J>ar til er þessu að svara:

Blaðið er mín eign og undir minni

stjórn, en ekki stuðningsmann-

anna. Auk þess var þátttaka

margra þessara íhaldsmanna blátt

áfram bundin þvi skilyrði, að blað-

ið yrði hlutlaust, en allir samþyktu

þeir það hiklaust. Og eg vil gripa

tækifærið til þess að senda hér

með þessum styrktarmönnum

minum, öllum fjórtán, mínar

bestu og alúðarfylstu þakkir fyrir

frjálslyndi þeirra og drengilega

trú á gott málefni. Fyrir stór-

mannlega ósérplægni þeirra gagn-

vart fagurri hugsjón, sem nú verð-

ur reynd i framkvæmd, fyrir at-

beina þeirra.

Hvað snertir skoðun á blaða-

útgáfu í bænum, eru eigandi Brú-

arinnar og stuðningsmenn, allir úr

þeim hóp er fyrst var talinn, hér

franiar. ]?eir geta ekkert séð því

til fyrirstöðu, að bæjarbúar sam-

einist um eitt blað, til þess að ræða

i það, sem á góma kann að bera

innan héraðs og utan. Flokka-

skifting í stjórmnálum standi að

sjálfsögðu óhögguð eftir sem áð-

ur og jafn skýr. TH þessa þurfi

það eitt, að blaðið sé gersamlega

hlutlaust. Geri öllum mönnum og

öllum flokkum nákvæmlega jafnt

undir höfði. Sýni öllum stefnum

sömu sanngirni og flytji jafn fús-

lega mál þeirra allra, hvort heldur

er í þjóðmálum, bæjarmálum eða

hverju öðru efni, er það kann að

taka til meðferðar.

Og slík á Brúin, blað okkar

Hafnfirðinga, að vera. Hún er reist

á þeirri sannfæringu, að öll mál,

jafnvel þau er mest greinir á um,

megi sækja og verja með fullri

cinbeittni og fullum árangri, þótt

gætt sc allrar prúðmensku í rit-

hætti og samviskusamlegrar með-

ferðar á rökum og heimildum.

J-'ótt a skoðanaandstæðinginn sé

ekki litið sem fjandmann, heldur

samborgarar, með jöfnum mann-

réttindum og þeim, er hver og einn

æskir sjálfum sér til handa. ]?ótt

sýnd sé á því viðleitni að skilja

viðhorf hans við misklíðarefninu

og bera svipaða virðingu fyrir

skoðunum hans og maður kýs að

sinar njóti. 1 samræmi við þessa

sannfæringu vill Brúin haga fram-

komu sinni í hverju ágreinings-

máli, er hún kann að flytja um-

ræður um. En þau mál verða aldrei

aðalverkefni hennar né uppáhald.

Fræðandi ritgerðir, ferðapistlar,

ljóðmæli, sögur og innlendar og

útlendar frcttir mun blaðið færa

lesendum sinum vikulega, til

gagns og skemtunar.

Ritstjóranum er það vel ljóst, að

margir örðugleikar kunni að reyn-

ast á þvi að gera Brúna svo úr

garði,. sem hcr er gcrt ráð fyrir.

Um það ber ekki að fást. Alt sem

til umbóta horfir, krefst þess, að

mennirnir, fleiri eða færri, beiti

orku sinni og áhuga sinum til þess

að hrinda því i framkvæmd. Og

hér verða margir að verki. AUir

Hafnfirðingar eru þess vissulega

albúnir, þegar á reynir, að leggja

fram hjálp sína á einhvern hátt,

til þess að blað þeirra geti orðið

gott blað. Á það samstarf hefir

flokkaskifting og stétta engin

áhrif. peir vita það, að mælt er af

undirhyggjulausri einlægni, þegar

þeim er sagt, að fyrsta og síðasta

atriðið á stefnuskrá blaðsins sé

einmitt hlutleysi í þeirra viðkvæm-

ustu málum, flokksmálunum. Svo

ákveðið hlutleysi, að eigandi blaðs-

ins er alráðinn í því að hætta út-

gáfu þess heldur en að hvika frá

stefnuskránni í þessu atriði, eða

láta það ganga erinda nokkurs eins

flokks, frekar en annars.

Brúin hefir hlotið fullveldisdag

íslendinga að afmælisdegi. pað er

gæfumerki. Yfir deginum hvílir

helgi í augum þjóðarinnar og hún

treystir því að hann færi sér jafn-

an þá hluti eina, er til happa verði.

Eitthvað af þessu trausti lands-

manna á deginum sjálfum, mun

Brúnni ósjálfrátt hlotnast i hug-

um þeirra. J>ess trausts vill hún

vera makleg. Öll viðleitni hennar

mun beinast að því, að styrkja

fidlveldi göfugustu afla þjóðlífsins.

Fullveldi sannleikans, réttlætisins

og mannúðarinnar. Að því starfi

kveður hún með sér allar góðar

konur og alla góða menn, nær og

fjær.

Valdimar Long.

Uf nttanfoE0

Eftir Sigurð Guðjónsson.

Frá Reykjavík til Björgvin.

„Lyra" fór frá Rvik fimtudag-

inn 31. maí kl. 6 síðd. Var múgur

og margmenni niður á" hafnar-

bakkanum, ekki til þess að sjá oss,

beldur „Súluna" svonefndu, er þá

var að byrja að sýna list sína.

Skildum við við islenska hafn-

sögumanninn á ytri höfninni og

stóðu Norðmenn nú einir á stjórn-

palli. Vorum við öruggir undir

stjórn þeirra, er ekki einungis eru

frændur vorir heldur og einnig

einir mestu sægarpar heims. Kom-

um við til Vestmannaeyja eftir

rúmra 10 stunda siglingu og vörp-

uðum akkerum fyrir svonefndu

Eiði vestan við Eyjarnar, þvi að

austan kaldi var á. Voru Eyjarnar

mjög'fagrar að sjá, skrúðgrænar

og kvikar af fugli. Langaði mig

þar í land, en til þess var ekki tími

því að það stóðst á, að þegar við

höfðum snætt morgunverð um

borð, höfðu Eyjaskeggjar komið

lýsi því fyrir í „Lyru", er hún að

jafnaði flytur fyrir þá til Noregs.

Var nú akkerum létt og siglt aust-

ur með landinu. Bar fátt fyrir

auga á sjónum, nema nokk-

ra landhelgisbrjóta uppi við

ströndina. Var sárgrælilegt að

geta ekki haf t hendur í hári þeirra,

hverjir sem verið hafa. Fjarlægð-

ust nú Eyjarnar og fjöllin á landi

meir og meir, uns bláir hnjúkar

þeirra hurf u i sæ. Sigldi nú „Lyra"

alt hvað hún gat, og kom til Fær-

eyja snemma á sunnudagsmorg-

un þann 3. júní. Sigldum við fram

hjá Kirkjubæ þar sem þjóðmála-

foringi Færeyinga en óvinur Dana,

að því er þeir sjálfir segja, Jóann-

es Patursson býr. Er staðarlegt

mjög þar heim að líta. Að hálfri

stundu liðinni höfðum við varpað

akkerum á pórshöfn í Færeyjum.

Er það lítill bær, mjög likur is-

lensku sjávarþorpi. Blés nú „Lyra"

alt hvað hún gat til þess að vekja

Færeyinga, en þeir virtust aldrei

ætla  að  vakna.  Loks komu þeir

Framh.

Fullveldisdagurinn.

„Þann   dag verður  bjari

vfir auðnum og bygð." —

pannig fórust góðskáldinu Guð-

mundi Guðmundssyni orð i hvatn-

ingarljóði til þjóðarinnar i sjálf-

stæðisbaráttu hennar.

pessi orð skáldsins urðu að

áhrinsorðum.

pað varð sannarlega „bjart yfir

auðnum og bygð", þegar dagur-

inn 1. desember 1918 reis úr ægi.

Og við þennan dag — fullveldis-

dag þjóðarinnar — hljóta ætíð að

vera tengdar björtustu og háleit-

ustu hugsanir íslendinga.

pennan dag 1918, endurheimti

íslenska þjóðin sjálfstæði sitt og

frelsi, er hún hafði þráð í margar

aldir. Margra alda óskir, vonir og

þrár þjóðarinnar rættust þennan

dag 1918. -- Baráttan fyrir sjálf-

stæði og frelsi þjóðarinnar var á

enda háð, og sigurinn unninn.

pjóðin hafði náð fjöreggi sinu úr

erlendum höndum, og skyldi nú

geyma þess sjálf framvegis.

Um það, hversu íslensku þjóð-

inni, þetta tíu ára skeið, hefir tek-

ist að gæta þessa helgidóms síns

— sjálfstæðisins — skal ekki rætt

hér.

Ætlun min er aðeins sú, að

minnast dagsins. —•

Á hvern veg hefir þjóðin hing-

að til minst fullveldisins?

fví er fljótsvarað. Hún hefir

engan veginn minst þess á þann

veg, að viðunandi geti talist. Að-

eins 1. desember 1918, mun hafa

					
Fela smámyndir
Blağsíğa 1
Blağsíğa 1
Blağsíğa 2
Blağsíğa 2
Blağsíğa 3
Blağsíğa 3
Blağsíğa 4
Blağsíğa 4
Blağsíğa 5
Blağsíğa 5
Blağsíğa 6
Blağsíğa 6