Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Kvöldvaka ķ sveit

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Kvöldvaka ķ sveit

						II ¦ II ii II ii iiii ii ii ii il i.i.i i ii ii.i i.i i i i II II ¦ II i i II I I i II I I i i ¦::¦¦:¦ :ii ¦ I I I ¦ I r I I I I I I I I I I I I I I II I II ¦ I I I I [ I I I I I t I ¦ I I II II I r I I I I I I I I I 1 I I I I II I I IJ I I II i ¦ ¦ II

KVÖLDVAKA I SVEIT

EÐA

JÓLA OG NÝÁRS-GJÖF FYRIR FÓLKIÐ.

1111111111111111111111111111111 iM 111111111111 n 111.....11111111

kona

börn,

AG5TÚS hét bóndi, og bjó á eignarjörð

sinni Stóruvöllum. Hann var búhöldur

inn, bezti, átti margt sauðfe, og gott

kúabú. Kona hans hét Sigmiaug, vitur

og ráðdeildarsöm. Þau hjón áttu níu

fjóra   syni  og   fnnm   dætur.    Þau  héldu

margt vinnufólk.

Stóruvellir lágu í þjóðbraut, enda var þar opt

gestkvæmt. Magnús bóndi var gestrisinn mjög,

og glaðlyndur í skapi.

Það var snemma á jólaföstunni i rökkrinu

jþegar þessi saga byrjaði.

Magnús bóndi kallaðitil elztn dóttur sinnar

er G-uðlaug hét:

Lauga min, er ekki kominn timi til að

kveikja? — Það er fljótgjört, góða mín, síðan við

fengum eldspiturnar þægilegu frá honum Þor-

láki mínum. Þegar Lauga var búin að kveikja,

¦og fólkið var sest við vinnu sína, var barið að

dyrum. — Hver skyldi nú vera á ferðinni, sagði

fólkið. Ekki leið á löngu þangað til gesturinn

kom inn í baðstofuna, heilsaði hann bónda og

húsfreyju með kossi, gekk siðan á röðina, eptir

gömlum og góðum sið, þangað til hann var bú-

inn   að   kyssa   öll   börnin  og   vinnufólkið.

Þegar komumaður var búinn að biðja sér

gistingar,   spurði  Magnús bóndi hann að   nafni.

Eg heiti Torfi og á heima i Eymdardal. —

Er það hann séra Torfi minn, sagði Magnús,

verið velkomnir. Nú heyrðist aptur barið, og

mikið hestaspark fyrir utan bæjardyrnar, allir

hundarnir hlupu út úr bænum, eins og allt væri

á tjá og tundri, að vörmu spori komu inn 5

gestir, voru það þrír póstarnir, austan, norðan

og vestan, læknir einn frá Grrænlandi og norskur

stjörnuspekingur er hét Nordstjerne. Magnús

bóndi tók öllum gestunum vel. Þið verðið nú

góðu herrar, að sitja allir á sama bekk, því þó

eg geti látið ykkur alla fá góð rúm, og nægi-

legt að borða, hefi eg ekki stórar stofur, að

bjóða ykkur inn i. Eg kann lika bezt við að

gjöra mér ekki mikinn manna mun, því allt

hold er hey o. sv. frv.

Ójá, allir erum vér fæddir í þennan eymdar-

dal, sagði séra Toríi.

311111111111111111 ii ij 1111nii 11111111ii 1111 ii i ii!ii 111111111ii 11

Lœlcnirinn frá Grœnlandi: Þær eru nú miður

heppilegar fyrir mannlegt líf, þessar eymdar og

volæðis prédikanir ykkar prestanna, þið eruð si

og æ að prédika um þennann eymda og táradal

veröldina, eins og menn mættu aldrei lifa glaða

stund i þessari tilveru.

Vestanpbsturinn: Eg var i kirkju fyrir skömmu

hjá honum sira Bensa norður i Aðalvík, hann

prédikaði heldur ekki nema um tómt volæði og

andstreymi.

Norðanpósturinn: Þessar. kenningar klerkanna

eru orðnar að nokkurskonar landplágu; það er

ekki langt siðan eg var i kirkju fyrir norðan,

hjá honum sira Manga í Vælugerði; hans

ræða gekk ekki út á annað, en að veröldinni

væri einlagt að hnigna i öllu góðu; hann áleit,

að öll þessi svo kallaða framför heimsins, er

hann svo nefndi, væru djöfulsins verkanir, og

endaði svo þessa langlokn með hryllilegustu

spádómum. — Sumir i kirkjunni voru hálfsofandi,

sumir héldu sér hálfvakandi á rjóltóbaki. Það

má nú geta nærri hvaða andlega endurnæringu

söfnuðirnir hafa af slikum kenningum.

Austanpbsturinn : Ekki er eg með ykkur í

þessu, að allir prestar prédiki þessar volæðis-

prédikanir. Eg hefi verið í kirkju hjá tveimur

prestnm fyrir anstan, annar var i Holtnnum,

hinn i Rangárvallarsýslu.. — Þeir prédikuðu

bæði uppörfandi og fræðandi. — Þeir töluðu eins

og eðlilegt var um mannlegan breiskleika og

ófullkomlegleika, ennjafnframt brýndu þeir fyrir

mönnum að svo væri tilætlað, að menn nytu

lífsins gæða og unaðsemda með gleði og skyn-

semi. — Þeir tóku það sérstaklega fram, að það

væri bæði syndsamlegt og hættulegt, að koma

þessum hræðilegu gríluskoðunum inn hjá börn-

um og ungmennum, sem væru að byrja lífið,

því með þeim mætti gjöra manneskjurnar þung-

lyndar,   og óhæfilegar fyrir störf lífsins.

Lækn. fr. Orænl.: Og meir að segja geta slikar

gríluprédikanir haft skaðleg áhrif á heilsu manna.

Hvað erþetta ? Hvað gengur að honum síra Torfa

frá Eymdardal? Hann er orðinn svo náfölur, og

andlitið eins iangt og á gömlum apturhalds

þingmanni. — Eg ætla að dreypa á karlinn hérna

úr Bramalífs glasinu mínu. — Þarna sjáið þið,

nú er að  koma í  hann,   það sem  vér köllum á

' 1J. P&&

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4