Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Sigurhetjan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Sigurhetjan

						Nóvember 1912
v***^**"
xL* J/ «J£ y|<   Jx J* >1* *JLf >Ij **^ u# 5lí
Frú Catherine Booth
Hjálpræðisherinn gefur út í tilefni af anöláti William Booths hershöfðingja 1912
N. Eoelbo, aöjútant
^vwwwvwwvw^yv^*^1 ^S^V»^^^»vVN»^WW»^^w^WV>^^VV^NS^^WVW^
iJ' slí ^tc ití líí ^lc sJí iíí ilc *4r >lf iJc
M^riSM/«W«KNM^WS^^«VWVyWMAAVVWV^^
Hershöföingi William Booth.
YFIRMAÐUR og stofnandi Hjálp-
ræðishersins, WUiam Booth, andaðist
í Lundúnum þriðjudaginn 20. þ. m.
eftir stutta legu, 83 ára gamall.
Við fráfall hans á heimurinn á bak
að sjá einu  sínu   mesta  mikilmenni,
— manni, sem stærra
lífsstarf liggur eftir, en
nokkurn annan mann
á   siðari   öldum,   og
manai, sem  meiru
góðu   hefir  til   leiðar
komið en flestir aðrir.
Von er því, að heim-
urinn   harmi   fráfall
sliks manns.
Hér er ekki rúm
fyrir ícarlega æfisögu,
eða að segja sögu
Hjálpræðishersins, slikt
myndi taka upp fleiri
blöð; en stutt yfirlit
yfir æfi og starf þessa
mikla manns er skylt
að birta.
William Booth var
Englendingur i húð og
hár, fæddur i bænum
Nottingham 10.  apríl
1829.    Voru foreldr-
ar   hans   sæmdarfólk,
móðirin guðrækin  og
faðirinn     reglumaður
og nýtur i sinni kaup-
mannsiðn og við   all-
góð efni, en hann dó
þá William var á unga
aldri og hafði fé hans
mikið gengið til þurð-
ar.   Ekkjan  átti ekki
annan  son,   en   þrjár
dætur i   bernsku,   og
sýndi   sveinninn    þá
langt um  aldur  fram
ötulleik  og  hyggindi
að annast heimilið.
Heimilið  taldist til
biskupakirkjunnar
ensku, en 14 ára rakst
William Booth af til-
viljun inn í Metódista-
kirkju og  sneiist þar
þegar    til   brennandi
trúar   og   fylti   brátt
flokk þeirra, og þegar
hann var 18 ára  tók
hann   að   prédika   á
samkomum þeirra, og
prestvigslu  tók  hann
10. april 1852, þá 24
ára  gamall.    Þremur
árum  siðar,   16.   júní
1855, gekk hann  að
eigu  konu   sér   jafn-
aldra,    er    Catherine
Mumford hét; var fað-
ir hennar prestur  hjá
Metódistum   og   sjálf
hafði   hún   frá   barn-
æsku   verið    heit    í
trúnni, og sýnt dæma-
lausan kærleika við menn og málleys-
ingja.     Samfarir   þeirra   hjóna   urðu
hinar ástúðlegustu.    Það  verður  eigi
gott að greina, hvort þeirra  hjóna  á
meiri hlut í hinu mikla kærleiksverki
Hersins.   Til eins verður hennar að
|geta sérstaklega, og það er, að hún
hefir í orði og verki öllum framar
gerst talsmaður þess, að konur mættu
eigi siður boða guðsorð en karlar;
enda hefir það sýnt sig, að ofdrykkju-
menn og aðrir vandræðagripir skipast
~"William Booth hélst ekki lengi við
í prestsstöðunni hjá Metdódistum.
Sjálfir fara þeir ekki sem spaklegast
með trtiboðið, en W. B. var þó held-
ur stórbrotinn fyrir þá og árið 1861
sagði hann skilið við félag þeirra.
berum himni en inni í húsum. í
Lundúnaborg kyntist hann eymdar-
kjörum strætalýðsins og að sama skapi
sem hann sá, að tugir þúsunda manna
ólust upp til eymdar og syndar, án
nokkurar   fræðingar    eða    hirðingar
tíðum betur við orð kvenna en karla,
og er þeirra heldur enginn munur
gerður í Hernum. Katrín Booth,
móðir Hjálpræðishersins, andaðist 4.
okt. 1890, og varð manni hennar
mikið um missi hennar.
Sama árið tekur William Booth
að boða trúna laus öllum kirkjuleg-
um félagsskap. í fjögur ár var hann
á ferðinni um þvert og endilangt
England og prédikaði fyrir hverjum,
sem   heyra   vildi,   eigi   síður   undir
nokkurstafcar að, óx honum löngun
að taka að sér olnbogabörn mannfé-
lagsíns. Margir mannvinir hafa fyr
og siðat reynt að hjálpa hinum bág-
stöddu, bjarga einhverju broti af þeim.
Margt er á boðstólum og hver  lofar
sfna hýru: Góð og réttlát lög; betri
fræðsla í skólunum; loftbetri búðstað-
ir; hollari matur o. s. frv. Alt þetta
er gott og blessað, hugsuðu þau hjón-
in; en alt þetta kemur, vilji fólkið á
annað borð  sinna  fagnaðarboðskapn-
um um   Krist, sögðu
þau.
Og     svo     finnur
William Booth   ráðið
til þess, að hinn hund-
heiðni skríll, sem aldrei
á   æfi   sinni   hafði   í
kirkju komið, og ekki
þekti    broddstaf     frá
bókstsf, fengist til að
hlusta    á    kristniboð
hans.    Hann tók sér
ræðustól á hinum allra
auðvirðilegustu skemti-
stöðum útivið, og var
jafn hávær með sína
vöru og   prángararnir
í kringum hann.    Sá,
sem   hæst  gat   argað
og hamast mest, fekk
flesta   áheyrendurna
og áhorfendurna. Til-
gangurinn helgar með-
alið;   bara   að   fólkið
komi,   þá    má    nota
tækifærið til að  kasta
eldibrandi   inn   i  sál-
irnar. — Alt hiðóvana-
lega    háttalag    Hjálp-
ræðishersins stafar frá
þessum uppruna hans,
samkepninni við trúða
og loddara.   Þaðan er
kominn    trumbuslátt-
urinn   og   pipnablást-
urinn.    Mestu skiftir,
að  láta  bera   nóg   á
sér; þögn   má  aldrei
vera um Herinn; geti
hann ekki   unnið   sér
hylli og vinsemd blað-
anna, þá er talið langt-
um betra en ekki, að
fá skammir og hróp.
William Booth varð
mikið ágengt í Lund-
únum. Margir hverj-
ir urðu honum fylgi-
spakir, er dýpst voru
voru sokknir í spill-
ingarfenið. William
Booth tók við öllum,
og vakti hjá öllum
brennandi áhuga fyrir
að frelsa glataðar sálir;
öllum fól hann sinn
ákveðinn starfa, kon-
um sem körlum.
Austurhluti   hinnar
miklu borgar er aðal-
lega fátæktar og spill-
ingarbælið,  og  við
þann   hluta   Lundiina
kendi W.  B.   trúboð
sitt til árslokanna 1877.
Það   ár vann  hann   að   skýrslu  um
þessa starfsemi sina, og sá, sem þessa
skýrslu færði i letur fyrir hann, hafði
komist svo að orði, að starfsmennirn-
ir væru »sjálfboðalið«.  WUliam Booth
leit  á  og  strykaði yfir  hálft   orðið,
<^P?s
tSLAhio^^'l
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4