Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Austri

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Austri

						Gr'-

=ig>

ÁbyrgÖarmaöur:

Árnl   Kriatjánsson.

Af gre iosl u m aö u r:

Sigurgeir Jónsson.

<3±

USTRI

<S?


Kemur út vikolega.

Verö 3 kr. árg.

Auglýsingar kr. 1,50 cm.

<&

¦Æ

I. ár.

Seyöisfiröi, 9. febrúar 1931.

1. blað.

Blaðakostur.

Undanfarin 15 ár hafa tvö Framsóknar-

vikublöð orðiö að skapa mótvægi gegn

tveim stórum dagblöðum og 10—12 viku-

blöðum íhaldsflokksins og ennfremur 4—5

blöðum Jafnaðarmanna.

Það ber vott um eigi lítinn þroska ís-

lenzkra þjóðfélagsborgara, aö einmitt þessi

tvö blöð skyldu ná hlutfallslega langmestu

fylgi við málstaft síns flokks við síðustu al-

mennar þingkosningar. Sést af því hversu

almenningur á landi hér metur málstað og

hversu hann er fjarri því, að láta fyrirferð

blaðútgáfunnar villa sér sýn. En slíks eru

dæmi með öðrum þjóðum.

Með þessu litla blaði bætist þriðja Fram-

sóknarblaðið í hópinn.

Hvort því verður langra lífdaga auðið fer

eftir þeim viötökum, sem það fær, og þá

einkum í Austfirðingafjórðungi. Fyrir hann

er, því sérstaklega ætlað að vinna.

Og sá stuðningur, sem því kynni að auðn-

ast að veita landsfjórðungnum í lausn hinna

aðkallandi vandamála hans, vildi þaö helzt

kjósa að yrði hjálpin til að hjálpa sér sjálfur.

Nafniö á blaðinu.

Austri er tvímælalaust æskilegt nafn á

blaði sem beitist sérstaklega fyrir málefnum

Austurlands og út er gefiö hér í fjórðungn-

um. Auk þess er nafniðjað fornu fari vin-

sælt, vegna þess að elsta og útbreiddasta

blaðið sem hér hefir verið gefið út bar

þetta nafn. Það hefir því orðið að ráöi, og

það með góðu samþykki þeirra eigenda

Austra ganila sem til hefir náðst, að láta

þetta nýja blað bera hans nafn.

Framsóknarfélag.

Á föstudagskvöld var áformað að stofna

Framsóknarfélag Seyðisfjarðar og ákváðu

25 menn að beitast fyrir félagsstofnun þess-

ari, og voru í þeim hóp margir áhrifamestu

og starfhæfustu menn bygðarlagsins.

Ljós vottur

um vaknandi áhuga Seyðfirðinga um úr-

lausnarefni flokkanna í atvinnu og félags-

málum, er áheyrn sú sem veitt hefir verið

á nýafstöðnum landsmálafundum.

Fundurinn í gær var hinn fjölsóttasti

fundur sem hér hefir verið háður, þó var

stórhriðarbylur, og helmingur fundarmanna

varð að standa samfleytt í 8 klukkustundir.

Framsóknarflokkurinn og atvinnuvegirnir.

Þegar íslendingar tóku að færast í auk-

ana um athafnalíf, stóðu svo sakir, að meir

var trúað á sjóinn en sveitirnar. Og á stríös-

árunum, þegar öll eðlileg verðhlutföll rösk-

uöust og stórútgerðin gaf sem mestan gróða,

þá var svo komið, að jafnvel hinir reynd-

ustu búhöldar í sveitum landsins tóku frem-

ur þann kostinn, að leggja fé sitt í togara-

hlutabréf eða kaup á vélbátum, heldur en

að verja fénu í ræktun heima á bújörðún-

utn. Enda mátti heita að sveitirnar væru

þá að því komnar að leggjast í auðn.

þá varð Framsóknarilokkurinn til.

Þá tóku saman höndum þeir menn, sem

sáu til hvers það mundi leiða, fjárhagslega

og menningarlega, ef hinn þúsundára gamli

atvinnuvegar liði undir lok og landið yrði

aðallega fiskiver.

Síðan hefir það verið eitt höfuðviðfangs-

efni Framsóknarflokksins, að rétta við og

tryggja framtíð landbúnaðarins.

En það sem mest létti undir, var hik það

sem kom á almesning um trúna á upp-

gripin við sjávarsíðuna, þegar hin miklu

töp skullu yfir í kreppu þeirri, sem yfir

reið skömmu eftir stríðslokin.

Síðan hefir trúin á möguleikana sem búa

í gróðurmoldinni farið hraðvaxandi.

Og fyrir forgöngu Framsóknarflokksins

hefir með löggjöf verið stutt svo við bakið

á landbúnaðinum, að fullvíst má heita að

á næstunni náist það takmark, að í stað

þess að bændur heyjuðu 300—800 hesta

Iangflestir og að mestu leyti á óræktaðri

jörð, og með dýrum aökeyptum vinnukrafti,

þá geti þeir heyjaö 300—800 hesta á rœkt-

aðri jðrð og án þess að kaupa vinnukraft

nema þann, sem í vélum býr.

Og úr því að íslenzkum Iandbúnaði hef-

ir flotast yfir undanfarin ár í hinni hörðu

samkepni við sjávarútveginn m. a. um vinnu-

aflið, þá virðist mega ætla, að einmitt á

þessum atvinnuvegi megi lifa menningarlífi

þegar stundir líða.

En sá sigur sem hér er unninn, er að

eigi litlu leyti þeirri aðvörun að þakka, sem

hin miklu töp fjárkreppunnar 1920 leiddu

yfir þjóðina.

Nú er önnur kreppa yfirstandandi.

Það sem upp úr þeirri kreppu þarf að

hafast er aukin þekking á ágöllum sjávar-

síðuatvinnuveganna.

Og höfuðgallinn sem þar er á, mun fólg-

inn í skipulagi því, sem við er búið.

Ihaldsflokkurinn — samkepnisflokkurinn,

vill haga því svo, að einstakir menn eigi

atvinnutækin og aðstöðu alla, fái lánsfé

hjá bönkunum, og að þessir atvinnurekend-

ur sjeu sem stærstir og geti „skaffað al-

menningi vinnu".

Jafnaðarmennirnir vilja að ríkið sjálft eða

sveita- og bæjafélög eigi hin stóru atvinnu-

tæki, t. d. togararna. En þetta er hugmynd

sem ekki hefir unnist fylgi.

Framsóknarmenn vilja fara meðalveginn.

Þeir vilja stofna til samvinnu um útveginn,

þar sem allir eigi hlutfallslega þátt í gróða

og áhættú, þeir sem að  vinna.

Úrræði íhaldsflokksins er hið algengasta,

og hið einasta, sem reynt hefir verið um

stórútgerð hér viö land. Höfuðókostur þess

er sá, að þar er um of hugsað um stund-

arhag, hlutafélðgin hirða lítt um að safna í

tryggingarsjóði þegar vel árar, heldur skifta

upp öllum gróðanum, jafnvet upp í 100°/o,

en af því leiðir svo að bolmagnið er lítið

þegar móti blæs, og töpin koma óbrotin

yfir á lánsstofnanirnar og þaðan yfir á al-

menning. —

Framsóknarmenn eru handvissir um það,

að yrði samvinnuleiðin farin alment um út-

gerðina, þá mundu kaupdeilurnar færri og

tögararnir sjaldnar bundnir við hafnargarða.

En nú er komið í þá sjálfheldu í sjálfum

höfuöstaðnum, að atvinnuvegirnii til lands

og sjávar megna ekki að greiða það kaup-

gjald, sem samtök verkalýðsins hafa megn-

að að skapa, og verkamaður, sem hefir

þetta háa kaup og missir aldrei úr klukku-

stund ailan ársins hring, hann er samt á

sveitinni eigi hann konu og fjögur börn að

framfæra.

Slíkt er nú ástandið.

í höfuðstaðnum eru aöallega tveir stjórn-

málaflokkar, samkepnismenn og jafnaðar-

menn. Samvinnumenn eru þó að koma

þar til sögunnar, reyndu í fyrsta sinn á síð-

astliðnu ári að bjóða fram menn í bæjar-

stjórn og komu að tveim mönnum.

Jafnaðarmennirnir hafa hingað til lagt

einhliða áherslu á kaupgjaldið, en hugsa

síður um hitt, hvað fyrir þetta háa kaup-

gjald fæst.

En íhaldið hefir tögljn og hagldirnar t. d.

í bæjarstjórninni, það  selur  lóðirnar,  þær

ví'      Í

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4