Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżja stśdentablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżja stśdentablašiš

						&

1. árg.   -    l. tbl.

- 20. apríl 1933 -

NÝJA

STÚDENTABLAÐIÐ

GEFIÐ ÚT AF NOKKRUM HÁSKÓLASTÚDENTUM

Aö upphafi

Um leið og „Nýja stúdentablaðið" hefur göngu sina,

þykir hlýða, að gera nokkra grein fyrir þeim vilja og

þeim lífsskoðunum, er hafa hvatt oss, nokkra háskóla-

stúdenta, til starfa.

Mismunandi lífsviðhorf skipa mönnum til verka jafn-

an fyrir málstað. Milli þessa ólíku viðhorfa hlýtur bar-

átta að verða háð, leynt og ljóst, um láusn þeirra sér-

slæðu viðfangsefna, er þyngst þjá hvert tímabil. Til eru

alltaf þeir, er hvorki eiga þá fagnandi trú né þann reifa

Img, sem brautargengi veita á nýjum leiðum til nýrra

vinnubragða. Til eru alltaf þeir, sem helzt vilja þjóna

lífinu og heiðra minningu feðra sinna, með því að

drýgja sömu mistökin undir breyttu nafni. Og sízt er

skórtur þeirra, sem ekki vilja sjá, skilja né heyra af

ótta við ráðningu hinnar dulræðu gátu komandi daga.

Vér viljum ekki hafa samflot nc sálufélag við þá

menn í leit að leiðum. Vér trúum hvorki á „leit" þeirra

né vjnnubrögð. Vér höfnum ekki gömlum vegum fyr-

ir það eitt, að þeir eru áður troðnir, og eigi viðurtekn-

um miðum fyrir það eitt, að þau eru viðurtekin.

En vér lítum svo á, að mið þau, sem nú er tiðfarnazt

á, séu þegar rýr orðin og senn eydd. Eigi viljum vér

sætta oss við sókn þangað. Eigi sækja afla vorn til

eyddra auðlinda. Vér kjósum heldur um hríð að létta

akkerum og leita nýrra miða, sem sumir af oss þegar

þykjast vita, hvar liggja muni. En allir höfuni vér þá

sannfæringu, að' auðugri mið séu einhversstaðar finnan-

leg um hinn víða sjá.

Vér litum svo á, að mörg 'séu þau viðfangsefni og

vandamál livers tímabils, sem eigi sé unnt að skorast

imdan að leysa. Það tímabil, sem er og verður starfs-

tími vor, sem nú stundum nám, virðist og að þessu leyti

með fádæmum fjölskrúðugt.

Eigi er erfitt að finna víða, hvar skortir rétta afstöðu

og happasæl vinnubrögð. En hitt er og víst að víða hyll-

ir þegar undir batandi breytingar, ef næðu fram að

ganga.

Frumskilyrði þess, að geta orðið liðsmaður batnandi

tíma, skoðum vér alefling þeirrar viðleitni að skilja

verðandi viðburði, afneitun óttans gegn þeirri nýsköp-

un, er koma kynni, og fúsleika til fylgis og fórnar í þágu

þeirrar verðandi, sem er borin fram af myndugleik

hinnar óhjákvæmilegu  þróunar.  Þrjózkan  gegn  þeirri

þróun er hin eina höfuðsynd, hversu prúðbúin sem hún

kann til leiks að ganga.

Vér erum einhuga andstæðingar þessarar þrjózku,

])vernig svo sem hún birtist. Og hvar sem vér til náum,

gerumst vér mótherjar hennar og leitumst við að af-

hjúpa liana og skipa henni þann sess, sem henni ber,

að lögum þeirrar þróunar, er hún spyrnir gegn. Vér ætl-

um oss eigi þá dul, að vér á nokkurn hátt getum lokað

oss fyrir hinum raunverulega vanda og vafa þeirrar

tvísýnu menningar, sem oss er í arf fengin. Frá vorri

hálfu er þvi fyllilega treyst, að eigi séum vér endanlega

ofurseldir því böli og þvi öngþveiti, er þar bíða úr-

lausnar.

Oss fýsir ekki að stíga upp i bæjarsundin í hóp nátt-

tröllanna, þau hafa þegar seitt of marga úr hópi hinna

yngri til sinnar skjólgóðu og jarðgrónu tilveru, þar sem

bæjarburstir heita fjöll. Þessu forystuliði er ekki leng-

ur treyst, og öllu lengur fær það ekki villt á sér heim-

ildir.

Vér viljum samvinnu við alla þá, sem starfa í anda

hins nýja tíma og i þágu hans.

Vér vitum vel, að á vettvangi háskólans eru fjölmarg-

ir jafnfúsir til þessa starfs sem vér og finna jafnmikla

þörf til þess að hefja félagslega samhæfni með einurð og

frjálshuga. Öllum þeim vill „Nýja stúdentablaðið"

heilsa og bjóða félag sitt.

Vér höfum sterka óbeit á þeirri stúdentaiheldni, sem

á naumast önnur ígangsklæði en tómlátasta tómlæti og

ömurlegasta ofstopa.

Gott er að eiga leik við þá mótstöðumenn, sem unnt

c.r að bera virðingu fyrir, en sumir skapa sér með at-

höfnum sinum álit, sem jafnvel er óþægilegt að hafa á

ondstæðingum sínum.

Vcr viljum ekki láta slikar aðstæður hnekkja frjáls-

lyndum og róttækum skoðunum, á hvaða sviði menn-

ingar sem vera kann.

Vér viljum ekki láta brjóta á oss lög né ganga á rétt

vorn.

Þeim, er það hafa gert, unnum vér ekki lengur yfir-

ráðanna yfir blaðakosti og félagsstarfi háskólastú-

denta allra.

Vér þökkum þeim fyrri samvinnu og forna daga og

göngum svo til eigin starfa.

M 182585

ÍS.TwANi"iS

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6