Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Skutull

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Skutull

						^Vi

SKUT

'^fcfts Ritstjóri: síra Gtuðin. Gruðmundsson. 'A^

i. im.

ísafjörður, 13. julí 1923.

1. tbl.

ÞAGMRROF

Meir en þrjú ár hefir ísaf;örð-

ur verið blaðlaus og þótt í því

efni heldur lítilþægur.

Má að sönnu segja, að ærið

nóg eé og hafi verið af blöðam

og ritum í landinu og mætti því

eian kaupstaður vel spara sér

sinn skerf af "því, og una við það

sem eð- bærist.

Á hinn bóginn telja ýmsir það

illa farið, að ekkert blað komi út

í bærium. Þykir þeim sem m^ð

þvi móti fari menn meir á mis

þess hagræðis og dægrastyttingir,

sem blöð veita, heldur en þeirra

annma'ka, er oft fylgja þeim

Þeir bæjarbúar, sem kæra frig

kollótta um blaðleysið, hafa um

sinn mátt vel við una; er því

ekki nema sanngjarnt, að fara nii

að hinna vild, og reyna að koma

út blaði, þótt smátt verði í snið-

inu    og . að    flestu   af   vanefuum

Væntum vér að góðir menn

taki viljan fyrir verkið og berji i

brestina.

Ekki sakar þótt spaugsamir

brosi og spekingar hristi höfuð

sin.

En illum kann engi að þóknast,

utan mein góðum gjöri

Nafn þessa blaðs er tekið úr

heimahögum.

Skyldi bærinn hafa heitið Skut-

ulseyri, likt og fjörðurinn fekk

nafni.ð Skutulsfjörður, þótt annað

nafn hafi af misskilningi orðið við

hann fast.

„Skutull" skal einkum verða

bæjarblað, og sinna þörfum og

hag ísafjarðar; fátt mun hann

telja sér fjarri, er á, Vestfjörðum

gjöust og stundum skignast til

annara héraða.

Litlum er torvelt yfir land að

sjá.

Mun því Skutull ekki mjö fást

við þá &vonefndu „hærri póliik".

Slíkter stóru blaðanna.

Þó vill hann ekki lofa að láta

:hana með öllu afskiftalausa.

Reynt mnn verða að tala máli

alþýðu, og styðja þá hluti, er

henni megi verða til gagns og

giftu. Þarf hún mikils við, þvi

á henni hvílir, öðrum stéttum

fremur, heill og beiður landsins.

Skapar það henni mikinn rótt

og miklar skyldur.

Meðan nógir aðrir gjörast til að

minna hana ,á skyldurnar, mun

vel sæma, að halda uppi réttin-

um.

Er verkaskifting hentug í því

sem öðru.

Þó er , ein skylda, sem ávalt

skal fyrir alþýðu brýnd, af öllum

sem henni eru hollir, sú: að reka

áf'enga drykki úr landinu; ekki

sökum þess, að heuni beri þetta

að gjöra fremur öðrum stóttum,

heldur af þvi, að benni er þetta

full lifsnauðsyn.

Aðrar stéttir hafa ráð á meiru

eoa minna fé, fara og með völd-

in i landinu, en alþýðan hefir

ekkeit sér til bjargar, nema at-

gjörfi sina, andlega og Jikamlega.

AfDe;tun og brottrekstur á-

fengra drykkja, er meðal vænleg-

ustu ráða, til að manna alþýðuna,

bæta hana og efla að atgjörfi og

háttprýði.

Skutull vill vera bannblað, og

ekki una því, að þing og stjórn

haldi áfram að hafa bannlög vor

tyrir verslunarvöru eða neyði á-

fengum. drykkjum upp á lands-

lýðinn ög ofan í hann.

Svikamyllan.

Atvinnurekendur í Reykjavík

og útgerðarmenn á NorðurUndi,

eru nú sem óðast að reyna að

lækka verkakanpið. Sjómenn og

silðarstúlkur verða fyrst fyrir

barðinu á þeim, en'fleíri munu á

eftir fara. Síldarstúlkurnar hafa

engin félög. til að vernda rétt

sinn, enda .virðist sem útgerðar-

mönnum    hafi    veist   auðvelt   að

ráða niðurlögum þeirra, og búa

þær nú við lág laun og þröngan

kost ,í sumar, sjái þær ekki að

sór á elleftu stundu. Sjómennirnir

hafa aftur á móti öflugan félags-

skap i Reykjavik, svo öflugan, að

litlar líkur eru til, að útgerðar-

menn fái þar vilja sínum fram-

gengt, nema þvi aðains, að sjó-

menn utan af landi bjóðist Jyrir

enn lægri kjör, og væri það hið

mesta óhappaverk.

Dýrtíðin er svo mikil, atvinn-

an svo rýr og' kaupið svo lágt að

það má ekki lækka, og þyrfti

jafnvel að hækka, með vaxandi

dýrtíð, sem nú er fyrirsjáanleg.

Kvartað er undan þungum á-

lögum og sköttum i ríkis- og

sveitasjóði; þó eru aðrir skattar

engu léttari, en litið u'rn þá rætt.

Það eru skattarnir til bankanna.

Arið 1921 hefir þjóðin goldið

Islandsbanka vfxti er svarar 24

kr nefskatti á hvert mannsbarn i

landinu, og ekki er slakað á

klónni.

Bankarnir hafa nýskeð auglýst

vaxtahækkun, þannig að nú eru

útlánsvaxtir 7°[0, auk 'þ.ess hafa

þeir felt gildi íslensku krónunnar

þannig, að nú verður að greiða

29 krónur og 50 aura fyrir hvert

sterlingspund. Þetta hvorttveggja

eykur dýrtiðina í landinu mjög.

Vörur allar hækka í verði, og er

þetta nú þegar að koma i ljós.

Jafnframt þvi að dýrtíðin er

aukin, eru tilmunir gerðar til að

lækka verkakaupið, Og þannig-

leikið þrem söxum í einu gegn

verkalýðnum, kauplækkun, vaxta-

hækkun og peningalækkun.

Kaupgjald er lægra á Islandi

en í nágrannalöndunum. Dýrara

er að lifa hér á landi en í nokkru

öðru af Norðurlðndum, og mun

dýrara en í aiörgum þeim lönd-

um, er lentu i styrjöldinni mikln.

Höfum við þó engu fóeðamann!?-

lifum fórnað til mannvíga. Heldur

er oreökina að finna í öðru.

Spekúlantar fara unnvörpum á

hausinn,    bankarnir   þurfa   að   fá

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4