Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Brandari

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Brandari

						1. árg. 1. tbl.
Yestmannaeyjum 28. okt. 1933
Ávarp til lesenda.    Gríindanz.
Síðan kollega vora, „Gægi" og „Ingjald" leið,
hefur skort hér tilfinnanlega bindindissinnað
íhaldsblað með sans fyrir almennu gríni. Hyggst
„Brandari" að bæta úr þeirri vöntun eftir
mætti; — ekki vantar viljann, og er þá mikið
fengið. „Brandari" mun gera sér far um að
vera eins og útspitt hundsskinn um allan bæ,
með nefið ofan í öllu, sem hann varðar ekkert
um. Hann mun af fremsta megni gera grín að
mönnuin og málefnum þessa bæjar og i þeim
efnum láta rigna jafnt yfir réttláta sem rang-
láta.
Auk þess aÖ flyrja grln um menn og málefni
hér í bæ, mun Brandaii og flytja frumsamdav
gamansögur, sem honum berast. Einnig gaman-
kvæði og ýmial. smávegis, sem til skemmtunar
má verða. —
Jafnframt mun Brandari flytja skopmyndir, þegar
honum vex flskur um hrygg.—
Ríðum vér avo úr hlaði með þeirri von, að
088 verði hvarvetna vel tekið, eins og vera
ber um alikt merkisblað.   —
Útgef.
amatörmynd úr lífinu. —
Hun Annamaría var að austan. Hún var
allra myndarlegasta stúlka, fagurlega vaxin og
fæturnir afbragð. En andlitið — herra trdr!
það var óneitanlega iaust við allan óþarfa
yndisþokka. — Ennið var lágt og beindi hug-
anum helzt aftur til steinaldarinnar. — Augna-
brúnirnar voru gráar og kafioðnar, þykkastar
milli augnanna, ofan við nefið. — Það var
auðsóð, áð hún Annamaría hafði aldrei átt „pin-
8ettu", og ^^^01^01^0 æfiatundir sínar til ann-
ars fre'mur fip^^ „plokka" brúnir sínar. —
Augun vór JTgrágræn^ kringlótt og flóðu allt-
af. — Eyfun minntií mest á útlent hundakynr
en nefið, rautt og freknótt, var eins og ósvik-
in Skagakartafla. -- Neðri vörin var óskiljan-
lega stór og huldi gersamlega hina efri. —
Ofan á allt þetta bœttust svo fagurgrænar graft-
arbóluÝ og miðormar. —
Þegar maður bar önnumaríu saman við
fagrar stulkur, sem annars vóru illa vaxnar,
eins og heflaðar fjalir eða h&lfnöguð bein,
freistaMst maður ósjálfrátt til þess að kritiséra
ráðstafanir guðs almáttugs. — Óneitanlega
hefði andlit önnumaríu átt betur við iíkami
slíkra   meyja   —   og   hinsvegar andlit þeirra
LANOSSOKASAFN
.Xii lUSOö.'á
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4