Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Borgarinn

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Borgarinn

						Kemur út

á mánaðar

.•. fresti .•.

BORGARINN

Fjögrasíðu

blað koðtar

.'.25aura.*.

ÚTGEFANDI,  ÁBYRGÐARMAÐUR OG RITSTJORI: HALLGRÍMUR BENEDIKTSSON. BERGSTAÐASTRÆTI'19. Rvík.

1. BLAÐ

REYKJAVÍK - FEBRÚAR   1921.

1. BLAD

Um leið og þetta fyrsta tölu-

blað Borgarans fer úr hlaði,

er rjettast að getaþess,íeittskifti

fyrir öll, að jeg stend einn að

stofnun hans og utgáfu. — Menn

þurfa því ekki að fara í graf-

götur um það, hvert beina ber

erindum og skeytum, er blaðið

varðar. — Pá vil jeg og greina frá

því, að jeg tek með pökkum að-

stoð og fyrirgreiðslu frá vœntan-

legum velunnurum blaðsins, er jeg

óska að verði sem flestir.

Borga r i n n mun leggja nolck-

uð greinilega áherzlu á það, að

bannfarg'anið, í spillingu sinni,

eignist sem minnst fylgi úr þessu.

— Beynslan hefur sýnt það, að

orðfolsku-vaðáll ýmsra bann-skdma

er oft þess eðlis, að ekki er með

öllu ástœðulaust að hafa sjálfstœti

gagnverkunartœki til taks. — En

hbfuðástœðan að tilveru blaðsins

er sú, að þeir hafa stöku sinnum,

síðustu tvb' árin, verið að senda

mjer tóninn í blöðum, og á ann-

an hátt, en jeg ekki átt greitt að-

göngu með atliugasemdir, vegna

ófrjálslyndi8  blaðstjóranna. —

— Ættu nú þeir, sem hugsunar-

djarfastir eru og hreinakilnastir um

bannvillufálmið í heild sinni, og

gVóggskyggnastir á sívxandi siðspill-

ingu þéss, að láta stundum til sín

heyra í blaðinu. — Að því væri

og mikill styrlcur, ef þeir, sem

bannvillunni eru andvígastir, vildu

sem fiestir gerast fastir fyrirfram-

greiðslu-kaupendur að nokkrum

eintökum, er þeir svo sendu skoð-

anábrœðrúm sínum og öðrum víðs

vegar. — Bannmenn þarf jeg ekki

að brýna. Peirra liðveizla er gefin.

Virðingarfyllst.

Hallgrímur Benediktsson.

S

m

m

íg

m

m

m

PRENTSMIÐJA HALL-

GRÍMS BENEDIKTSSON-

AR, BERGSTAÐASTR.

19, RVÍK, TEKUR AÐ

SJER PRENTUN Á

ERFILJÓÐUM, GRAF-

SKRTFTUM, SMÁRIT-

LINGUM, MÁNAÐAR-

BLÖÐUM, OG AUGLÝS-

INGUM AF ÝMSU TÆI.

SANNGJARNT      VERÐ.

m

m

m

m

m

m

m

mmmmmmmmsmu

Að viría lögin.

J?eim er það ekki lítið kapps-

mál, bannmönnum, að fá þeirri

þrælslegu myrkravillu þrýst inn

í meðvitund landsmanna, hversu

sjálfsagt það sje, að allir leggistá

eitt um það, að bera virðingu fyrk

öllum landslögum — undantekn-

ingarlaust.

Þessar raddir hafa farið að sama

skapi vaxandi sem álit manna og

virðing fyrir bannlögunum hjer

hefur farið þverrandi.

Pað er að vísu satt, að hver góð

lagasmíð á þegnlega virðingu skilið,

og því meiri sem nytsemdarkostir

hennar verða augljósari — að dómi

reynsiunnar. — En hifcfc er jafn-

framt gefinn hlutur, að viðkoman

á löggjafarsviðinu er háð líkum

lögmálum og viðkoman á öðrum

sviðum, sem sje þeim, að allt, sem

þar er framleitt, hlýtur að verð-

skulda misjafna dóma og virðingu.

En þessu gleyma bannmenn og

blaðamenn þeirra.

Hver aá maður, sem nokkuð

fylgist með í sögu fortíðar og

reynslu-sannindum nútíðar, veit

það, að mýmargar lagasmíðar hafa

fæðst, sem ókleift hefur reynzt,

hugsandi mönnum, að bera snefll

af virðingu fyrir.

Og þeir, sem gleggsta hafa sjeð

gallana, hafa á öllum tímum varið

ilrum sínum og aldri slíkum lög-

um til tjóns og tortímingar.

Mætti þar úr flokki nefna þá

Skúla fógeta, Jón Sigurðsson og

marga   vitra   menn, lífs og liðna.

íslendingar þekkja alt of marga

lagabálka slíkrar tegundar. Og þeir

vita margir vel, hversu afskaplegu

tjóni þeir hafa valdið opinberu lífi.

þjóðarinnar fyr og ftsíðar, — að

maður ekki nefni það margvíslega

böl, sem slík lög hafa fært að hönd-

um ótal einstaklinga, sem orðið

hafa hreint og klárt píslarvottar

fyrir þeirra skuld — fyr á tímum.

Og væri vel farið, ef slíkar hiyggðar-

myndir sögunnar gætu orðið vörn

við ólagasmíðUm í framtíðinni.

Enginn skyldi þó efast um það,

að frumtök slíkra lagasmíða hafl

stuðst við einhverja ögn af þjóð-

nýtri umbótaviðleitni. —

En persónuhagur höíundanna og

ófyrirgefanlegt   viðsynisleysi þeirra

á viðburðarás næstu framtiðar —

samhliða ¦ algerðum þekkingarskorti

á vexti og viðgangimannlegrar vit-

orku — hefur pó meBtu ráðið um

tilveru þeirra.

Lagasmíðar, af ýmsu læi, gerðar

af sama þröngsýnis-vanmætti og

að ofan er nefnt, eru nú sífelltað

fæðast   ög  deyja með okkar þjóð.

í þeim flokki eru bannlögin.

Þótt reynslan sje búin að birta

þeim lögum dauðadóminn —fyrir

löngu, þá er samt sitt af hverju,

sem bendir í þá átt, að þau ætli

að   reynast  hokkuð seig-drepandi.

— Veldur því að sjálfsögðu,

ánnars vegar að nokkru leyti, hið

kappsfulla forsjárleysi þess fjöl-

menna þröngsýnisflokks, sem vaíið

hefur sjer það sárbeitta vonleyeis-

verk, að viðhalda þeirri lagasmíð

með landsmönnum — í trássi við

mjög undirstöðuvissa andstöðu frá

hálfu þeirra manna, sem fyrir

hvern hiun vilja uppræta lögin

sem — siðspillandi -staðreynd. —

En hins vegar, og miklu meirá

en nokkuð annað, er hún þeis

valdandi, osvinHan sú, að á lög-

gjafarþingi þjóðarinnar sitja ekki

állfáir menn, sem hreint og klárfc

þora ékki að hlýða rödd sjálfs-

greindar og lífsreynzlu í bann-

málinu — af ótta við hugsunár-

sljófustu kjósendur landsins, bann-

klíkufólkið. —

Eins og hverju lesandi manns-

barni er ijóst, vilja bannmenn láta

hnefa hegningarvaldsins leika um

hvern þann mann, sem leyfir sjer

það, að rjetta hendi til áfengis-

dropa í nautnar-skyni.

Allir víðsýnni menn sjá, að þetta

er fáránlegasta ofstækis-óvit, og eru

á einu máli um það, að einasra

færa leiðin, hófsemdareflingu til

þróunar, sje sú, að menn eigi

þess kost, að njóta þeirrar fræðslu

á uppvaxtarárunum, sem beini

hugsunarhætti þeirra á rjettár

leiðir í þeim efnum — fyr eða síð-

ar í lifinu.

En í staðþessaðfarajafn-bjarg-

gróna siðmenningarbraut, hafa

bannmenn kosið sjer harðstjómar-

leiðina í — bindindismálunum.

Andstæðingar þeirra halda fast

við  fræðslu- og uppeldis-leiðina.

— Það þarf þvi ekki sjerlega

víðáttumikið vitsmunasvið til þess

að   sjá,   hvor   flokkurinn   það er;

Allir, yngri og eldri, sem selja vilja bloð og rit, eru beðnir að finna útgefanda þessa blaðs. Há selulaunl

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4