Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ingólfur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ingólfur

						LANDSBQKASAFN

Jtil156975

fSLANDS

ING

FUR

argangur

Mánudaginn   8.   maí   1944

1. tölublað

Frjálst   blad   hefnr   göngu   sína

112. tbl. Þjóðólfs 29 apr. s. 1., tilkynnti út-

gáfustjórnin að blaðið hætti að koma út,

en jafnframt mundu Þjóðveldismenn hyggja á

útgáfu nýs blaðs, er héldi stefnunni fram.

Af því að nokkuð skortir á að fullráðið sé

um framtíðartilhögun blaðsins annast Halldór

Jónasson einn saman útgáfu þess fyrst um sinn,

og birtist hérmeð fyrsta tölublað þess undir

nafninu INGÓLFUR.

Þareð Þjóðveldisstefnan er í vissum skilningi

landnámsstefna, þótti nafn fyrsta landnemans

fara blaði hennar vel, og reyndar ekki spilla,

þótt þjóðin hefði áður vanist nafninu sem blað-

heiti. —

Áformað hefur verið, að Ingólfur yrði bú-

inn sterkara starfsliði bæði við ritstjórn og af-

greiðslu, en Þjóðólfur var, og er vonandi að svo

reynist, þegar blaðið er komið vel á laggir.

Hjá oss Islendingum hef-

ur þróunin í blaðaútgáfu

orðið sú síðustu áratugina,

að frjáls, óliáð blöð, sem

ræða vilja stjórnmál, hafa

varla getað orðið til. Flokk-

arnir hafa lagt undir sig

þann vettvang stjórnmála-

lífsins eins og alla aðra og er

nú svo komið, að hér á landi

fæst engin sú grein birt í

hinum stærri blöðum, sem

ekki fellur í kram einhvers

flokksins.

Hefur þetta aldrei komið

betur í ljós en nú upp á

síðkastið í sambandi við hið

svokallaða lýðveldismál. I

desembermánuði s. 1. gerðu

þrír stjórnmálaflokkanna

hér, Kommúnistar, Sjálf-

stæðismenn og Framsókn

samtök með sér um það, að

loka öllum þeim blöðum,

sem þeir höfðu yfir að ráða,

fyrir öllum skrifum sem

ekki voru á „línu" svokall-

aðra „hraðskilnaðarmanna".

Þetta þýddi það, að engin

grein fékkst birt í fjórum

stærstu blöðum landsins —

Vísi, Morgunbl., Þjóðviljan-

um og Tímanum um stjórn-

arskrármálið né skilnaðar-

málið (ef hún var ekki á

„línu" þeirra). Alþýðublað-

ið var þá eitt hinna stærri

blaða utan þess samkomu-

lags. En þegar svo allsherj-

ar samkomulag flokkanna

var gert í marzmánuði s. 1.

bættist Alþýðublaðið einnig

í hópinn, og þá lokaðist

hringurinn alveg.

Það ætti ekki að þurfa

að fara mörgum orðum um,

hve stórhættulegt slíkt fyr-

irkomulag er hverri þeirri

þjóð, sem vill búa við hugs-

ana- og skoðanafrelsi, enda

eru það einræðissinnar, sem

í þessu sem fleiru hafa tek-

ið forustuna í starfsaðferð-

um flokkanna.

Þetta fyrirkomulag tíðk-

ast bæði í Rússlandi og

Þýskalandi, að blöðin fá fyr-

irskipanir um það frá

„hærri stöðum" hvað þau

megi segja og hvað þau

megi ekki tala um, og nú

er það einnig að komast á

hér með „frjálsu samkomu-

lagi" flokkanna. ,

Hjá þeim þjóðum sem búa

við sæmilegt frelsi, er þessu

á alt annan veg farið. Þar

kemur út fjöldi blaða — og

mörg þeirra stórblöð — sem

eru alveg óháð stjórnmála-

flokkum og sækjast eftir því

að birta greinar um stjórn-

mál þar sem ný viðhorf eru

flutt almenningi og rædd.

Mörg þessara blaða eru viku

blöð, eða jafnvel mánaðar-

rit. Þau starfa mörg með

þeim hætti, að þau tryggja

sér hina hæfustu menn, sér-

fræðinga á ýmsum sviðum

og stjórnmálamenn, sem

ekki eru fjötraðir í flokks-

böndum, til þess að skrifa

greinar í blöðin og verða

blöð þessi á þann hátt miklu

veigameiri og áhrifameiri en

jafnvel flokksblöðin. Þau

eru keypt og lesin af mönn-

um úr öllum flokkum og

þau flytja hin nýju viðhorf

með sér til þeirra, sem aldr-

ei mundu annars eiga þess

kost að kynnast þeim ef þeir

sæju aldrei annað en flokks-

blöðin.

Hér á landi hefur verið

skortur á slíkum blaðakosti.

Hin stærri vikublöð, sem

hér koma út og ekki eru gef-

in út á vegum flokkanna,

eru „ópólitísk" — þ. e. ræða

ekki stjórnmál, heldur leggja

megináherzlu á ýmiskonar

fróðleik og skemmtiefni með

myndum.

Af þeirri reynslu, sem

fengist hefur upp á síðkastið

af flokksblöðunum, er ljóst,

að eigi ekki allt að fjötrast

meir og meir í flokksviðjar

verða menn að taka höndum

saman um að koma á fót

myndarlegu óháðu stjórn-

málablaði. Verkefni sfyrir

slíkt blað er óþrjótandi.

Þjóðin hefir og sýnt það á-

þreifanlega, að hún hefur í

ýmsu alveg gagnstæðar skoð-

anir við flokkana eða for-

yztu þeirra. Sást það bezt er

um var að ræða þjóðkjör

forsetans. Flokkarnir vildu

hafa hann þingkjörinn og

lögðu það til í stjórnarskrár-

frumvarpinu. Ekkert flokks-

blaðanna andmælti því eða

þorði að hafa aðra skoðun.

En þegar „Þjóðólfur" hóf

að flytja greinar ýmsra

manna um þjóðkjör forseta

opnuðust augu almennings

og þjóðin sjálf krafðist

breytingarinnar. — Þingið

þorði ekki annað en láta

undan þeim kröfum þó það

svifti forseta um leið öllu

valdi. Þetta eina dæmi er

næg sönnun fyrir nauðsyn

slíks óháðs blaðs. — ,Jng-

ólfur" hefur ásett sér að

fylla þetta skarð að ein-

hverju leyti. Vonandi bregð-

ast landsmenn svo vel við

stofnun þessa óháða blaðs.,

að það geti stækkað til muna

innan skamms svo að það

geti því betur rækt hið mik-

ilvæga hlutverk sitt.

„Ingólfur" er ekki blað

neins flokks. Að honum

standa menn, sem skilja þýð-

ingu þess, að þjóT>in er ein

heild og að hún fær ekki

staðist til langframa ef sí-

feld borgarastyrjöld geisar í

landinu milli fjaldsamlegra

hópa manna, sem kalla sig

flokka.

„Ingólfur" mun því setja

heildarsjónarmiðið ofar öllu

öðru og vinna að því að

menn taki höndum saman

um lausn hinna stærri vanda

mála án tillits til þess hvar

í flokki þeir telja sig, og

vill efna til samstarfs með

þjóðinni sem byggt sé á

drengskap og hreinskilni.

Mesta meinið í okkar stjórn-

málum er nú drengskapar-

leysið og undirhyggjan, því

í kjölfar þess sigla óhjá-

kvæmilega svik og ósann-

indi, sem svo átakanlega

hafa einkennt stjórnmál ís-

lendinga síðustu árin.

íslendingar! Fylkið ykkur

um „Ingólf" og gerið hann

að því stórveldi í íslenzku

þjóðlífi, sem flokkarnir fá

ekki rönd við reist, og ef það

tekst mun þess skemmra að

bíða en margur hyggur, að

andrúmsloftið í íslenzkum

stjórnmálum hreinsist og

meiri drengskapur og sann-

leiksást verði ríkjandi í öll-

um viðskiftum á þjóðmála-

sviðinu en verið hefur.

Æskilegt hefði verið aS

,Ingólfur" hefði þegar í upp

lafi getað orðið stærri en

raun er á, en „gott er að

fara stillt af stað" segir forn

orðskviður, og það er von

þeirra, sem að blaðinu

standa að ekki þurfi lang-

ur tími að líða þar til það

getur stækkað og sinnt bet-

ur því mikilvæga hlutverki

sem þess bíður með þjóð-

inni, — að sameina hana um

lausn hinna miklu vanda-

mála, sem hennar bíða á

næstu árum.

Utgáfustjórnin.

Þjod-

deildin

Gerið tillögur um

kjörskipun!

Þjóðdeildin, sem Þjóðveldis-

menn vilja setja inn í þingið

og sumir vilja kalla Lögréttu,

á að vera skipuð eingöngu ut-

anflokkamönnum, sem kunnugt

er. Á hún og eingöngu að líta

á heildarhag þjóðarhmar, en

eftirláta lýðdeildinni (Neðri

deild) að túlka öll sérhagsmuna

mál.

Þetta fyrirkomulag á þinginu

vinnur stöðugt fylgi manna,

einkum þeirra, sem óháðir eru

flokkum. Enda mun erfitt að

finna þingskipun sem sameini

það betur að vera náttúrleg og

réttlát.

En menn spyrja: — Hvaða

kosningaskipun tryggir bezt, að

beztu og þjóðhollustu ím-ini

nái sæti í þjóðdeildinni ?

Þessu verðum vér að svara

svo, aS vér höfum ekki fundið

neina þá aðferð, er tryggi þetta

fullkomlega, enda muni hún

ekki vera til.

En þetta má ekki fæla oss

frá því að finna upp nothæfa

aðferð, sem alltaf megi að sjálf-

sögðu endurbæta að fenginni

reynslu. — Ingólfur er þakk-

látur fyrir skynsamlegar upp-

ástungur um þetta efni.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4