Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Verkakvennablašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Verkakvennablašiš

						HAHVENNABLABIB

Gefið út af Verkakvennafélaoinn Framsókn.

I. ár.

Fimtudaginn 19. október 1933.

1.  tbl.

Fylgt úr hlaði.

Um ieið og þetta fyrsta töiu-

blað af eigin blaði verkakvenn-

anna kemur út, viljum við, seim

að útgáfu þess stöndum, gera í

fáum orðum grein fyrir ástæðun-

imn til þess, að það sér „dagsins

Ijós".

Á síðasta fundi verkakvenmafé-

íagsins „Framsókn" var því hreyft

af stjórn félagsins, að hún teldi

af ýmsum ástæðum bæði æski-

legt og ánægjulegt, ef Ve|rka-

kvennaféiagið Framsókn sæi sér

fært að gefa út einstöku sinnum

litið blað, sem beitt gæti sér fyrijr

þeim málum, sem aiþýðukionur

sérstaklega vildu láta til sín taka

lum. Blað, sem túlkað gæti við-

horf þeirra til ýmsra mála, sem)

uppi væri á hverjum tima. Biað,

sem gæti að einhverju — þó ejkki

væri nema litlu leyti — orði(ð

málsvari þeirra, sem alt af þurfa

að verjast árásuhi á hag sinn og

lífskjör, eða á heimiLi sín og

menningarviðleitni. — Blað, sem

orðið gæti rödd þeixra, sem van-

astar eru að þegja og bera böJ

sitt og baráttu, þrár sínar og ósk-

ír, kröfur sínar og vonir — í

hJjóði. Blaö, sem gæti æft félags-

konur við að hugsco og framisetja

hugsanir' sínar og stooðanir svo

vel og ski'.merkilega, að þær gætu

lorðio, ef vd tækist, afl- og yl-

gjafi annara og hvatt aðra, sem

álengdar standa, til að tooma í

hópinn og tiaka þá'tt í barátitunini,

baráttu þeirra máttarniinni og

varnarlitlu við yfirgang rangilætfc

og ójafnaðar.

Eitthvað þessu líkt miun hafa

yakað fyrir stjórn félagsins, er

þessu máii var hreyft

En  ekki er því að leyna,  að

skiftar urðu skoðanir um þetta

, mál, sem raunar er eðlile^t. Vero-

ur það ekki rakið  nánar hér.

En um eitt urðu aJlar komur af

öllum stjórnmálafliokkum, sem

þaina létu til sin heyra, sammála:

Að hvað sem liði útgáfu slíks

blaðs í framtíoinni, þá væri nú

fyrir höndum eitt það tækifæri,

sem sjálfsagt væri að verkatoon-

ur létu til sín taka um, og það

væri atkvæðagreiðsla sú um á-

fengismálin, sem fram ætti að

fara 1. vetrardag. Og það lék

heldur ekki á tveim tungum hjá

konum þeim, sem um málið töl-

uðu, á hverja sveif Verkakwbna-

félaginu ,Framsókn" bæri að

isnúast í þessu máli: Konur yfir-

leitt, en þó einkum verkakonur,

sem þektu skyldurnar við sína

eigiri    stétt    og    lauisnarbaráttu

hennar, væru siðíerðilega skyld-

ugar til að berjast eftir því sem

þær gætu gegn aukningu áfengSs-

neyzlu í landinu, og enginn efi

væii á að frjáls innflutningur

sterkra vína myndi auka hana

stórkostlega.

)Þetta sjónarmið er það, sem

þiettai blað á a& túlka. Til verka-

kvenna og annara alþýðukvenna

á það einkum að beina máli sínu,,

þó að rnálflutningur þess kunni

að hafa tekist ver en skyldL     '

Engum er ljósara en okkur

sjálfum, hve blaði þessu er á

margan hátt ábótavant, og hváð

langt er frá því að okkur hafi

tekist að gera það svo úr garði,

sem við hefðum kosið, og veld-

ur þar nOikkru um annriki okkar

og lítill tími til undilr'búnjings,

Heyrt höfum við að sumum

finnist óþarft og illa tíl fundið

af félaginu að eyða fé sínu til út-

gáfu blaðs um þetta mál. Við

slíkum röddum höfum við ekki

annað svar en það, að við höf-

um komið auga á hvern óvin

verkalýðurinn og frelsisbarátta

hans á þar sem áfengið er. Og

að viði vUjirm — þó getan kunni

ekki æfinlega að fara eftir þvi

— leggja okkar lið til að berjast

við hvern þann óvin, sem á leið

verkalýðsims er — leiðinui að þvi

takmarki, sem' við öll viljum

stefna að: til réttlátam og befm

Mf]3 á jörðu hér.

Með kveðju til félagssystra

okkar og annara, sem okkar mál-

stað unna.

Stjóm                                       '

VerMakvemifiél<c.gstiis   Fram&ókn.

Hinoað 00 ekki lengra!

Konurnar hafa háð látlausa

baráttu um fjölda ára fyrir því

nauðsynjamáli, að reisa lands-

spítala,

Hvers vegna var það svo tor-

sótt verk? Hvað hamlaði svio

lengi þeim framkvæmdum? Voru

stjórnarvöld eða almenningur á

móti því, að fullkominn lands-

spítali væri reistur til lækningar

sjúkum og verndar heilbrigðum?

Nei, þvi fór fjarri. Allir luku

upp einum munni um það, aö

þetta yæri nauðsynjamal.

Á hverju stóð þá? Hvað báru

þeir fyrir sig, sem drógu fram-

kvæmdirnar á langinn?

peir sögðu: Það vantar pen-

inga. Þjóðin er svp fátæk, að

hún þarf fjölda ára til þess að

draga   saman   í   þá   fúlgu,   sem

það kostar.

Og árin liðu — áratugir. pjóðin

gat ekki dregið saman heila miðlj-

ón á fáum árum í þetta fyrir-

tæki.

En hún gat annað, sem ríkis-

stjórnarmenn, löggjafar og há-

mentamenn töldu þarfara — enda

þótt landsspítali væri góður hlut-

ur. Hún gat sent út úr landinu

andvirði eins landsspítala á

hverju ári allan þennan undir-

búningstima fijrir áfengt handa

landslýðnum að drekka.

Var það þá fyrirsláttarástæða,

að þjóðin gæti ekki reóist lands-

spítala vegna fátæktar? Var hún

eftir alt saman svo rík, að hún

gæri greitt útLendingum allar

þessar milljónir fyrir áfengi'?

Ónei, ekki var því að heilsa.

Hana skorti fé fyrir öllu þessu

áfengi. En úr því að fé var ekki

til i þesisi útgjöld, þá var ekki

nema eitt úrræði til: að taka

lán hjá útlendingum til þess að

geta borgað áfengið, því áfengið

varð þjóðin að fá, hvað sem lið5

minni háttar nauðsynjum, eins og

t d. byggingu LandsspítaLa. Og

þjóðin tók ríkislán, miLljón á

milijón ofan — tugi milljóna.

Fyrir hverja miLljón, sem greidd

var fyrir áfengi, var milljón tek-

in að láni.

Menn og koiiur með heilbrigð-

um hugsunarhætti, sem þetta

lesa, hundruðum saman — þús-

undum saman, hljóta að hugsa

sem svo: Þetta getur ekki verið

rétt, þetta eru gífuryrði, kosn-

ingaskvaldur, sem ekki er tak-

andi mark á.               ^

ÍÞað er eðJilegt að fólk hugsi

svio. Og það er alt af vafaisamt

að firiki því, sem sagt er svona út

i Loftið í blaðagrein og ekki er

stutt stærðfræðilegum rökum.

En þið þurfið ekki að tríia

þessu. /Þið eigað völ á annari

heimiLd, sem síður verður rengd.

Takið verzLunarskýrsLurnar 'og

teljið saman hvað búið er að

borga út úr landinu fyrir áfengi

síðan fyrsta islenzka rikislánio

var tekið. Takið svo síðasta

landsreikning og lítið á tölunai

sem sýnir hvað rikisskuLdimar

voru imikiar þá. Berið svo sam-

an   þessar  tvær  töLur.

Ég efast ekki um að þegar þið

hafið gert þennan samanburði, þá

munuð þið 'hugsa sem svo: Nú

er nóg komið. Hingað og ekki

Lengra.

En það eru samt tiL menn í

landinu, sem ekki þykir nóg kom-

ið:   Löggjafar,   háskólakennarar,

ilæknar, Lögfræðingar, stórkaup-

menn o. s. frv., mienn, sem se^ttir

eru tii að stjórna miestu hags-

munamálum og vandamálum

þjóðarinnar,. Þeir heimta meira á-

fengi = hærri ríkisskuldiir.

Vextirnir, sem við verðum að

greiða útLendingum af áfengiisLán-

unum, eru orðnir svo mikiir, að

fyrir þá fúigu eina mætti byggja

Landsspítala   á   hverju   ári.

Og hvernig er fé fengið í

þessa vexti? pað er tejkið með

sköttum og tollum,. Það er reitt

og1 tírrt saman af hverju einasta

beimili á Land5.hu. Það er ekki

hægt að drekka úr kaffiboLIa svo,

að ekki sé um Leið Lagður eyrir

til þeirrar fúLgu, sam fer ívaxta-

greiðsLur af áfengisL'ánunum.

Og hvað er um borgun á þess-

um lánum? ,Þeim er slegið á

frest. Það er næsta kynslóð eða

næstu kynsLóðir, sem eiga að

borga   brúsann.

Áfengisdýrkendum þykja ekki

nögu þungir baggarnir, sem búið

er að binda niðjum okkar. Þeir

heimta að þessir baggar séu erai

þyngdir. Það er það, sem þeir

krefjast við atkvæðagreiðsLuna á

laugardaginn. Og þeir viLja fá

til Iiðs við sig atkvæði alþýð-

unnar. Þeir vilja fá feður og

mæður þessa lands til þess að

búa börnum sínum þessar bú-

sifjar.

En nú verður öll alþýða að

taka í taumana, nota til þ^ess

atkvæðagreiðisluna á laugardag-

inn og segja: Nei, nú er nóg kom-

ið.

Alpýdukmifi

A laugardaginn.

Næstkomandi Laugardag á alð

Leggja það undir dóm og atkvæði

þjóðarinnar, hvort hún vilji

halda áfram við þau bannlög,

sem hér hafa verið, eða afnema

þau að fullU og öllu og Leyfa ó-

takmarkaðan inniflutninig áfengra

drykkja  í landið.

Menn hafa skrifað, deiilt og rif-

ist um bannið og öllum landslýðl

hefir verið gefinn toostur á aö

hlýða á rök og díeilur bannmannia

og andbanninga gegn um útvarp-

ið. Við verkakonur og raunar öll

kvenþjóðin íslenzka, verðum að

Láta þetta mál þjóðarinnar til okk-

ar taka, en þó sérstaklega við,

/sem ©ruml i AlþýðuflofcknUm', sem

einmitt tekur ákveðna afstöðu táll

þessa má'ís i stefnUskrá sinni. Við

vitlum þaðallar, hversuska&legog

siðspillandi áhiif áfengið hefir á

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4