Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Neytendablašiš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Neytendablašiš

						AVARP

FRÁ STJÓRN NEYTENDASAMTAKA REYKJAVÍKUR

Almenn neytendsamtök hafa mjög mikilvœgu hlutverki

að gegna í þjóðfélaginu, þar sem enginn aðili er til. sem

treystist til að halda fram sjónarmiði og rétti neytendanna

almennt og gœta hagsmuna þeirra fyrst og fremst. Þess

vegna hefur mjög skort á, að neytendum vœri sýnt fullt

tillit, og þeir hafa vegna samtakaleysis jafnvel ekki get-

að spornað við hinu freklegasta tillitsleysi í þeirra garð.

Eins og fnálum er nú háttað, má hver neytandi sín lítils,

þar sem hann getur ekki leitað til neinna samtaka, held-

ur verður hann að reka öll sín mál sem neytandi sjólfur

og einn. Óskir hans og kröfur eru máttlitlar, enda þótt

almenningsálitið sé þeim eindregið fylgjandi.

Þetta er að því leyti eðlilegt, sem aðilar þurfa oftast að

vera jafnréttháir og jafnsterkir til þess, að gagnkvœmt

tillit sé sýnt. Þar af leiðandi eru almenn samtök neyt-

enda hin brýnasta þjóðfélagsleg nauðsyn. Og þau vœnta

þess, — eins og önnur samtök — að þau geti gegnt hlut-

verki sínu í sem beztri samvinnu við þau samtök, sem

þau munu eiga skipti við.

Kaupendur einnar tegundar neyzluvöru geta yfirleitt

ekki bundizt samtökum eins og seljendur hennar og fram-

liðendur, þótt þeir hafi að sjálfsögðu jafnmikinn rétt til

þess og þeir. En kaupendum neyzluvara œtti að vera

innan handar að mynda með sér sterk samtök til að gœta

hagsmuna sinna almennt. Og það er einmitt hug-

myndin með stofnun Neytendasamtaka Reykjavíkur. Lýð-

rœðislegra markmið en þessara samtaka er vart hœgt

að hugsa sér.

Til þess að geta gegnt hlutverki sínu sem bezt, þurfa

Neytendasamtökin að verða fjölmenn. Söínun meðlima

mun nú hafin og jafnframt útgáfa blaðs til að kynna

markmið og málefni samtakanna og veita neytendum

allar þœr upplýsingar, sem þeim mega að gagni koma.

Fyrsta stefnumál samtakanna hefur verið ákveðið, er< það

er hið mesta hagsmunamál alllra bœjarbúa. Verður

gengizt fyrir almennri skoðanakönnun um það mál í

Reykjavík í sumar.

Neytendasamtök Revkjavíkur munu veita neytendum

alla þá aðstoð, sem þau megna að veita, en móttur

þeirra er að miklu leyti undir undirtektum almennings

kominn. Stjórn Neytendasamtakanna heitir á fulltingi

Reykvíkinga.

Sveinn Ásgeirsson,   liagfr.,  form.

NEYTENDA-

BLAÐIÐ

MÁLGAGN    NEYTENDASAMTAKA     REYKJAVÍKUK

7. tbl. . Júní    1953 . 1. árg.

Neytendasamtok Reykjavík-

ur eru að taka til staría

Ákveðið er að vinna fyrst að bœttri tilhögun á afgreiðslu-

tíma sölubúða og opinberra stofnana, sem almenningur þarf

að eiga mikil skipti við. Gengizt verður fyrir almennri skoð-

anakönnun um þetta mál í Reykjavík

Hafin útgáfa málgagns til að berjast fyrir sjónarmiðum neyt-

enda almennt og vekja þá til meðvitundar um rétt sinn.

Anna Gísladóttir, húsfrú

Elsa Guðjónsson, húsfrú

Gunnar Björnsson, efnaverkfr.

Gunnlaugur I»órðarson, lögfr.

Halldóra Einarsdóttir, húsmk.

Inffólfur  Guðmundsson,  verðgstj.

Jónína  Guðmundsdóttir,   húsfrú

Lárus  Jónatansson,   verkam.

Pétur Pétursson,  skrifstofustj.

Svava Sigfúsdóttir, húsfrú

Torfi  Þorsteínsson,  verkstjóri

Vilhjálmur Arimson,  lögfr.

Daghjört Jónsdóttir,  húsfríí

Einar Jóhannsson

Gunnar Friðriksson, framkv.stj.

Haildóra Eggertsdóttir,  námstj.

Helga   Sigurðardóttir,   skólastj.

Jóhann Sæmundsson, próf.

Margrót Jónsdóttir, húsfrii

Snorri   P.   Snorrason,  læknir

Sveinn   Olafsson,   fulltrúi

Valdimar Jónsson, efnaverkfr.

Þórhallur Halldórsson,  mjólkurfr.

Þelr segja, að hað sé ódýrast að

kaupa dýrt .... Eg hef aldrei haft

efni   á   að   vera   svo   sparsamur.

JÓHANN SÆMUNDSSON, prófessor:

Verkefnin eru óþrjótandi

Þegar Sveinn Ásgeirsson hag-

fræðingur flutti erindi sín um

neytendasamtök í ríkisútvarpið

síðast í október í haust, vöktu

þau óskipt athygli mína og fjöl-

margra annarra. Es; held að fólki

hafi almennt orðið ljóst, að

neytendasamtök hefðu meira en

nóg verk að vinna og meira að

segja hið mesta nytja- og þjóð-

þrifaverk. En þótt ekki hafi

skort skilning á málefninu, né

óskir um að einhver vildi gera

eitthvað til að koma slíkum

samtökum á, helzt á víðta-kum

grundvelli, ,þá ber því ekki að

neita, að marga hefur skort

trúna. Alltof margir hafa sagt:

„Þetta þýðir ekkert. Hverju ætli

slík samtök fái orkað? Ég held

að stjórnmálabaráttan og flokk-

arnir sjái fyrir því." Þarna er

um reginmisskilning að ræða, um

óafsakanlega uppgjöf að óreyndu

og vanmat á sjálfum sér til að

styðja gott og þarft málefni, sem

er óskylt allri flokkapólitík. Ég

vil leggja áherzlu á þetta: Neyt-

endasamtbk hljóta að vera alger-

lega ápólitísk. Við kaupum jafnt

sykur og brauð, hvar í flokki

sem við stöndum, og höfum flest

Stofnun samtakanna.

Hinn 26. jan. s.l. var haldinn

almennur fundur í Sjálfstæðis-

húsinu um slofnun Neylenda-

samtaka. Til hans höfðu boðað

fyrir hönd ýmissa áhugamanna

þau Jóhann Sæmundsson, próf-

essor, Jónína Guðmundsdóttir,

húsfrú, og Sveinn Ásgeirsson,

hagfræðingur. Hafði Sveinn hald-

ið tvö útvarpserindi um neyt-

endasamtök nökkru áður, og varð

það að ráði, að þau væru gefin út

sérprentuð fyrir fundinn. Hinir

þrír fundarboðendur voru frum-

mælendur, en fundarstjóri var

Sigurður Kristjánsson, fyrrum

alþingismaður. Var samþykkt

einróma að lýsa yfir stofnun

Neytendasamtaka í Reykjavík og

kjörin bráðabirgðastjórn, sem

skyldi gera uppkast að lögum

fyrir samtökin og boða til fram-

haldsfundar. 1 stjórnina voru

kjörin: Sveinn Ásgeirsson, hag-

fr., Eiríkur Ásgeirsson, forstjóri.,

Heiga   Sigurðardó,tti'r,   skólastj,,'

Margrét    Jónsdóttir,    húsfrú

Páll S. Pálsson, framkv.stj.

°S

áhuga

fyrir sem lægstu verði,-

vandaðrastri vöru og beztri þjón-

ustu, hverjum, sem við fylgjum

að málum.

Verkefnin, sem neytendasam-

tök geta látið til sín taka, eru

óþrjótandi og sennilega ókleift

að lelja þau öll upp. Skal ég því

aðeins stikla á stóru.

Öllum er það sameiginlegt, að

þeir selja vinnugelu sína. Fyrir

hana fá menn síðan breytilegt

magn lífsgæða, sem menn verða

að kaupa, svo sem allskonar vör-

ur, hverskonar þjónustu, mennt-

un o.s.frv. Menn vilja fá sem

mest greitt fyrir vinnu sína, og

skipa sér í hagsmunahópa mikið

eftir því. Þeir vilja geta keypt

sér sem mest magn lífsgæða fyr-

ir störf sín, og hafa því hag af

því, að verðlag sé sem lægst

gæðin á vörum og þjónustu sem

bezt, og skipulag viðskipta manna

á milli sem greiðast og hentug-

ast.                                               ,

En er nú hægt að samrýma

þetta tvennt? Ekki nema að

nokkru leyti. Hátt kaupgjald hef-

ur óhjákvæmileg áhrif til hækk-

unar á vöruverði, og eins er hitt,

Framh. á 3. síðu.

JÓNÍNA GUÐMUNDSDÓTTIR.   húsfrú:

Aðstaða husmæðranna

Góðir lesendur. Nú er eitt félag

enn í þessari borg, sem vill leita

stuðnings yðar og spyrja, hvort

skilyrði séu til .viðunandi lífs-

skilyrða, vaxta og viðgangs því

a:tlunarverki, er hugsað er að

leysa af hendi fyrir hina mörgu

neytenda þessa bæjarfélags.

Ég veit, að margir borgarbúav

hugsa á þá leið, hvort þörf sé að

bæta við öll þau mörgu félög og

félagasamtök, sem þegar eru fyr-

ir? Því er til að svara, að hættan

við það er sú, að með því gela

auðveldlega ýmsir hópar manna

og kvenna orðið alveg útilokaðir

En með stofnun neytendasamtaka

í höfuðstaðnum er gengið hreint

til verks og allir gerðir jafnir,

eins og líka vera ber. Það er því

ekki einungis ósk okkar hcldur

von, að sameinaðir og samtaka

geti hér allir lagt hönd á plóg-

inn.

Síðuslu 10—12 árin má vel

segja, að reykvískar húsmæður

hafi oft verið illa leiknar af

vöruvöntun, ,vöru-óvöndun og

ýmis konar svartamarkaðsbraski,

sem því miður kom afar bart nið-

ur á öllum heimilum þessa bæj-

ar.

Húrmæður og einstök félög og

félagasamtök sýndu þá oft fram

á rétl neylandans til að hafna

því, sem miður fór, en að mínum

dómi oftast við alltof lítinn eða

þröngan skilning. Og svo er sagt

að neylandinn hafi valdið. hann

sé dómarinn. Neytendur hafa

vissulega ekki verið algjörlega

varnarlausir, því löggjafarþing

hverrar þjóðar á fyrst og fremst

að gæta hagsmuna þjóðarheild-

arinnar, þótt okkur húsrmæðruni

þessa bæjar finnist oft, að við

stöndurn ulan við lög og rétt

verjandans.          Framh. á 2. síðu

23.  marz  var  framhaldsstofn-

fundurinn haldinn í Tjarnarcafé.

Fundarstjóri var kjörinn Páll S.

Pálsson. Sveinn Ásgeirsson hafði

framsögu     fyrir     hönd    bráða-

birgðastjórnarinnar    og     skýrði

lagafrumvarp  það.  er hún lagði

fram. Hafði það sjónarmið ráðið

miklu við samningu þess, að lög-

in hindruðu á engan hátt þróun

samtakanna,  en yrðu síðan end-

urskoðuð   og   gerð   nákvæmari   í

ýmsum atriðum, er reynsla værí

fengin. T.d. væri að svo komnu

máli  algerlega  ókleift að  áætla,

hversu  fjölmenn  samtökin yrðu,

en  slíkt væri   eitt   mikilvægasta

atriðið, er um skipulag samtak-

anna væri að ræða. Óhjákvæmi-

legt væri, að samtökin takmörk-

uðust      við      lögsagnarumdæmi

Reykjavíkur, þar eð annað væri

ekki   á   valdi   þessa   fundar. En

væntanlega   vaknaði   áhugi   fyrir

þessum  málum   annars  staðar   á

landinu. Lagt var til,  að stjórn-

ina   skipuðu   25   manns, svo   að

margir   væru  um   það   að   taka

ákvarðanir, en 3ja manna fram-

kvæmdanefnd       úr        stjórninni

skyldi sjá um framkvæmd þeirra

og daglegan rekslur allan. Nokkr-

ar  umræður  urðu  um  lagaupp-

kastið,  sem  að  lokum  var  sam-

þ'ykkt nær óbreytt, og tóku þess-

ir   til    máls:    frú    Jónína   Guð-

mundsdóttir,   Jóhannes   Teitsson,

verkstjóri.,   frú  Helga  Marteins-

dóttir,     Einar     Jóhannsson     og

Sveinn Ólafsson. fulltrúi!

Á fyrsta fundi stjórnarinnar

voru þau Halldóra Eggertsdótt-

ir, námstjóri, og Gunnlaugur

Þórðarson, lögfræðingur, kjörin

til að skipa framkvæmdarnefnd

stjórnarinnar ásamt formanni,

Sveini Asgeirssyni. Hefur síðan

verið unnið að undirbúningi und-

ir starfsemi samtakanna, útgáfu

blaðsins og söfnun meðlima til

þess að samtökin geti orðið

nægilega öflugtil að fylgja fram

hinum sjálfsögðu kröfum neyt-

enda almennt og verið einstakl-

ingum til aðstoðar, er þeir óska

þess.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4