1. árg. 1890, Nr. 2., Blaðsíða 3

Væl fori tú meg út og aftur heim til landa; lat ódnir meg ei granda; styrk meg í sorg og sút. Heimferð. Lag: Jesu đine dybe Vunder.

1. árg. 1890, Nr. 3., Blaðsíða 1

saman komin at æra hana á hennara sístu ferð, og ivaleyst vóru óll, ið har komu til steðar, komin ikki bert fyri at gera efter gomlum skikki, men við rættari sorg

1. árg. 1890, Nr. 5., Blaðsíða 2

Tá, ið hann var borin til hús, var mamman nærum vitleys av sorg. Hann lá nú í fleiri dagar við sterkum skjálvta og ðrviti, so at tey væntaðu honum ikki lív.

2. árg. 1891, Nr. 7., Blaðsíða 2

„Den færøiske Lods“ eitur ein ný bók um vitini, sum skullu setast á Nálsoynna, um sjóvarfall, grynnur, ankarpláss og annað siglingini viðrórandi.

2. árg. 1891, Nr. 7., Blaðsíða 4

Múller. í Vágum er uppafturvaldur Michel Danielsen og ný- valdur Daniel Niclasen (norð í stovu í Sórvági). Lýsingar.

3. árg. 1892, Nr. 1., Blaðsíða 3

Tá varð sorg og sút í staðnum, tí ðll vistu, hvussu ómðgu- ligt tað var at gera prinsinum til vilđar.

1. Árg., 1. nummar, Blaðsíða 2

Tó roynđi Niklas sín kunst uppá ný, hann kókaði fýra og steikti trý. So legði hann hana við óllum í senn, hon legðist í fjór og hon líggur har enn.

4. árg. 1893, Nr. 4., Blaðsíða 2

hjartalag fyri fólki, sum livur undir somu korum, sum vit, og tað var ikki av leiðini, umForingar nú vildu hugsa um at styðja frænđar okkara, sum eru staddir í sorg

4. árg. 1893, Nr. 8., Blaðsíða 1

Fðrjar og Forjamál tað var títt mið, hartil legði tú tína megi: at verja við orðum og byrgja við frið í sorg og í sút sum í gleði. R. D. p. P.

4. árg. 1893, Nr. 8., Blaðsíða 2

Uti stóð ein við harmi og sorg, fyrsta sessin hann átti í borg. Hvar eru tit systrar, hvar eru tit bróður? Hava tit gloymt tær gomlu sógur?