Tíminn - 22.08.1944, Blaðsíða 3

Tíminn - 22.08.1944, Blaðsíða 3
80. Mað TÍMHVÍV, þrigjndaginn 33. ágnst 1944 319 Nýjju vélarnar . . . (Framh. af 2. síðu) enn notaðar þar. Á Jódísarstöð- um í Eyjafirði og Sétbergi við Hafnarfjörð hafa sams konar vélar verið notaðar árum sam- an. Með 5 af þeim dráttarvélum frá I. H. C, sem S. í. S. flutti inn í fyrra, fylgdu viðbyggðar sláttu- vélar. Af ýmsum ástæðum urðu þær ekki reyndar fyrr en í ár, en hafa reynzt ágætlega. í ár hefir S. í. S. flutt inn 13 léttar dráttarvélar með viðbyggðum sláttuvélum. Ætlunin var- að kaupa þær frá I. H. C, en af stríðsástæðum fengust vélarnar ekki afgreiddar frá þessu firma og voru því keyptar frá öðru kunnu félagi. — Þetta er mér kunnugt um, að J. B. veit fullvel um og vissi áður en hann var sendur vestur. S. í. S. á nú 50 léttar dráttarvélar með við- byggðum sláttuvélum (og plóg- um) í pöntun og er góð von um að 'þær fáist afgreiddar frá I. H. C af þeirri gerð, sem ætlunin var upphaflega að. fá í ár. Senni- lega er dráttarvél sú, er J. B. flytur nú inn fyrir ráðuneytið „með sláttuvélargreiðu og ljá" nákvæmlega sama gerð og vélar þær, er S. í. S. flytur inn. ¦ Sem glöggt dæmi, um hið breytta viðhorf bænda og getu á þessu sviði má nefna það áð bróðurparturinn af þessum 50 vélum, sem S. í. S. á'von á næsta ári, er nú lofaður. 3. Vélar, sem búnaðarmönnum hérlendis hafa verið vel kunnar og vita að geta komið hér að gagni, þegar aðstaða er fyrir hendi til þess að nota þær, en um þá aðstöðu hefir hins vegar ekki verið að ræða til þessa, og hafa þær því ekki verið flutt- ar til landsins. Sem - dæmi um þessar vélar má nefna mykju- dreifarann og heyhleðsluvélina. Mykjudreifarar hafa að sönnu verið notaðir hér á nokkrum bæj um. Það hafa eingöngu verið litlir tvíhjólaðir dreifarar, sök- um þess, að stærri fjórhjólaðir dreifarar eru ekki drægir 2—3 íslenzkum hestum. Til þess að bóndinn geti haft not af þessum fjórhjóluðu dreifurum þarf hann að eiga dráttarvél með gúmmí- hjólum til þess að beita fyrir dreifarann. Fram að þessu hafa nær allar dráttarvélar í sveit- unum verið félagseign og notað- af til umferðavinnu. Það er ekki fyrr en lítilsháttar í fyrra, og í ár, að einstakir bændur eign- ast dráttarvélar til heimilisnota. Möguleikar til þess að nota betri og stærri mykjudreifara en áður hafa verið notaðir, eru því að verða fyrir hendi, þótt í smáum stíl sé, en hafa ekki verið það fyrri en nú. Svipað er að segja um hey- hleðsluvélina. Slíkar vélar hafa ekki verið notaðar hér af þeirri 'einföldu ástæðu, að það er lang- samlega ofviða fyrir 2 ísl. hesta, að draga stóranfjórhjólaðanhey- vagn, sem heyhleðsluvél er tengd aftan í. Það munu ekki vera nema 5—6 bændur á landinu, sem eiga hæfa heyvagna til þess- ara nota og enginn þeirra hefir til þessa átt dráttarvél, er henti að beita fyrir þá; um nötkun heyhleðsluvéla hefir því ekki verið að ræða. Nú mun þetta breytast, bændur þeir, sem eign- ast dráttarvélarnar geta komið sér upp hentugum vögnum og þá er engum örðugleikum háð að útvega þeim heyhleðsluvél- arnar. Hitt er fjarstæða ein að 450 kg. þung heyhleðsluvél sé „vel meðfærileg tveim íslenzk- um hestum", þegar hún er kom- inaftan í viðeigandi heyvagn. í þessu sambandi er svo enn eitt óathugað: eigum vér að stefna að því að hirða hey( í hlöður úr flötu, eða eigum vér að setja það saman úti í sæti til þess að fullþurrka það áður en flutt er í hlöður. 4. Vélar, sem hafa verið reynd- ar hér og reynzt þannig að ekki hefir þótt ástæða til þess að vinna að útbreiðslu þeirra. Af þessum vélum má nefna ræsa- plóginn og vél til að setja ó- spíraðar kartöflur. Hvorutveggja er reynt og hefir ábyrgum mönnum ekki þótt ástæða til þess að bjóða heim mjög lélegri framræslu með því að efna til notkunar ræsaplóganna, og ekki þykir vænlegt til eflingar kart- öfluræktinni að örfa til þess að setja niður óspíraðar kartöflur. 5. Vélar, sem engir hagkvæm- ir né fræðilegir möguleikar eru fyrir, til þess að nota hér á landi. Verður S.I.S. né Verkfæranefnd síst láð, þótt lítið hafi verið unnið að útbreiðslu slíkra véla. 6. Loks eru á meðal hinna 20 nýjú véla nokkrar, vélar, sem eru alger nýjung hér á landi, og sem vonandi er, að geti orðið að gagni þótt.notkun þeirra séu þröngar skorður settar, en fari svo, að notkun þeirra reynist ekki hagkvæm, er ekki nema vel farið, þó þær séú reyndar og skorið úr um nothæfi þeirra. Að endingu vil ég nefna mjalta- vélarnar. Hér á árunum voru á vegum Samb. ísl. samvinnufél. lagðar mjaltavélalagnir í nokk- ur fjós og farið að nota mjalta- vélar frá; A/B Separator, sem ætíð hefir verið í fararbroddi um framleiðslu og gerð mjalta- véla..Notkun vélanna lagðist nið- ur alls staðar nema á einu mynd- arbúi, þar eru þær alltaf not- aðar með ágætum árangri. Or- sökin var ekki sú, að vélarnar væru ekki góðar, ég fullyrði, að vélar þær, sem nú á að flytja inn frá Ameriku, eru engu betri. Það eru fyrst og fremst vissar veilur í f jósamenningu vorri, sem valda því, að notkun mjaltavéla hefir ekki náð fótfestu hér á landi.Vonandi er, að þetta sé nú smámsaman að lagast, og hin miklu vandræði að fá kýr mjalt- aðar munu verða til þess að notkun mjaltavéla verður tekin upp aftur. Eins og sakir hafa staðið undanfarin stríðsár, hefir það ekki verið hægt sökum þess_, hve afar torvelt hefir verið að fá slitstykki úr gúmmí til vél- anna, en af þeim eyðist alltaf allmikið. Að stríðinu loknu munu verða fluttar inn sænskar mjaltavélar af 1. flokks gerð og gæðum — en Svíar hafa alla tíð haft forustuna á þessu sviði — virðist tilgangslíjið, að „inn- leiða" að ýmsu leyti vafasam- ari amerískar vélar þangað til innflutningur fæst frá'Svíþióð. Um þetta væri ástæða til að rita nánar, og verður gert á öðrum stað. Þegar farið var til Ameríku hraðferð að kaupa „nýjar" vélar, varð'ofan á^að snúa sér til þess búvélafirma, er S.Í.S. hefir skipt mest við. Spá mín er, að þegar mjaltavélanotkunin kemur aft- ur til sögunnar, verður á sama hátt hagkvæmast að snúa sér til A/B Separator í Stockhólmi, sem S.Í.S. hefir einnig umboð fyrir, eða til einhvers jafngóðs sænsks firma. Með greinargerð þessari þyk- ist ég hafa svarað nokkurn veg- inn spurningum þeim, er til mín hefir verið beint viðvíkjandi við- horfi Búnaðardeildar S.Í.S. og Verkfæranefndar til hinnar á- berandi útvegunar landbúnaðar- véla til reynslu, sem Atvinnu- málaráðuneytið hefir efnt til. Það skal að lokum tekið fram, að ég hefi öll stríðsárin talið það miður farið, að ekki skuli hafa verið sendur maður til Ameríku, til þess að greiða fyrir kaupum búvéla, jafntítt eins og það hefir verið, að sérstakir menn hafa verið sendir í ýms- um mjsjafnlega þörfum verzlun- arerindum, en að sjálfsögðu hefi ég gert ráð fyrir, að það yrði gert í fullu samráði við S.Í.S. og aðra þá aðila, er mest hafa um þessi mál fjallað. Ég tel illa far- ið, hvernig nú hefir verið á þessu máli tekið, þótt það sé vonandi frekar gert af fljótfærni og ó- kunnugleika á málinu, heldur en af beinum ásetningi, að gera úr hófi fram lítið úr því, sem áður hefir verið gert eða jafnvel að strika það alveg út sem eins- kisnýtt. Ég skal ekki dylja það, að mér hefir oft á undanförnum árum þótt búvélaverzlun S.Í.S. of lágreist, pg ekki hefi ég latt þess að nýjar vélar væru reynd- ar, en ég vil byggja framsóknina og framhaldið á því, sem áunn- izt hefir, byggja hana á jörð- inhi og staðreyndunum, en ekki gera málið að „reklama" með vondu Vesturheimssniði. Þótt búbélaverzlun S.Í.S. hafi verið áfátt um margt, er full- kunnugt, að það hefir ekki gert sig sekt um óheilbrigðan sölu- áróður til þess að koma út vafa- sömum vélum. Einnig má segja með sanni, að I. H. C hef ir aldrei gert minnstu tilraun til þess á nokkurn hátt, að selja hingað aðrar vélar en þær, sem báðir aðilar, sérfræðingar þeirra og þeir, sem hafa annast vélakaup fyrir S.Í.S., hafa verið sammála um að væru vel við vort hæfi. En nú virðist að þvi stefnt, að aðrir hættir verði upp teknir við innflutning búvéla. Fimmtngnr; Sigurður Sigurðsson Ytri-Skeljabrekku Sigurður Sigurðsson bóndi á Ytri-Skeljabrekku verður fimm- tugur þ. 24. ágúst n.k. Hann er sonur hjónanna Ingi- bjargar Sigurðardóttur og Sig- urðar Þórðarsonar, er lengst af bjuggu í Árdal i Andakílshreppi. Ólst Sigurður þar upp hjá for- eldrum sínum. Snemma bar á dugnaði hans, athafnalöngun og útþrá, er leiddi til þess m. a., að hann tók óvenjulega ungur að stunda sjóróðra á vetrarver- tíðum í verstöðvum við Faxaflóa, og hélt því fram allt þar til hann hóf búskap, þó að undantekmim námstíma sínum á Hjarðar- holtskólanum. Síðustu veturna var hann á togurum, en jafnan stundaði hann landbúnaðarstörf á sumrum. Sigurður var mjög eftirsóttur bæði sem heyskapacmaður' og sjómaður, svo mjög bar hann af um kunnáttu, dugnað og trú- mennsku í þessum störfum. Strax í æsku mun Sigurður hafa sett í sér það takmark, að verða fremur veitandi en þiggj- andi fjárhagslega, og gagnvart þeim, er hann vann fyrir eða umgekkst. Vegna ráðdeildar og dugnaðar græddust honum þó vonum framar fjármunir. Árið 1925 kvæntist Sigurður Guðrúnu Salomonsdóttur. B j uggu þau hjónin fyrst í Hafnarfirði, en 1926 keypti Sigurður jörðina Ytri-Skeljabrekku í Andakíls- hreppi og byrjuðuþau hjónin búskap þar wn vorið, og hafa búið þar síðan eða full 18 ár. Hafa þau verið samtaka í því, að „gera garðinn frægan" með prýðilegri umgengni úti og inni og sérstakri risnu við þá er að garði bar. Sigurður hefir reynzt Samband ísl. santvinnufélaaa. SAMVINNUMENN! Dragið ekki að brunatryggja innbú yðar. Biðjið kaupfélag yðar að annast vátryggingu. sérstaklega góður bóndi. Hefir þar farið saman dugnaður hans við heyöflun og góð meðferð á öllum búfénaði, ásamt áhuga fyrir að bæta búfjárstofninn. Þessir búmannshæfileikar, sam- fara hagsýni hafa skipað Sig- urði sess meðal hinna beztu bænda, varnað honum frá fjár- hagslegum þrengingum land- búnaðarins á árunum 1930— 1938, og nú skapað honum góðan efnahag á bænda mælikvarða. Sigurður hefir verið góður þegn síns þjóðfélags og hrepps- félags, og verið í höpi þeirra, er mestu guldu til sameiginlegra þarfa sinnar sveitar nú um langt skeið. Þau trúnaðarstörf, er hon- um hafa verið falin, hefir hann unnið með sömu prýði og annað. Um leið og ég samgleðst Sig- urði á þessum tímamótum ævi hans með mikinn og góðan árangur af starfi sínu, óska ég honum alls velfarnaðar á ó- komnum árum. G. J., Hvítárbakka. P A L Rœstiduft — er fyrir nokkru komlð á markaðinn og heíir þegar hlotið hið mesta lofsorð, því vel er til þess vandað á allan hátt. Opal ræstiduft hefir alla þá kosti, er ræstiduft þarf að hafa, — það hreinsar án þess að rispa, er mjög drjúgt, og er nothæft á allar tegundir búsáhalda og eld- húsáhalda. lVotíð P A Ii rasstiduft AðTöriin Að gefhu tilefni eru menn varaðir við því að kaupa hermannaskálá í lögsagnarumdæmi bæjarins, í þeirri von að þeir fái að standá áfram', eða að reisa megi þá á öðrum stað í umdæminu. ' V Hvorugt verður leyft, heldur mun stefnt að því, að hermannaskálarnir verði teknir í burtu svo fljótt sem verða má. Jafnframt skal tekið fram, að bæjarstjórnin hefir enga líermannaskála til ráðstöfunar og er því tilgangs- laust að snúa sér til borgarstjóra, bæjarver-kfræðings eða annarra bæjarstarfsmanna varðandi kaup eða leigu á hermannaskálum. Reykjavík, 17. ágúst 1944. Borgarstjórinn Húsmæðrakennara- skóli Islands getur enn tekið tvo nemendur í skólaeldhúskenn aradeildina. Kennsla hefst 15. sept. n. k., en námstími er mánuðir. Inntökuskilyrði: Kennarapróf frá Kennaraskól- anum. * Skólastjórinn. Tílkynníng Hér með tilkynnist viðskiptavinum mínum á íslandi, að ég hefi, ásamt Mr. Arthur Smith, skipamiðlara og útgerðar- manni, stofnsett í Grimsby skipaafgreiðslufirma, skrásett undir nafninu „THE HEKLA AGENCIES, LTD." skrifstofa, 79, Gleethorpe Road (rétt við höfnina). Við munum taka að okkur afgreiðslu flutnings- og fiskiskipa að öllu leyti, upp- og útskipun o. s. frv. Við viljum einnig benda hátt- virtum skipstjórum og útgerðarmönnum á, að í sambandi við skipaafgreiðsluna höfum við löggilta tollsölu á tóbaki, vindlingum, áfengi og öllum tollvörum til skipa og höfum undanfarið afgreitt íslenzk skip með tollvörur, ásamt mörgum brezkum stjórnar og fiskiskipum. Ég vil geta" þess, að Grimsby firmað er óskylt Oddsson & Co. Ltd., Hull, sem ég verð framkvæmdarstjóri fyrir eftir sem áður. Með von um að verða aðnjótandi viðskipta íslenzkra út- gerðarmanna og skipaeiganda munum við gera allt, sem í okkar valdi stendur til að viðskiptin verði sem ánægju- legust í alla staði. Virðingarfyllst, Gnðmundur Jörgenssoa Alveg sérstaklega harma ég það, að þegar Jóhannes Bjarna- son er kominn heim að loknu löngu námi, skuli þekking hans og starfskraftar misnotast á þann hátt, sem gert" hefir verið með hinni fljótfærííislegu véla- ferð til Vesturheims. Hér eru sannarlega nóg verkefni fyrir hendi fyrir hann að vinna að á hagnýtan hátt, veri hann vel- kominn til slíkra starfa. En ham- ingjan hjálpi oss frá því, að beina hinum ungu, dýrt mennt- uðu mönnum, er heim koma að vestan, inn á brautir yfirborðs- mennskunnar. 17vágúst 1944 Árni G. Eylands. ORÐSENIÍIIVG til kaupenda Tímans. Ef kaupendur Tímans verða fyrir vanskilum á blaðinu, eru þeir vinsamlega beðnir að snúa sér STRAX til ÞÓRÐAR ÞORSTEINSSONAR, afgreiðslumanns, í sfma 2323, helzt kl. 10—12 f. hád. eða kl. 3—5 e. hád.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.