Tíminn - 08.10.1953, Blaðsíða 6

Tíminn - 08.10.1953, Blaðsíða 6
TÍMINN, fimmtudaginn 8. c.któber 1953. 227. b!að. V\(_A **-Jjt PJÓDLEIKHÚSID t Koss t haupbæti Sýning í kvöld kl. 20. Aðgöngumiðasalan opin frá kl. 13,15—20. Simar 80000 og 82345. j Áslir Carmenar Afar spennandi og skemmtileg litmynd. Aöalhlutverk: Rita Hayworth Glenn Ford. Sýnd aðeins í dag kl. 9. Kúböusk rumba j Hin svelfjöruga músíkmynd með Dezi Arnas og hljómsveit. Aukamynd: Gagnkvæina Ör- yggisþjónusta SameinuSu þjóð- anna. — Mjög athyglisverð mynd með íslenzku tali. Sýnd kl. 5 og 7. i m Dvergarntr. og Trumskóga~3im Hörkuspennandi og viðburðarík , frumskógamynd úr framhalds- sögunni um Jungle Jim og dverg j eyna. Johnny Weissmuller, Ann Savage. Sýnd ki. 5 og 7. NÝJA BfÓ' Syneluga konaii (Die Sunderlin) Hin stórbrotna þýzka af- burðamynd. Sýnd kl. 9. Næst síðasta sinn. Bönnuð börnum yngri en 16 ára TJARNARBIÖ Harðjaxlar (Crosswind) Ný, amerísk, mynd í eðlilegum litum, er sýnir ævintýralegan eltingaleik og bardaga við villi- menn í frumskógum Ástralíu og Nýju Guineu. Aðalhlutverk: John Payne Rhonda Fleming. Bönnuð börnum yngri en 16 ára Sýnd kl. 5, 7 og 9. BÆJARBIO — HAFNARFIRÐI — Ég heiti lViki Bráðskemmtileg og hugnæm, ný þýzk kvikmynd, með Paul Hofberger. Lilta Nika og hundinum Tobba Sýnd kl. 7 og 9. Síðasta sinn. Sími 9184. Qenst Sskrifendut a& «7 imxtnum AU5TURBÆJARBIO Samcimioii Vaxmyndasafnið þjóðirnar Prívíddar-kvikmyndin. (House of Vax) Sérstaklega spennandi og við- burðarík, ný, amerisk kvikmynd tekin í eðlilegum litum. Aðalhlutverk: Vincent Price, Frank Lovejoy, Phyllis Kirk. | Engin þrívíddar-kvikmynft, sem j sýnd heíir verið, hefir hlotið I eins geysilega aðsókn eins og j j þessi mynd. Hún hefir t. 1. verið j j sýnd í allt sumar á sama kvik- j myndahúsinu í Kaupmanna- (höf n. [Bönnuð börnum innan 16 ára. Sýnd kl. 5, 7 og 9. Sala hefst kl. 1 GAIV8LA BÍO Úrabelgur (The Happy Tears) jskemmtileg og fjörug amerískj [gamanmynd 1 eðlilegum litumj Jum ævintýri skólapilts. Dean Stockwell, Scotty Beckett, Darryl Hickman. Mynd jafnt fyrir unga semj Jgamla. Sýnd kl. 5, 7 og 9. Síðasta sinn. tripolÍ-bíó Bivana Ðevil 3-víddarkvikmyndin Fyrsta 3-víddarkvikmyndin, sem tekin var í heiminum. Myndin er tekin í eðlilegum litum. Þér faið ljón í fangið og faðmlög vlð Bar böru Britton. Aðalhlutverk: Robert Stack, Barbara Britton, Nigel Bduce. Sýnd kl. 5, 7 og 9. v Sala hefst kl. 2 e. h. Hækkað verð. HAFNARBÍO Olnbogabarnið <No Place for Jennlfer) Hrífandi ný brezk stórmynd, um barn fráskyldra hjóna, Imynd, sem ekki gleymist og hlýtur að hrífa alla, er börnum unna. Aðalhlutverk Ielkur hln ára gamla Janette Scott ásamt Leo Genn, Rosamund John, Sýnd kl. 5, 7 og 9. 10 1 Blikksmiðjan GLÓFAXI IHraunteig 14. Sími 7236. MARGARET WIDDEMER: UNÐIR GRÆNUM PÁLMUM Eyja skelfinganna 82. (Framh. af 4. síðu). því athygli, að margar þjóðir j samtakanna hafa hug á að , gæta og efla mannréttindin og hafa unnið að því að koma í framkvæmd ýmsum hugsjón um hinnar miklu Mannrétt- ] indayfirlýsingar, sem við sam þykktum í París 1948. Það er þarf þa ekki lengur að bua við þa skeifingu að bíða þess að þo enn svo að því fer fjarri nann komi selji það - ánauð „ í mórgum löndum, að folk ? ¦•, , , . . . *¦ -«* ~___ „Þa hatar þu mig ekki fynr það, sem ég verð að gera við föður barns þíns?" „Nei. Þú hefir alltaf verið strangur við föður barns míns, ; vonum emn\"> að hmn þu verður að vera það Það er þín staðfastlega ákvörðun. En alþjoðlegi Barnahjalparsjoð- bú gætir ekki orðið og vilt ekki verða strangur við bam ur S.Þ. geti haldið áfram sínu mitt« göfuga starfi, að færa björg Hann leit niður á drenginn, sem hvíldi höfuðið sofandi upp og hjálp til hungraöra, fá- við öxl hennar. tækra og munaðarlausra , >>Allt) sem j mínu valdi stendur, skal verða gert fyrir barn- barna í löndum, sem styrjald ið> ef við komumst úr þessum þrengingum." ir og fátækt hafa herjað. Þjóð , ;>Ég hef verið að biðja fyrir því, að barnið mitt komist mín er hamingjusöm yfir því, minnsta kosti óskaddaö frá þessu öllu, og að einhver verði að við höfum getað lagt af þa til þess að hugsa um það." Vaimai mun hugsa um dreng- mörkum frá byrjun til þessa inn minn, hugsaði hún, ef hann lifir, en ég ekki. njóti allra þessara réttinda, en víða er stefnt í rétta átt fallega málefnis. Við höfum gert það tiltölulega rausnar- lega, bæði af almannafé og með samskotum einstaklinga. Við munum nú í ár leggja eitt •• — Mark hló. „Eg vildi óska að hægt væri að komast hjá felli- byljum með fyrirbænum einum saman. Það gæti orðið til bjargar góðum varðbáti. En ég hélt aö þú hefðir fengið nóg af því, sem guð hefur gert fyrir þig." Hún sagði. „Mark, þrátt fyrir alla tilbeiðzluna á hinum hvað af»mörkum og vonúmst stranga guði, þá kom fólk'mitt engu að síður auga á guð til að megna að halda því ástarinnar. Ég held að það hafi verið fyrir þann guð, sem áfram. j þau dóu. Hann er raunverulegur. Hann er ást." „Hvernig veiztu það?" „Af því, að ef ég get elskað barnið mitt nóg, ef ég get elsk- að einhvern það mikið, að, ég hugsa um hann á undan sjálf- Her er vegna þrengsla felld- um meri þa er það ast> raunveruleg 0g guðleg." ur niður kafli, er fjallar um >ÞÚ getur sagt þetta, eftir að hafa orðið að búa með það, hve mikla aðstoð S.Þ. ^ chester? Þú getur fyrirgefið honum allt? Þú getur fyrirgefið gæti veitt til viðreisnar bág-'mer að sen(ia hann í gálgann? Þangað verð ég að senda stöddum þjóðum, þótt þær hann, ef ég get,.þvi hann hefir fjöldamorð á samvizkunni, fengju ekki til umráða nema Laní." lítinn hluta af þeim 80 billjón j Hun leit a hann. Þau voru enn, eins og þau væru stödd á um kr., sem varið hefir verið ' tnilli tveggja heima. Engin orð særðu. Engin orð vöktu á- til vígbúnaðar seinustu árin.' str:ðu. Hún vissi að þeim gat ekki dvalizt lengi í þessu landi. Forseti. En hún gat talað að vild og ástríðulaust, á meðan þau voru þar. „Ef þú elskar einhvern heitt og óaflátanlega, þá er ekkert — •¦ Það getur verið, að sum orð *ð fyrirgefa. Þá skiptir engu máli, hvað kemur fyrir." mín hljómi of svartsýnt. Ég ! . Hun gladdist yftr að segja þetta við hann, og gloð yfir að .. «T7 . / , , sja að hann skildi ekki hvað hun atti við. vu aoems vona og osKa pess,, H h orki svaraði né leit til hennar. Og hún hélt áfram. að reynslan sanm, að svo sé | Hvað ætlar þ. að yið mi Miles?1< En mest af gagnrynmm í garð , nda kkur hvert sem þið óskiS að fara „ S.Þ. i ollum londum byggist j >Þa m baka tn Hawaii Ég yil gjaman fa að.heyra j sf *Aitr ?F-i e^U£ wyn a úkeleium °g ninar syngjandi raddir íbúanna. Ég get búið á að fólk veit yíirleitt ekki, að Mau með barninu minu og horft a drenginn vaxa, unz ég S.Þ. voru stofnaðar til að við- ' er orðin gömul og þögul „ halda friðinn, en ekki til að skapa frið. Það var búizt við því, að í lok síðustu heims- styrjaldar mundu stórveldin stefna fram móti friði og fram förum, hamingju og betra lífi. Þeir krefjast að fá að vita, hvort að hinir voldugu leið- togar heimsins veiti þeim leið sögu að þessu þráða marki, e'ða hvort verið er að leiða þá afvega. Er verið að leiða okk- ur móti betra heimi eða er ver „Eg vil aldrei sjá Hawaií aftur. Eg vil aldrei heyra tónlist- ína, né raddir fólksins," sagði hann í skyndilegri reiði, „eða muna þetta ár." Það var þögn. Og vindurinn skók húsið á ný. Mark hafði gefa S. Þ. frið í upphafi vega ' haft a réttu að standa. Það var mikið hvassara nú, heldur þeirra. I þessu brugðust stór- ' en aður) Laní lagði höndina á gluggasilluna til að styðja veldin. Þess vegna finnst mér,' sig> en hun naði ekki jafnVægi og kastaðist í fang Marks. aðlíkjamegiS.Þ. við framsæk , Armar hans lukust um hana og barnið, svo hún gat sig inn ungling, sem of mikils er ekki hreyft. „Laní, Laní, því er ekki ¦ lokið, því mun aldrei ætlazt til af, en of lítið gert vera lokið," sagði hann. „Ég mun koma til Haw.aií. Þú þráðir fyrir. En við verðum að hafa j mig einu sinni og ég mun koma þér til að þrá mig á ný." þolinmæði og leyfa hinum „þú lætur þig þá ekki varða hve ég hef breytt illa — og unga manni að vaxa að styrk hvað um barnið? leika, reynslu og mannviti. „Þú, breytt illa? Guð minn góður, nei. Og hvernig ætti ég Að síðustu aðeins þetta. að hata barn, sem aldrei hefir gert mér neitt. Þetta er þinn Ábyrgir hugsandi menn í j drengur að hálfu leyti. Og þrátt fyrir allt, þá er hann enskur." heiminvim og á öllum sviðum j Síðustu orðin hrifu hana upp úr þeim svifkennda draumi, óska, þrá og eru ákveðnir að sem hún hafði búið við eitt augnablik. „Þú elskar England svo mikið," sagði hún. „Ég man það. Þú vannst á stað, sem þú hataðir, og vannst vinnu, sem þú hataðir, allt fyrir England." „Já, hvað um það?" sagði hann og grúfði andlit sitt niður í hár hennar. „Af því ekkert hefir breytzt. Af því þú gætir ekki gifzt konu, sem sagt hefir skilið við glæpamann, er þú sendir í fangelsi. Né heldur getur þú gifzt konu þess manns, sem þú sendir í gálgann. England hefir fyrirgefið þér og vegur þinn ið aFreka"okku7e"ins"oVsau3 fr jaxandi í þjónustu þess. Nei það var rétt af mér að gera fé til slátrunar I ^a ' sem g ^erði----- Hun hætti. Þetta hafði næstum venð I henni of erfitt. Við verðum sjálf að finna j ))Hvað áttu við?" út rétt svar við þessari spurn ^Aðeins það, að þú mátt ekki koma til Hawaií," sagði hún. íngu og hegða okkur sam-! )ÞÚ verður að halda áfram upp á við." kvæmt því með fullri djorf- j >>0g ég mun þig æviniega> þra þig og vitandi þig lifa lífi ung og án alls hiks. Það væri fangans, því lífi, sem þú barðist svo heitt á móti, þegar ég hm sorglegasta villa og^hiðiSá big fyrst? Hvað heldur þú að ég sé". „Ég held þú sért maður, sem elskar land sitt.... Já, ég held einnig að athafnasemin sé þér meira virði en konuást. Og skiptir þá ekki miklu hve sú ást er heit. Þú veizt að þetta er satt". „Nei", sagði hann. En hún vissi að hann laug. Hún færði sig frá honum og settist með barnið út í horn herbergisins. Húsið skóst á grunninum, og súgurinn* slökkti á lampan- um. Veðurgnýrinn var nú orðinn slíkur, að þau heyrðu ekki hvort til annars. Hún fann að hann stóð hjá henni í myrkr örlagaþrungnasta ábyrgðar- leysi að leggja hendur í skaut og blekkja sjálfa okkur með því að segja: Tíminn einn get urjeitt þetta í ljós. Við verðum sjálf að ráða okkar örlögum að svo miklu leyti, sem mannlegur máttur fær um þokað.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.