Tíminn - 04.07.1954, Blaðsíða 4

Tíminn - 04.07.1954, Blaðsíða 4
TIMINN, sunnudaginn 4. júlí 1954. 146. blaff. Guðmundur ÞorsteLnsson frá Lundi: Þjóðmenning og tízka 1IM1I11I1IIIII (IIIIIIIHII1li1lllllll1llllllll1lllll1llllllllllllllllllllllllllllllllllllillllllil1lllllll|lll1UUIllHMl|IJI|IIIIIHIIIIft þrótta verið jafn skaðleg og | innisetumönnum er þetta | nauðsynlegt. Mér finnst 1 Þáttur kirkjunnar Framhald af 3. síðu. sem gengur á hólminn. — Tafl hans er ekki unnið með því einu, aö hann deyi. Það er unníð með þ'ví áð hann deyr syndlaus en ekki sekur, eins og aðrir. En það er tapað ef hann hugsar eina einustu vonda hugsvn, ef hann í eitt einasta skipti svarar skeytum hatursins með því að hata. Ef hann í eitt einasta skipti hefði óskaö eirvum einasta óvini sínum dauða, var hann sjálfur genginn í dauðann á hönd myrkrinu, vonzk- unni. — En þetta skeður ekki. Loksins hefir vonzkan í heiminum fundið sinn ofjarl. Hinn hljóðl kraftur alkærleikans hefir yfirunnið dauðann, vonzkuna, myrkrið. Baráttan h^ldur ennþá áfram, úr þessu er enginn vafi á því í augum þeirra, sem á Krist trúa, að. hið góða í heiminum er að sigra. Hvíti-Kristur taægir brott valdi tíauðans. þ. e. a. s. því valdi, sem deyðir, tortím- ir, kvelur, og þó11 langt kunni að vera til þeirrar stuhd- ar, £.ð Kristur aé allt í öllu, þá trúum vér því, að vér lifu n í veröld, þar sem hið góða sigrar — þar sem lífið og ijosið er sterkara en dauði og myrkur. Þannig hefir Jesús lagt sjáifan sig í sölurnar fyrir mennina, til þess að losa þá. undan ánauð hins vonda. Hann hefri dáið vegna synda vorra, þess að heimurinn hafði þjónað vonzkunni, en hann dó til þess að koma mannkyn- inu í hið sanna samfélag við Guð sinn og skapara. Heimurinn haiði verið í ósátt og andstöðu við Guð, en fyrir sigur Krists hefir hið vonda tapað í tilvérunni, og heimurinn Guðs megin, helgaður fyrri áhrif Krists. Hið eilífa lil er það líf, sem lifað er í þekkingu á inni eins og dráttarvélar og vandalaust ætti' aðvera aðitímans nafa rutt Þeim braut? [ Guði og þeim, sem hann sendi, Jesú Kristi. Hin full- komna þekkivsra á Guði fæst fyrir krossdauða Jesú, því a'ð sigur hins algera kærleika opinberar iAnsta eðli sjálfs' Guðs. Þess vegna verður það satt, sem séra Hall- grímur kvað: „Sigrarinn dauðans sanni sjáliur á krossi dó, 'Og mér svo aumum manni eihtt líf víst til bjó." (FramhaW). Jakob Jónsson. Nfffurlag. í kvikmynd því sem til næst sama til mótvægis við hel- i Þjóðminjásafn íslands varð af fornum og hverfandi ^stefnuna? jf nirætt i fyrravetur og var þess starfsháttum. Æskilegt hefði | íþróttir eru hér tcluvert | atburðar minnzt nokkuð með verið, að Þjóðminjasafnið 'stundaðar, og vafalaust nauð I ýmsum hætti. Um sama leyti h<í.fði getað gengizt fyrir syn> sérstaklega þeim, sem | varð annar atburður, sem lét þessu, en því miður er fjár- eiga alla sína atvinnu innan 1 lítið yfir sér, en mætti þó hagur þess ekki sá, að það sé|dyra) eða jafnvel í sæti. Öðru I hafa fengið mörgum ærið um fært um svo dýrar fram-'mali gegnir um erfiðisvinnu = hugsunarefni. kvæmdir. Einsætt væri þó á-;menrij sem hafa hversdags- I Danskur sendikennari hér, hugamönnum á þessu sviðijlega fjölþætt og nóg strit; I próf. Ole Vidding, auglýsti í sem vilJa °S geta Þar eitt- jþeim geta ógætilegar iðkan- = blöðunum eftir hverjum þeim, ^vað, að ráöfæra sig um það ir og yfirsppennt keppni í sem gæti frætt hann um, við Þjóðminjasafnið. hvernig notuð hefðu verið Þessi leið hefir aðeins ver- brauðmót ag brauðstílar. Mér ið reynd, en allt of hljótt er varð hverft við, vegna þess, um svo ágæta byrjun. T. d. Imargir líta of einhliða á í- hve stutt er síðan þessir hlutir &jörði Ósvald Knudsen kvik-, þróttir, sem takmark, í stað gegndu föstu og nauðsynlegu mynd af jurtalitun Matthild þess, sem þær ættu að hag- hlutverki í þjóðlífinu — og nú ar húsfreyju í Garði í Aðal- nýtast sem tæki, sér til þrosis skyldi vera orðin leitun á dal. Var þá byrjað á fénu, unar og fullkomnunar. T. d. fólki, sem vissi, hvernig þeir frjálslegu og ánægðu, sýnd er fjarri mér að lasta það, að j voru notaðir! smölun, rúning, ullarþvbtt- En þetta er aðeins tákn- ur, tóskapurinn og öll með- rænt dæmi — því miður. í ferð bandsins, þar til það þjóðminjasafninu er fjöldi hafði tekið á sig alla liti regn verkfæra, sem vel kunna með bogans og fjölda litbrigða í að fara margir þeir menn, sem höndum hinnar fjölhæfu, fimmtugir eru eða eldri, en listfengu konu. margt yngra fólk hefir aldrei Aðra mynd tok Arni Ste- séð handleikin, þó að þau fónsson af kolagjörð í Skafta væru fram til síðustu þrjátíu felli> sem sýnir starfið fra unga fólkið úr höfuðstaðnum I fer á skíði í tómstundum, við § fjarlæga fjallaskála sína. En i skyldi ekki þeim, sem nú eru § rosknir menn, koma kynlega i fyrir fregnir af því, þegar i verið er að fiytja það til og \ frá, og bílalestirnar sitja fast | sr í fönnum langtímum sam i m, þar til snjóýtur eða önn ára jafn bráðnauðsynleg þjóð byrjun til enda> sv0 vel> að'ur stórvirk og dýr tæki nú- f botnvorpur eru í dag. Þannig likja eftir_ Kolagjorðin er'Þá stritast þetta unga og ! breytist mat fólks á verðmæt aðeins ejn þessara gomlu Jvasklega fólk við að sitja sem i um z þeim flaumi þróunannn starfSgreina; sem voru gildir fastast — í stað þess að yf- {I ar, sem aldrei hefir hraðara ómissandi þættir i lífi irstíga fannirnar á skíðum i streymt. Mórgu jafnvel óþarf þjoðarinnar fram til siðustu sínum, og sýna til hvers l-\\ legamorgu,hefirvenðvarpa3 aIdamotai Nu kunna nana þróttin dugir. Rosknu menn!i fyrir borð á þcssum tima, og orfáir menn & landinUj _ og irnir vöndust hinu, að líta á | fækkar þeim óðum. Myndin skíðin sín sem nauðsynleg | er því gjörð á heillastundu.: t^æki, ómissandi í örðugri | Þessar myndir eru til sóma lífsbaráttu; á þeim brutust 1 þeim, sem að unnu, fagrar,þeir yfir fjöll og fannkyngi, | skemmtandi og fræðandi — og vonandi mikils vísir. Slikar myndir sýna ein- Ég'nefndi þetta aðeins sem nverJa Þa skörpustu and- dæmi um andleg og efnisleg stæðu, sem hugsanleg er, við verðmæti, sem þjóðin átti til almennan kvikmyndarekst- skamms tíma, en hefir glatað ur hér. sem Því miður er að ¦ eða er að glata og gleyma — miklum hluta neikvæður og j svo ört, að eyða er að mynd- fjandsamlegur þjóðlegri, ast eins og skaðvæn gjá milli menningu — og það svo, aðjjc nútíðar og fortíðar; er þessa maður hlýtur að undrast.jí þegar farið að gæta allháska- hversu lengi ráðamenn þjóð-jí lega, því að engin þjóð, sem félagsins treysta sér að láta í vill verða langlíf í landi sínu, Það afskiptalaust. Allveru- j J má leyfa sér að gleyma fortíð' iegur hluti myndanna er eins ^ sumt er sokkið — að eilífu. Ef fengizt hefir örugg vissa um brauðmót og brauðstíla, má framtíðin vísast þakka það áhuga þessa útlendings, sem kom sannarlega á elleftu stundu að leita þeirrar vit- neskju, sem enn er til um það i; 1' 1 m II 3,1 "1 3. 6 SÍðlI 1'llinillHIIMIIllÍllllMIIlllllllllllllllllllllllllllllllIlllllllllIUIllllinilllllllllllllllllllllllllllllllllllHlllMlllllltllÉIIÍIHIIH WWWVÍ vw ,-.v ? HUGO STINNES, Mulheím Ruhr konar háskóiafræðsia í svaiii,' í Afgreiðir Iiingað til laiids allar tsiíil- og jármvöriir til bygg- smni Tækni og veriiitjg iiiexixi- vi"<->^.^, """yi "ww"™?)"! j ij ing er eitt það bezta, er við ránum, morðum og hversjj ínga og jjárniðnaðariiis; m. a. Járn til hafnargerfía,; Stáljíil, verkleg menn- daðri, hnupli, stórþjófnaði, i V hófum sótt til annarra þjóða. kyns ofbeldi, brögð við krók Henni eigum við það að um og krókar við brögðum — þakka að enn eru möguleik- yfirleitt flestu því, sem and- ar til að bæta eitthvað ííí stæðast er heilbrigðum þjóð- þessari vanrækslu. Efnaleg félagsháttum. velmegun margra einstakl- j Skyldu þeir ekki vera smá inga hefir aukizt svo, að þeir munir einir, peningarnir, sem geta nú, i valdi nýrrar tækni, erlendir og innlendir fjár- leyft sér ýmislegt, sem fyrir plógsmenn raka saman á fáum árum gátu ekki verið þessum ósóma — þó miklir annað en ævintýralegir, séu, á móti krabbameins- draumórar — eins og t. d. að áhrifum hans í þjóðlíkaman- kvikmynda sjálfir, sér og öðrjum, sem engar tölur ná yf- um til ánægju, og jafnvel ir? Er það einhvers konar nokkurs gagns. Við þá menn! „lýðræði" að líða fáum ein- vildi ég segja þetta: Snúið staklingum slíka starfsemi kvikmyndavélunum ykkarað alveg takmarkalaust — eða fornum starfsháttum, sem,er það aðeins kurteis tillits- eru að hverfa eða horfnir,' semi við herra Mammon — meðan enn eru til menn í sbr. að „heiðra skálkinn svo fullu fjöri, sem kunna að hann skaði mann ekki." — halda á verkfærunum og ¦ Væri fróðlegt að fá því svar- vinna störfin á raunhæfan [ j>ð 'af átayrgum ráðamönnum hátt. Með því vinnið þið fram ^þjóðfélagsins. með meirn. - Járn til br úarsvuíd'a. ~ Stáljírindarhús. - Járn tilsniðið í vatns- «>$» olíugeyma. Til Byfífíingariðnaðarins: Ti! Járni&naðartns: tíðinni ómetanlegt gagn, og sjálfum ykkur þá ánægju, Þeir, sem eru að reyna að mæla þessu bót, skírskota sem jafnan fylgir þjóðhollu ; til veldis Mammons, sem örð starfi. En þetta verður að J ugt se að rísa gegn. Þó hafa gjörast á næsta áratug, þvíjn0kkrir frjálsir einstakling- það, sem þá verður ógjört íjar í Rvík myndað með sér þessu efni, má áreiðanlega. felag um að na sér í kvik- telja vonarpening. Vafasamt! di sem þeir vil1a sjá _ er, að hægt væri að vmna' ... . fn ¦ . . •¦ fræðum Islands meira gagn en að hafa fyrir aldaraf- mæli Þjóðminjasafnsins náð STEYP USTYRKTAR J ARN ^AKJÁRN MÓTAVÍR MÚRHÚÐUNARNET Girðingarefni: GADDAVIR GIRDING4RNET, fjölbreytt SLÉTTLR GALVANISERAÐUR VÍl Plötujárn í öllum venjulegum þykktum og gæöaflokkum. Slétt, galvaniserað plötujárn. Bandajárn, svart og galvaniserað. Stangarjárn í öllum venjulegum gerðum. Stálbjálkar í öllum venjulegum formum. Allar uppiýsingar um verð, afgreiðslutíma, preiðsluskilmála og annað varðandi væntan legum kaupum gefur Flestar. . framantaldar vörur eru furirligajandi Hugo Stinnes-umboHið á íslancli fojá oss og halda þó enn höfði sínu. Er ekki framtak þeirra vott- ur um, að ríkið gæti slíkt hið! .vv.v.-.-.%-.-.v-.-.-.-.%w.-.-.-.-.vj,.-.-.-.%v.vwvw m Einar Ásmundsson Hverfisgata 42 — Reykjavík — Sími 82422 — Símnefni: Eisen.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.