Tíminn - 10.03.1959, Blaðsíða 3

TÍMINN, þriðjuðaginn 10. marz 1959.
Burt með dúfur og götudrósir
Ðæjarráðið í París hefir:
undanfarið framkvæmt í
kyrrþey rannsóknir á því,
hvernig losna skuli við fvo
þá þætti borgarlífsins, sem
helzt þykja setja blett á það
— dúfurnar, sem sóða út
minnismerkin og byggingarn
ar í hinni fornfrægu borg,
og stúlkurnar, sem eru á
sveimi um aðalsfrætin og
hliðargöturnar, klæddar aíit
of áberandi fötum og send-
andi allt of ástleitin augna-
ráð í því skyni að selja sig
hæstbjóðanda á ástarmark-
aðinum.
, ' I
Þaö skal þó tekiö íram, til að
póa þá, sem álita lauslætið vera
nnesta aðdráttarafl hermsborgarinn
ar, að jþrátt fyrir' síendtutekin
fnndarhöld, hefir bæjarraðið ekki
komizt að neinni niöurstöðu í tnál-
inu, Jivorki að þvi er snertir dúf-
urnaf eðít sMlkurnar. • ,
• !
■■•■■■■■■
Svefniyf
Með tilliti til hiíina iyrrnefndu
Siöfðu þó verið iraniKvæinctár
mokkrar tiixaunir, sern io.uóu gouu.
J>reift var út korni, se.n blauauo
bafði verið svefnlyfjuan, a.þá scaoi,
þár sein fullvist þótti, að aufurnar
áiyndu koma auga á það og snæða
tipp til agna, en síðan. var mein-
jhgín áð saíáa dúfunnm saman áj
vorubíla, er þær væru í fasta
évefni, og aka þéim upp á j
Ermaitundsströnd vafalaust í þeim
/,diplómatÍ6ka“ tilgangi að láta
þær iljúga til Englands.
Mótmæli
Og himnr gráðugu fuglar átu svo
ímikið af kominu, að þeir dxvttu
eteindauðir niður á asfaltið á París
argöliunum, Flækingaimar áttu
'sælu4«ga, <dúfnasteiic, tii morgun-1
segir borgarrá$íð í París, m því hefir fram
aö þessu oröiö íífíS ágengf í ófrýminguniii
verðar, miðdegisverðar og kvöld-
verðar, steikt yfir opnum eldi á
Signubökkum. En það féllu fleiri
fuglar fyrii- þessum vágesti, og þá
var skorin upp herör meðal fugla-
vina og bæjarráði send kröfug mót
mæli gegn þessum fjöldamorðum.
Það endaði með, að leggja varð
þessa hugmynd á hilluna. 0g nú
flögra dúfurnar um allra sinna
ferða eins. og ekkert hafi í skorizt,
■en sérfræðingar eru farnir tíl New
York til þess aö kynna. sér útrým-
ingaraðferðina, sem byggist á raf-
magnsþráðum, sem lagðir eru á
styttur og byggingar, og drepa fbgl
ana með rafiosti.
Stúlkurnar
Það er engu min'ni vandi á ferð
um í sambandi við stúlkurnar. Eft
ir að vændishúsin voru lögð niður
með lögum, urðu vændiskonttrnar
auðvitað að leita út á götuna. Að
vísu cr til í Jögum b.ann við því
að „hæna að sér karlmenn í. vafa-
sömum tilgangi,“ en lögreglustjóri
borgarinnar hefir skýrt fyrir .borg-
■arráðinu ómöguleika þes-s að frám
fylgja því út í æsar með þessum
orðum: Við yrðum þá að vakta
hverja einústu konu, sem nemur
slaðar á götunni og Mtur á karl-
•mann . . , en það væri algert bfot
gagnvart rétti hins- franska borg-
ara.
Hrejngerningar
■Einn meðlimur bæjarráðsins
stakk upp á því, að bann 5rrði
sett gcgn langvarandi viðstöðu á
ákveðnum götum vissa tíma sólar-
hringsins. Þessari uppástungu var
tekið með skeHihlátri. Það- eru
nefnilega um 6 þúsund götur í-Par-
ís, og ef bann yrði sett á nokkr-
ar þeirra, yrði stúlkunum árejðan-
lega ekki skotaskuld úr að færa
.Sig.yfá* í aðrar götur. Við óg'við
hafa fyrir löngu síðan verið tekin
til notkunar í öðrum og betri til-
gangi. Þannig er það með Sphinx,
sem var frægasta vændiskvennahús
Parísar, og t. d. fyrir framan gamla
húsið í Boulevard Edgar Quinet
hanga nú bleyjur á snúrum, en inni
í stóra speglasalnum, þar sem
stúlkurnar voru sýndar, situr nú
námsfólk að lestri.
Utanhúss rómantík
En þótt yfirvöldunum hafi ekki
tekizt að koma í veg fyrir laus-
iæti, hafa verið settar strangar
reglur, sem banna alla utanhúss
rómantík í Boulogneskógi'nmn, sem
árum saman hefir orðið vitni að
mörgum atlotum ungra elskenda.
Samkvæmt reglugerðinni liggja
sektir við því að maður og kona
„fari afsíðis“ eftir að myrkur skell-
ur á. Menn skulu halda sig á skóg-
arstíguiium og hegða sér sæmilega
— að minnsta kosti þar til þeir
koma heim.
Bileigendum er einnig bannað að
nota vagna sína til ástarleikjs,
bæði á götum borgarinnar og í Bou
logneskóginum. Þetta ákvæði regln
gerðarinnar er sett til að koma í
veg fyrir hinn ört vaxandi „at-
vinnuveg“ — bílavændið, setíii
blómstrar á götunum út frá Etolie-
torginu, þar sem herramenn, sen:.
aka bifrciðum sínum rólega og
blikka Ijósunuin tvisvar, eru áðui
en Iangt um liður búnir að fá fal-
lega stúlku sem farþega, en að þvl
Ioknu er stefnan venjulega tekin. á
Boulogneskóginn.
Fjárhópar
í nýju reglugerðina hefir, senni ■
lega af niistökum, einnig slæðs--
eldgamal ákvæði um „ aö það st'
eínnig bannað að reka fjárhóp:
gegn um Boulogneskóginn án þes-i
að fá fyrst til þess sérstakt leyfi
lögreglustjórans".
Og svo bíður BárísarbúinD
spenntur eftir því hvert verð
■næst skref yfirvaldanna gegn stúlk
unum, dúfunum og lauslætimi
lUUSIhiiÍiiUiiShiUitiihtiShhiD
KT
|
|
*<•
jf
•o
Hí
Þ j óðdansasýning
Hin árlega vorsýning félagsins fyrir styrktarmeð-
limi og aðra verður haldin í Framsóknarhúsinu
miðvikudaginn 18. þ. m. kl. 8,30. Sýndir verða
fjölbreyttir dansar frá ýmsum löndum og síðan
dansað til kl. 1.
Styrktarmeðlimagjald er kr. 50.00 og veitir rétt
að 2 miðum að skemmtuninni. Uppl. í síma 12507.
Þjóðadnsafélag Reykjavíkur.

••••••««••♦••••»»«*
Hálf jörðin Staffell
í Fellahreppi fæst til kaups og ábúðar í næstu far- g
dögum. Á jörðinni er ekkert íbúðarhús, en fjár- j|
hús, steypt, fyrir 250 fjár ásarnt hlöðu. E
Nánari upolýsingar gefur Runólfur Sigfússon, S
bóndi, Staffelli.
aauaaaaaaaaaaaa:::::;
♦••♦•••♦••
:aaaaaasa;::::a:::Ra:«aaaaaa«aaaaa
■
m
framkvæmir lögreglan „hreingern-
ingar“, en það liggur í augum uppi,
að ekki er hægt að hýsa á lög-
reglustöðinni í einu 45 þúsund
stúlkur, en sú er lauslega áætluð
tala hinna lauslátu þar um slóðir.
Þegar lögreglan kemur í hrein-
gerningarhugleiðingum, óg leggur
bifreiðum ^ínum öörum megin
slrætisins, þurfa stúlkurnar ekki
annað. en ganga yfi rstrætið á gang
stéttina hinum rnegin, því að þær
vita, að lögreglan er ávallt 'svo ridd
araleg, að hreingerningu fram-
kvæmir hún ekki nema öðrum
megin strætisins í sama skiptið.
Það skortir heldur ekki riddara
menskuna af lögreglunnar hálfu, ef
lauslætisstúika ætlar sér að segja
skilið við sinn fyrri starfa og talca
saman við heiðarlegan- mann. Mætii
hún hjá lögreglustjóranum með til-j
vonandi eiginmanninn upp á arm-'
inn óg Iofi upp á æru og trú að „nú
sé þessu lokið", rifur lögfeglustjór
inn gula vændiskonukortið henn-
af í tætlur fyrir augunum á henni
og táknar það, að fortíðin sé
gieymd. Én áður en þetta skeður
verðui’ maðurinn tiivonandi að
leggja f-ram benkabókiná sína til
þess að gengið verði úr skugga um
hvort hann sé fær uni að sjá fyrir
henni.
Vaendishús aftw
Einn af eldri meðiimum bæjar-
ráðsins reyndi nýlega mcQ vark-
árni að bera fram þá tillögu, að
vændihúsin yrðu tekin upp á ný tiL
þess að' koma lauslætisdrósunum
af götunni aftur. Þetta vildu fram-
faramennirnir ekki heyra á minnzt.
Er hann á anóti Sameinuðu þjóð-
unuin? spurðu þeir. Hafa S. Þ. ekki
lagt blátt bann við slíkum húsum?
Þeir jarðbundnari héldu því fram,
að' ekki myndi reynast mögulegt að
útvega húsnæði, ■ Gömlu- „húsin“
frá Islenzk Amertska félaginu í Reykjavík.
Af sérstökitm ástæðum verður að fresta leikrita-
flutningi þeim, sem auglýst hafði verið að fara
ætti fram í kvöld (þriðjudag) þangað til á miðviku-
dagskvöld 18. marz kl. 8,30 e. h. í ameríska bóka-
safninu, Laugaveg 13. Verður þá flutt leikrit
Thorntons Wilders, „Our Town“ (Bærinn okkar)
af hljómplötum með amerískum leikurum.

aataaaaataaaaaaaaaaaa
V erðlaunasamkeppni
mn skáldsögur
Hinn 12, apríl 1958 tilkynnti Menntamálaráð ÍSr
lands, að það efndi tii samkeppni meðai íslenzkra;
höfunda um skáldsögur, er væru ca. 12—20 arkk
að stæ.rð og hét 75 Þúsund króna verðlaunum fyr-
ir sögu, er talin yrði verðlaunahæf. Frestur til að
skila handritum í samkeppni þessa var eitt ár. '
Nú hefir Menntaniálaráð ákveðið að framlengja.
frest þennan um fjóra mánuði. Eiga handrit að.
hafa borizí til skrifstofu ráðsins, Hverfisgötú 21
í Reykjavík, fyrir 12. ágúst 1959. Skulu þau
merkt dulnefni eða öðru einkenni, en nafn höf-
undar fylgja í lokuðu umsiagi, er sé auðkennt á
sama hátt Menntamálaráð áskilur sér f. h. Bóka-
Útgáfu Menningarsjóðs, útgáfurétt á því handritiv
er verðlaun hlýtur, án þess að sérstök ritlaun
komi tijL. Einnig áskilur Menntamálaráð sér rétt,
til að Ieita samninga við höfunda um útgáfu á
fleiri skáldsögum úr samkeppninni en þeirri,
sem verðlaun hlýtur.
5. marz 1959.
MENNTAMÁLARÁÐ ÍSLANÐS.
a
a
S
♦•i
* •
a
a
|
S
í:
P
• •
a
::
::
Ú
::
::