Alþýðublaðið - 05.03.1940, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 05.03.1940, Blaðsíða 2
ÞRIÐJUDAGUR 5. MARZ 1940. H.CANDERSEN Hæstirétturt Dómur fyrir ðlvun við akstnr RAUDU SKORNIR. 51) Næsta sunnudag fóru allir til kirkju, en hún fór inn í litla herbergið sitt og las sálma. 52) Þá birtist henni engill, sem hélt á grænni grein, og hann snerti loftið með greininni og það hækkaði. 53) Og þa var sjálf kirkjan komin heimtil litlu stúlkunnar. Og hún sat þar hjá fjölskyldu prestsins. ÞJöðræknisfélao ís~ lendinga. Utbreiðslu- og skemtifundiiF á DriðjudaoskySIti, foJÓÐRÆKNISFÉLAG islend- *^ lendinga heldur útbreiðslu- og skemmtífund næstk. fimmtu- dag að Hötel Borg. Þar verður margt til skemmt- unar. Jóhas Jónsson setur sam- komuna, Jakob Kristinss. fræðslu- málastjóri flytur ræðu. Síðan syngja þeir Jakob Hafstein og Ágúst Bjarnason en þá tala Ás- geir Ásgeirsson bankastjóri, dr. Ágúst H. Bjarnason, Arni Páls- son ^prófessor, dr. Guðmundur Finnbogason, dr. Sigurður Nor- alog Thor Thors alpingismaður Loks verður dansað til kl. 2. i Þjóðræknisfélagið var stofnað 1. desember síðastliðinn í þeim lilgangi að auka samstarf, kynni og samhug milii íslendinga vest- • an hafs og austan. 54) Og hún heyrði orgelkliðinn og hjarta Karenar fylltist svo sólskini, friði og gleði, að það brast og- sál hennar flaug til guðs og þar var enginn, sem spurði eftir rauðu skónum. Aðgöngumiðar að útbreiðslu- og skemmtifundinum kosta 2 kr. fyrir félaga og 3 kr. fyrir utan- félagsmenn, en félagar geta menn gerst með því að skrifa sig á lista í Hótel Borg og í bóka- verzJun Sigfúsar Eymundssonar. Bridgekeppnin. RIDGEKEPPNIN hófst á Stúdentagarðinum síðdegis á sunnudag. '. Sex fjögurra manna sveitir taka þátt í keppninni. Eftir fyrstu umferð, 24 apríl eru vinningatölur þriggja ef stu sveitanna þannig: 1. Árni Danlelsson, Gísli Páls- son, Benedikt Jóhannsson og Pétur Halldórsson -f2450 "stig. 2. Einar B. Guðmundsson, Stef- án Stefánsson, Axel Böðvarsson og Sveinn Ingvarsson +2440 st. 3. Pétur Magnússon, Lárus Fjeldsted, Guðm. Guðmundsson og •Brynj. Stefánsson +310 st. T gærmorgun var í Hæstarétti -"• kveðinn upp dómur í mál- inu: Valdstjórnin gegn Sigurði Jónssyni bifreiðarstjóra fyrir ölvun við akstur. Málsátvik eru serri hér segir: Aðfaranótt sunnudagsins 28. máí síðast liðinn var lögreglan beöin að koma að Hringbraut 74 og tók kærða, sem var ölvaður og iliur viðureignar. Fór lögregl- an með hann í Landsspítalann, þar sem tekið var sýnishorn: af blóði hans, sem reyndist við rannsókn l,95%o að áfengis- magni. Var síðan f arið með kærða í fangahúsið. Við vitnaleiðslu 1 málinu kom pað fram, að ¦kærði hafði ekið bifreio sinni undir áhrifum víns- ins. Hefir vitnið Sigríður Þor- steinsdóttir borið pað, að hún hafi hitt kærða umræddan laug- ard'ag kl. 6V2 í Lækjargötu og ók þá kærði bifreiðinni R. 771. Bauð kærði henni upp-í bifreið- ina og ók með hana hingað og pangað fyrir innan bæinn, par til kl. 0,30, að haldið var heim til kærða. Meðan á pessum akstri stóð ber vitnið, Sigríður, að pau hafi drukkið úr priggja pela flösku af brennivíni og að kærði hafi orð- ið mjög drukkinn, er pau komu að húsinu nr. 74 við Hringbraut. Vildi kærði pá fá hana inn til -sín.en Sigríður kallaði pá í lög- jeglupjón, sem par var staddur, og hljóp pá kærði út úr bílnum og inn til sín. Kærði hélt pví fram^að hann hafi umræddan dag eklð með fólk suður á Vatnsleysuströnd og að pvHoknu haldiðheim til sín, skilið bifreiðina eftir, tekið úr henni svisslykilinn og ekki hreyft hana' eftir pað. Hafi hann því næst farið inn í kjallara í húsi sínu og byrjað þá fyrst að drekka áfengi pennan dag. Segist hann pví næst hafa farið upp í íbúð sina og muna ekkert úr því, þar til hann raknaði við í fangahús- inu. Lögregluréttur tal'di fullsannað, prátt fyrir rieitun kærða, að hann hafi ekið bifreiðinni undir áhrif- um áfengis. Var hann dæmdur i 400 króna sekt til ríkissjóðs og 20 daga fangelsis í stað sektar- innar, væri hún ekki greidd inn- an 4 vikna frá lögbirtingu dðms- ins. Hæstiréttur staðfesti dóminn. Ahorfendur voru margir og höfðu gott tækifæri til að fylgj- ¦ast vel með spilunum. Næst verður keppt á miðviku- dagsb'öldi'ð kl. 7 á Stúdenta- garðinum. i ísmunðnr Jöhanns- son vigtarmaðnr. Miniiingstíorð. ASMUNDUR JÓHANNSSON ÞANN 25. f. rii. andaðist á Landakotsspítalanum Ás- mundur Jóhannsson vígtarmaður, til heimilis á Klapparstíg 13 hér í bæ. Banamein hanslvar krabba- mein. Asmundur var fæddur 16. aprit 1890 hér í Reykjavik. Við fráfall Ásmundar er fall- Sinn í valinn einhver mesti sæmd- armaður þessa bæjar. Asmundur var dugnaðarmaður, og hraustur vel, enda hafði hann unnið erfiðisvinnu frá því bann var unglingur. Ásmundur starfaði við kolaverzlun Bj. Guðm. og síðar hjá H/f. Kol & Sa.lt, í 20—25 ár samfleytt, og var skyldurækni hans og ráðveridni við brugðið, svo að eins dæmi mun vera. Það kvað ekki við neinn brest- Ur, þegar hann lét úr hðfn. Hann hvarf eins hljóðlega og hann hafði lifað lifi sínu, þessi hæg- láti og siðprúði maður. Hann barzt ekki mikið á, hann Asi, og vjrtist að eðlisfari vera feiminn og óframfærinn; en við, sem pekktum hann, komumst að raun um, að parna var á ferðinni maður, sem ávann sér traust og virðingu allra sem kynntust hon- um, með sinni prúðmannlegu framkomu. Ásmundur var greind- ur vel og kunni skil á mðrgum peim bókmenntum, sem við höf- Um hér, bæði um veraldleg og og andleg mál. Við Asmundur töluðum oft um pessi mál, og deildum um pau fram og til baka eins og gengur og gerist. Alltaf var Ásmundur tilbúin að sækja á eðá verja, er honum fannst ráðist ógætilega á pær lífsskoðanir er hann áleit mainn- úðlegastar og fegurstar og gerði pað pá með peim hætti sem prúðmenni einu er sæmandi. Það var segin saga ef maður komzt að einu af hinum mörgu góðverkum, sem Asmundur gerði og ef við vildum fara að dáðst að því við hann, þá lá við að hann yrði hálf styggur við okkur að við skyldum vera að hafa orð á pessu, sem ekkert \ æri. Ekk- ert ferðalag fannst okkur takast ef Ási var ekki með, enda var hann hrókur alls fagnaðar í kunn ingja hóp. Oft var hann spurð- ur, hvað heitir pessi bær, petta fjall og kunni hann skil á flest- um. Ásmundur unni ferðalögum, sérstaklega upp um fjöll ogfirn- indi. Það var einmitt á þessum ferðalögum, sem ég sá bregða fyrir glampa i augum hans er hann tók að lýsa hinni stór- fenglegu náttúrufegurð, dáðst að henni og peim er skóp hana, og gerði pað á þann veg, sem frálslyndum og víðsýnum manni er aðeins hægt að gera. Það mun líklega verða leit að þeim maani, sem kominn er nær fimm- tugu og aldrei hafi látið blóts- yrði frá sér fara, og þið sem ekki kynntust Asmundi haldið ef til vill, að ég fari með stað- lausa stafi, en það er fjarri mér að gera það. Asmundur var svo sérstæður maður og ólíkur mörgum sam- ferðamönnum sínum. Ög nú er hann horfinn yfir landamæri lífs og dauða, en eftir sig hefir hann skilið minningu um mann er allt vildi fyrir alla gera, en krafðist engra launa. Vertu sæll og pökk fyrir sam- veruna. M. E. Arshðtíð F. U. J. í Hafnarfirði. ¦* t FÉLAG UNGRA JAFNAÐAR- MANNA í Hafnarfirði hélt árshátíð sína að Hótel Birnin- urii í fyrrakvöld og minntist um teið 12 ára afmælis síns. Ræður fluttu formaður félags- ins, Sveinn Stefánsson, er setti hátíðina, Matthías Guðmundsson, formaður F. U. J. í Reykjavik, og Guðmundur Gissurarson. Hörður Vigfússon söng einsöng með undirleik Magnúsar Lýðs- sonar, Stefán Júlíusson lás upp gamankvæði eftir örn Arnarson, en Alfreð Andrésson skemmti með gamanvísnasöng. F. U. J. félagar úr Reykjavík fjölmenntu á hátíðina, en hún fór hið bezta fram og var félaginu til hins mesta sóma. Útbreiðið AlþýðublaðiSí Orðsending til kaupenda út um land. Munið. að Alþýðublaðið á að greiðast fyrirfram ársfjórðungslega. — Sendið greiðslur yðar á réttum gjalddögum, svo sending blaðsins trufl- ist ekki vegna greiðslufalls. Þeir, sem óska, geta fengið blaðverðið krafið með póstkröfu. Guðmundur Davíðsson; Vegakerfið á MngvSllum. Ty OKKRU fyrir aldamótin *^í síðustu var gerður akveg- ur frá Reykjavík til Þingvalla. Hann er lagður, eins og kunn- ugt er yfir há-Mosfellsheiði, bak við alla bæi í Mosfellssveit og kom því sveitinni að engum notum. Hann var nokkurskonar öræfavegur. Meðfram honum var nálega hvergi snöp handa ferðamannahestum um há sum- arið og undir snjó lá hann all- an veturinn. Nú er hætt að nota hann að mestu. En í annan stað er búið að gera veg gegnum Mosfellssveit, yfir lág heiðina og til Þingvalla. Hann var lagð- ur í tilefni af Alþingishátíðinni 1930. Þegar búið var að leggja há- heiðarveginn austur á bak við Skálabrekku var um tvær leiðir að velja með hann ofan á Þing- velli. Annaðhvort varð að fara með hann skáhalt aust- ur aið Þingvallavatni og upp með því, nálægt gömlu þing- mannaslóðunum, upp á Þing- velli, eða norðaustur fyrir neð- an túnið á Kárastöðum og ofan í Almannagjá, og var sú leið valin. Verkfræðingurinn, sem þá var, áleit að heppilegra væri að leggja veginn upp með vatninu, og mældi þar fyrir honum. En þetta fór öðruvísi en ætlað var. Ráðin voru tekin af verkfræðingnum. Honum var boðið að hætta við að fara með veginn þessa leið, en taka hina leiðina, þar sem vegurinn ligg- ur nú. ofan í Almannagjá. Að þessu lágu þau atvik, sem nú skal greina. Bóndanum, sem þá var á Kárastöðum, var það ljóst — að loku var skotið fyrir það, að hann hefði mikinn hagnað af greiðasölu, ef vegurinn lægi fjærri bænum upp með vatninu. Hann gerði sér vonir um. að gestir, á leið til Þingvalla, mundu frekar slæðast heim að bæ sínum, ef vegurinn lægi rétt hjá túninu. Bóndi fór því á fund prestsins á Þingvelli og fékk hann á sitt mál til að fá ráð- stófun verkfræðingsins breytt. Prestur talaði við landshöfð- ingja um þetta mál. Eftir þessa krókaleið, á bak við verkfræð- inginn, bar bóhdi sigur úr být- um. Þannig varð hagnaðarvon, lítilsiglds kotbónda, af greiða- sölu, orsök til þess að skemmd- ar voru ýmsar merkar sögu- menjar á Þingvöllum og stór spillt útliti staðarins. í tilefni af veginum voru hús reist á ó- heppilegum stöðum innan fornu þinghelginnar, gerð spjöll á jarðvegi og fornum búðarleif- um, vegir lagðir og troðnir stíg- ar um vellina þvera og endi- langa. Ríkið hefir orðið að kosta stórfé til" að afmá lýtin á Þing- völlum, þó aldrei verði það hægt um sum þeirra, einungis fyrir glappaskot að leggja veg- inn um Almannagjá, en ekki upp með Þingvallavatni, eins og upphaflega var ráð fyrir gert. Árið 1896 var farið með veg- inn ofan í Almannagjá um svo- nefndan Kárastaðastíg. Þar var áður einstígi upp úr gjánni. — Sögulegast við hann er það, að sagt er, .að Flosi Þórðarson og Eyjólfur Bölverksson haíi gengið þarna upp á efri gjá- bakkann árið 1012, er Eyjólfur þáði mútu til að taka að sér vörn í brennumálinu. En það atvik varð einn aðdragandinn að bardaga á Alþingi. Þegar vegurinn var lagður, voru klappirnar þarna sprengdar og rifnar niður. Miklu stórgrýti var rutt óreglulega í neðri veg- kantinn. Meðfram berginu var gerð mikil uppfylling undir veginn og aflíðandi halli ofan í gjána. Niðri í Almannagjá voru leifar af stórri fornmannabúð, sem giskað var á að Gestur Odd- leifsson, spekingurinn frá Haga á Barðaströnd, hafi átt. Þær voru þurrkaðar út með ölM. Þegar komið var með veginn að Drekkingarhyl var þar öllu um- turnað. Sprengt úr gjábakkan- um og stórgrýti dembt ofan í hylinn þar, sem hann var dýpst- ur. Trébrú var síðan lögð yfir gljúfrið þar, sem áin féll úr hylnum og ofan á vellina. Veg- urinn var lagður stuttan spöl austur fyrir brúna, var þá hætt við hann í það sinn. Það mátti afsaka, að vegurinn var lagður eftir gjánni og jarðrask, sem af því stafaði, ef ekki hefði verið um aðra leið að gera, en það var síður en svo, eins og áður er sagt. Oft kemur fyrir að vegurinn í gjánni verður ó- fær af snjó frá hausti og fram á vor, kemur hann þá engum að gagni. Konungskomu ár var 1907. í tilefni af því var þá byrjað á veginum aftur, þar sem áður var fráhorfið. Nú var gerð skörp beygja á veginn og hann lagður þvert yfir miðja Neðri vellina (Lögréttuvöllinn forna) og suð- ur méð hraunjaðrinum fyrir endann á Flosagjá, en þar var gerð einhver sú krappasta bugða, sem til er á þjóðvegi hér á landi. Tveimur vögnum með hestum fyrir, varð ekki ekið eftir bugðunni, hvorum á eftir öðrum, nema maður fylgdi hverjum hesti til að koma í veg fyrir útaf keyrslu. Þarna hefir bifreiðum verið ekið útaf veg- inum. minnsta kosti 5 sinnum síðan 1930, þó hefir ekkert slys hlotizt af. Trébrú var lögð yfir Nikulásargjá. Hún var látin víkja fyrir steinsteypubrú laust fyrir 1930. Eftir að gjáin var brúuð 1907, var farið að grýta ofan í hana peningum. Síðan fékk hún nafnið „Peningagjá." Veginum var haldið áfram frá gjánni, austur hraunið að Vell- ankötlu. Þar hvíldist vegagerð- in í 30 ár. En vegurinn frá Þingvöllum þangað austur var lagður í eins dags nauðsyn, eða eingöngu til þess, að hægt væri að aka konungi yfir hraunið, sem þó aldrei þurfti á að halda. Vegurinn var i síðan kallaður , .Konungsvegur." Þar, sem vegurinn var lagð- ur með hraunjaðrinum, frá Neðri völlunum, sást á stöktí stað votta fyrir leifum af forn- um búðum. En menjar þeirra hurfu algerlega eftir að vegur- inn kom. Á þessari Íeið var Brennugjá. Henni var einnig að mestu leyti spillt með því að hlaða v'eginn upp þvert yfir hana, þar sem hún opnast úr hrauninu fram að Öxará. Um 1920 var loksins farið að byrja á að hlynna eitthvað að Þingvöllum. Vegurinn, sem lagður var 1907 þvert yfir Neðri vellina var tekjnn í burtu og lagður í víðri bugðu á klöpp milli Efri og Neðri vallanna, þar sem lítið bar á honum. Var síðan sléttað rækilega yfir veg- arstæðið á völlunum og öll sár grædd, sem af því stöfuðu. Gistihúsið „Valhöll" var rekt

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.