Alþýðublaðið - 11.08.1942, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið - 11.08.1942, Blaðsíða 8
8 ALÞYÐUBLAÐIÐ ÞriSjudagur 11. ágúst IU& JARNARBÍÓI Lady HamíltOB i Aðalhlutverk: Vivien Leigh Laurence Oliver Sýnd kl. 6 og 9. Aðgöngumiðasala faefst kl. 3, í Ekki hœgt að panta'í síma. MÍÐUR á ferð yfir heiði várð seinn fyrir og neyddist til að setjast að í sælu- húsi, enda þótt honum væri það þvert um geð, því að það orð fór af því, að þar væri reimt. Þegar hann gekk inn, var þar annar maður fyrir, og er þeir höfðu heilsast, sagði komu- maður: „Trúir þú á drauga? — \Ég trúi ekki á þá." „Svo!" svaraði hinn, liðaðist sundur og hvarf. * STÚLKA að nafni Sigríður gaf síra Páli skálda eitt sinn sem oftar í nefið. Hann þakkaði fyrir nef sitt með eft- f irfarandi vísu: Nærirðu á mér nefið enn, nálaskorðan dygga, mikill djöfuls merkiskvén- maður ertu, Sigga! * TiÆ" AC TAVISH var einu ¦*"¦*- sinni boðinn í skírnar- veizlu til fjölskyldu, sem var annáluð fyrir gestrisni. Þegav veízlan stóð sem hæst stóð Mac Tavish upp, gekk að hverjum einstökum gestanna, rétti þeím höndina grafalvar- legur og kvaddi þá álla með mestu' virktum. „En Sandy minn góður, kall- aði, húsbóndinn til hans, „þú ert þó ekki að fara, þegar veizl- an er rétt að byrja?" „Nei," sagði Mac Tavish og hneigði sig kurteislega, „en ég ætla að kveðja, meðan ég þekki ykkur." Já, svaraði læknirinn, hún er úr allri faættu. En mér þykir leitt, að við skyldum ekki getað hjargað foarninu. Eðvarð brá. — Er það dáið? — Það fæddist andvana. Þér skuluð fara til Bertu, hún þarf þess. Hún veit ekkert um foarnið ennþá. Berta lá hreyfingarlaus og út- tauguð eftir barnsfourðinn. And litið var öskugrátt, augun hálf lokuð, fjörlaus og sljó, kjálk- arnir voru máttlausir eins og á dauðum manni. Hún réyndi að forosá þegar hún sá Eðvarð, en faún var svo máttvana, að var- irnar bærðust varla. — Þér skuluð ekki tala, góða sagði ljósmóðirin. Eðvarð laut niður að konu sinni og kyssti faana, öriítill rbði færðist fram í kinnar henni og svo fór faún að gáta, tárin streymdu niður kinnarnar. —'- Komdu nær mér, hvíslaði hún. Hann kraup við hlið hennar, og varð allt í einu mjög hrærð- ur. Hann tók um hönd hennar og sú snerting hafði undraverð áfarif, Berta dró andann djúpt og þreytulegt bros kom fram^ á varir henni. — Guði sé lof, að þetta er liðið, stundi hún. — Ó, elsku Eddi, þú getur ekki gert þér í hugarlund, hvað ég hefi þjáðst. Það var svo hræðilegt. — Já, en nú er það búið, sagði Eðvarð. — Þú hefir þjáðst með mér, Eddi. Það herti mig upp að vita það. Nú verður þú að fara að sofa. Þú varst góður að aka til Tercanfoury f yrir mig. \ — Ekki að tala, sagði Ramsay læknir, sem kom nú aftur inn, eftir að hann hafði skilizt við sérifræðinginn. — Mér líður betur núna, sagði Berta, — fyrst ég er bú- inn að sjá Edda. — Já, nú skuluð þér fara að sofa. — Þér faafið ekki sagt mér, hvort það er drengur eða stúlka, segðu mér það, Eddi. Eðvarð leit vandræðalega á lækninn. — Það er drengur, sagði lækn irinn. — Ég vissi ,að það mundi verða; sagði hún, og fagnaðar- blær 'færðist.Tyfir svipinn. — Ég er svo glöð. Hef irðu séð hann, Eddi? — Ekki ennþá. — Það er foarnið okkar. Það borgar sig að þjást til þess að eignast barn. Ég er svo ham- ingjusöm. — Nú verðið þér að sofna, sagði læknirinn. — Ég er ekkert syf juð, ég vil sjá sofa minn. — Þér getið ekki fengið að sjá hann núna, hann sefur, það má ekki trufla hann. — Ó, mig langar tií að sjá hann eitt andartak, þið þurfið ekki að vekja hann. — Þér fáið að sjá hann eftir að þér hafið sofið, sagði lækn- irinn sefandi. — Annars kom- izt þér í geðshræringu. — Jæja, farðu þá að sjá hann, Eddi, og kysstu hann, ég ætla að sofna. Hún var svo áköf í það, að faðirinn sæj að minnsta kosti son sinn, að ljósmóðirin varð að leiða Eðyarð inn í næsta her- bergi. Þar lá eitthvað á drag- kistunni^ sveipað áforeiðu, sem ljósmóðirin lyfti frá. Eðvarð sá barn sitt, nakið og lítið, aumk- unarvert. Augun voru lokuð, augun, sem aldrei höfðu opnazt. Eðvarð horfði á það andartak. — Ég lofaði að kyssa það, hvíslaði hann. Hann laut niður og snerti kalt ennið með vörunum, ljós- móðirin breiddi aftur yfir líkið og þau gengu inn til Bertu. — Sefur hann? spurði hún. . — Já. — Kysstirðu hann? — Já. Berta brosti. — Hugsa sér, að þú skyldir kyssa barnið mitt á undan mér. En nú var svefnmeðalið, 'sem læknirinn hafði gefið henni, farið að hafa áhrif, — og Berta féll í fastasvefn. — Við skulum ganga svolítið í garðinum, sagði Ramsay. —- Það ér víst betra, að ég verði hjá þegar hún vaknar. , NÝJA BfÖ (The Fame of New Orleans) Ameníksk stórmynd gerð und ir stjórn franska kvikmynda meistarans RENE CLAIR Aðalhlutverkin leika: MARLENE DIETRICH Bruce Cabot Roland Young Mischa Auer Andy Devine Sýnd í dag kl. 5, 7 og 9. GAfVBLA BfiÓBK Sígnr ásíarianap. (Victory) Saga frá Suðurhafseyjum.. Fredrkj March ', Betty Field. Sýnd kl. 7 og 9. Aðgóngum-iðar seldir frá kL 11 1'h. Framhaldssýning "kl. 3%—6%. Sumarjól. (Christmas in July). Ellen Drew og Dirk Powell' Bánnað fyrir börn innan 16 ára. Loftið var hreint, þrungið ilmi vorgróðurs og angan jarð- ar. Þeir drógu báðir andann djúpt eftir þungt loftið inni í sjúkrastofunni. Ramsay tók undir handlegg Eðvarðs. — Hressið yður upp, dreng- ur minn, sagði hann, — þér hafið tekið þessu með karl- mennsku. Ég hefi aldrei séð nokkurn mann bera sig svo vel slíka nótt sem þessa, ,og þér lítið bara vel út núna. — Það er ekkert að mér^ sagði Eðvarð, — en hvað — hvað á að segja um barnið? — Ég býst við, að hún verði hressari eftir svefninn, sagði læknirinn. — En í bili bjóst ég; ekki við, að hún þyldi meira,. þorði satt að segja ekki að segja. henni sannleikann. Þeir fóru inn, þvoðu sér og' borðuðu'og biðu þess síðan, atS Berta vaknaði. Loks kallaði ljósmóðirin á þá. HJALTI HJÁLPFÚSI ÞAÐ var ekki lítið, sem á gekk fyrir Hj alta og ná- granna hans, Benna, enda var það engin furða, því að það var von á álfakonunginum í þorpið, þar sem þeir bjuggu. Og hann hafði lofað að drekka kaffi hjá öðrum þeirra. „Hann ætlar að senda/þjóna til þess að líta inn í húsin okk- ar, og hann ætlar að drekka kaffi í húsinu, sem verður hreinna og snyrtilegra", sagði Hjalti. „Ó, ég vona að það verði húsið mitt!" „Og ég vona, að það verði mitt! sagði Benni. Ég ætla að láta sauma rauð og gul glugga- tj<?ld og hengjas þau fyrir glugg ana. Þau skulu svei mér ganga í augun á álfakonunginum!" Það var nú heldur en ekki við búnaður í báðum húsunum! Allt var hvítþvegiðj sópað og fágað efst sem neðst. Gólfið var svo hreint og gljáandi, að það var engu líkara- en að það væri úr góðmálmi. Og iþá var nú ekki amaleg sjón að sjá katlana og könnurnar — og öll búsáhöld- in. Þau blikuðu og tindruðu í sólskininu, svo vel höfðu Benni og Hjalti fægt þau. Daginn áður en álfakonung- urinn átti að koma var í raun- inni ekki hægt að gera upp á milli þessara tveggja heimila^ Þau voru bæði svo þrifaleg og snyrtileg. Litlu 'garðarnir við húsin voru ofnir fegursta tílóm skrúði, og göturnar voru prýði- lega sópaðar. En um nóttina vildi til sá sviplegi atburður, að eldur kom upþ í húsi býflugna- Gunnu. Hamingjan góða, það^ var hræðilegur viðburður! Hús- ið var allt úr timbíi, svo að^ það brann til kaldra kola, þó aði býflugna-Gunna og vinir henn- ar skvettu f ötu ef tir f ötuc á log- MsmmiLE, mu? the /mountain, pu/vwrtin's PULL WITTgP 30i, WILBUR, WOUNP0? VI TONIÍ C0ME9 TO. fm BELOW, IM THE eXClTeMSNT Of THE CW5&, PUMARTIN TAKK A WRONG TURN... £VEN AS WIL8UR /V1AKES HIS VOW, THE TRAILEK -4KIP THE ROADStER StART POUBLINíá BACK W THEIRCOUKE. MIHBiSlfil Orn: Það er bezt að reyna smáskæruhernað í staðinn fyrir vígstöðvaárás. Ef ég eyðilegg benzíngeyminn, verður hann að stoppa. Á meðan þessu fer fram rankar Vilbur við sér langt uppi í fjallinu, en Tóní særði hann. Vilbur: Hvar?'.. Hvað? .. Það var þessi kvenpersóna! Hún gerði þetta við mig! Ef hún kemur aftur, skal ég .. í æsingnum, meðan á eltinga- leiknum stendur, beygir Du- martin vitlaus^; og leikurinn berst aftur upp eftir fjallinu.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.