Alþýðublaðið - 13.08.1942, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið - 13.08.1942, Blaðsíða 8
ALt>WUBLAÐtP Fímmtudagur 13. ágást 1942» JARNARBÍÓI lady HamiItOB Aðalhlutverk: Vivien Leigh Laurence Oliver kl. 9. Kl. 5 og 7. FLÓTTI EIGINSMANNSINS Aðalhlutverk: Ingrid Bergman og Leslie Howard. Saia aðgöngumiða íheÆst kl. 1 ÍEkki hægt að panta í síma. P ARANDTRÚBOÐI, sem * staddur var í stórborg og hafði háldið fyrirlestra, sem vöktu mikið umtál, mætti blaðadreng á förnum vegi og spurði hann um leiðina til póst- hússins í borginni. „Þú ferð eftir þessari götu gengur hana alveg á enda og beygir svo til hægri." „Þakka þér fyrir, þú ert mesti sóma- og greindarpiltur," sagði trúboðinn. „Veiztu, hver ég er?" „Nei." „Ég er þessi margumtalaði prédikari. — Ef þú kemur á samkomu hjá mér í kvöld, sícal , ég vísa þér leiðina til himna." „Til himnal" Og þú, sem þekkir ekki leiðina tíl pósthúss- ins," sagði blaðadrengurinn. * SKIP það, er Jón Indíafari var á, hafði með sér frá Indíalandi „eina papagöju ... sú eð kunni manns mál að tala, bæði á indianisku, portogalisku og þýzku tungumáli. Og nær vér höfðum 11 vikur í sjó ver- ið, sýktist hún og talaði general hart til, að hann hefið sent sig í slíka háskasamlega reisu, og kvað hann valdan vera síns dauða, ef hún þess vegna dæi, en þó ef guð vildi svo vera láta, sagðist hún tilfriðs gjarnan skyldu vera. Og þar eftir ínnan þriggja daga dó hún og varð út- byrðis varpað." Smám saman jukust kraftarn ir og hún lét til leiðast að taka á móti vinum sínum, sem komu í heimsókn. Sumir voru dapr- ir vegna hennar, aðrir komu af skyldurækni eða forvitni. Ung- frú Glover var erfijðust við- f angs. Hún samhryggðist Bertu innilega, en tilfinningar hennar annarsvegar og skilningur á réttu og röngu hinsvegar, voru sitit hivað. Híenni fánnst ung kona ekki taka sorg sinni með viðeigandi auðmýkt. Berta var heisik í skapi og fannst hlut- skipti sitt ramglátt. Ungfrú Glover'kom á hverjum degi með blóm og góð ráð. En Berta tók engum ráðum og skeytti engum fortölum. iÞegar jþessi fróma stúlka las upp úr foiblíunni hlust aði Berta á með f ýlusvip og beit vörunum fastv saman. — Villtu ekki, að ég lesi fyr- ir þig í bibhunni, góða? spurði prestssystirin oft. En einn daginn þraut jþohn- mæði Bertu, hún gætti lekki tungu sinnar. — Gerðu það, ef iþú hef ir gam an af því, góða,1 svaraði hún kuldalega. — Ó, Berta, þú tekur þessu ekki réttilega. Þú ert svo upp- reisnargjörn, og það er rangt hjá þér, mjög rangt. — Ég hugsa ekki um annað en ibarnið mitt, sagði Berta hrottafega. — Hví biðurðu ekki guð, góða mín? Á ég að biðja með þér stutta bsén, Berta? — Nei, ég kæri mig ekki um að biðja iguð. Hann er annað- hvort vanmáttugur eða grimm- ur. — Berta, hrópaði lungfrú Glover, — þú veizt ekki hvað þú ert að segja. Biddu guð að þíða ísinn úr hjarta þínu, biddu guð að fyrirgefa þér. — Ég þarfnast engrar fyrir- gefniingar. Ég hefi ekkert gert af mér. Það er .guð, sem fremur æt'ti að (þarfniast fyrirgefningar minnar. — Þú veizt ekki hvað þú ert að segja, Berta, sagði ungfrú Glbver, hrygg og alvarleg. Berta var enn svo lasburða, að lungfrúin þörði ekki að þjarma betur að henni. Hún braut heilann um hvort hún ætti að ráðgast við ibróður sinn. Bn undarleg ífieimni hindraði hana að leita til hasns í andleg- jim vandamáluim nlema brýn nauðsyn krefði. En hún hafði þó tröllatrú á honum og hann sam- einaði í hennar augum allar dyggðir, sem kristinn kennimað ur þarf að hafa. Og iþótt hann væri miklu veikari persónuleiki en hún sjáH, var hann þó mátt- arstoð hennar, og á fynri árum, þegar holdið var uppreisnar- gjarnara en nú, hafði hún sótt sér styrk í guðspjónustur hans og orð. OLoks ákvað ungfrú Glover þó að tala við hann um það, sem nú lá henhi á hjarta. Hún forðaðist í heila viku að- ræða andleg mélefni við sjúkl- inginn. Þegar henni fannst Berta haffa styrkzt nægilega mikið kom hún með bróður sinn til Court Leys, án þess að segja henmi f rá því áður. ! Œíún! ^ekk upp í heríbergi Bertu og athugaði hvort hún væri viðeigandi klædd fyrir heimsókn klerks. — Heyrðu, sagði hún, — Charles er niðri og vill gjarn- an líta inn til þín. Eg taldi viss- ara að koma upp og sjá hvort þú værir sæmiiega útMtandi. Ber-ta sat uppi í rúmi sínu og hallaði sér upp að svæf lum. Hún /var í sljósraiuðri; lireyiu, sem stakk í stúf við dökkt hárið og föilt andlitið. Hún ibeit á vörina og harðnaði á svipinn, þegar hún heyrði, að pres^urinn væri staddur niðri. Ungífrá Glover >tók eftir því. — Ég held henni sé ekki um komu þína, sagði hún við bróð- ur sinn, þegar hxin kom ofan. — En ég heíd það sé skylda þin. — Já, það er skylda mín, svaraði séra Giover, sem var ámóta illa við þetta fyrirhugaða samtal og Bertu sjiálfri. Hann var heiðvirður maður, sem villdi ekki vamm sitt vita í meinu, en hann hafði lengst af látið sér nægja kirkjuathafn I NÝJA BfO I SröðarliðlliBffl. (The Fame of New Orleans) [Ameráksk stórmynd gerð und| ir stjórn franska kvikmynda-*J ¦meistarans RENE CLAIR Aðalhlutverkin leika: MARLENE DIETRlCH Bruce Cabot Roland Young Mischa Auer Andy Devine Sýnd í dag kl. 5, 7 og 9. I ttfcMLA BiÓ (BOBY TOWN) Ameríksk stórmynd. SPENCER TRACY MICKEY ROONEY Börn innan 12 ára fá ekki aðgang. Sýnd kl. 7 og 9. Framhaldssýning kl. 3%—6%. Sumarjól. (Christmas in July). Ellen Drew og Dirk Powell Bannað fyrir börn innan 16 ára. ir sínar, standa fyrir samskot- um og húlsvitja hjá fátækling- unum. Honum var alveg nýtt um varninginn að eiga að talá við uppreisnargjarna hefðar- konu, og hann vissi varla hvern ig hann átti að fást við hana. Ungfrú Gloyer opnaði svef n- herbergisdyrnar fyrir bróður sinn, hún setti stól fyrir hann við rúmstokkiinn og isettist sjálf á hann í hæfilegri fjarlægð. — Hringdu ef tir tei áður ens iþú sezt, Fanney, sagði Berta. — Ja} ef þér væri sama — Charles vill víst tala við þig; fyrst, er það ekki, Chaarles? — Jú, góða mín. — Ég leyfði mér áð segja hon; um hvað þú sagðir um daginn^ Berta. Frú Craddock bærði varirn- HJALTI HJALPFÚSI „Auðvitað verður það sama viðkvæðið hjá Hjalta," hugsaði hún með sér. „Það er alveg til- gangslaust að biðja hann ásjár. Ég verð að fara með börnin í hlöðuna og búa þar um þau eins vel og auðið verður.", Svo safnaði hún börnunum saman í einn hóp og lagði af stað með þau yfir flötina áleið- is til hlöðunnar. En hún var ekki komin langt, þegar hún heyrði, að einhver var að kalla á eftir henni. „Gunna, Gunna, hvert ert þú að fara?" Það var Hjalti, sem hlaupið hafði á eftir henni með fangið fullt af kápum og ábreiðum. „Ég ætla að hreiðra um mig og börnin í hlöðunni í nótt," sagði Býflugna-Gunna. i „Nei, það mátt þú ekki gera," sagði Hjalti. „Þið komið öll heim í kofann minn. Takið við þessum kápum og ábreiðum og kastið þeim yfir ykkur, svo að þið verðið ekki innkulsa. Ég er búinn að hita vel upp í; eldhús- inu hjá mér, og þar bíður ykk- ar full kanna af heitu kókó og heilmikið af smurðu brauði." „En — en — kemur ekki álfakonungurinn til þess að* heimsækja ykkur Benna á morgun?" sagði Býflugna- Gunna. \\ „Jú, en það skiptir engu máli," sagði Hjalti. „Það er\ ófært, að þið verðið í hlöðunni. Við Benni skjótum skjólshúsi yfír ykkur í nótt. „En Benni vill það ekki,,fr sagði Býflugna-Gunna döpur £ bragði. „Hann segist ekkert kæra sig um neinn troðning íi húsinu, sem hann sé nýbúima) að snyrta svo vel til í." Hjalti varð svo hissa yfhr þessari vonzku Benna, að hon- um varð alveg orðfall um MYBBASSfiá Lillí: Getur þú ekki gert eitt- hvað? Örn verður drepinn þarna! Tóní: Róleg, telpa mín. Örn sagði okkur að bíða eftir merki og við bíðum! Dumartin (hugsar): Hetjan okkar kemur ekki enn til þess að gera út af við mig. Ef til vill er hann að reyna taugastríð, en ég get beðið. Örn: Þarna fór hann. Nú þarf ég bara að biða, þangað til geymirinn tæmist. Aho uPAHe/\o,\inmric&>,WLBU!Z cumbs 5WIPTIY TO THe HUSE BOULPER 0VERHAN6IM6 THB R0A9... i Wide Wo>li) Feilim Ofar í fjallinu klifrar Vilbur, án þess að nokkur viti af hon- um, í áttina til Grettistaksins,. sem slútir yfir veginn.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.