Alþýðublaðið - 19.12.1942, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið - 19.12.1942, Blaðsíða 8
 Ai.Í>Ym»ilSLAtI^ID Idttigardagiur 19. desember 194$'- NÝJA BlO Slnngínn fréttaritari (His GM Friday). Cary Grant Sosalind Russell Ralph Bellamy 5, 7 og 9. Á MANNTALSÞINGI ¥•% ÓTT mig allir tyggi *^ tönnum, og töngl hold með beinum, samt er ekki mörgum mönnum matur í mér einum. Sr. Benedikt Jónsson í Bjarnarnesi. ' O" ALDA átti uppboð í húsi ¦"• einu. Uppboðsháldarinn sendi aðstoðarmann sinn á vettvang til að skrifa upp mun- ina, sem átti að selja. Ekkert athyglisvert kom fyrir í starfi þessa manns fyrr en hann hnra inn í borðstofuna. Þar hélt hann áfram vinnu sinni og skrifaði upp húsgögnin hvert á fætur bðru. í bókinni hans stóð skrifað með æfðri og snyrtilegri rit- hönd: „Eitt borðstofuborð úr ma- honí. Sex borðstofustólar úr sama. Eitt hliðarborð úr sama. Ein flaska af skozku viskí, full." Svo var auðséð á bókinni, að aðstoðarmaðurinn hafði feng- izt við eitthvað. annað. Loks hafði hann slegið botninn í dags verkið og hafði skrifað hikandi hendi og hlykkjóttum og ójöfn- um stöfum: „Ein flaska af skozku viskí, tæplega hálf-full. Eitt tyrkneskt gólfteppi, sem gengur í bylgjum." "Kf G heyri sagt, að sonur ¦~* þinn sé orðinn sterk-efn- aður. — Já, hann er það. Og nú þarf ég engin föt að kaupa — geng bara í þvi, sem hann fleyg- ir! # VÍSA EFTIR K N. Að vita á mér eínhver skil, ef ykkur skyldi langa til: hingað kom ég Fróni frá, flækst hef víða um lönd og sjá Kvenfólkið mér kærast er, og konur flestar unna mér. Getinn er ég og fæddur flón í Flóanum og heiti Jón. CLOSTE "• RHEITNA' I —¦ En, höf ðtLngi, — — Já, Mamiba? — Höfðinginn á að sjá um, að kúahjörðin, sem mér var ætmð tímgist vel, og hann á að tláita sérstaka hjarðmenn gæta hennar. Hann á að láta tala um hana sem hjörð iLitla skýsins, sem 'kemur á undan storminum, hiörð hans, sem einu sinni var kaillaður Litla hlómið. Þannig verður nafni mínu haldáð á lofti og hjarðir þínar aukast og margfaldast. « \ 6. Zwart Piete var að tala við Söru, þegar Rinkais kom, aftur. — Ertu (búinn að losa þig við kýrnar? spurði 'hann. —¦ Já, húsbóndi, ég er laus við þær, en mikið sé ég samt eftir þeim. Þetta voru svo fal- legar kýr. — Vertu jþá undir það búinn, að fara héðan á morgun. — Fyrst húsbóndinn skipar, hlýði ég. Ég skal safna saman dóti mínu. í dogun skal ég verða reiðubúinn að fylgja húsfoónd- anum til lands hvítu miannanna við stóra vatnið. Áður en tvö tungl eru af lofti verðum við komin þangað, og þá mun hús- bóndinn Sjjá fleiri undur. Og af því að ég er ekki ^hefnigjarn maður, ætla é^g að sýna hús- bóndanum þetta, enda þótt hann léti ljónynjuna leika mig grátt. Morguninn eftir, þegar Zwart Piete, Sara og de Kok höfðu kvatt höfðingjann, biðu þau eft- ir gamla KJaffanum. — Hvað er nú oroið af töfra- manninum þínum, iSara? spurði Piete. r — Ég veit það ekki, en ég býst við hann skili sér, sagði hún. Hann kemur áreiðanlega, sagði de Kok. Og hann kemur áreiðanlega ekki einsamall. Þau litu í átt til þorpsins og sáu þar • einkennilega skrúð- göngu á leið til þeirra. Unga stúlkan, systir konu höfðingjans gekk á undan og teymdi hvítan uxa. Á baki ux- ans sat Rinkals. Á eftir uxan- um gengu fjórar kerlingar, sem báru á höf ðinu alls konar skran — potta, koppa og kyrnur. — Hvað á þetta að þýða? hrópaði Piete og reið til þeirra. Hvern fjandann hefirðu í hyggju? — Þetta er ekki alvarlegt. — Þetta er stúlkan, sem andarnir eru orðnir hrifnir af og vilja ekki skilja það. Uxinn er gjöf, frá hófðingjanum, sem sá, að ég gat ekki gengið og sagði þess vegna, að ég yrði að bíða. Húsbóndinn má ekki gleyma því, að ég datt á stein. —- Nei, ég man það, en hvað ætlarðu að gera með þessar? Piete benti á kerlingarnar. — Ó, þessar, sagði Rinkals. Þær keypti ég af höfðingjan- um. Þær eru mæður hinna ungu kvenna hans, og þær kunna húsverk og akuryrkju betur en aðrar konur. Þær munu gera mér daglega lífið þolanlegra, og daglega vex þörf mín á lífsþægindum. — En verða þær þér ekki til óþæginda? —¦" Hvers vegna ættu þær að vera það? Ekki sef ég- hjá dætrum þeirra. Hann horfði á þær með fyrirlitningu. — Eg gaf fimm kýr fyrir hverja þeirra, og þær eru mjög upp með sér. En ég hefði getað feng ið þær fyrir ekki neitt. — Og hvað borgaðirðu fyrir ungu konuna? — Tíu kýr. -— Dýrt er drottins orðið, sagði Piete og brosti. — Þetta er yndisleg stúlka, vel vaxin og ung. — Vissulega ertu mikill töframaður, sagði Piete. En segðu mér eitt. Hvers vegna léztu þér nægja aðeins eina unga konu? — Þetta er sönnun vizku minnar, ó, hvíti maður. Því að ég er ekki lengur ungur maður og hugur minn er heitari en blóð mitt — miklu heitari — en er hægt að verma ungar konur einungis með huganum? Við skulum halda áfram húsbóndi góður. XIII. KAFLI > í litlu nýlendunni gekk lífið sinn vanagang. Kýrnar voru feitar og vel fram gengnar, en brátt komust þeir að raun um, að hægt var að forðast hrossa- sóttina á þann hátt að beita hestunum uppi á hásléttunni. Gróður var ágætur þarna í ný- lendunni og spretta ágæt í því, sem Anna frænka hafði sáð í garðinn sinn. Hefði aðeins ein- hver markaður verið, var hægt að selja framleiðsluna og verða auðugur. En þetta var snara og blekking. Var ekki auðveldara fyrir úlfalda að komast í gegn um nálaraugað en ríkan mann að komast gegnum hlið himna- ríkis? Hendrik sagði, að hitasóttin myndi Iíða hjá, þau myndu harðna og verða ómótstæðileg fyrir hitasótt, og þetta varð, en margir dóu þó. Litlu grafreit- irnir stækkuðu og krossunum fjölgaði. Þau höfðu nú náð sambandi við aðra leiðangra, leiðangra, sem numið hofðu staðar og sezt að skammt frá þeim, aðeins sjö daga ferð á hestbaki. Af manni, sem kom til þeirra í leit að PAiiTiARNARBlOni Mowgli (The Jungle Book) Myndin í eðHilegum litum. | Eftír liinni heimsfrægu bók E. Kiplings. Aðaúhlutverkið leikur Indverjinn SABU. Sýnd M. 3, 5, 7 og 9. konu, hafði Anna de Jong feng- ið fréttirnar um svínið. Smám saman, með því að lokka manninn með brennivíni, hafði Anna frænka togað út úr honum söguna. Hún var á þá leið, að maður nokkur hafði lagt af stað frá Höfðanýlend- unni með tvö svín. Maðurinri hafði dáið og öll svínin nema ein gylta? Ekkjan kunni ekki að fara með svín. — Já, ein gylta, sagði Anna frænka. — Það er sannanlegt. Og hvað er þessi gylta gömul? spurði hún. oaröld i Wpiolii (Wyoming) Wallace Beery Leo Carillo Ann Rutherford Sýnd IdL 1 og 9. Börn fá ekki aðgang. Kl. ZVz-^&Vz. í GAMLA ÐAGA (Those Were the Days) Wm, Holden — Bonita Granville — Hún er átta mánaða. — Það er raunalegt að vita átta mánaða gamla gyltu án. maka. Og hvenær drápust hin svínin? — Rétt áður en ég lagði af stað. Það var lítill göltur, sem hlébarði drap. — Og þú segir, að konan, sem á gyltuna, sé veik og eígi ungbarn, sem ekki fái neina mjólk. Það er raunalegt. Ogr þú segir, að konan heiti de Tri- eses. Einu sinni þekkti ég fólk með því nafni. Gaman þætti // Kappakstnrshetjan. Severusar, sem var inni í skóg- inum. Þetta var hlýtt kvöld og hinn ungi rómverski aðalsmaður Var á gangi við opna sundlaug, sem var í garði hans. Hann bar fatli. Honuni brá mjög í brún, þeg ar hann sá Alfreð koma hlaup- andi gegnum runnana, hlekkj- aðan og berandi þungt járn, sem fest var við hægri fót hans. „Hamingjan góðza," hrópaði Severus undrandi. ,,Er þetta ekki Alfreð, brezki fanginn, sem ég reyndr að fá keyptan á þrælamarkaðinum! En hvað hefir komið fyrir? Hvernig komst þú hingað?" Alfreð glotti við. ,,Eg hefi sloppið frá Manusi, fantinum." ,,Þú slappst, Breti," ságði Severus og undraðist enn meir. „Það var rösklega gert! En þetta er hættulegt! Og hvernig geturðu búizt við því, að ég geti hjálpað þér?" „Hafir þú enn ekki getað fengið þér vagnstjóra, þá leyf- ir þú mér að aka vagni þínum í kappakstrinum mikla, tigni Severus," sagði Alfreð ákafur. „Þess vegna er ég hingað kom- inn. Ef ég sigra, get ég beðið keisarann um frelsi. Þú verður að leyfa mér að gera þetta! Það er afar áríðandi fyrir mig." „Betri vagnstjóra en þig er varla hægt að fá, Alfreð," sagði Severus ánægður. „Eg hefi reynt að útvega mér góðan síðan Manus. keypti þig, en á- rangurslaust. Það er mér líka afar áríðandi, það að þú akir.'^ „Húrra!" hrópaði Alfreð £ gleði sinni. „Ef ég vinn ekki,.. er það ekki mér að kennaí" • „En þú hafðir strokið frá Manusi, Alfreð." „Já, ég strauk frá honum og tók vagn hans traustataki," — sagði Alfreð. „En nú er ég laus vlð hann. „En hann á rétt á þér, hve- nær sem hann nær í þig," sagði Severus áhyggjufullur. „Þannig ru rómversk lög." Alfreð beit á vörina. Var hann þá sigraður, þrátt fyrir allt?" „Bíddu við!" hrópaði Sever- us. „Hann hefir þó ekki elt þig hingað? Gott! Eg skal fela'þig, Breti. Og ef hann finnur þig; ekki, skalt þú akavagni mínum í kappakstrinum." Gleði Alfreðs átti sér engim takmörk. Hann strengdi þess heit að vinna sigur í kappakstr- inum. Severus benti á hlekki Alfreðs og sagði, að þá yrði að V/íét World Fcjlutes ^COKCHY HA6 FINALLy 5UCCEEPEP tN PRE6ENTING HI5 PLAN FOR ATTACKINS THEJAPAIK0A6E TO MiSð QUICK. <3TKUCK0yiTð PAKíNG ANP \NGENUITV.5HE AGREE5T0rr„- , % i'ÚV.-; -- ...ANP IFTHEIR AIR PAðE V THArCAN0EOON£ SET5IT5 5UPPLIE5 gyTRUCK CONVOY FKOM ACKOSS THE I5LANP ITWILL dE A ClNCH FOKUSTOINTERCEPTlT/ arrwm.>ai^ ABLE-roaiau? youR Gwsm WITHWHACrve HAVE? í! MYNDA- SAGA. Örn hefir Iþá loksins unnið fylgi foringjans — Hildar — við ráðagerðir sínar um. lóf tárás á flugvöll Japana. Örn: Og ef þeir flytja birgðir sínar til flugvallarins yfir þvera eyna. þá ættu að vera mögu- leikar fyrir ofckur að ná í þær. Hildur: Það ætti að vera hægt að gera það. En heldur þú, að þú getir ismíðað isvífflugur þín- ar úr því efni, sem við höfum? Örn: Hinn frægi flugmaður Wright gat smiðað flugyél úr eldhússborði! Þá lætur mig hafa það efni, siem ég þarf, Hildur, og við höfum pátóann í hönd- unum'. Hildur: Ráðagerð þín er svo furðuleg, að hún gengur brjál- æði næst og er mjög hættuleg. En þetta verður að gerast, og ég mun srjá um það, sem þú þarft að nota til þes®.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.