Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Tölublað
Aðalrit:

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 22.03.1936, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 22.03.1936, Blaðsíða 8
ALÞYÐUBLAÐIÐ SÍSSSiÍKÍÍSÍiiíÍÍÍK::-::: ¦.¦:::¦::,¦'.' mm Loftskipið, sem sýnt er hér á myndinni, er nýjasta loftskip Þjóðverja af Zeppelínsgerðinni og smíðað í Friedrichshafen við Badenvatn, suður við landamæri Sviss eins og öll Zeppilínsloftskipin, a©m áður hafa verið smíðuð. Myndin er tekin rétt áður en loftskipið fór fyrstu reynsluför sína. Stríðið í Abessiníu: Myndin hér að ofan er frá styrjöldinni í Abessiníu og sýnir nokkra ó- breytta ítalska hermenn sem eru að fá sér árbít uppi á Tembien-hásléttunni, norður og vestur af Makale, þar sem mest hefir verið barist undanfarnar vikur. Orð og athafnir. Engin þjóð þráir friðinn jafn beitt og Englendingar. (Stanley Baldvin.j)! Stjórnin og öll þjóðin óskar ein- Öregið eftir að friður megi hald- BSt. (Pierre Etienne Flandin.), Hvers gæti ég óskað annars en íriðar. (Adolf Hitler.); Það, sem heimurinn þarfinast nú í dag, er friður og ekkert annað en* friður. ^ • ¦ , (Franklin D. Roosevelt.)} Til þess að tjá friðarvilja sinn «enn þá ljósar eyddu stórveldjn £ milljörðum fcróna txl hervarna érið 1934. Enskur 'háðf ugl látina. Einn af þektustu háðfuglum Englendinga, William de Vera Cole, er nýlega látinn. Hann var þektur am alt fyrir ýmis konar sniðug uppátaíki. Eitt af uppá- tækjum hans var það, ier hahn fór að grafa upp Piccadilly Cirk- us. Ásamt nokkrum vinum sínum lokaði hann einn góðan vsðurdag hinu stóra torgi í mitri Lrndiiiia- borg, reif upþ asfáltið >og fór að-grafia í; jörðina. I tóarga' dága var torgið lokað. Gasmennirnir héldu, að verið væri &$ gcra við vatnsleiðsluna og öfugt. Við ahn- að tækifæri var honum tekið með kostum og kynjum í Cambridge- háskólanum, þar sem hann þótt- ist vera soldáninn af Zansibar. Það var lika Co'e, sem el'i einn af frægustu stjórnmálamönnum Eng- lendinga um alla Whitehall og hrópaði: — Grípið þjófihn! Gáf napróf. Við sakamálsrannsókin eiria spurði dómarinn réttarlæfcninn. hvernig til stæði um andlegan ha- bitus sakbornings. Læknirinn sa'gði, ao skipa mætti sakborningi undir 10 ára skeið- ið. Verjándinn: — Á hvaða arid- legu þróunarstigi eru læknar iog lögfræðingar ? Læknirinn: 16 ára skeiðinu. ; Það er venjulega talið hæsta stigið, þegar um gáfnapróf er að ræða. Það var því ekki hægt að segja, að sakborningur væri illa gáfum gæddur og var hann látinn taíka aflciðingum gerða sinna. ÚTLAGABNIR. Prh. af 5. síðu. að ná á hana nokkrum lögum. Sakleysinginin aðstoðaði með lófa- spili úr beini. En þessi hátíðahöld kvöldsins náðu fyrst hámarki sínu, þegar elslkendurnir héldust í hendur og sungu gamlan sálm með mikilH alvöru og ógurlega hátt. Ég hugsa að blærinn yfir laginu fremur eri hinn kristiliegi andi sálmsins, hafi haft áhrif á hina, siem seinast tóku undir óg sungu viðkvæðið með: „Ég vil þjóna góðum guði, gjarna deyja fyrir hann." Fururnar sveigðust fram >og aft- ur, o'g stormurinn blés á vesa- lings fólkið, en blossarnir á altari þess teygðu sig í áttina til him- ins, eins og tákn um heit þeirra. Um miðnætti lygndi. Hin svörtu ský greiddust sundur, og stjörnurnar skinu skært yfir hinn sofandi stað. Atvinnu sinn- ar vegna haf ði herra Öakhurst vanið sig á að komast af með lítinn svefn. Þegar hann skifti verðinum á milli sín og Torn Simson, kom hann því svo fyrir* að það lenti á sjálfum honum að vaka meiri hluta næturinnar. Hann afsakaði sig við Sakleys- ingjann með því, að hann hefði oft Verið viku án þess að sofa- „Nú, hvað varstu að gera?" spurði Tom. „Poker", svaraði Öakhurst stuttaralega. „Þegar maður verður fyrir dálítilh heppni, — hundaheppni, — Þa þreytist maður ekki. Heppniö þreytist fyrst. Heppnin," hélt fjárhættuspilarinn áfram hugs- andí, „er mjög undarleg. Alt, sem menn vita um hana, er að hún hlýtur að bregðast. Og Þa^' sem maður þarf að finna út, er hvenær hún er að yfirgefa mann. Við höfum lent í óhepprú» síðan við fórum frá Poker Flat. Þú kemur, og alt í einu lendir þú í óheppni iíka. Ef þér tekst að halda á spilunum þínum alt til enda, þá er ekkert að ótt- ast. Því," hélt fjárhættuspilar- inn áfram, með glaðlegu kæru- leysi, „Ég vil þjóna góðum guðí, gjarna deyja fyrir hann." Framhald í næsta blaði. RÍTSTJÓRI: F. R. VALDEMARSSON STEINDÖRSPRENT H.F-

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.