Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Tölublað
Aðalrit:

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 12.04.1936, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið Sunnudagsblað - 12.04.1936, Blaðsíða 8
ALÞÝÐUBLAÐIÐ arykkjarföngin og sælgætið, hafi sfcotið furstanum ref fyrir rass og notaö óskaðleg efni. En þegar Jussupoff fursti greip til marg- kleypu sinnar og skaut á Ras- putin nokkrum skotum, lét hann iifið i augabragði. Banatilræði við Lloyd George. ARIÐ 1917 komst í Englandi iipp um samsæri, sem hafði það að maíkmiði að drepa Lloyd George a eitri. Samsærismennirn- ir voru of stækisf ullir friðarvinir, sem aetluðu á pennain hátt að hindra þátttöku Englands í heimsófriðnum, og töldu peir Lloyd George einkum eiga þátt i pví, að England flæktist inn í ófriðinn. Mál þetta kornst svía * iangt, að lögregluþjóni eihum, sem var á bandi samsærisrnanm, var fenginn skamtur af stryknin. En ráðabruggið komst upp i tima og var hindrað. Nákvæm rann- sókn á réttarskjölum þessa máls færir manni pó þann grun, að hér hafi aðeins verið um íýðæs- ingar að ræða. Samsærið hafi ver- ið Logið upp til þess að veitast hægara að halda friðarvinunum i skefjum. Þetta kemur jafnvel fram í málsvörninni fyrir rétt- inum, enda voru allir „samsæris- mennimir" dæmdir í væga refs- íngu, frá 5—10 ára fangelsi. CHAPLÍN. Frh. af 3. síðu. er lítið borð. Þar er litur og spegill. Hægra megin er bað- klefinn. Einu sinni vorum við að drekka te síðdegis. Þá kom fræg kona, ein af beztu vinkon- um Chaplins. Ég dró mig í hlé og fór inn í hliðarherbergið. Fyrir framan spegilinn lá hvít hárgreiða. Hún var ekki vel hrein og í tönnunum var ólögu- legur hárbrúskur. Ég fleygði honum á gólfið og tók að greiða mér. En svo datt mér í hug, að ijótt væiri að sjá þennan hár- brúsk á gólfinu og tók hann upp og setti hann á borðið. 1 sama bili kom inn í herbergið Harry Crocker, einn af sam- verkamönnum Chaplins. — Sko til, sagði hahn og benti á hár- brúskinn. — Þetta er hið heims- fræga skegg Chaplins. Þetta skegg hefir hann haft í 15 ár. Það er búið til af éinhverjum hárgreiðslumanni í New York. Chaplin vill ekki hafa annað skegg og segir, að þegar þetta skegg sé orðið ónýtt, þá ætli hann að leika skegglaus. Ég náfölnaði af skelfingu. Hugsið ykkur Chaplin skegg- Fyrir nokkru kom Carol Rúm- leaíufoonungur til Parísar, og var honum tekið þar með mikilli við- höfn. Á myndinni sést hann ganga fram hjá frönsku beiðursfylking' unni fyrir framan forsietahöllina. lausan, og það hefði verið mér að kenna. "^ KÖMMU seinna sit ég við hlið Chaplins og horfi á myndina „Axlið byssurnar". Hann situr við hlið mér og hvíslar stöðugt: — Taktu nú eftir, nú kemur grínið. Sjáðu til, þessi sýning er fallegri en smá- saga Gorkis um stúlkuna, sem lét bréfritarann skrifa fyrir sig bréf til ímyndaðs elskhuga. Hermaðurinn er ákaflega stúr- inn yfir því að hafa ekki fengið neitt bréf að heiman, ekki svo mikið sem bréfspjald. Hann verður því að láta sér nægja að gægjast yfir öxl félaga síns og lesa bréf hans. Chaplin kink- ar kolli ánægður þegar hann les það, að öllum líði vel heima hjá f élaga hans. Chaplin hlær að at- hugasemdum, sem börnin hafa skrifað um skjöldóttu beljuna, sem veiktist fyrir 8 dögum og dó með mestu harmkvælum- Chaplin grætur yfir afdrifum beljunnar, svo að tárin hrynja ofan á hnakkann á félaga hans, sem snýr sér við fokvondur. Chaplin skakklappast burtu eftir útreiðina, sem hann fær. Hann hefir sníkt sér réttinn tfl hláturs og tárá; þetta var ekki bréf til hans og nú er eins og maður sjái samvi^ðkubitið á bak- svipnum á honum, þegar harm röltir skömmustulegur burtu. Sigurhátíðin í Rómaborg: Nýlega fóru fram mikil hátíðahöld í Rómaborg vegna sigra Itala í Abessiníu. Á myndinni hér að ofan sjást þeir Victor kóngur Emanúei og Benito Mussolini á einu hátíðarsvæðinu. Hann þorði ekki. -— Farðu inn í svínastiuna fyrir mig og taktu til hjá svín- unum, sagði húsmóðirin við vikapilt sinn. ¦ —Nei, það þori ég ekki. — Vegna hvers? — Þau eru svo reið við migv — Af hverju? — Ég hefi-étið frá þeim mat- inn síðastliðna 8 daga. Þakkarhátíð. Schrödersee kammerherra var eftirlætisgoð Friðriks sjötta. Hann var mjög fyndinn maður og hafði konungur mjög gaman af honum. Árið 1814, þegar Noregur gekk uhdan dönsku krúnunni var haldin mikil þakkarhátíð í tflefni þess, að stríðinuvarlokið. Schrödersee mætti ekki í kirkj- unni, en kom í leitirnar, þegar sest var að drykknum. — Hvers vegna voruð þér eikki í kirkjunni í dag, Schröder- see, sagði konungur. — Eg var þar, yðar hátigBi 'svaraði Schrödersee. —• Hvar voruð þér þá? — Eg var bak við altarið. -r~ Hvað yoruð þér að gera þar? — Eg vildi heyra, hvað drott- inn segði, þegar þér þökkuðuð honum. — Hvað sagði hann þá? — Verði þér að góðu. RTTSTJÖRI: F. R. VALDEMARSSON. Steindórsprenth. f.

x

Alþýðublaðið Sunnudagsblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið Sunnudagsblað
https://timarit.is/publication/53

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.