Alþýðublaðið - 24.06.1952, Blaðsíða 5

Alþýðublaðið - 24.06.1952, Blaðsíða 5
W£ -,;..-;• *m. *éz .^iiws&^xeiHr ... .\:.:,:~-'.:f:,. :JÓN H. GUÐMUNDSSON xítstjóri verðu.r borinn til'graf ar í, dag, en hann lézt í Landa Jíptsspítalanúm .12. þ. m., eftir rúmlega sex mánaða veikindi, aðeins tæpra 46 ára að aldri. Jón var fæddur í Reykjavík 2,1, júlí 1906, sonur hjónanna Guðmundar trésmiðs Jónsson- at frá Snotru í Þykkvabæ .og Margrétar Ásmu.ndsdóttur frá Sima í Mjóafirði. Guðmundur faðir Jóns er látinn fyrir mörgum árum, en Margrét móðir hans er enn á lífi og býr hjá dóttur sinni og tengdasyni hér í bænum. Er sú dóttir Mar grétar eina barn hennar. sem •eftir lifir, en Jón er hið þriðja, er hin aldraða móðir fylgir til grafsr. Kona Jóns heitins er Guðrún Halldórsdóttir frá Arngerðareyri og eiga þau eina dóttur, Sigrúnu,, sem nú við fráfall föður síns er aðeins f jög tirra ára. Auk þess lætur hann eftir sig uppkominn son, Guð- mund Magnús, sem hann átti með fyrri konu sinni, Guðnýju Magnúsdóttur, en þau skíldu samvistir eftir 'fárra ára sam- foúð. Jón varð ungur að fara að vinna fyrir sér, enda ólzt hann upp við lítil efni, og þó að hug lir hans muni hafa stefnt til amennta, varð hann að láta á móti sér langskólagöngu. Þetta bætti hann sér hins vegar upp síðar með miklum lestri, enda var hann mjög víðlesinn orð-. inn og fróður vel, og þótti hon um þó sjálfum sem aldrei hefði hann humið nóg. í hinni löngu legu í sjúkrahúsinu var jafnan stór hlaði af bókum, innlendum og erlendum, við rúm hans, og við þær stytti hann sér stundir, þegar hann gat því við komið. Jón var nrtn andi fagurra bókmennta og li'sta, og sjálfum auðnaðist hon um að leggja-íslenzkum bók- menntum góðan skerf með bók •um sínum og öðrum ritstörf- um. Þegar Jón Helgi Guðmunds- son, en svo hét hann fullu nafni, var . 17 ára gamall hóf hann prentnám í Gutenberg, og stundaði síðan prentiðnina, nnz hann gerðist ritstjóri- vik- annar árið 1940. Á þeim árum, er hann vann að prentiðninni, tók hann mikinn þátt í ýmsum íélagsstörfum, ekki hvað síát í félagssamtökum prentara; var meðal annars í stjórn Prentara félagsins um skeið og ritstjóri blaðsins Prentarinn um nokk- I3,r ár. Þá var Jón og alla tíð ötull liðsmaður í Alþýðuflokkn rum, og hreyfst ungur af hug- sjón jafnaðarstefnunnar, enda var hún í samræmi við eðli hans og lífsviðhorf. Hóf hann starf sitt fyrst sem unglingur í Félagi ungra jafnaðarmanna, og fylgdist æ síðan*'af áhuga með baráttu flokksins. Eftir að Jón gerðist ritstjóri og varð meðlimur í Blaða- mannafélagi íslands, lét hann sig málefni þess félags miKlu skipta og var jafnan einn af áhagasömustu félögum þess; en merkasti þáttur hans í blaða mannafélaginu, voru störf hans fyrir Menningarsjóð blaðamanna, en hann var í stjórn þess sjóðs frá stofnun hans. og sýndi alla tíð mikinn áhuga fyrir eflingu hans Og starfsemi. Það eru ekki liðin nema u,m 12 ár frá því er leiðir okkar Jóns H. Guðmundsson- Jón H. Guðmundsson. ar lágu fyrst saman, en þó hef ég lengur ^notið vináttu hans en margra þeirra kunningja, er eg eignaðist í æsku,. Og það ímynda ég mér mál fleiri fé- laga hans og vina, að fáa hafi þeir þekkt trygglyndari hon- um, * • . Þégar ég kynntist Jóni, var hann orðinn fullþroska og full mótaður maður, en ég var þá enn reynslulítill unglingur, og furðaði á því, hversu mikla rækt og alúð Jón lagði við mig, þótt ég væri honum algerlega óvandabundinn. Hann varð að vissu leyti fyrsti lærimeistari minn á . sviði ritlistarinnar; fyrst sem leiðbeinandi í smá- sagnagerð og síðar í blaða- mennskui, því að hjá honum hóf ég blaðamennskuferilinn, og vann hjá honum við Vikuna í tæpt ár. Þessi tími varð mér góður skóli og veitti mér mikla uppörvun. Og við þann tíma er.u margar góðar minningar tengdar — ekki sízt um það, hversu örðugt var að gera Jóni til hæfis, hvað málvönd- un snerti, en sjálfúr var hann mjög næmur á fegurð íslenzkr ar tungt\ og það bókstaflega særði hann, ef hann sá eða heyrði málinu misboðið. Sjálf ur' lagði hann mikla alúð við þa.ð, er hann skrifaði, svo.sem bækur hans bera vott um, en eins og áður er að vikið, fékkst hann mikið við ritstörf, auk starfs síns við Vikuna, og raun ar var hann orðinn þekktur smásagnahöfundur áður en hann byrjaði starf sitt þar. Alls hafa verið gefnar út eftir Jón fimm bækur; tvö smásagnasöfn, Prá liðnum kvöldum og SahiferSamenn, skáldsagan Snorri Snorrason, Vildi ég.nm Vesturlancl ..,. • kvæði ag„ fer.ðasaga, og baríia:-. bókin .Víppasög-ur, en þær sögur skrifaði hann fyrst fyrir Vikuna, og hlutu þær. mjög miklar vinsældif og'voru síðar gefnar út sérprentaðar. Það var rnjög fjarri skap- lyndi Jóns, að barðar væru bu.mbur. honum til dýrðar. Að eðlisfari var hann mjög hlé- drægur — kannski um of — en þó .var hann éinarður og einbeittur, og fylgdi- sannfær- ingu sinni af einurð og fullri hreinskilni, því að u.ndirmáls maður var hann aldrei. í ræðu var hann rökfastur, og er mörg um félögum hans minnisstæð málsnilld hans, því að ræðu- maður var hann ágætur, og kom honum þar að góðu liði, hve málhagur hann var. Þótt Jón væri borinn og barnfæddur Reykvíkingur, tók hann á síðari árum svo miklu ástfóstri við Vestfirði, að lík- ast var því, sem . þeir væru æskustöðvar hans. Hann ferð- aðist þangað nálega á hverju sumri, og eina af bókum sínum helgaði hann Vestfjörðum og gaf ágóðann af sölu hennar til byggðasafns Vestfjarða. Er þetta eitt dæmi þess, hverri tryggð Jón gat tekið bæði við menn og málefni. Vera má þó að ást hans á Vestfjörðum eigi dýpri rætur, og að honum hafi þótt, sem hann ætti þeim meira upp að unna en öðrum stöðum, enda fóstri,iðu þeir konu; hans, Guðrúnu Halldórs dóttur frá Arngerðareyri, er hann virti og mat svo mikils. Lífssaga Jóns H. Guðmunds sonar varð ekki löng — allt of stutt — að dómi okkar, sem skiljum ekki rök tilverunnar til hlítar, óg höfðum vænzt þess að njóta lengri samfylgd ar við hann. Við skiljum ekki þá gátu, hvers vegna hann er burtu kvaddur á miðjum aldri frá mörgum óleystum viðfangs éfmlm. En þessum skapadómi verður ekki áfrýjað. Ög þó að lífssaga Jóns yrði ekki ýkja- löng, þá má með sanni segja, að hún sé fögur og vel gerð. Sjálfur hefur hann bezt tjáð hug sinn og innra eðli í bókum sínum, og verður það að sjálf- sögðu ekki betur gert af öðr- um. Framhald á 7. síðu. sku oííukyndingarfækin í eldavélar og smámiðstöðvarkatla komin aftur. •— Verð kr. 585.00. Sendum gegn.póstkröfu um land allt. Helgi Magnússon & Co. Hafnarstræti 19. — Sími 3184. Fimmtugur I dag Þorgeir SigurSsson sjómaðu ÞORGEIR SIGURÐSSON sjómaður, Austurgötu 36, Hafnarfirði, er 50 ára í dag. Þorgeir er Árnesingur að ætt, fæddur að Sólheimum í Hrunamannahreppi, en til Hafnarfjafðar flytzt hann 1920 og hefur ávallt átt þar heima síðan. Þorgeir er elzti sohu,r hjón- anna Sigurðar Gíslasonar og Jóhönnu Gestsdóttur frá For- sæti í . Villingaholtshreppi, sem lengi bjuggu í Hafnarfirði, en eru látin fyrir nokkrum ár- um. Þorgeir var hraustur og táp- mikill unglingur; enda var ekki mulið undir hann á upp- vaxtarárunum, eins og það er kallað. Hann vandist því brátt við að vinna hörðum höndum og leggja sig fram í harðri lífs- baráttu. í þau rúm 30 ár, er Þorgeir hefur búið í Hafnarfirði, hefur •hanfs aðalstarf verið sjó- kemur úf í dag. ölEibörn komiS í Víkingsprent kl. 1. ORSETAKJOR- Þorgeir Sigurðsson. mennska, og nú er hann á tog- aranum Júní, sem er á veiðuia við Grænland. '¦' Þorgeir hefur hvergi hlíft sér, hvort sem hann hefur starfað á sjó eða landi, og hef- ur enginn verið svikinn á að hafa hann í þjónustui sinni. Hann er maður harðduglegur og kappsfullur að hverju sem hann gengur. og hefur ávallt sýnt skyldurækni og hollustui við sína húsbændur. Giftur er Þorgeir Katrínu Markúsdóttur frá Hafursstöð- um í Kolbeinsstaðahreppi, . og hafa þau hjónin eignazt 6 börn, öll uppkomin. j Þorgeir er góður og gegn Alþýðuflokksmaður og verka- lýSssinni, og hafa alþýðusam-^ tökin ávallt átt traustan mál- svara þar sem Þorgeir er. Öllum, sem kynnzt hafa Þorgeiri, er vel til hans, og á hann því marga kunningja, sem munu, senda honum kærar kveðjur og heillaóskir í.tilefni þessa merka afmælis. Heill og gæfa fylgi ávallt þér og þínum. ¦ Hafnfirðingur. > AB 5

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.