Alþýðublaðið - 16.07.1953, Blaðsíða 6

Alþýðublaðið - 16.07.1953, Blaðsíða 6
Fimmtuclagimnn 16. júlí 19:53 Frú öáríSss Wlheimas A ANDLEGUR VETTVANGI. Enn einu sinni hefur hlaup- íð eitthvert írafár í mannfólk- ið. Það er ekki nóg með kosn- ingagauraganginn hérna, og allt, sem honum fylgdi, heldur er þetta um allan heim, og er þó minnst af því enn komið fram í dagsljósið. Líklega drepa þeir Bería í Rússlandi, og láta ekki nein áhrif á sig hafa, þótt þeim berist fjöldi náðunarbeiðna, bæði héðan og annars staðar að. Það mætti að minnst'a kosti segja mér það. Eiginlega skilst mér, að þessum Bería sé helzt gefið að sök, að hann hefi verið andstæðingur framsóknarmanna innan rúss- neska kommúnistaílokksins, og haft horn í síðu landbúnaðar- ins. Hvað mættu beir þá segja ií framsókn hérna, eins og út- koman varð hjá þeim við isosn- ingarnar? Nei, se/2 betur fer, iiþá er manni hérna óhætt að hsía horn í síðu bæði Rann- j veigar og afurðaverðsins, án I þess að þurfa að óttast, að mað- , ur verði drepinn, og skárra | væri það líka! Og svo eru alls ¦ staðar óeirðir og uppsteit, og I enn víðar í aðsigi, takið eftil' : því! 1 Nei, þegar allt kemur til I alls, þá er ég feginn að vera þar sem ég er. Mega hugsa um minn kartöflugarð, foSLva kjöt- verðinu, kjósa á móti framsókn og spá hverju, sem mér sýn- ist um heimsmálin, án þess að. ég eigi á hættu að verða sökuð ; um skemmdarverkastar'fsemi, dreginn fyrir lög og dr~a og hver veit hvað. Að vís?1 þola mínar kartöflur ekki fr«~-t, en ég þarf heldur ekki að vera hrædd um, að ég verði drepír; áður en ég tek þær upp. Svona er það. Það eruvand- Svon aer það. Það eru vand ræði hvar sem maður er og fer, því að vandræðin fylgja mann inum. Ein kunningiakona mín, sem var mjög hrifin af þeim fyrir austan, skýrði einn dreng Inn sinn „Bería" fyrir nokkr- um árum. Nú veit hún ekkert hvað hún á til bragðs að taka. Hún er helzt að hugsa um að skíra hann upp og kalla hann „Malik", — en hvað veit maður? f andlegum friði! Dárí&ir Dulheims. henni, þá yrði að leiða hana í einhvers konar gildru eða sjálf heldu, fá ha^ia til þess að tala af sér. Hann fann á sér að í hjarta sínu fyrirleit hún þá, og myndi reyna að verjast þeim til hins ítrasta. Og greind myndi hún vera. Bezt að gera ráð fyrir því. Hami sneri sér að Sharon á ný. Skírnarnafn yðar er Sharon, frú. Ekki satt? Hún kinkaði enn kolli. létt og lipurlega og með þeim yndis þokka, sem henni var svo eig rnleguir. S'jáið til, frú. Herra Dawson skaut sig með byssu, og á skefti hennar var þetta nafn grafið. Mér datt í hug, hvort það gæti Hún virti þá kuldalega fyrir sér. Já. Byssuna átti ég. Blýant arnir þutu af stað. Það hvissaði og suðaði í pappírsörkunum. Herra Dawsson gaf mér hana fyrir mörgum árum. Nánar til tekið árið 1877. Ég og maður iiin minn bjuggum þá í Pitts burgh. Blýantarnir námu allir senn staðar sem allra snöggv ast, þu,tu svo af stað á nýjan leik. Það voru miklar óeirðir í Pittsburgh og víðar það ár, eins og þið hafið sjálfsagt heyrt. Maðurinn minn var Courtaey Randolph. Þið kann izt sjálfsagt við það nafn. Víst þekktu þeir Randolph ættina af afspurn. Enn á ný braut hún niður myndina, sem þeir höfðu ætlað sér að bregða upp fyrir lesendum smm. Ekki nóg með það að þessi við feldna en þó að því er varla gat kallazt fallega kona hafði hrif ið sjálfan Pride D^wson, held ur hafði hún líka. verið gift manni af Randolphættinni. — Þeir biðu framhaldsfcis í of væni. Víst gátu þeir átt á ýmsu von, þegar þessi undarlegi kven maður átti í hlut. Maðurinn minn og herra Dáwson vorui nánir vinir, hélt Sharon áfram. Um leið og húti mælti þetta, leið veikt bros um varir hennar. Það virtist ekki ætlað þeim, heldur framkallað af ljúfum minningum frá sam verustundum þeirra þriggja hjónanna Sharon og Courtney Randolph a-nnars vegar og heim ilisvinarins Pride Dawson hins vegar. Það var þegar verkföll in geysuðu þar, að herra Daw son kom til borgarinnar til þess að gæta þar einhverra hagsmuna sinna. Helmragur allra húsa í borginni höfðu ver ið sprengd upp, járnbrautarlest ir settar út af sporunum og eng inn óhultur um líf sitt, sem ekki vildi sitja og standa eins og verkfallsmötmum þóknaðist. Hún gerði hlé á frásögnina og hálflokaði augunum, "eins og vildi hún með því draga úr sviðanum, sem þessar minning ar yllu henni. "¦.^••^.^¦•^¦•^•.^.^••^.^¦i. S \ s... í fjarveru minni ítil ágústloka gegnir hr æknir Axel Blöndal Sjúkra ^ ^ 1 nýja þýzka HEIMILIS PRJÓNAVÉLIN er nú komin. MeS henni eru prjónaðir 60 hlutir á sama tíma og 1 hlutur er prjónaður í höndum. Allar tegundir bands hæfa vélinni jafn vel. — Sparið og prjónið heima. Það gengur fljótt og vel með „STRICK FIX". — Kostar að eins 1.512.G0 krónur. RAFORKA Vesturgötu 2. — Sími 80946. raiminnmiiaiffisaianniimiiiniiiiiiiDMffl 'iuíiKiflSEiiíBifíEiiiiistiatanssBifi w.~me]8jM I Ðra-vISMerðIr6 ' I Fljót og góð afgrei8ísi*.f |, GUBL. GÍSLASOH,, ] S; Laugavegl S3, ^samlagsstörfum mínum. % j AlfreS Gíslason J læknir. ) l S Öllum sem heiðruðu mig og glöddu með margvís legum vinahótum á sjötugsafmæli minu 10. júlí síðast 'liðinn, flyt ég innilegustu þakkir og óska þeim allra heilla. Páll Pálsson Hnífsdal. Þegar hann kom til borgar innar, þá komst hann að því að maðurinn minn var horfinn. Síðar kom á daginn, að ha'nn hafði fallið fyrir morðvopnum óeirðarseggjanna. Herra Daw f son bauðst til þess að verða eftir og vera mér til verndar, en ég gat vitanlega ekki þekkzt það boð hans. Þá var það, að hann fékk mér þessa byssu, áð ur en ha'nn hvarf burt úr borg inni. Með þv'í taldi hann sig hafa gert allt, sem í hans valdi stóð, til þess að firra mig frek ari óþægindum en orðið var . . Einhverjr ykkar að minnsta kosti, hafa sjálfsagt þekkt herra Dawson. Þeir ykkar, sem hafið átt því láni að fagna, vita eins vel og ég, hversu stór tækur og stórhuga hann var. Það hvarflaði ekki að .honum að fá mér eitthvert vopn, bara einhverja byssu. Nei. í þess stað eyddi hann í það mörgum klukkutímum í að leita að fall egustu byssunni, sem hann gat fengið keypta og í annan stað bæði tíma og fyrirhöfn og fjár mu.num að láta grafa í hana stafina mína. Hann meira að segja gætti þess ekki, eða það aftraði honum að minnsta kosti ekki frá að vanda sig í þessu efni, að með því að eyða í þetta miklu,m tíma, gat hann bein línis stofnað lífi mínu í hættu, því að ég var ein mi'ns liðs og hafði ekkert mér til varnar, þótt á mig hefði verið ráðizt. Teljið þér, að hann hafi vand að sig svo í valinu eingöngu vegna þess hve fegurðarsmekk hans var næmux? snörlaði í Hendricks gamla. Tvímælalaust. ¦— Það er aug ljóst mál. Hvað ég vildi sagt hafa ... tautaði Nelson. Honum var sýnilega meira niðri fyrir en svo, að hann gæti látið sem ekkert væri. Það var ekkert ástarsamband milli yðar og herra Dawson? Sharon lyfti höfði og horfði beint í augu Nelso'ns. Það er auðheyrt, að þér hafið aldrei séð frú Dawson, sagði hún án þess að nokkur sæi henni bregða. Pride Dawson gerði meiri kröfur til fegurðar þeirra kvenna, sem umgengust hann, heldur en venjulegt er. Mynduð þér álíta mig fagra? Esther Dawson er töfrandi. Það leikur ekki á tveim tungum. Nelson kinnkaði kolli. Sam- þykkur henni Máske of mik ið að segja það. En hvað segja skyldi það vissi hann ekki. Víst hafði hann oft og tíðum séð Esther Dawson. Meira að segja áður en hún giftist Pride. Ungfrú Esther Stillworth. Hvort hann hafði séð ungfrú Stillworth. Nú, þegar Shar- on hafði orð á þessu, hvarf honum á svipstundu allur grunur um að nokk- urt samband annað en sam- band. kunnragsskapar hefði get að verið milli þessara persónu. Hann minntist þess, í hvers konar hraki þeir blaðamennirn ir höfðu verið með viðeigandi lýsingarorð, þegar þeir á sínum tíma þurftu að inota þau um Esther Stillworth. Enginn minnsti vafi á að hún hafði Smurt brau'ð - otí. soltttir. NestísDakkar* Ódýrast og bezt. Via- samlegast pantiS mssi fyrirvara. lATBAIÍINM Lækjargötra S» Simi S0S4&, arkori Slysavaraafélage ttá&n&'l kaup* flestir. Fást h$í\ slysavarnadeildtim sra ( land allt. í Rvík f faan»- yrðaverzlaninni, Banks- strætí 6, Verzl. Gunnþös- annar Halldórsd. og skrif- étofa félagsins, Grófin 1.1 Afgreidd í ídma 4897. — I Heitið á slysavarneíélsgíS. j ÞaS bregst ®kki. Nýla sen3I- bflastö'ðin JíX - a hefur afgreiðslu í Bæjai- S Mlastöðinni í Aðalstrastí t 16. Opið 7.50—22. .AS sunnudögum 10—18. ¦— | Sími 13S5. g í MlnhlntfarsDlðlð 1 ! Barnaspitalasjóða ¦Hringtínsa ; eru afgreidd í Hannyrða«l | verzl. Refill, Aöalstræti isi I (áður verzl. Aug. Svená-1 ; sen), i Verzluninni Victoz,fi | Laugavegi 33, Holts-Apð-; I teki, tangholtavegl M, l ; Verzl. Alfabrekku vi5 Su®-! | urlandsbraut, og ¦ ftotsetsU'ítí.; > búð, Snorrabraut Si. \HÚ8 og íhúðir i. 8f ýmsum steröum. l| ¦ bænum, útverfum bæj-í I arins og fyrir utan km-1 • inn til sðlú. — Eöfuas; ; einnig til sðlu JarSir, ¦ vélbáta, Mfreiðir og £ • verðbréf. ¦ • * ¦ Kýja fasteigna«alaai. ¦ ¦ Bankastræti 7. , ; ¦ Sími 1518 og kl. 7,80— | 8,30 e. h. 81546. § mwtvaveam veríð sú fegursta kona, sem til var í allri New York borg; þótt leitað væri með logandi Ijósi, ' myndi enginn fiwaast hennar jafningi, hvað þá heldur henni fremri. Því í ósköpunum gat þá fólki dottið í hug að Pride Dawson, þessi stórbokki, færi ' að leggja lag sitt við kvenman'n eins og Sharon O Neil? Hann . haf ði .þekkt hann vel, hann j Pride Dawson. Víst hafði hann | á yngri árum verið laus á kost unum. En fram úr hófi vand látur. Kvenmaður eins og hin gullfagra Josie hans Jim Fisk hefði kannske fengið hann til þess að sinúa sér við á götunni, en ekki þessi litla stelpuskjáta. Það var af og frá.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.