Vísir - 23.11.1911, Blaðsíða 3

Vísir - 23.11.1911, Blaðsíða 3
V í S 1 R 75 rí ^~**~=*$t -'-^^^^^'*'¦" Klædevæver Fdeling Vibog Dannnrk sender portofn't 10 Al. sort, graat, inkblaa, inkgrön, inkbrun finulds Cheviotsklæde iii en flot Dámckjoíe for kun S Kr. 85 0re, eller 5 Al. 2 Al. bredt sort inkblaa, graanistret renulds Stof til en solid og smuk Herredragt for kun 13 Kr. 85 0re. Ingen Risiko Kan ombyttes eller tilbage- tages. Uld köbes 65 0re Pd. Strikkede Klude25 0re Pd. Þessa daga, er mjer hefur veist sú ánægja að dvelja í yðar fögru borg, hefi jeg betur-^en nokkru sinni áöur skilið erindi Sighvats, eins og fornskáldum íslendinga, sem árið 1027 kom til Rúðu. Hann kvað: Bergr, höfum minzk, hvé, margan morgin Rúðuborgar börð Ijetk í för fyrða fest við arm enn vestra. Er það furða, þó Rúðuborg veröi rninnisstæð þeim, er^sjeð hefur vakað í hug mjer endurminningar urn þá konu er jeg fyrst unni hug- ástum. rÞað var Charlotte Corday. Mynd hennar og söguna um hana fann jeg í gömlu tímariti, 'sem f æsku barst mjer í hendur. Jeg var svo hrifinn af þessari »valkyrju Girondinanna«, eins og Verrier hef- ur kallað hana, að langa hríð mátti jeg ekki um annað hugsa. Hún var sönn dótlir Normandíis! En brosleitar og fagrar nútíðarkonur Normandíis hafa oftvakið mig þæg<- lega af þessum sögudraumum, og þegarjeg hefi leitað að orðum til að lýsa þeim, hefi jeg altaf hvarfl- að að hinum einföklu og efnisríku orðum, sem standa í einni íslenskri sögu, þar sem getið er um eina af hertogafrrm Normandfs. »Hon var hverri konu fríðari, er menn hefði sét.« Þegar jeg byrjaði, leyfðijeg mjer að minna yður á mdður Hrdlfs. Nú vil jeg enda með því að biðja yður að drekka skál Normandí- kvenna, hinna töfrandidætra Hrdlfs! II. París u/6 1911. Það er einkennilegt, að íslending- uriun Sæmundur fróði, er sögnin liefur ei<-nað Eddu — hið fræaa safn norrænns goökvæða og hetju- kvæða — stundaði nám í París. En einkennilegra er þd hitt, aðsáhinn sami Sæmundur er í íslénskum þjóðsögiim talinn allra galdramanna rnestur. í þessum þjdðsögum er lýsing á skdlanum, þar sem Sæm- undur var að námi. Úr þeirri lýs- ingu skal jeg að eins nefna þett-i: Allar bækur voru þar skráðar eldstöfum, er lýstu í myrkrinu. Svona hafa þá í huga íslensku þjdðarinnAr endurkastast geislarnir frá helgum arineldi fransks* anda. Sá eldur hefir Ijómað gegnum rökkur ald- anna n? ennídag senda allar þjdöir jarðariimar sonu sína til Parísar ti! þess að kveykia þar á kyndtu'n sfn- um. Jeg þakka yðnr að þjer hafið heiðr-,ð forseta alþin'íis, forsetaHins íslensk' Bókménfafjelags og sjálfan mig með því ^ð bjóða oss á bessa hátíð, er þjer haldið ti! þes? að vegsama andans atorku sameigin- legrar ættar vorrar, o<r um leið að flyt yður hinar bestu liamingjudskir íslensku þjdðarinnar, bið jeg yður að drekka skál ævarandi blðmgunar franskra lista og vísinda. (Ingðlfnr) Ohr. Junchers Klæðaverksmiðja í Randers. Sparnaðurinn er vegur lil auðs og hamingju, og því ættu allir sem vilja fá gott og ódýrt fata- efni (einnig færeyskt húfu klæði) og láta ull sína og ullartuskur verða að notum, að skrifa klæða- verksmiðju Chr. junchers í Rand- ers og biðja um hið margbreitta prufusafn hans. Það er einnií? tii sýnis á' afgreiðslustofu Vísis. Gristihúsi§- í skóginum. ------ Frh. »Það vil jeg ekki —æ nei, það .:! jtj :icki!« hrópaði gamli mað- urinn. En honum dugði ekki að mótmæla eða brjótast um. Þeir drógu hann ofan stigann og Belosoff opnaði hurðina að einu kjallarahólfinu. Akim þagði en skalf eins og hrísla. ^Parna skaltu vera inni í nótt Akim Litwinoff^ sagði Belosoff og lagði þunga áherslu á hvert orð. »Og hugsaðu til þeirra stunda, sem hinn ógæfusami Iwan Markowna og sömuleiðis jeg, höfum átt iijer niðri. Já! hugsa þú um syndir þínar gamli maður! Fáir staðir munu betur valdir, hugsa jeg, til þess að samviska þín geti vaknað, og rödd hennar náð til þínsforherta hjarta!« »Sjáið aumur á mjer, og látið mig ekki hjer inns stamaði Akim, »Fleygið mjer í hvaða svarthol sem vill, aðeins ekki, hjer inn!« En Belosoff var ósveigjanleg- ur, Akim var hrundið inn í hólf- ið, og hneig hann strax niður bar í einu horninu. Belospff flýtti sjer út úr hólf- inu, skelíi hurðinni í lás, skaut loku fyrir og hljóp upp stigann. Pegar Belosoff og fjelagar hans komu aftur inri í drykkjustofuna reis Sonja upp. Belosoff hljóp til hennar. »Fyrirgefið mier Sonja!«. sagði hann blíðlega. »Pað sem jeg hefi gjört var heilög skylda mín, og jeg hvorki mátti nje gat far- ið öðruvísi að. Jeg veit vel að jeg baka yður mikla sorg, en kann ske það deyfi hrygð yðar yðar ofurlíti að jeg laet yður vita að jeg samhryggist yður innilega, og að jeg vildi með gleði gefa mörg ár af æfi minni til þess að geta forðað yður frá örvænt- ingu?« »Hvar er faðir minn ?« spurði Sonja í döprum róm. »Við urðum að látá 'hann á öruv;.;an síað til morguns en þá ílyíjuma við hann til borgarinn- ar«, svaraöi Belosoff. Sonja hrökk við og spurði: >Og — hinn?« Semen var ckotinn í viðureign hans við lögregluþjónana«, svar- aði Beloaoíf.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.