Vísir - 17.01.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 17.01.1916, Blaðsíða 3
VÍSIR JfatlttA S*tt\tas t\ú$fcit\$a s\^oti o$ fiam$a\Mi S^ \%$ Drekkið CARLSBERG PILSNER f% Heimsins bestu óáfengu drykkir. Fást alstaðar Aöalumboð fyrir ísland: Nathan & Olsen Sauðatól&i Matvörur Kaffi og NÝKOMIÐ: Stórt úrval af silkjum — Svuntur á börn og fulloröna (hvítar og mislitar). — Lastíngur, margir litir. — Lífstykki, fl. teg. — Vasaklútar — Stúfasirs o. fl. o. fl. Versl GULLFÖSS. norðlensk, versl. VON. Sykur, ódýrast í versi. VON. BúMlu- margarínið, ,ostar: margþráða, komið aftur versl, VON. $est sÆ au^sa \ ^) \s\. — — Oouda — — Eidamer — — Kúmen — — Schweitzer — — Mysu í versL VON. Kökur og Kex, margar tegundir, fást ávait í Nýhöfn. Oddur Gíslason yfirréttarmalaflutnlngsmaOur, Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5. Simi 21 Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningstnaður. Skrifstofa Aðalstræti ð (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 12-1 og 4-6 e. h. Talsími 250. Pétur Magnússon yflrdómslögmaður,: Grundarstíg 4. Sími 533 Heima kl. 5—6. Cigarettur mest úrval f Lanflstjöruttnni jf Vatryggingar.il Vátryggið tafalaust gegn cld! vðrur og húsmuni hjá The Brit' ish Dominion General Insu ance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gíslason Sœ- og stríðsvátrygglng Det kgl. oktr. Söassurance Komp. Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TULINIUS. Aðalumboðsmaður fyrir ísland $e\\&fö a\xa^s\xv$at Umawie§a. Prentsmiðja Þ. Þ. Clementz. Trygð og slægð. Eftir Quy Boothby. 30 Frh. Nú datt Browne alt í einu ann- að í hug. Ef til vill var það því að kenna að hún hafði verið svo döpur kvöldið áður, að hún haföi vitað, að nú var að því komið að Þau skildu. Stúlkan sem hafði opn- *ð fyrir honum og sem hafði sagt honum þessar siæmu fréttir, var e'n af þessum alþektu veitinga- húsastúlkum í London. Hún átti auðvelt meö að sjá, að fréttin hafði haft mikil áhrif á manninn, sem sWð frammi fyrir henni.J — Qeiiö þér sagt mér, hvenær Þ*r fóru? spurði Browne. —- Já, klukkan sló níu þegar Þ*r stigu upp í vagninn. — Eruð þér vissar um þetta? sPuröi hann. Já, alveg hárviss, herra minn, svaraði hún. Eg man þetta svo vel, því að eg var einmitt að byrja að leggja á borð fyrir manninn sem býr í stofunni, hann ætlar alveg að ganga af göflunum ef það er ekki gert stundvfslega. Það voru nokkur bréf til frú Bernstein sem komu með morgunpóstinum, en unga stillkan tdk þau og fór með þau inn í svefnherbergið þeirra. Undir eíns og hún hafði lesið bréfin, þá gerði hún boö fyrir frú Jimson og bað um reikninginn. Eg fer til Parísar, frú Jimson, segir hún stuttlega, — eg heyröi það með mt'num eigin eyrum, — þér verðið 'að skrifa reikninginn minn og láta mig fá hann sem fljótast. — Og virtist ekki ungfrú Petro- witch vera hrygg yfir því, að verða að fara frá London með svo stutt- um fyrirvara? spurði Browne hálf- titrandi. — Það var einmitt það, sem eg ætiaði að fara að segja yður, herra minn, svaraði stúlkan og lækkaði málróminn. Hún leit um öxl inn í húsiö, eins og hún væri hrædd um að einhver stæði á hleri. Hún virtist vera í þungu skapi, að minsta kosti segja hinar stúlkurnar það. Jana sagði mér, að inín væri alveg sannfærð um, að ungfrú Petrowitch hefði grátið því að hún var svo rauðeygð. — Eg býst ekki við að þær hafi skilið eftir nein skilaboð til mín? spurði Browne nú. — Ekki það eg veit, herra minn, svaraði stúlkan. En ef þér viljið bíða augnablik, þá skal eg hlaupa inn til frú Jimson og spyrja eftir því. Hún veit áreiðanlega um það, ef svo er. Browne beið í fimm eða sex mínútur og fanst þær vera heill klukkutími. Þá kom stúlkan aftur og hristi höfuðið. — Þær hafa alls ekki beðið fyrir nein skilaboð, sagði hún, að minsta kosti veit frú Jimson ekki neitt til þess. — Eg þakka yður fyrir, sagði Browne og lagði um leið hálft pund sterling í lófa stúlkunnar. Það gerði það að verkum, að hún hefði sagt honum alla skapaða hluti sem hún vissi, og hefði hún þor- að þá hefði hún látið í Ijós hlut- tekningu í kjörum hans. Browne var í þann veginn að fara niður tröppurnar þegar honum datt nýtt í hug. Hann snéri sér aftur að stúlkunni. — Ekki vænti eg að þér vitið hvar þær búa í Paris? spurði hann. Eg hefi sérstaka ástæðu tii að spyrja að þessu. — Uss! herra minn! livíslaði stúlkan. Eg býst við að eg getí fengið að vita það ef þér þurfið endilega að fá það. Frú Bernstein skrifaði heimilið á blað og fékk frú Jimson til þess að hún gæti sent öll bréf sem kynnu að koma til hennar Eg veit hvar frú Jim- son geymir lappann. Og ef þér viljið bíða augnablik, þá skal eg reyna að ná í hann og skrifa það upp fyrir yður. Eg skal vera eins hröð og eg get til þess að tefja yður sem minst. Browne fanst að hann væri að beita óleyfilegum brögðum, en leyfði henni þó að fara. Hún var nokkuö lengur nú en í fyrra sinn- iö, en þegar hún kom aftur, þá hafði hún blað saman-brotið í hendinni, V

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.