Vísir - 25.01.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 25.01.1916, Blaðsíða 3
[VÍSIR $veMi\t. S&tuUs ^&Jfa^* sftrcotv og feamipavÁtv S\m\ \%§ m^m stát&u vatitav \ s\Uat\)u\%tt & ££\a$vft\ tv»s\a $»« stuUtwr sem \>tf\a suvtva \>essv\ stvul sév settv Jv^tsx Ut Magnúsar Th. S. Blöndahls, settv ^ejuv aUav tvatvaú upp^s\tv^av. Bæjarstjörnar- kosningar. Eosningaskrifstofa verMýðsfélaganna er í Gamla Bíó (skrifstoía Hásetafélagsins) og er op- in frá kl. 12 á hádegi til kl. 10 síðdegis. Ejörskrá liggur þar frammi og allar upp- lýsingar geínar kosningunum viðkomandi. Gamla búðin Hafnarstrætl 20, inngangur um horndyrnar, selur ódýrastan Skófatnað og hefir miklar birgðir úr að velja. Oerið svo vel að' kynna yður verð og gæði, áður en þér festið kaup annarsstaðar. Veggfóðurog borða kaupa allir í Gömlu Mðinni Hafnarstræti 20, inngangur um horndyrnar. Um 200 tegundir nýkomnar. Oerið svo vel að líta á úrvalið. Oddur Gíslason yfirréttarmálaflutningsmaöur, Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og4-5. Simi 21 Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaður. Skrifstofa Aðalstræti 6 (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 12-1 og 4-6 e. h. Talsími 250. Pétur Magnússon yfirdómslögmaöur, Orundarstíg 4. Sími 533 Heima kl. 5—6. Cigarettur mest úrval í Lauöstjörnunni |T Váíryggingar. J Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The Brit- ish Dominion General Insu ance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gíslason Sæ- og stríðsvátrygglng Det kgl. oktr. Söassurance Komp. Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TUL.INIUS. Aðalumboðsmaöur fyrir ísland Det kgl. octr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vðrur alskonar. Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. S&esV a3 au^sa \ *^D \s\. Trygð og slægð. Eftir Guy Boothby. 38 Frh. — Líklega er enginn annar eins asni og eg til í öllum heiminuni, sagði Browne við sjálfan sig þeg- ar hann var orðinn e'mn. Hefði eg einungis ekki farið að blaðra um heimsókn mína í Warvickgötunni, þá væri eg nú ekki svona illa staddur. Þaö hefi eg þó unniö á, að hún hleypur nú ekki burt úr París án þess að láta mig vita. Nú verö eg að láta mér lynda að bíða þangað tií en reyna þá að ná tali af henni, og þá-------Við sjáum nú hvað setur. — En Ijómandi er hún falleg! Browne varpaði öndinni þung- lega og snéri nú aftur íieini á leið til veitingahússins við Ruede Ri- volie. í heila viku heyrði hann ekkert frá henni og sá hana aldrei. Hann reikaði eirðarlaus fram og aftur um strætin og komst jafnvel svo langt, að hann gekk fram og aftur um Rue Jacqurie og horfði á húsið, sem hún bjó í. En alt árangurs- laust. Hann%kom aldrei auga á haná. Þá kom honum alt í einu hjálp úr alveg óvæntum stað. Eftir að hann einn daginn hafði gengið fram og aftur um göturnar í langan tíma, snéri hann heimleiðis. Honum fanst á heimleiðinni, að eitthvað óvænt biöi sín heima. Og það var líka. Þegar hann kóm inn í herbergið sitt, sá hann bréf liggja á borðinu. Það var ritað á gulan pappír og var svo ilmandi af ilm- vatni, sem þaö haföi verið vökvað með, að hann fann lyktina af því jafnvel áður en hann kom inn í herbergið. Hann þekti ekki hönd- ina á bréfimPog skildi ekkert í því, frá hverjum það gæti verið. Hann flýtti sér að opna það. Það var ritað á frönsku, og honum til mestu undrunar sá hanii að undir þvf stóð: »Frú Bernstein«. Bréfið hljóðaði þannig: »Kæri Browne. Mér þætti ákaflega vænt um,-ef-þér vilduð gera svo vel og líta inn til mín þegar þér mættuð vera að. Það er mjög mikilsvarð- andi málefni, sem eg þarf að ræða við yður. Ef ekki stendur svo á, að þér séuð ráðinn einhvers staðar annars staðar annað kvöld (fimtudag), þá vonast eg eftir að fá að sjá yður. Yðar með mestu virðingu. So p h i e B erns t ei n. Browne las þetta einkennilega bréf þrisvar sinnum en komst samt ekki að neinni niðurstöðu um það, hvað það ætti að þýða. Hvað var það sem frú Bernstein gat þurft að tala við hann um? Gat það verið nokkuð í sambandi við Katrínu? Samt sem áður þótti honum vænt um, að nú gafst honum að öllum líkindum tækifæri á að tala við stúlkuna, sem hann langaði til að finna. Aldrei á æfi hans hafði hon- um fundist tíminn vera svona lengi að liða. Hann var kominn á réttum tíma að dyrunum á húsinu í Rue Jac- quarie. Dyravörðurinn tók á móti honum og spnrði hann að erindi hans. Hann bað líann um að vísa sér á herbergi frú Bernstein. Dyra- vörðurinn gerði það. Browne fór upp stigann til þess að leita að þeim. Hann þurfti samt ekki lengi að leita, því að frú Bernstein tók á móti honum við uppgönguna. — Monsieur!. hrópaði hún, og látæði hennar bar vott um, aðhún hefði einhern tíma verið leikkona. Það var sanharlega fallega gert af yður að koma og finna mig. Eg biö yður mjög að afsaka, að eg skuli vera að tefja yður. — Fyrir alla muni, minnist þér ekki á það, sagði Browne kurteis- lega. Þér vitið, að geti eg verið yður eitthvað til þægðar, þá megið þéf slírþa mér. — Þaö er ekki mín vegna sem eg bað yður að koma. En við skulum ekki tala saman hér. Viljið þér ekki koma inn til mín? Hún fylgdi honum upp annan stiga og inn í dagstofuna. Frúin lokaði vandlega dyrunum og bauð honum svo sæti. Browne settist í hægindastól. Hann furðaði á þvf, hvar þetta ætti alt að lenda.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.