Vísir - 10.02.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 10.02.1916, Blaðsíða 3
VlSlR JtaMtft SatiUas t}u$$euua %\ixv& ou, uampa\i\u $\m\ \&§ geta Jena'Æ áve'Æanlega v\nnu v\5 J'\slt- vevfeun Jtá \>v\ \ mav* 03 YatvS&^ ^ \ outobet. ^Cauo Vfc--\b fwouut á uifeu, ^ c c o x u v 10 autat Ju^Vt^nvetV uuudtaí $\sua. Ingimundur Jónsson, Holtsgötu 5. Hlttist helma ki. 2-4 síðdegls. Nokkrar duglegar stúlkur — helst vanar fiskverkun — geta fengið atvinnu á Eiðsgranda, Taiið við Guðm. Guðmundsson, Vesturgötu 8. — Hittist daglega 5—7 e. m. — i i i ..................--------- i i-.....i. . i i . ............M i ¦ . . M. SeudÆ auut^suv&av timauteua. vantar á Njörð. • r Kaupið last word pípurnar í Landstjörnunni LÖGMEN OddurGíslason yfirréttarmálaflutnlngsmaður, Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og4-5. Sími 21 Bogl Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaöur. Skrlfstofa Aðatstræti ð (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 12-1 og 4-6 e. h. Talsími 250. Pétur Magnússon yflrdómslögmaOur,| Qrandarstíg 4. Sími 533 Heima kl. 5—6. $est ao au^sa \ "U \s\ VATRYGGINGAR Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The Brit- ish Dominion General Insu ance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gfslason Sæ- og strfðsváíryggíng Det kgl. oktr. Söassurance Komp Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TULINIUS. AðalumboÖsmaður fyrír Island Det kgl. octr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vörur alskonar. Skrifstofutími 8--12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Prentsmiðja Þ. Þ. Clementz. Trygð og slægð. Eftir Quy Boothby. 54 Frh. Hún skildi hvað hann meinti, og hló líka. Browne fylgdi henni nú út á gðtuna. Og er hann hafði sett hana upp í vagn óg sagt öku- manninum hvert hann ætti að aka, þá lofaði hann henni, að líta inn til hennar seinni hluta dagsins og tegja henni þá frá því, hvað hann hefði afrekað. í>egar fttin var kom- in af staö, þá leit hann á klukk- una. Hún var ekki orðin tólf. Hann gekk þá rakleföis til Amphitryon- klúbbsins. Hann hitti Maas ferð- biöinn í forstofonni. — Kaeri Browne, sagöi hann. Hvar í dauöanum hafið þér falið yöur sfðan þér komuð hingað til Parfsar? Þér hafiö alls ekki sést Meöal gamalla vina yðar. — Eg faefi haft svo mjkið að gera, sagði Browne til þess að svará einhverju. Ef þér vissuð alt, sem eg hefi komist í, í morgun, þá yrðuð þér sjálfsagt mjðg hissa. — Kæri gamli félagi, sagði Maas. Eg skil það varla að eg gæti orð- ið hissa. Vellencourt kvæntist í gær. Sfðan eg heyrði það get eg ekki orðið hissa á nokkrum sköp- uðum hlut. Eg fer nú til London kvöld. Hvenær komið þér þangað? — Eg veit það varla, svaraði Browne. Það getur ef til vill orð- iö í dag. það getur líka dregist í vikutíma. Mér er farið að leiöast í Evrópn og er að hugsa um, aö bregða mér til Austurheims. — Hver skollinn! svaraði Maas. Hvernig f dáuðanum hefir yður getað komið þetta til hugar? . — Okkur dettur oft margt ein- kennilegt í hug, svaraði Browne. Mig hefir lengi langað til að skoða mig um þar austur frá í Japan og eyjunum þar norður af. Þér vitið ekki nema eg kunni að vera send- ur af „Landfræðisfélaginu." — „Landfræðisfélaginu", bölvuð vitleysa, sagði Browne brosandi. Síðan kvaddi hann og hélt niöur trðppurnar. Um leið og hann skrapp út úr dyrunum sagði hann við sjálfan sig: Frú Bernstein, fóst- urdóttir hennar og Japan, eg býst við því, kæri Browne, að hinn gamli vinur þinn, Maas, verði að koma með þér í þessa langferð. 13. kapituli. Eg held að mér sé alveg óhætt að fullyrða það, að sú hamingja eða óhamingja, hepni eða óhepni, sem fyrir kemur í lífi hvers ein- staks manns, sé ekki komin að öllu leyti undir uppeldi eða tilverknaði. Heldur miklu fremur undir smá atvikum sem fæstir eru svo hepnir, að geta gert sér grein fyrir. Til dæmis að taka: Hefði Browne nú ekki farið þessa för til Noregs ein- mitt á þeim tíma, sem hann fór hana, þá hefði hann að öllum lík- indum aldrei hitt ungfrú Petrowitch. En ef hánn hefði nú ekki hitt hana, þá eru allar líkur sem mæla með því, að hann hefði aö Iokum kvongast dðtiur einhvers auðugs lávarðar, hefði gylt upp eitthvert hrörnandi aðals höfuðbólið með auði sínum. Hefði orðið meðlimur Parlamentsins, fengið þar tilheyr- andi titil og síðan lifað lífi sínu sem heiðvirður og mikilsmetinn borgari. En forlögin höguðu því þannig, að hann fór til Noregs og hitti Katrínu, fékk ást á henni og rtú —. En hvað er eg annars að viileysast, að halda ekki áfram með sögona. Látum pkkur nægja með að segja frá því, að þegar hann hafði kvatt Maas þá fékk hann sér bita í veitingahúsinu og gladdist við þá hugsun, að nú væri hann kominn út í það sem gæti örðiö honum ófæra, og yrði það aö öll- um líkindum, ekki síst ef það vitn- aðist of saemma hvaö var á seyði. Við vitum allir hve mikla gleði það getur vei'tt manni að vita af því, að við vitum leyndarmál, sem enginn má vita annar. Þegar við erum á æskuárunum, þá finstokk- ur það vera ósegjanlegt gleðiefni. Það, að vera anarkisti, nihilisti eða fenianisti er sams konar gleðiefni, nema hvað það er á hærra stigi, af pví að lífshætía stafar af því, að það komist upp, og veitir því enn meiri geðæsing, en hún er tilefni gleðinuar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.