Vísir - 14.02.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 14.02.1916, Blaðsíða 3
j_________*~~ VlSIR '" ' ...... "¦*" "" Í , ' ..................' ""¦ I I I ¦ 'l I ...I. ^hetttiA S&nitas t\&$$*Yvga s&roti 03 ttampavut §\m\ \§ö 1 • ¦" ¦mu.....,ii,riié> Togara Buxur og Stakkar. Ur Iðunnardúk saumað á okkar alþektu saumastofu, þrœlsterkur frágangur — og sterkasti dúkurinn. Lftið á þetta hjá oss áður en þér gerið kaup annars staðar. VÖETTHffSra g=g=g—™—-r— "¦'-¦¦......| '¦ 1 1 11' 1 1 StJAR PRÉTTIR: Verslun Auðunns Nfelssonar f Hafnarfiröi befflr nú á'boðstóium stórt úrval af glervöru: 10 tegundlr boliapör, diska stóra og smáa, skálar, sósukðnnur, flskiföt,! bvottastell, vafnsglðs og smjörkúpur. Alls- konar járnvðrur, kolakðrfur, þvottabala og ennfr. 2 ?eg. af f Iðri. Grikkland og Rúmenfa. Það er haft eflir rúmcnsku blaöi, aö Grikkir og Rúmenar hafi gert samning um það, að hvorug þjóðin skuli lita af hlutleysi sínu nema hin samþykki. %zú a$ au^sa \ "\5 \s\ Verslun G. Kr. Andréssonar & Co. Hafnarfirði vill leiða athygli fólks að því, ab hún herir ávalt á boðstólum birgðir af: matvöru, nýlenduvöru og oííufatnaði fyrir sjómenn. Vðrutegundirnar eru af bestu tegund og seljast afar ódýri. Viroingarfylst. Verslun G. Kr. Andréssonar & Co. Reykjavíkurvegi 5, Hafnarfirði. Ofnar og eldavélar fyrirliggjandi. Ofnar frá kr. 14,50—175 kr. Eldavélar frá 17—200 kr. — Rðr og leir o. s. frv. — Stœrsta eldfæraverslun f borginni. Laura Nielsen. Setv&Æ aúat$s\Yva,at xAmaYvte&a. Trygð og slægð. Eftir QUy Boothby. 58 Frh. 14. kapituli. Á leiðinni niður eftir sírætinu, þi tók gamli maðurinn alt í einu Úndir handlegginn á Browne og Sekk við hliðina i honum. •— Kæri ungi vinur, sagði Sau- k«r þðgar þeir höfðu gengið sam- *!iöa fáein skref. Nó þegar viðer- B"i komnir undir bert loft og út fir kúsina, þí er okkur óhætt að tal* saaian, in þe6s að þurfa að Íttast að hlustað verði í okkur. Heyrið þér mig nú eitt augnablik. Hafið þér nokkra hugmynd um, ¦v«ð þI0 er sem þér ætHö aö fara al fera? — Auðvitað veit eg það ekki glðgt, svaraði Browne heversklega. En samt hefi eg dálitla hugmynd ua það. — Jæja, lofið mér þi að segja yöur eitt, eg segi yöur þaö satt, að eg er kunnugri slíkum tnálum sem þessum heldur en uokkuf, sem þér þekkið, eða nokkur annar maður. Browne vissi naumast hvað hann átti að segja. Sauber namstaðarog horfði framan í hann. — Hafið þér gert yður grein fyrir því, að þér, ungi Englend- ingur, án nokkurrar reynslu f sKkum málum setjið yður i móti ölium hinum miklu herskðrum rtissneska bjarnarins. — Sérstaklega er það það, sem mér hefir komið til hugar, sagði Browne. — Og þér haldið að þér séuð maður til að sigra örðugleikana, þegar þér þekkið styrkleika ðvinar- ins? Eg diist að hreysti yðar, en eg óttast að þér vitið ekki fyrir vfst út í hvað þér eruð að leggja. Samt sem iður, fyrst þér ætlið að halda' áfram með þetta, þi Iangar mig til að gefa yður svo gðð rið og bendingar sem eg get, og sem geta orðið yður til hjilpar. Mér hefir skilist af öllu sem fratn er komið að þér hafið ekki þekt frú Bernstein mjög lengi? Browne sagði það satt vera, og beið með óþreyju eftir þvf hvað kæmi næst. Hann var farinn að hafa inægju af að tala við þenn- an ðrvasa gamlá mann með dðkku hvðssu augun, og sem talaði eins og sá sem vald hefir. — Áður en eg fer nokkuð lengra út f þessa sátma, sagði gamii mað- urinn, þi leyfið mér að geta þess, að eg ber engar brigður i hæfi- leika frdarinnar, þvert i móti. Hún er mjðg gafuð kona og hún þekkir stjórnmilin f Evrópu út í ystu æsar. Svo mikið er mér óhætt að segja. Samt sem áður, ef eg væri f yðar sporum þi myndi eg reyna að vera eins varkir og unt ermeð aö trúa henni fyrir ieyndarmilum. Frúin er igætur félagi, hún er heimspekilega hugsandi og getur Iitið sér lfða vel f hinum óttaleg- ustu kringumstæöum. En í málum eins og þessum, — það hryggir mig að geta þess — þá hleypur tungan með hana ígönur. Ogein- ungis af þeirri istæðu ilít eg hana vcra — ekki hættulausa. Eg skal * ekkert um það segja, hvaða ilit Browne háfði sjáífur i frúnni í þessum efnum. En — frá- in var ntl einu sinni vinkona Kat- rfnar og því var það skylda hans, fanst honum, að halda hiífiskildi fyrir hana, hve vond sem húh væri. Herra Sauber hefir líklega séð hvað hann hugsaði, því að hann horfði augnablik á hann með arnhvössum rannsakandi augum. Og þegar hann haföi horft á hann stundar- korn, þá hélt hann áfram samtal- inu af enn meiri móð en áður. — Eg vona, aö þér misskiljið mig ekki, sagði hann. Eg óska þess alls ekki, að yður mishcpnlst þetta verk, sem þér hafið tektst í hendur. Eg hefi þekt frú Bernstein lengur en hún eða eg hefi löngun til að muna aftur í tímann. Og það er langt fri mér að óska þess, að þér fáið slæmt álit i henni. Fn eg hefi þekt ættfólk Katrfnar enn- þá lengur. Eg verö að vinna í þess þágu það sem eg get. Til þess er eg siðferðislega skyldugur.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.