Vísir - 25.02.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 25.02.1916, Blaðsíða 2
VÍSIR VISIR A f g r e í ö s 1 a blaðsins á Hótel Island er opin frá kl. 8—8 á hverj- um degi. Inngangur frá Vallarstræti. Skrifstofa á sama stað, inng. frá Aðalstr. — Ritstjórinn til viðtals frá U. 2—3. Sími 400.— P. O. Box 367. Ferð um Miðríkin. ------ Nl. Á leiðinni heim kom eg viö Dresden og þar varð eg í fyrsta og eina skiftiö saddur af miðdegis- verðinum á allri ferðinni. En auð- vitað varð eg að greiða hátt verð fyrir þann málsverð. Þar hitti eg hollenskan tóbakssala og spurði hann hverjum augum hann Iiti á hafn- bann Breta. »Þó að það nái ekki fullkomlega tilgangi sfnum, þá getur ástandið ekki verið verra en það er«, svar- aði hann. I Leipzig var ástandið eins og í öðrum borgum, sem við komum til. Þar varð eg fyrst var við að Þjóð- verjar notuðu slæma vélaolíu. Það virtist ekki hægt að koma vögnun- um af stað með henni, og þess vegna hefir ökumaðurinn jafnan með sér benzín á flösku, til þess að koma vagninum af stað. Eg varð var við þetta enn betur í Berlín og Hamborg. í Leipzig voru notaðir viðarhringir á vagnhjólum f stað togleðurhringja. Viö stóöum við í Berlín í fjóra daga. í stórri búð sá eg auglýs- ingu um, að ekki væri hægt að binda um böggla, því að seglgarn væri ekki til, og ennfremur að ekki væri hægt að senda böggla heim til manna vegna þess að sendi- sveina vantaði. Konur stýra þar sporvögnum bæði ofan og neðanjarðar, og eg sá 20—30 konur vera að grafa járnbrautargöng undir Friedrich. strasse. Kunningjakona konunnar minnar sagði henni að hrísgrjón hefðu 5 kostað 90 aura pundið og nú væru þau ófáanleg, og sömuleiðis baunir. í Hamborg mátti sjá einna greini- legast að landið átti í ófriði. Eng- in umferð var um höfnina né við hana. Vötuflutningar um borgina voru alveg hættir. Yfirleitt varþar lítið til af öllu og dýrt það sem til var. Landar mínir í borginni sögðu mér að borgarbúar væru vondaufir. í Bremen og Hannover var ástand- ið engu betra. Menn óskuðu að styrjöldin yrði á enda kljáð sem fyrst og kvörtuðu alment yfir dýr- t'ðinni. í kvikmyndaleikhúsi voru sýndar myndir af keisaranum og krónprinsinum og Austurríkiskeisara en áhorfendurnir létu sér fátt um finnast. Eg kom til Míinster. Þar er eg gagnkunnugur. Mikil breyting var orðin á borgarbúum trá því í fyrra. Einn af kunningjum mínum skrifaði mér í fyrra meðalannars: »ínæstu viku tökum viö Calais«. Núspurði hann mig áhyggjufullur. »Hvenær verður styrjöldinni Iokið? Alyktunarorð. Eg dreg þá ályktun af því sem eg hefi séð í þessari ferð, að mikill hluti verkalýðsins í Miðríkjunum svelti og að fjárhagurinn séslæmur J^ og fari versandi meö degi hverjum. Þjóöin er að missa kjarkinn. Menn eru farnir að spyrja: »Hvað græð- um við á þessutn sigurvinningum? Við vinnum sigur á hverjum degi, en ekkert batnar hagur okkar neitt við það, heldur þveröfugt*. Eg er sannfærður um að Þýskaland og Austurríki verða undir í þessari styrj- öld, hvort heldur á málið er litið frá hernaðarlegu eða fjárhagslegu sjónarmiði, ef bandamenn berjast eins og þeir eru menn til. j Landar erlendis, ,A vígvellinum. í »Tidens Tegn« segir Ella Anker frá því, að ungur íslensk- ur rithöfundur, sem dvalið hefir í Lundúnum, sé nýgenginu í her- inn. Hver er hann? Druknun. í sama blaði er sagt frá því að íslending einn hafi tekið út af norsku síldveiðaskipi, Allas, og hafi hann ekki náðst aftur. Enekki er nafns þess manns getið. Snjóflóð féll á bæinn Orænagarð við ísa- fjarðarkaupstað. Flutti flóðið bæinn alla leið út á sjó (Pollinn). Mann- tjón varö þó ekkert, tveim konum sem í bænum voru tókst að bjarga ómeiddum. Tl L M I N N IS: Baðhúsið opið v. d. 8-8, ld.kv. lil 11 Borgarstskrifát. í brunastöö opín v. d 11-3 Bæjarfóg.skrifst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk, Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K, F. U. M. Alm. samk.sunnd. 81/, siðd Landakotsspit. Sjúkravitj.tími kl, 11-1. Landsbankinn 10-3. Bankastjórn til við- tals 10-12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssíminn opinn v. d, daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og 4-7 Náttúrugripasafnið opið Íí/,*2x/> síðd. Pósthúsið opið v. d. 9-7. sunnd. 9-1 Samábyrgðin 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vífilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-1 Þjóðmenjasamið opið sd. þd. fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans Kirkjustræti 12: Alm. lækningar á þriðjud. og föstud. kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud. kl. 2—3. Tannlækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlækningar í Lækjargötu 2 á mið- vikud. kl. 2—3. Landsféhirðir kl. 10—2 og 5—6. Góðrar íbúðar, 3-4 herbergja ásamt eldhúsi óskar lítil fjölskylda, í eða við miðbæinn. A. v. á. Loðhufur nýkomnar í Mæðauetstun y. j^tidetsen & S'óti Aðalstræti 16. Kvennhetjan frá Loos. ____ . Frh. vegurinn alt í kring var upprót- aður....... það voru Frakkar, sem gerðu áhlaup til að ná bænum. Um morgunin þann 9. kom dálítið hlé á. Við fórum að gjöra morgunverkin. bróðir minn tók sér bað, þegar húsið alt í einu lék á reiðiskjálfi. Kúla hafði sprungið uppi á efsta lofti. Skot- hríðin byrjaði aftur og mest á strætunum. Móðir mín þreif drenginn upp úr baðinu, vafði utan um hann ábreiðu og stökk með hann of- an í kjallara en eg náði í systur mínal Bróðir minn gat samt ekki verið nakinn í kjallaranum, svo eg varð að fara upp að ná í föt- in hans, en eg varð að flýta mér ofan aftur, því eg hélt að húsið væri að hrinja. Önnur kúla hafði sprungið uppi á efsta lof'ti.„ það er eins og landar vorir miði á húsið okkar", sagði mamma mín og satt var það, að við vor- um illa stödd. Einlægar spreng- ingar í kringum okkur, múrarnir hrundu á húsunum í kring. Háv- aðinn var svo mikill að þó að við sætum í einum hnapp þá gátum við ekki heyrt hvort til annars ... en hvernig á eg að lýsa þessum ósköpum: dunur og skot, sprengingar og jarð- skjálftar. það var eins og mað- ur væri kominn í helvíti og háv- aðinn ætlaði að gjöra mann vit- stola. Alt í einu lét hurðin að búð- inni undan og á efstu þrepum stigans, sem lá ofan í kjallarann sáum við þrjá menn alla blóðuga. þrátt fyrir ósköpin sem á gengu heyrðum við þá segja: „Sacrement! .... Franzoust !a það voru þjóðverjar, sem leit- uðu hælis hjá okkur. Á einum þeirra hékk handleggurinn aðeins á taug við líkamann, annar var særður á höfði en hinn þriðji var hjúkrunarmaður, sem var að fylgja þessum félögum sínum á sjúkrahúsið, en hafði orðið að leita þeim og sér hælis um stund- arsakir. þó að hann væri ósærð- ur þá var hann samt allur löðr- andi í blóði af að styðja hina. Hundurinn okkar urraði, þeg- ar hann sá óvinina en hjúkrun- armaðurinn sem kunni dálítið í frönsku, sagði auðmjúkur við hann: „Góðurhundur, egekki v o n d u r." Ef að hryllingin hefði ekki verið svo mikil mundi eg hafa hlegið að þessu, en eg flýtti mér aðeins að sefa hundinn, því þótt óvinir væru, kendi eg í brjósti um þessa aumingja menn. Hermaðurinn snéri sér að mér : „Félagar mjög særðir e r u, strætið ómögulegt að vera." Hinir særðu lögðust á gólfið. Mér var ant um að fá fréttir og eg spurði því: „Hvað er um Frakka ?« ^Frakkar að komast áfram, við að láta und- an." Hann sagði satt, en því miður var það ekki nema um stundar- sakir að vorir menn höfðu betur. Stundu síðar héldu þessír menn leiðar sinnar tii sjúkrahússins, því þó að skothríðin héldi áfram þá var henni nú beint í aðra átt. þeir kvöddu þegar þeir fóru og sá frönskutalandi þakkaði jafnvel fyrir sig, en samt var, eg reið við þá, því þeir höfðu enn einu sinni mölvað hurðina að húsinu okkar. Eg vogaði mér f'ram á þrösk- uld. Partur af bænum stóð í björtu báli, fallbyssurnar drundu, en á milli heyrði eg einnig byssu- skot og eg hljóp því glöð til móður minnar til að hugga hana með að fótgöngulið franska mundi vera í nánd. En tíminn leið og ekki komu neinir franskir hermenn í ljós. þar á móti sá eg að þjóðverjar mundu hafa fengið liðsauka og að góð regla var kominn á hjá þeim aftur. Eg kvaldist af löng- un til að frétta eitthvað og vog- aði mér út, ætlað eg mér að fára í nýlenduvörubúðina, því eg þeki, konuna og húsið var rétt hjá, en þegar eg kom þar að stað- næmdist eg agndofa, eg hélt mig væri að dreyma; húsið var al- gjörlega horfið, þar stóð ekki steinn yfir steini. .... Eg frétti

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.