Vísir - 20.03.1916, Blaðsíða 1

Vísir - 20.03.1916, Blaðsíða 1
Utgefandi HLUTAFÉLAG Ritstj. JAKOB MÖLLER SÍMI 400 Skrifstofa og afgreiðsla í Hótel ísland SÍMI 400 6. árg. M án udagi n n 20. marz I9Í6. 79. tbl. Gamla Bfó Grímuballið. Amerískur leynilögregluleikur í 3 þáttum. Sönn saga um baráttu leyni- lögreglumannsins Haggerty gegn stórsvikaranum »Oalop Dick«. Mjög spennandi og skemti- leg mynd. \ Ennþá, vanta nokkrar stúlimr til Sigluíjarðar Upplýs- ingar gefur y^n^s $lofi&aM' Lækjargðtu 6. Nýja Bíó Helreið hvítu mærinnar Ágætur sjónleikur leikinn af leikendum »Nordisk Films Co. Aðalhlutverkin leika: Baptista Schreiber, Olaf Fönss, Robert Schyberg. Andrés Björnsson cand. philos. t andaðist miðvikudaginn 15. þ. m. Dauða hans bar aö höndum á óvenjulega sorglegan hátt. Hann haföi á miðvikudaginn var brugðið sér suður til Hafnarfjaröar meðskip- inu »ísland«, og mun hafa ætlað sér aö koma heim aftur samdægurs. En á fimtudagsköldið var hans saknað hér í bænum, og var þá þegar farið að grenslast eftir, hvar hann mundi vera niður kominn. Fregnir, sem menn fengu um hann úr Hafnarfirði, voru óljósar, enda var hann þar fáum mönnum kunnugur. Kom mönnum hér því til hugar að hann kynni fyrir einhver atvik að hafa farið með skipiuu áleiðis til Vestfjaröa og var þvf haldið spurnum fyrir honum á höfnum vesfan- lands, en þaðan komu þau svör, að hann hefði ekki meö skipinu verið. Samtímis var hafin leit eftir honum í Hafnarfirði, en hún varð árang- urslaus. Á laugardaginn fréttist, eftir mönnum, sem á miövikudaginn höfðu farið veginn milli Reykjavíkur og Hafnarfjarðar, að þeir hefðu séð Andrés á veginum,, en þó ekki haft tal af honum. Hafði hann að þeirra sögn snúið upp í hraunið nokuru eftir aö þeir höfðu mætt hon- um og horfið þeim sjónum. Eftir þessari tilvísan var leit hafin á laugar- daginn um þessar sldðir, og leituöu undir 100 manns bæði úr Reykja- vík og Hafnarfirði, í hrauninu fyrir ofan Hafnarfjarðarveginn. En leit- inni fyrir neðan veginn varð ekki lokið þá um kvðldið, og var því haldið áfram í gær, og fóru þá á 2. hundrað manns í leitina. Fanst hann þá skömmu eftir hádegi í hraunbrúninni sunnan við Arnarnesvík- ina. Sat hann þar upp við stein og var örendur. Hefir hann farið villur vegar um hrauniö og sest þarna til að hvíia sig, en sofnað, og sföan ekki vaknað aftur. Bjart og gott veður var um daginn, en frost nokkurt um kvöldið og nóttina. Þessi hörmulegi atburður mun falla öllum þeim nærri, sem þektu Andrés. Hann var enn þá ungur maöur, rúmlega þrítugur, og að mörgu leyti mikill hæfileikamaður. f skóla vöktu gáfur hans þegar mikla eftirtekt, og þó að þær af ýmsum orsökum hefðu ekki enn þá notið sín til fuls, þá voru bæfileikarnir svo miklir og efnið svo gott í mann- inum, aö enn þá gátu menn gert sér hinar beztu vonir um framtíö hans. Hann var allra manna næmastur og gat aflað sér þekkingar á óvenjulega skömmum tfma. Mest hneigðist hugur hans til íslenzkra bókmenta, bæði forhra og nýrra, og var hann í þeirn efnum miklu fróð- ari mörgum þeim, sem meira hafa látið á sér bera. Sérstaklega var fróðleikur hans um íslenzkar Jausavísur annálsverður, og mun hann tæpast hafa heyrt svo íslenzka stöku, væri hún vel kveðin, að hann næmi hana eigi. Enda var hann sjálfur ágætlega hagorður, og kunni bétur tökin á ferskeytlunni, en mörg meiri skáldin, — skorti hvorki fyndni né orð- fimi til þess. Um ferskeytluna þótti honum vænst allra bragarhátta, og svo kvað hann um hana: Ferskeytlan er Frónbúans fyrsta barnaglingur. En svo er hún oft í hðndum hans hvöss sem byssustingur. Margar fleiri ágætar vísur eru til eftir hann, og væri vert að þeim væri haldiö saman. Qleðimaður var hann mikill í hóp kunningja sinna, ræðinn og fjörugur, og kunni með mörgu að skemta. A slðari árum féksf hann nokkuö við Ieiklist og fórst honum það prýðHega úr hendi. Andrés var hvers manns hugljúfi. Hann var geðprúður maður og rólyndur, svo að þess voru fá dæmi, að hann skifti skapi sínu. Þó að hann ætti oft við þröngan kost að búa, var hann hjálptós, et hann gat eitthvað látið af höndum rakna, og manna skilvísastur og orðheldnastur. Andrés var fæddur Löngumýri í Skagafirði, 13. desember 1883. Foreldrar hans eru Björn, sem síðar bjd á Reykjahóli í Seyluhreppi, Bjarnason, Jónssonar á Löngumýri og Margrét Andrésdóttir, bónda á Stokkhólma Björnssonar. — Hann gekk í 2. bekk lærða skólans árið 1900 og útskrifaðist úr skólanum árið 1905, með fyrstu einkunn (103 stigum), og var efstur í bekknum. Síðan fór hann utan til að stunda nám viö háskólann í Kaupmannahöfn, tók þar próf í heimspeki með ágætis einkunn vorið eftir og lagði stund á norræn fræði. Hann kom heim aftur til íslands alkominn vorið 1910, tók þá við ritstjórn Ingólfs og hafði hana á hendi til haustsiris. Þá tók hann að stunda nám á lagaskólanum og síöar á Háskólanum hér, en lauk ekki prófi. — Síðari árin lagði hann aðallega fyrir sig ritstörf, — var lengi mikið við ritstjórn Vísis riðinn og ritstjóri hans um tíma árið 1915. S^^-^^^S)

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.