Vísir - 05.04.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 05.04.1916, Blaðsíða 3
VíÍSIR Lífsábyrgðarfélagið er heiðarlegt, gott og mjög vel stætt félag, og stendur undir eftir- liti stjórnarinnar. Félagið kaupir veðdeildarbréf Landsbankáns Drentí fyrir alla þá peninga, sem inn til þess borgasf á íslandi og hefir sjálfstæða íslenska læknisskoðun. Tryggið líf yðar í þessu félagi; BlÓHlSVeÍga öðrum framar. *** «,!**«¦. selur vantar til að bera Vísi út um bæinn. Nýja Rakara og Hárskurðarstofu með öllu þar tilheyrandi hefi eg opnað á Laugavegi 19. Þetta tilkynnist öllum þeim sem við mig hafa áður skift sem öðrum karlmönnum borgarinnar. Einar Ólaísson, Aths. Félagið hefir aldrei unnið ólöglega á íslandi, en jafnan fylgt fyrirmælum íslenskra laga. 35 stúlkur vantar enn til sildarverkunar. Beztu kjör boöin. Finnið sem fyrst y. $• y.ansoti Laugaveg 29. CLÖGM EN N ¦? «wumJ8 Oddur Gíslason yfirréttarmétlaflutnlngsmaður Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Simí 26 Karlmanna-, unglinga- og drengjaföi mikið úrval í BANKASTRÆTI 11 (miöbúðinni) Jón Hallgrimsson. Eegnfrakkarnir ágætu fást í BANKASTRÆTI 11 (miðbúöinni) Jón Hallgrimsson, Pétur Magnússon yflrdómslögmaöur, rundarstíg 4. Q Sími 533 Heima kl. 5—6. Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaður. Skrlfstofa Aðalstræti 6 (uppi.) Skrifstofutími frákl. 12-1 og 4-6 e. h| Talsími 250. Líkkistur. Miklar birgðir fyrirliggjandi. Séð um jarðarfarir ef óskað er. Sími 93. Hverfisg. 40. Helgi Helgason VATRYGGINGAR Œ Vátryggið tafalaust gegn eldl vörur og húsmuni hjá The Brit- ish Dominion General Insu rance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gfslason Sæ- og stríðsvátrygging Det kgl. oktr. Söassurance Komp Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TULINIUS. Aðalumboðsmaður fyrír ísland Det kgl. octr. Brandassurance Comp Vátryggir: Hús, húsgðgn, vðrur alskonar. Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Trygð og slægð Eftir Guy Boothby. 109 Frh. — Það var það bezta, sem þér gátuð gert, sagði Browne. Egskal minnast þess þegar eg geri upp viö yður reikninginn seinna. En herrar mínir, hvað eigum við nú að gera? Nú kom stýrimaðurinn inn í klefann. — Herskipið hefir gefið merki um að það ætli að senda bát um borö, sagöi hann og lyfti húfunni um Ieið. •— Gott, sagöi Browne, og snéri sér nú að Maas. — Svo þaö fór eins og okkur grunaði, sagði hann hægt og ró- lega. Þér hafið verið hér á skip- inu sem svikari. En við treystum yður. Eg get varla trúaö þessu, Maas. Eg hélt ekki aö nokkur maður gæti fallið svona Iágt. En nú er enginn tími til að tala um það. Hvað eigum við nú að taka til bragðs, herrar mínir? Maas var gerbreyttur frá því að stýrimaðurinn sagði að bátur myndi verða sendur frá herskipinu. Nú stökk hann á fætur og rak upp öskur. Þér spyrjið hvað gera skuli. Það skal eg segja yður. Þér getið alls ekkert gert. Þér eruð núalveg á mfnu valdi. Þið skuluð minnast þess, aö eg er sendimaður rúss- nesku stjórnarinnar, og cf þið ætl- ið að gera mér nokkurt mein þá geng eg á hönd foringja herskips- ins, sem þið sjáið þarna úti. Þér sjáið að spiliö er tapað og ekki er til neins áð veita viðnám lengur. Nú tók Andrew fram í: Eg skal taka málið til meðferðar, sagöi hann. Eg heíi komist í hann krapp- an fyrri. Má eg það, herra Browne? — Hvað ætlið þér að gera? spurði Browne. — Það sýni eg yður bráðum, sagði Andrew. Þér viljið ef til vill aðstoða mig, Foote? — Já, meö ánægju, svaraði hann. — Viljið þér koma með, herra Maas! sagði Andrew nokkuð hrotta- lega. — Nei, það dettur mér ekki í hug, svaraði Maas. — Eg er hræddur um, að þér eigið ekki annars úrkosti, svaraði Andrew ofur rólega og miðaði nú á hann marghleypunni sem hann var meö. — Komiö þér núl skipaði hann. Svona, standið þér á fætur! Þér skuluð muna eftir því, að nú fáist þér við menn sem berjast fyrir lífi sínu. Þeir heyra varla hvell af skambyssuskoti út á skipið. Maas sá að hann varð að hlýða. Og nú fóru þeir me4 hann inn í hans eigiö herbergi. Andrew fékk nú Foote byssuna og bað hann að gæta fangans, en sjálfur skauzt hann í burtu. Hann skundaði að Iyfjahirzlunni sem fylgdi skipinu. Fimm mínútmn síðar kom hann aftur. Hann hafði meöferðis glas með dökkum vökva. — Guð hjálpi yður! hrópaði Browne. Þér ætlið þó ekki aðgefa honuni inn eitur? Maas starði á þá óttasleginn. — Gefa honum inn eitur?sagði Andrew kuldalega. Jú, vfst ætla eg að gera það. Eg ætla að gefa honum nógu mikið til þess að hann sofi vært meðan á leitinni stendur og segi ekki neitt. Jæja, herra Maas, nú gieypið þér þetta! — Nei, hrópaði Maas. Eg skal aldrei gera það! — Við sjáum nú til, sagði Apd- rew, og tók við byssunni af Foote. Yöur hættir við að gleyma því, aö eg get lagt óþægilegar áherzlur á skipanir mínar! Maas saup hveljur. Hann sá ekkert nema glasið. — Við megum engan tíma missa, sagði Andrew enn fremur. Ef þér ekki hlýðið án allra umsvifa þá skýt eg yður undir einsl i Maas skalf eins og hríslaafang- ist og kvíða. Hann sá að honum var full alvara. Browne leit út um glnggann og sá að báturinn var lagður af stað frá herskipinu. Eftir fáar mínútur myndi hann koma.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.