Vísir - 27.04.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 27.04.1916, Blaðsíða 3
V f SIR Garðakirkja verður seld til nlðurrifs þeim er best býður ef nægjanlega hátt boö kemur. Lysthafendur sendi lilboð sín í Iokuðum bréfum til undirritaðs formanns sóknarnefndar þjóðkirkjusafnaðarins í Hafnarfiröi. Veröa þau opnuð (að þeim viðstöddum) 3. maí næstk. kl. 12 á hád. á heimili undirritaðs, sem gefur væntanlegum lysthafendum upplýs- ingar um borgunarskilmála og annað er þeir kynnu aö vilja fræð- ast um þessu að lútandi. Hafnarfirði 25. apr. 1916. \ Drekkið Mörk CARLSBERG Heimsins besíu óáfengu drykkir. Fást aísiaöar Aðalumboð fyrlr ísland Nathan & Olsen Seftdfó a^$^s\tv$av ttmanlega. fer til LEITH fyrstu dagana í maí. C, Zimsen. ,\K$lr evteataMa%\5 ¦¦¦¦¦? LOGMENN 1 Bogi Brynjólfsson yflrréttarmálaflutningsmaður, Skrifstofa í Aöalstræti 6 [uppi]. Srifstofutími frákl. 12—1 og 4-6 e, h. — Talsími 250 — Pétur Magnússon, yfirdómslögmaOur, Orundarstíg 4. Sími 533 — Heima kl. 5—6 Oddur Gfslason yflrrftttarmálaflutnlngsmaDur Y Laufásvegl 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 VATRYGGINGAR 1 Yátryggið tafarlaust gegn eldJ vörur og húsmuni hjá The BrlU ish tfominion General Insu rance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gfslason Sœ- og strfðsvátrygging Det kgl. oktr. Söassurance Komp. Miðstræti 6. , Tals. 254. A. V. TULINIUS. Aðalumboðsmaður fyrír ísland' Det kg). octr* Brandassurance Comp Vátryggir: Hús, húsgðgn, vöru- alskonar. Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Prentsm. Þ. Þ. Clementz Barátta hjartnanna Eftir E. A. Rowlands. 11 Frh. Hann kveikti, á meðan hún var aO rifa upp bréfið, — Nei! Hér er bréf frá Margot, sagði hún og roðnaði af ánægju. Þú getur slðkt á eldspýtunni, Teddy. Það er víst ekkert merkilegt. — Ætlarðu ekki að Iesa bréfiö? — Nei, eg get beöið. Eg veit alvcg fyrirfram hvað hún muni skrifa. Hún er indælt barn og skemtileg kunningjastúlKa. En það er ekkert gaman aö fá bréf frá henni. — Eg hugsa að eg viti hvað hún skrifar þér nú, sagöi Edward. Ungfrtí Forber' hló. — Blessaður, Teddy, reyndu nú ekki að vera gáfaður. Það ferþér eitthvað svo illa, vinur minn. Ungi maðurinn brost hlýlega. — Eg veit það vel, Katrín, aö eg verð heimskingi alla mínadaga. Eu jafnvel hinn lieimski getur getið fpp á þvf, um hvað Margot muni uú skrifa. Eg sá.hana í skemtigarð- inum, þegar eg var í borginni fyrir tveim dögum síðan. Og eg haföi ekki fyr heilsað henni en hún sagöi mér að Chestermere væri á leiðinni heim. Hans væri von á hverri stundu. Það var alveg nýkomið símskeyti frá honum um, að hann væri á leiðinni. Þær héldu að hann væri einhvers staðar á Indlandi, og urðu steinhissa á símskeytinu. Eg býst viö að móðir hans hafi orðið meira en lítið glöð. Henni þykir víst ákaflega vænt um Filipp. — Það er víst ekki nema venju- legt að maöur elski börn sín. Er það ekki, Teddy? Edward brosti. — Þú þarft ekki að halda að foreldrar míriiir elski mig mjög mikið, svaraöi hann. Og Katrín gat ekki að sér gert aö hlægja, því það var alkunnugt að hertoginn Oxford sem var faðir Edwards, var ákaflega uppstökkur og þar eftir óskemtilegur maður. — En þú verður iíka að játa, Teddy, að fáðir þinn hefir svo sára raun af þér. — Eg veit ekki hvaö eg hefi gert, Katrín. Ungfrú Forber snéri sér aö unga manninum og sagði: — Það er ekki það sem þú hefir gert, vinur minn, scm faðir þinn hefir á mdti þér, heldtir það sem þú lsetur ógert. Edward ypti öxlum. — Eg segi þér þaö satt, Katrín, að það er ekki til neins að prédika fyrir mér. Eg er ekki einn af þessum mönnum sem langar til að komast upp á við í mannfélaginu. Minn velæruverði faðir, sem er sjálfur mesti maður æltarinuar að sínum eigin dómi, ætti að vera ögn umburðarlyndari við börn sín. Það geta ekki allir orðið mestir. — Æ, blessaður farðu nú ekki að halda skammarræðu um föður þinn, svaraði ungfrú Forber, — Já, en mér er farið að Ieið- ast að verða stöðugt fyrir ákúrum og skömmum fyrir alt sem eg geri, sagði ungi maðurinn. Eg meina ekki ákúrur þínar, Katrín, því að þú ert engill. En hví! Eg sé sárt eftir því að eg fór ekki með Ches- termeri þegar hann stökk á burt fyrir nokkrum árum síðan. Eg hefði þá að minsta kosti veriö laus við vandræða skapsmuni föður mfns. Ef Chestermere biður mig aftur um að koma með sér, þá mátt þú reiða þig á að eg skal ekki neita þvf. — Chestermere veit ekki hvað hann á að gera við tímann, svar- aði Katrín. En þú verður að minn- ast þess, að þú hefir miklu meiri ábyrgö en hann. — Þil átt líklega við það, að eg á von á þvi að fá hærri titil en hami? En eg sé, satt að segja, ekki að það géti skaðað mig mikið þótt eg færi í nokkura ára ferða- Iag. En hvað er eg annars að vit- leysast. Eg býst varla viö að Ches- termere fari svo bráölega í feröa- lag. — Því ekki það ? spurði ungfrú Forber. Edward horfði á hana. — Jæja, gott og vel, sagði hann gletnislega. Eg býst við að þú vitir tneír um það en flestir menn aðrir. Ungfrú Forber stóð nú upp úr stólnum, — Það er alveg misskilningur hjá þér, Teddy, sagði hún, ef þú heldur að það sé á mínu valdi að fá Chestermere lávarð til að breyta lifnaðarháttum sínum. — En — þúætlar þó aðgiftast honum, Katrín, er ekki svo? Ungfrú Forber hló nú góölát- lega. t — Og hvað kemur það málinu við? spuröi hún. Edward glápti'á hana. — Eg veit þaö ekki með vissu, sagði hann, en eg hélt að það kæmi málinu talsvert við. \

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.