Vísir - 15.05.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 15.05.1916, Blaðsíða 2
/ VlSIR VISIR A f g r e l ð s 1 a blaðsins á Hótel Island er opin frá kl. 8-8 á bverj- um degi, Inngangur frá Vallarstrætí. Skrífstofa á sama stað, inng. irá Aðalstr. — Ritstjórinn tii viðtals Frá ki. 3-4 Sími 400.- P. O. Box 367. Málverkasýning. þessa daga sýnir Gísli Jóns- son málari, verk sín í Iðnskóla- húsinu. Hann sýndi í fyrsta sinn Reyk- víkingum málverk ehir sig í fyrra- vetur og vakti sú sýning almenna eftirtekt, þóttu margar af mynd- um þeim er hann þá sýndi, gefa góðar vonir um að hér væri fram að koma nýr listamaður hjá þjóð vorri, og eigi hvað sízt fyrirþað, er kunnugt varð að þessi maður hafði engrar tilsagnar notið, ekki lært einföldustu teikningu, eður átt kost á að kynnast listaverk- um annara málara. Várð sýning þessi til þess, að hann í fyrra sumar var fenginn af mönnum hér til þess að ferðast norður í land, til að mála nokkrar mynd- ir þaðan. Auk þeirra mynda, sem hann var, fenginn til að mála af sérstökum stöðum, tók hann ýmsar aðrar af landslagi þar sem honum þótti einkennilegt. Einn- ig hafði hann dvöl um tíma í í fyrravor og aftur í vetur við þingvallavatn og tók allmargar myndir þaðan, helzt úr Nesja- landi, eru margar þeirra allein- kennilegar, s. s. af krummunum frá Hestvík, mjög vel gerð mynd, frá þingvöllum að vetrarlagi o.fl. Af myndum að norðan, mun vekja einna mesta eftirtekt mál- verk af Hrauni í Yxnadal, fæð- f ingarstað Jónasar Hallgrímssonar. Á miðri mynd sést Hraundrangur gnæfa við himin í baksýn, hjúp- aður daufu kvöldskini, á 3 öðrum myndum sést Hraundrangur, sýna þær allar einkennilegt og mikil- fengt landslag. Á margar fleiri mætti minnast; á sýningunni eru alls yfir 100 myndir og því margt að sjáfyrir þá er inn koma, sem vonandi verða margir. því fremur sem inngangur er að eins 25 aurar. Mörg af málverkunum munu fást keypt, og ættu þeir, er góð^ fáð hafa, að kaupa sér þar mynd- lr til að prýða heimkynni sín og styrkja listamanninn. M. G. Haralönr Siprflssoi. í þýzkum blöðum sem borist hafa, er getið um Harald Sigurðs- son píanóleikara, er leikið hafði á lærisveinahljómleik hljómlista- skólans í Dresden og vakið mikla athygli, svo sém sjá má af eftir- farandi umsðgnum. í „Dresdener Neueste Nach- richten" 31. marz segir svo: %Af hinum mörgu opinberulæri- sveinahljómleikum, þá rak nú lest- ina í Iðnaðarhöllinní hljómleikur lærisveina Hljómlisfaskóla Dres- denar, þeirra sem lengst eru komn- ir og þroskaðastir eru. Sú frámmistaðan sem mestum þroska lýsti og engan lærisveins- blæ bar lengur á sér, var hjá H. Sigurðssyni, gáfuðum íslendingi lærisveini Rappoldi-Kahrer. Hafði hann þegar síðastliðið ár vakið á sér athygli fyrir miklar gáfur og ágæta kunnáttu. — Hann lék Es- dúr-konsert Liszts með leiðsögn með en móti: mótsnúinn Bretum, Frökkum og þjóðverjum. í viðskiftum hans við aðrar þjóð- ir lýsir sér fremur mótblær en samúð. Af uppruna hans, upp- eldi, reynzlu og samvistarverum stafar það, að hann verður mót- snúinn einum, en ekki auðtækur öðrum. það er framþróun iðnaðarins þýzka og verzlunarmök, sem hafa eðlilega skapað sambcnd milli Hol- lendinga og þjóðverja. Og það eru þessi „vingjarnlegu" viðskifti, er nú hafa haldist árarh saman, sem eru því til fyrirstöðu að Hol- lendingar breyti í einni svipan á- liti sínu á þjóðverjum. þó þarf ekki lengi að tala við þá til þess að ganga úr skugga um, að þeir gera glöggan greinarmun á þjóð- verjum og Prússum, og að þeim er litið um Prússann, þó þeim sé meinlaust við hina. Má af ýmsu sjá vott þessa. Jafnframt þvi að þeim hrýs hug- ur við drotnunarandanum prúss neska, er ríkir um alt þýzkaland, TIL MINNIS; Baðhúsið opið v. d. 8-8. Id.kv. til 1) Borgarstskrifát. i brunastöö opín v. d U-3 Bæjarfóg.skrifst. Hverfisg. op. v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk. Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K. F. U. M. Aim. samk. sunnd. 8V, siðd Landakotsspit. Sjúkravitj.tími kl. 11-1. Landsbankmn 10-3. Bankastjóra til við- f tals 10 12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssiminn opinn v. d, dagtengt (8-l>) Helga daga 10-12 og4-7 Náthiiugripasafnið opið 17,-2'/, síöd. Pósíhúsið opið v. d. 0-7. sumid. 9-1 Samábyrgöin !2-2 og 4-0. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifilsstaðahælið. Hcinisólcnarh'mí 12-1 Þjóðmenjasafnið opið sd. þd. fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans Kirkjustrætl 12: Alm. lækningar á þriðjud. og föstud. kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud,' kl. 2—3. Tannlækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlækningar í Lækjargötu 2 á mið- vikud. kl. 2—3. Landsféhirðir kl. 10—2 og 5-6. lærisveina-hljóðfæraflokksins og ( eru þejr Hollendingar þó all.marg bar meðferð hans með sér skýr- an persónublæ, innilegan og djúp- an skilning; kunnáttunni skeik- aði hvergi og oft lék hún í hendi*. Blaðið „Lokalanzeiger" segir: „Lokahljómleikur Hljómlista- skólans var enginn „lærisveina- hljómleikur", heldur komu þar fram ungir meistarar. — Hlnn há- gáfaði íslehdingur H. ^Sigurðsson fangaði hugi manna meðfrábærri meðferð á Es-dúr-konsert Liszts, og kom hann þar fram sem einn hinn fremsti Liszt-leikari nútím- ans. Ekki einungis var leiknin ljómandi, heldur vann hann sér og fylstu viðurkenning sem sjálf- stæður listamaður, sem hefir per sónuþroska til að bera og kann að láta séreinkennin njóta sín. — Hann er frá hinum ágæta skóla Láru Rappoldi-Kahrer".------ Fleiri þýzk blöð taka í sama streng, og má búast við að Har- aldur eigi glæsilega framtíð fyrir sér, úr því að hann nær slíkri viðurkenningu á jafn vandlátum stað og í Dresden. 1 Frakkland og Holland eftir Piersson prest, Hollending. Trú og Kf. . Skoðanir manna eru mjög skift- ar í Hollandi, ekki svo mjög um stríðið, sem um þær þjóðir, er í stríði eiga. Hollendingurinn er í eðli sínu óháður og mjög sér- kennilegúr, hann er yfirleitt síður ir, er hafa óbeit á Bretum, sem standa þar á móti. þó að þeir sjái Breta nú bandamannamegin, þá er samt endurminning liðinna atburða of fersk fc huga þeirra, enda afstaðan ekki eindregin. þeir eru mótsnúnir Bretum, en ekki meðmæltir þjóðverjum. Yfirleitt beinist hugur Hollend- inga að Frökkum, og þó kennir þar nokkurs kulda. það hlýtur að vera eitthvað líkt í skapsmun- um þessara þjóða. Og merkilegt er það, að Hollendingar, er um hríð sættu áhrifum siðbótar Lút- ers á 16. öld, hurfu frá henni síðar og aðhyltust af alhug Kal- vínstrúna, en Kalvín var frakk- neskur. Skapferli þeirra er á- þekkara skapferli Frakka en þjóð- verja. Síðar varð Holland griðastaður þeirra, er flýðu úr Frakklandi, þá er ónýtt var tiiskipunin í Nantes1). Runnu þar saman kynstofnar þeirra og þótt hollenzki blærinn hafí haldist eftir sem áður, gætir frakkneska eðlisuis þar allmjög. Margar hollenzkar ættir eru af þessum aðkomumönnum komn- ar. þaðan stafar þá vilvild þeirra til Frakka; er og frakknesk tunga ennþá kunnust alþjóð manna. þó hefir þetta velvildarþel att i, vök að verkjast á síðari tímum. Um þéssar mundir rikir að vísu vorkunnsemi til handa Frökkum 1) Tilsk. í Nantes er gefin út 13. apr. 1598 af Hinriki konungi IV. til tryggingar trufrelsi siðbótarmanna (Huienotta), en óhýtt af Lúðvíki kon- ungi XIV. þ. 23. oty. 1685. f \ og sem betur fer hefir nú þrótt- ur, þor og hetjumóður Frakka þegar eflt þessa samkend; hún eykst dag frá degi og er nú að verða að þakklátri aðdáun. En þess er þó að gæta, að Frakkland var ekki mikilsvirt, með því að það var ekki nógu alkunnugt. Alment var það met- ið eftir þeirri hliðinni, sem vissi að almenningi útí frá: hneykslis- málum, klækisögum og „guðlasti i orðum". þeír, sem færir voru um að dæma öðruvísi um Frakk- land og Frakka, vissu þó fullvel, að bak við þessar blekkingar- blæju duldist annað Frakkland miklu ágætara — en þeir voru fáir, þessir menn. Ef þeir tóku málstað þess og bentu á kostina, hið göfuga og veglega, var ekki öðru að mæta en tortrygni. — Menn sögðu: „Jæja, ekki vissi eg nú það fyr*. Oft hefir mig tekið það sárt, hversu mikið tóm- læti Frakkland hefir sýnt í því, að sýna almenningi góðu hlið- arnar. þar sem nú skoðanir Hollend- inga voru auðvitað skiftar í þessu efni og Þe'r höfðu enga ástæðu til þess að fleygja sér nauðung- arlaust út í ófrið — hvarsemnú upptaka hans er að leita — sem að sjálfsögðu hefði steypt eymd og volæði yfir land þeirra, er það svo undarlegt, þótt þeir hafi strang- lega gætt hlutleysis síns, jafnframt j því sem þeir hafa gertsérfarum 1 að bæta úr bágindum þeirra manna, sem í fullu trausti hafa knúið á náðardyr þeirra? Egþykistmega fullyrða, að enginn sanngjarn mað- ur lái þeim það né áfelli þá. Frh.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.