Vísir - 02.06.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 02.06.1916, Blaðsíða 2
VÍSIR VISIR Af gre 1 ð s 1 a blaðsins á Hótel Island er opln frá kl. 8—8 á hverj- um degi. Inngangur Irá Vallarstræti. Skrífstofa á sama stað, ínng. irá Aðalstr. -1.1 n a - Ritstjórinu tll viðtals irá Síml 400.— P. O. Box 367. Kolaeklan f Danmörku. Kolaeklan sverfir nú meir og meir aö Dönum. Er þaö mjög ein- dregið brýnt fyrir mönnum, aö fara sparlega meö alt elds- og ljósmeti, Götulýsingin hefir verið minkuð að mún, og allar skrautlýsingar harð- leg'a bannaðar, einnig í Tivoli, svo að þar er nú dtmt og dauft. Bannlögin og löggæzlan. Bannlagabrotin virðast nú keyra svo úr hófi, að ekki er lengur unt að láta þaö með öllu liggja í þagn- argildi. Nærri daglega sjást menn roeira og minna ölvaðir og jafnvel dauða- drukknir á gangi um gðtur bæjar- ins. stundum í hópum. Ber eink- um mikið á þessu þegar millilanda- skipin eru hér á ferð, eins og t. d. nú í síðustu viku. Það ber jafn- vel við að ölvaðir menn sjást á gangi um göturnar með vínflöskur i hendinni. Virðast þeir ekki hafa mikinn beyg af lögreglunni, þvíað þeir sneiða alls ekki hjá fjölfarnari götum bæjarins, þar sem lögreglan er helzt á verði. En að ástandið skuli vera þvf- likt í sjálfum höfuðstaðnum, þrátt fyrir bannið, er ekki einungis Reykja- vík heldur landinu í heild sinni til hinnar mest vanvirðu, því að það sýnir hvorttveggja í senn, að lands- menn virða sín eigin lög að vett- ugi og að lðgreglan hefirekki mátt til að halda lögunum uppi. En þótt það sé illa farið að bannlögin hafa ekki náð þeim til- gangi sínum að frelsa landiö und- an áfengisbölinu, þá er hitt þó enn verra, að óhlutvöndum mönnum, er virða landslög að vettugi, skuli haldast uppi eð raka saman fé með vínsölu í trássi við lögin. En hvað á að gera ? Það verður að reyna að hindra að vínið sé fiutl á land með því að iannsátj^kip, sem koma fráút- löndum eða setja vörð á þau. Pví næst er að reyna að hafa hendur í hári þeirra manna, sem gera sér það að atvinnu að selja vín. Ann- ars er það mikill galli á banniög- unum að þau leggja ekki þyngri refsingu við innflutningi áfengis, þegar lögbrjóturirin ætlar að selja það öðrum, heldur en þegar hann æilar að neyta þess sjálfur. Það ætti að varða betrunarhúsvinnu að gera sér vínsölu að atvinnu. Og það þarf að leiöa í lög þegar á næsta þingi. Fyr en það er gert veröur ekki hægt að stemma stigu fyrir innflutningi áfengís. En fyrst og fremst þarfaðskerpa löggæzluna, ekki aðeins á þessu sviði heldur yfirleilt. Hægast mundi að vernda bannlögin í sambandi við (ollgæzlu, og væntanlega verður þess ekkí langt aö bíða að hún komist hér á. En þessar breytingar geta ekki komist á fyrri en á næsta þingi. Þangað til verður að bjargast við lögin, eins og þau eru úr garði gerð og þá löggæzlu, sem við höf- um nú á að skipa. En mundi lögreglan ekki geta aðhafst meira en hún gerir nú, til að vernda bannlögin ? Eg veit það vel aö hún er fáliðuð og hefir í mörg horn að líta. En í vetur var samt nokkrum sinnum farið tít í millilandaskipin og flutningaskip, er þau komu frá útlöndum og þau ránnsökuð og fanst þá stundum ekki all-Jítið af víni, sem gert var uppfækt. En nú um hríð hefir þessa ekki heyrst getið. Og ekki verður maður þess var að lögregl- an skeyti því neitt þó að hún sjái menn ölvaða á götum bæjarins, ef þeir hafa ekki óspektir i frammi. Þó er hverjum manni, sem hittist ölvaður skylt að gera grein fyrir því fyrir dómara, hvernig hann hafi fengið áfengið. Enda má ekki minna vera en að reynt séaðkom- ast fyrir, hvort þeir hafi fengið vínið á lögmætan hátt. Eg komst áðan svo að orði að það yrði að bíða þings að fá iög- gæzlunni kipt í betra horf. En það er ekki alls kostar rétt. Það er á valdi bæjarstjórnarinnar að auka Iögregluliðið og skerpa með því Iöggæzluna innanbæjar. En áöur en eg lýk við þessar fáu lfnur verð eg enn að bera fram eina spurningu. Hvað gera fempl- arar til að vernda bannlögin? Af því fara Iitlar sögur, en samtgetur vel verið að þeir séu ekki með öllu athafnalausir. Og þeim ætti að standa næst, auk lögreglunnar aö stuðla að verndun bannlaganna, því að þau eru þeirra verk. Oætu þeir ekki gert meira í þessu efni en þeir gera nú? Að þessu sinni ætla eg ekki að fjölyrða frekar um þetta mál, en ef til vill gefst tækifæri til þess S'ðar. Jón Ásbjörnsson, Bretar á vígveilinum ------ Frh. Eg þykist vita, að mér mundi verða hælt í Englandi, ef eg segði að enski herinn væri bezta orustu- vél í heimi, og aö ekki geti hjá því farið að hann vinni algerðan og greypilegan sigur innan stundar. En þegar gagnrfna á ástand hans verða menn að minnast þess, að enski herinn er til orðinn e f t i r að ófriðurinn hófst, en Þjóðverjar hafa haft fimtíu ár til undirbúnings. Það sem Englendingar hafa afrekað á þessum stutta tíma, þáð er aðdá- anlegt. Kitchener lávarður tók við hermálaráðuneyti, sem lögmenn og stjórnmálamenn höfðu ráskað með til þess tíma, Og það var ekki aö eins það, að hann yrði aö um mynda stofnun, sem hálft um hálft var orðin til almenns athlægis, hann varð að búa til risavaxinn her án annarar aöstoðar en frívilja þjóöar- innar. Til þess að koma því í framkværod, neytti hann amerískrar auglýsingaaðferðar. Hann þakti allar auglýsingatöflur í hinum sam- einuðu konungsríkjum með ráön- ingaávörpum, ógnandi, biðjandi og grátbænandi. Það var ekki gott til afspurnar mikillæti Breta — en hann gat þó á þennan hátt hóað saman nógu mörgum mönnum í bráðiria. Að áliðnu vori 1915 voru þessir uýju hermenn fluttir yfir sundið til vígvallarins, eftir sex mánaða æfingar, sem er viðifka Iangur timi og ökumenn Svertingja þurfa til að temja múlasnana sfna. Flotastjórnin hafði búið svo vel undir flutninginn, að sprengidufl eða kafbátar urðu ekki einu manns- lífi að grandi. í nóvember 1915 var her Englendinga i Frakklandi orðinn talsvert á aðra miljón manna. En það var nýr her, sem átti enga reynslu að baki sér, engin gömul herfylkjanöfn til að tengja grindina saman. Allur sá her, sem England átti í upphafi ófriðarins, er nú horfinn. Nöfnum herfylkjanna hefir verið haldið, en liðsforingjarnir og her- mennirnir liggja á spítðlunum eða ,í kirkjugörðunum. Tjón Englend- inga var afskaplegt í fyrstu. Her- fylki því, er kent er viö Vestur-Kent hefir þannig þrisvar sinnum verið gereytt. Af >Svörtu sveitinnu (Black watch) og mörgum öörum her- fylkjum er ekki einn maöur á Hfi. Og af fyrstu Canada-herfylkjun- T i l M l N N IS: Baðhúsið opið v. d. 8-8, ld.kv. til 11 Borgarst.skrifjt. í brunastöð opín v. d 11-3 Bæjarfóg.skrífst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk. L.iufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K. F. U. M. Alrn. samk.sunnd.81/, siðd Landakotsspit. Sjúkravitj.tími kl, ll-l.1 Landsbankmn 10-3. Bankastjórn til við- tals 10-12 Landsbókasaíu 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssímlnn opinn v. d. daglangt (8-Q) Helga daga 10-12 og4-7 Náttúrugripasafnið opið 17,-2'/, síðd. Pósthúsíð opið v. d. 9-7, sunnd. 9-1 Samábyrgðln 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. I- Vifilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-1 Þjóðmenjasafnið opið sd. þd, fmd. 12-2 ókeypis lækning háskólans Kirkjustræti 12: Alin. lækningar á þriðjud. og föstud. kl. 12—!. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud, kl. 2—3. * Tantilækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlsekningar i Lækjargötu 2 á mið- vikud. kl. 2—3. I andsféhirðir kl. 10—2 og 5—6. 1. október vantar mig 4 herbergi ásamt eld- húsi. Tilboð sendist undirrituð- um hið bráðasta. Kjartan Thors. Þíngholtsstr. 24. um er ekki annað eftir en nöfnin. / The Princess Patricias Light In- fantery, voru 1400 menn, þegar það kom til Frakklands — eftir eru einir 140. Ofurstinn, sem núna er, var óbreyttur hermaöur, þegar her- fylkiö lagði af stað frá Quebec. Vélin, sem Englendingar hafa sett þarna saman, er þung í vöfum og hryktir í öllum samskeytura; en sá dagur mun koma, að hún heldur velli. Á brezku herstöðv- unum er meira unnið en nokkurs- staðar annarsstaöar f heiminum. Þær minna á landið umhverfis Panamaskurðinn, þegar þar var mest um að vera. Á öllum vegum þjóta Lundúnaflutningavagnar fram og aftur, stór, grá ferlíki þeysa tii skotgrafanna með veðurbarða og hraustlega hermenn, en ekki föla skrifstofuþjóna innanbprðs. Vistir eru fluttar á bifreiðum frá sjónum til vfgstöðvanna, á járnbrautum eru að eins fluttir menn og skotfæri. En mörg hundruð sjúkrabifreiðir flytja blóði drifinn farangur frá vígvellinum. [Framh.]

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.