Vísir - 03.06.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 03.06.1916, Blaðsíða 2
VÍSIR VISIR A i g r e i ð s i a blaðsins á Hótel Island er opin frá kl. 8—8 á hverj- um degi, Inngangur írá Vallarstrætl, Skrifstofa á sama stað, inng. frá Aðalstr. - Ritstjórinn tll viðtals frá kl. 3-4. Síml 400.— P. O. Box 367, Ófriðurinn Verdun. Við og við hafa verið að koma fregnir um, aö Þjóðverjar væru hættir sókninni hjá Verdun. En sannleikurinn er sá, að heita má að þar hafi verið látlaus sókn af þeirra hendi, síðan síðuslu dagana í febr. fyrst framan af unnu þeir nokkuð á, en lengst af hefir þar verið hjakk- að f sama farið. Grimm áhlaup og gagnáhlaup sólarhringum saman, dag og nótt, með fárra daga hvíld- um á milli. Hjá Verdun hafa orusturnar að- allega staðið um Dauðsmannshæð- ina og 304. hæðina. Einkum hafa blóðugar orustur staðið um 304. hæðina. Snemma í maí er skýrt frá því í þýzkum blöðum, að þýzki herinn hafi fekiö þessa hæð og mikið látiö af þeim sigri. En í frönskum til- kynningum er þess hvergi getið, í franskri tilkynningu frá 19. maí er komist svo að orði: Á vinstri bakka Meusefljótsins hófu ovinirnir ákafa stórskotahríð í, gærmorgun og seinna um daginn, um kl. 5, gerðu þeir ákaft fótgönguliðsáhlaup á stöðvar vorar í Avocourtskóginum og á 304. hæðinni, en voru stöðv aöir með vélbyssnaskothríð. í þýzkri tilkynningu frá sama degi er sagt: Endurtekið áhlaup óvinanna á 304. hæðina var brotið á bak aftur og biðu þeir mikiö manntjón. Hér verður ekki skorið úr því, hvort Frakkar eða Þjóðverjar hafa hæð þessa á vaidi sínu. Veta má að Frakkar séu sunnau í hæðinni en Þjóðv. norðan í henni og að þeir hafi þá barist um toppinn í * heilan mánuð. í ensku bl. 27. f. m. er sagt frá því að 19 járnbrautarlestir hlaönar af iíkum þýzkra hermanna, sem fallið \ hafi í orustum í grend við 304. hæðina, hafi komið til borgarinnar , Saraing og er fregn sú höfð eftir \ sfmskeytum frá Hollandi. en við fekið Nivelle hershöfði; Nivelle þessi er að sögn riáinn vinur Joffres, og er úr stórskotaliði Frakka. Gizka þýzk blöð á að Frakkar ætli að hefja sókn einhvers- staðar annarsstaðar, og að Petain eigi að stýra henni. Á ítölsku vígstöðvunum hófu Austurríkismenn ákafa sókn um miðjan maimánuði. Hafa þeir unnið þar allmikið á. Segja ítalir að þeir muni hafa ætlað sér að kljúfa fylkingar þeirra. en það hefir ekki tekist. ítalir hafa haidið und- an og er nú á köflum barist á þeirra Iandi, en áður voru vígstöðv- arnar alstaðar í landi Austurríkis- A Balkan hefir ekkert verið aðhafst um lang- an tíma, þangað til þessa síðustu daga, að Búlgarar óðu inn í Grikk- Iand. En í þýzkum blððum er það talið víst, að bandamenn séu að undirbúa sókn frá Saloniki. Er sagt að Serbastjórn hóti að fara að semja sérfrið, ef ekkert verði gert til að teka óvinina út úr landi þeirra. ,i Herforingjaskiti hafa oröið hjá Frökkum viö Verd- un, eftir því sem þýzk blöö segja. Hefir Petain látið af herstjórn þar 1 ,Sjöííu ár nægjá*. Alþeklur bóksali í Vien, Ig- nals Brand að nafni, forstöðu- maður »ÞjóðbókaversIunar« jafn- aðarmanna, fyrirfór sér nýlega, á þann hátt, að hann kastaði sér í Omundenvatnið- Daginn sem hann fyrirfór sér hafði hann skrif- að vini sfnum bréf, þar sem hann gerir grein fyrir því hvers vegna hann hafi gert þetta. Bréfið er á þessa leið: >Þér munið það vafalaust að eg hefi fyrir mörgum árum kom- ist á þá skoðun, að menn ættu ekki að verða eldri en sjötfu ára, vegna þess að eftir það eru þeir til einskis nýtir. Með^þetta fyrir augum hætti eg verslunar- störfum mínum, þegar eg var65 ára og ætlaði mér að lifa 5 ár f ró og næði. í októbermánuði 1909 slepti eg stöðu minni í Þjóð- bókaversluninni, og í okt. 1914 ætlaði eg að »láta það taka enda«. En þá kom ófriðurinn. Enginn vissi hvað verða mundi, hvort óvinirnir myndu ekki nieð ofur- efli liðs vaða inn í landið alla leið inn í okkar hérað. Umhyggja fyrir skylduliði mínu aftraði mér frá því að framkvæma fyrirætlun mína, og er eg líklega einn af sárfáum, ef ekki sá eini, sem gegn vilja sínum hefir orðið langlífari vegna ófriðaríns. Nú má gera ráð fyrir því, að ekki muni til þess koma, að Rússar brjótist inn í landið, og þegar eg nú kveð lífið, þá er eg mér þess meðvitandi að eg um leið losa heiminn við einn gagns- lausan matsvelg. Læknir einn, sem er góður vinur minn, hefir sagt mér að líkamlegt ástand mitt gefi allar vonir um að eg gæti náð hárri elli. En eg œtla að ganga úr vegi fyrir þessari háu elli, sem hefir í för með sér svo marg- vísleg óþægindi, sem þegar eru farin að gera vart við sig. Þess vegna fór eg hingað til þess í ró og næði að skrifa bréf þau sem eg varð að skrifa, og síðan að sökkvamér f vatnið þar sem það er dýpst. Eg tek tvo tjórð- unga af járni með mér til þess að vera viss um að koma ekki upp aftur. Nákvæmleg á sama tíma ársins urðum við samferða yfir vatnið fyrir mörgum árum; við komumfrá Omunden, fórum til Ebenvatns og þaðan fórum við um Kreh við Langbathvatn- ið til Attervatnsins. Og lifið þér nú heilir. Skilið kveðju minni til félagsbræðranna og minnist með hlýleika yðar gamla Ignats Brand«. TIL M I N N IS: Baðhúsið opið v. d. 8-8. ld.kv. tii' i! Borgarst.skrif.ii. i brunastöð opin v. tí 11-3 Bæjarfóg.skrifst. Hverfisg. op, v. d. 1Q-2 og 4-7 Bæjargjaldk, l.nufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K, F. U. M. Ahn. samk.sunnd. S'/, siðd Landakotsspít. Sjúkravitj.tími kl, 11-1. Laridsbankjnn !0-3, Bankastjórn til við- tals 10-12 Landsbókasaiii 12-3 og.5-8. Utlán 1-3 . Landssíminn opinn v. d, daglangt (8-0) Melga daga 10-12 og4-7 Náttúrúgripasafniö opið l1/,^1/, síðd. I Pósthúsið opið v. d. 9-7, sunnd. 9-1 I Samábyrgðln 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn, 10-4 v. d. I VífilsstaðahæHÖ. Hcimsóknartfmi 12-1 Þjóðmenjasafnið opið sd. þd, fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans I Kirkjustrætt 12 i t Aiin. lækningar á þriðjud. og föstud. kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud, ,''"; kl. 2-3. Tannlækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlækningar i Lækjargötu 2 á mið- | vikud. kl. 2—3. Landsféhirðir kl. 10—2 og 5—6. viðurkenna söng Péturs, enda er nú þegar selt fyrir fram fult hús í tvö söngkvöld, Slíkir gestir etu góöir. B. J. f. V. Jómsvíkingar Það var víðfrægt áður, er Jóms- víkingar herjuðu í Noreg. Biðu þeir þar hinn mesta ósigur. Nú mun fslendingum og þykja tíðind- um sæta, er landi uor einn hefir h etjað f landi Jómsvfkinga og hrós- ar fullum sigri. Þessi maður er Pétur Jónsson. Hann er einn hinn kunnasti fslenzkur víkingur í nýjum stíl. Eggert sðngmaður Stefánsson sagði mér að hann hefði heyrt kennara Péturs miklast af því áð hann heföi gert úr honum mesta »tenor» í Þýzkalandi. Og víst er um það, að Pétri hefir gengið mjög vel. Hauit hefir nú verið tvö ár í Kiel, og verður þar eitt ár enn. Fyrra árið var honum gerður ýmislegur tálmi, en þegar hann fékk loks kost á að reyna sig, þá ckom hann, sá og sigraöi*. Og svo var sigur hans fullkominn, að seinni veturinn hefir hann sungið 30 hlutverk. þar á meðal flest hin þektustu og erfiðustu. Og nú hefir hann fengið mörg biðilsbréf frá leikhúsum í Þýzkalandi, þar á meö- al frá Frankfurt am Main og frá Breslau, hvort öðru betra. Það má því vera Reykvíkingum óttalaust að —o— Kaupmaður einn í Budapest átti allmikiö af kventreyjum, sem ekki gengu út. Hann færði veröið nið- ur í 5 kr. úr 12, en það dugði ekkert, enginn viídi við þeim líta. Loks segir hann viö ritara sinn: Skrifiö þér viöskiftavini okkar í Maramaros bréf og segið honutn að við sendum honum eina tylft af kventreyjum á 6 kr. = sjötíu og tvær krónur. Við þykjumst vissir um að hann vilji lialda þeim. Rit- ariun leit undrandi á húsbónda sinn. Verðiö hefir veriö sett niöur i 5 krónur. — Þér eruð dálítið tor- næmur, sagði húsbóndinn; þegar við biíuin um treyjurnar þá send- um við af vangá 14 í staðinn fyrir 12. Skiljið þér? — Nei. — Farið þér þá og kaupið yður meira vit. Eg hefi sagt yöur það hundrað s<nnum að beinasti vegurinn er bestur. Sjáið þér nú til, ef eg sendi hoiium 12 treyjur á 5 kr. þásend- ir hann þær aftur. En ef eg reikiia honum þær á 6 kr., en sendi »af vangá« 14, þá heldur hann að þar gefist sér tækifæri til að græða á klaufaskap þessa stóra verzlunar- húss og hann kaupir allar íieyj- urnar. Takið þér nú ritblýið. 14 treyjur á 5 kr. = 70 kr., og það óvíst aö hann taki þær. En við get- um fengið 72 kr. fyrir 12 treyjur á 6 kr. Og þá er áreiðanlegt að hann tekur þær. Skiljið þér það nú? Treyjurnar voru nú sendar 14, en í bréfinu sem sent var með þeim voru þær taldar aðeins 12. Nokkr- um dögum síðar fekk kaupm. 12 treyjur endursendar (2 höföu oröið eftir) og mjög vinsamlegt bréf á þessa leið : Eg hefi meðtekið heiðrað bréf yðar, en geri ekki ráð fyrir að geta selt treyjurnar hérog endur- sendi þær allar tólf og vænti að fá að njóta vinsamlegrar ásjár yðar framvegis------------«.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.