Vísir - 05.06.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 05.06.1916, Blaðsíða 2
VlSlR VISIR Afgreiðsla blaðsíns á Hótel lsland er opin frá kl. 8—8 á hverj- um degi, Inngangur frá Vallarstræti. Skrifstofa á sama stað, inng. frá Aðalstr. — Ritstjórinn til viðtals frá kl. 3—4. Sími 400.— P. O. Box 367. Minningarorð um Skúla Thoroddsen, er Bjarni Jónsson frá Vogi flufti á heimili hans, er hann var jarðaður. Skúli heitinn mæltist til þess, að einhver samverkamanna sinna iaiaði hér nokkur orö. Þess vegna hefi eg orðið til þess, að flytja honum hér stutta kveðju, en ekki á það að veta nein ræða, er fullnægi minn- ing svo merkilegs manns. Fyrst vil eg minna á þaö, að rétturinn er hið eina vopn lítil- magnans. Svo er innanlands um hinar fátækari stéttir og konuna fram til síðustu tíma. Svo er og um þjóðina í viðskiftum hennar við aðrar þjóðar, — hún er lítiimagni og rétturinn hennar eina vopn. Þess ber því jafnan að gæta um stjórnmálamenn, hversu fast þeir halda á réttinum. Skúli heitinn hélt allra manna fastast á honum. Hann var sjálf- sagður talsmaður þeirra stétta, sem lotið hafa í lægra lialdi, því að honum var rétúætiskendin ríkust í skapi og hann var auk þess brjóst- göður maður. — Eins og menn vifa, höföu hér í landi viðgengist þau rangindi, að mæður vorar máttu ekkert atkvæði eiga um þau mái, er vér karlmenn þóttumst sjálfkjörnir htrrar yfir. Frá því er Skúli hóf stjórnmálastarf sitt fyrir meira en 20 árum, barðist hann fyrir þvi, að fá slík rangindi af- numin, og lét ekki af fyrr en fram gekk málið. Munu konur viður- kenna það í dag og þó meir síðar. Sðmu tyndiseinkunnir skipuðuhon- um og ffremstu röð þeirra manna, er heimta fullan rétt landsins. Hélt og þar til að frelsisást var mjög rik f huga hans og vildi hann sjálf- ur vera frjáls maður og vildi þjóð sína frjálsa fremur öllu. Kom þar fram forníslenzk höfðingjalund, sem vonandi verður hér almenn er þjóð- in réttir betur við eftir þær sorta- . aldir, sem yfir hana hafa gengið. Hugsjónir æskunnar, áhugi og atorka þroskaaidursins og seigla og staðfesta fullorðinsáranna og öll löngun mannsins hneig að þessu. Hann hóf stjórnmálastarf sitt með miklum vonum íslandi til handa og kröfum um viðurkenning á rétti þess og hin síðustu ár voru von- irnar eigi minni og atgangur hans jafnharður. »Hans hiö síösta hðgg- ið var hinu fyrsta ei minna«. En allir vita að Skúli heitinn átti við mikla mótstöðu að stríða og margskonar erfiðleika. Er öll- um stjórnmálamönnum þeim, er í þungu strfði standa, nauðsynlegt að eiga einhvern friðaðan blett á jarðríki, og Skúli átti hann hér á heimili síhu. Þvi að konan var honum eigi síðúr trur samverka- tnaður og skjaldberi, en húsfreyja. Hér gat hánn hvílst eftir stríðið og safnað nýjum þrótti. Eg flyt Skúla nú kveðju vora, samverkamanna hans, með þakk- Iæti fyrir starf hans og eigi síður óhvikulan vilja hans til að ná því, sem eigi átti fram að ganga um hans daga, og fyrir samvinnuna. Og eg treysti því, að þessa kveðju megi eg flytja í nafni allra sam- verkamanna hans, hvort sem þeir voru mótstöðumenn hans eða sam- herjar. Þótt eg hefði þann málsins mátt, sem með þarf, mundi eg þó eigi freista að lýsa því, hvernig, um- horfs er í hug hinna nánustu ást- vina hins látna, því að eg vil einskis manns harma ýfa með orðum min- um. En eins verður þó aö geta, sem eg veit að er rétt. Við hlið- ina á eðlilegum söknuöi eftir ná- kominn ástvin og mikinn mann, munu þar vaka margar fagrar end- urminningar frá liðnum tímum, því að Skúli heitinn var ástríkur eigin- maður og faðir. Og það veit eg, að þakklætið mun vera jafnrfkt f hug þeirra sem sorgin. Mun það fylgja sögu Skúla, að á heimilinu hafi allir verið samhenfir, húsfreyj- an og bóndinn, bðrnin og faðirinn. Að síöustu flyt eg Skúla, hinum merkasta stjórnmálamanni á síðari árum, kveðju og þakklæti íslands Hefi eg sett þá kveðju í ferskeytl- ur: ' Vorið bjart er brosti storð, bjóstu þig til ferða. Má nú ei þitt máttarorð mér að liði verða. Bergmál hugum ungum í eldinn mun þó glæða, svo að kynslóð síðar ný sárin megi græða. Þegar sólin lýsir lönd lifnar vorsins kliður, stirðnuð er þín hrausta hönd, hjörinn fallinn niður. Sjónin hvassa sofnuð er, sú er glegst mér þótti. Grípur hvast um huga mér harmur sár og ótti. Horfi eg yfir hópinn minn hræðslu og vonar milli, hver skal sitja sessinn þinn sá er skarðið fylli. Vonaprúður, viljaskír vanstu að frelsi mínu, þakkar ylur er því hlýr yfir kumli þínu. Bretar á Yígveilmum ------ Frh. Það hefir verið sagt, að her- mönnum sé gefið áfengi á und- an byssustingjabardögum. Eng- lendingar fái romm og Frakkar absinth. En í því er engin hæfa. Absinth er algerlega bannað, og Bretarnir fá að eins einn pela af rommi, þegar þeir hafa staðið heila nótt á verði, í vatni og for upp að knjám. Sá skamtur er þeim veittur að ráði mikilsmet- inna lækna. Og eg legg heldur ekki mikinn trúnað á það, að Þjóðverjar gefi sínum hermönn- um áfengi áður en þeir gera á- hlaup. í bardögum er mest um vert að vera kaldur og rólegur en áfengið mundi yerka öfugt. Breskum hetmönnum er bann- að að drekka ósoðið eða ósíjað vatn. Hvert herfylki hefir tvo vatnsvagna sem útbúnir eru með tækjum til að hreinsa vatnið. — Versti óvinur hersveitanna frá fornu fari, blóðkreppusóttin, er horfin og sömuleis taugaveikin- Pá eru hinar stóru karból- og kalkdælur samdælt er meðrotn- unarverjandi efnum yfir ifkin á milli skotgrafanna, ekki þýðing- ar minni fyrir heilbrigðisástandið. Þær eru látnar starfa á nóttunni. Riddaraliðið héfir minna gildi f þessum ófriði en áður. Skot- fcerin eru flutt á bifreiðum á víg- völlinn, sjúkravögnum er ekið með bensíni og flugmennirnir njósna.— En hestarnir eru nú samt ómissandi, því að án þeirra væri ómögulegt að flytja fallbyss- urnar fram og aftur á vígvellin- um, enn hefir ekki sú bifreið verið búin til, sem ekið verður um holt og móa. — Það er er- fitt að afla hestanna, en altaf verður að fá nýja og nýja. Að meðallali lifa hestarnir ekki leng- ur en 10 til lódaga á vígvelljn- um. Þess vegna er nú í fyrsta sinni í sögu ^styrjaldanna farið eins vel með hestana eins og mennina. . », Tl L M INN IS: Baðhúsið opið v. d. 8-8, ld.kv. til 11 Borgarst.skrifít. í brunastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.9krifst. Hverfisg. op. v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk. Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K. F. U. M. Alm. samk, sunnd. 81/, siðd Landakotsspit. Sjúkravitj.tfmi kl, 11-1. Landsbankinn 10-3, Bankastjórn til við- lals 10-12 Landsbókasafu 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landsstminn opinn v. d. daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og4-7 Náttúrugripasafnið opið Vl,-2lj, siðd. Pósthúsið opið v. d. 9-7, sunnd. 9-1 Samábyrgðin 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-1 Þjóðmenjasafnið opið sd. þd. fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans Kirkjustræti 12: Alin. lækningar á þriðjud. og föstud. kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á fðstud. kl. 2—3. Tannlækflingar á þríðjud. kl. 2—3. Augnlækningar i Lækjargötu 2 á ir.ið- vikud. kl. 2—3. Landsféhirðir kl. 10—2 og 5—6. Fatabúðin í Hafnarstræti 18. Sími 269. Nýkomnar Regnkápur og Rykfrakkar fyrir herra, dömur og börn. Einnig margt fleira. Svo segir gömul þula: Af því að fjöðrina vantaði, fór skeifan undan, af því að skeifan fór undan féll hesturinn, af því að hesturinn féll, var riddarinn tek- inn til fanga og af því að riddarinn var tekinn til fanga tapaðist orustan. Dýralækna- deildin brezka sér um að engin orusta tapist vegna þess að hesta vanti eða skeifur undir þá. í dýralæknadeildinni eru 700 for- ingjar og 8000 hermenn og hafa þeir ekkert annað að gera enað annast um hestana. Fyrsta mán- uð ófriðaríns voru 81 þúsund hestar undir læknishendi og af þeim urðu 47 þúsund albata og voru sendir aftur til vígvallarins. Hestaspítalar eru margir með- fram herstöðvunum og eru þeir undir yfirumsjón hertogans frá Portlandi og jarlsins frá Lons- dale. En þeir eru taldir beztir hestamenn á öllu Englandi. Svo sem sjá má, hafa Þjóðverjar ekki neirin einkarétt á því að fram- fylgja fast föstum reglum. Hag- sýni Breta hefir í ófriði þessum, eins og svo oft áður, getið sér ódauðlegan orðstýr. Og fyreða síðar verður það hún, sem ber sigur af hólmi. Frh.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.